2 Coríntios 7

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aborọkhia khi awa mhọli ishobọ ena, emọle mhẹ, awa kpe idiegbe ali ayẹmhẹ oyawa-a, rọte emini e ri ichimhi ẹ shi ọgbọ egbe ali ayẹmhẹ nya. Awa ke rọshẹka ini awa dobẹ ramhi irọpfuasẹ pfo nya, itobọ khi awa a na ulishi Ẹshinẹgba.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 A khueghie udu oyẹ ẹ-a na anye. Anye ẹa li ọgbọkhọghuo onobe, wẹkhi eri anye yese ọgbọkhọghuo udu-a, ukẹ-liẹ khi eri anye li ọgbọkhọghuo le.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ọa khi eri mhi ngme ona rọ pfuẹchẹ ẹ-a, irari khi mhi kpẹ ngme ọli khi ingme oyẹ ẹ o la anye elemhi udu ramhi ni anye rọ ya lama nu ẹ ghua, okekhi ni anye rọ nu ẹ la agbọ.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Mhi lolo regbenga ẹ, mhi ma rẹ ẹ gha gba. Elemhi osoli ni anye mẹ nya, eri iridushiọ ali oghẹlẹ oyanye o vọ ọ tsuakua.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Irari khi abi mhi rọ lo iMasidonia le, idiegbe oyanye ona ọa mhọli iyẹmhẹa okhọghuo. Odẹ-khodẹ a na anye osoli, eghuo e nu anye wola, ulishi o la anye udu.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Ama Ẹshinẹgba na irudushọ, ni ọ ri udu ẹ shi ọni egbe e pfọ-a ọ, ọ ri iTatọsi ni ọ bhale ri udu ke shi anye ọ.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ọa khi ibhale oyọli tsẹ o ri udu shi anye ọ, ama abi a li ri udu shi ọli ọ. Ọ gbo gueyẹ anye abi o liẹ ghọle ẹ ni a mẹ mhẹ, ali abi a li viẹ oya, ali abi ingme oyẹmhẹ ọ li mu ẹ egbe. Irarighọ, oghẹlẹ oyẹmhẹ o rọ fu dọsẹ abi o kpẹ li ghue.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Ini ebe ni mhi kẹkẹ ghi ẹ, o ri iyese-udu-a na ẹ, ọa limhẹ egbe abinẹ khi emini ọa ti ni mhi riẹlẹ. O kie rẹmhẹ chima, mhi mẹ khi ebe oyẹmhẹ o rẹ ẹ yese udu-a ukuku ẹghẹghẹ.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Ama egbe e kiele mu mhẹ, ọa khi itobọ khi mhi ri udu oyẹẹ yese-a, ama itobọ khi iyese-udu-a oyẹẹ o rẹ ẹ mu pfi. Eri a mhọli iyese-udu-a abi Ẹshinẹgba ọ nono ọli shi. Irarighọ, ọa li ẹ onobe.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Irari khi iviẹ-osoli ni o ghọle Ẹshinẹgba, eri o ri ọgbọ ọ mudu pfi, o rọli ẹ nono ni a mie ọli pfuese. Onana ọa ri ọgbọ ngomhi obọ-a. Ama ini ọgbọ viẹ osoli abi ẹgbọ na agbọ, eghuli o rọ ọ bhale.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 A lẹsẹ bino emini iviẹ-osoli ni o ghọle Ẹshinẹgba ọ rọ na ẹ. Abi a li rọshẹka ni a rọkhasẹ khi aa mhuẹ umhaguẹli. Elemhi e bi ẹ. Abọ e sha ẹ, ni o rẹ ẹ yila. A gbolo nono ni a sọ ingme shi odẹ igẹsikia! A rọkhasẹ khi aa mhọli ashini a te riẹlẹ oni ingme dọ-a, ẹghẹghẹ kpa.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Irarighọ, ini mhi ririẹ kẹkẹ ebe oghọ ghi ẹ, ọa khi irari eni e li ingme wẹkhi irari eni ẹa li ingme. Ama eri mhi kẹkẹ ebe ona ghi ẹ, ni a ba mẹ abi ingme oyanye o li mu ẹ egbe odalo oyi Ẹshinẹgba.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Enana nya e ri udu shi anye ọ.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Mhi kpẹ rẹ ẹ tono obọ udu khasẹ iTatọsi, ama aa ri omama mu mhẹ. Abi emini anye gueyẹ ẹ nya e li khi igẹsikia, ighọ abi anye rẹẹ gha khasẹ iTatọsi o li ya khi igẹsikia.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Ighọ inono ni ọ mhọli na ẹ o li nga shi ọ, ini ọọ sato abi a li suọ esọ na li, ali abi a ri ulishi ali iguọmhise-egbe mie lọli.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 O ma rẹmhẹ ghẹlẹ gba khi eni e zẹ ri egbe ẹ nga a khi.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.