2 Coríntios 7
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA
1 Aborọkhia khi awa mhọli ishobọ ena, emọle mhẹ, awa kpe idiegbe ali ayẹmhẹ oyawa-a, rọte emini e ri ichimhi ẹ shi ọgbọ egbe ali ayẹmhẹ nya. Awa ke rọshẹka ini awa dobẹ ramhi irọpfuasẹ pfo nya, itobọ khi awa a na ulishi Ẹshinẹgba.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 A khueghie udu oyẹ ẹ-a na anye. Anye ẹa li ọgbọkhọghuo onobe, wẹkhi eri anye yese ọgbọkhọghuo udu-a, ukẹ-liẹ khi eri anye li ọgbọkhọghuo le.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ọa khi eri mhi ngme ona rọ pfuẹchẹ ẹ-a, irari khi mhi kpẹ ngme ọli khi ingme oyẹ ẹ o la anye elemhi udu ramhi ni anye rọ ya lama nu ẹ ghua, okekhi ni anye rọ nu ẹ la agbọ.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Mhi lolo regbenga ẹ, mhi ma rẹ ẹ gha gba. Elemhi osoli ni anye mẹ nya, eri iridushiọ ali oghẹlẹ oyanye o vọ ọ tsuakua.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Irari khi abi mhi rọ lo iMasidonia le, idiegbe oyanye ona ọa mhọli iyẹmhẹa okhọghuo. Odẹ-khodẹ a na anye osoli, eghuo e nu anye wola, ulishi o la anye udu.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ama Ẹshinẹgba na irudushọ, ni ọ ri udu ẹ shi ọni egbe e pfọ-a ọ, ọ ri iTatọsi ni ọ bhale ri udu ke shi anye ọ.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Ọa khi ibhale oyọli tsẹ o ri udu shi anye ọ, ama abi a li ri udu shi ọli ọ. Ọ gbo gueyẹ anye abi o liẹ ghọle ẹ ni a mẹ mhẹ, ali abi a li viẹ oya, ali abi ingme oyẹmhẹ ọ li mu ẹ egbe. Irarighọ, oghẹlẹ oyẹmhẹ o rọ fu dọsẹ abi o kpẹ li ghue.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Ini ebe ni mhi kẹkẹ ghi ẹ, o ri iyese-udu-a na ẹ, ọa limhẹ egbe abinẹ khi emini ọa ti ni mhi riẹlẹ. O kie rẹmhẹ chima, mhi mẹ khi ebe oyẹmhẹ o rẹ ẹ yese udu-a ukuku ẹghẹghẹ.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Ama egbe e kiele mu mhẹ, ọa khi itobọ khi mhi ri udu oyẹẹ yese-a, ama itobọ khi iyese-udu-a oyẹẹ o rẹ ẹ mu pfi. Eri a mhọli iyese-udu-a abi Ẹshinẹgba ọ nono ọli shi. Irarighọ, ọa li ẹ onobe.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Irari khi iviẹ-osoli ni o ghọle Ẹshinẹgba, eri o ri ọgbọ ọ mudu pfi, o rọli ẹ nono ni a mie ọli pfuese. Onana ọa ri ọgbọ ngomhi obọ-a. Ama ini ọgbọ viẹ osoli abi ẹgbọ na agbọ, eghuli o rọ ọ bhale.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 A lẹsẹ bino emini iviẹ-osoli ni o ghọle Ẹshinẹgba ọ rọ na ẹ. Abi a li rọshẹka ni a rọkhasẹ khi aa mhuẹ umhaguẹli. Elemhi e bi ẹ. Abọ e sha ẹ, ni o rẹ ẹ yila. A gbolo nono ni a sọ ingme shi odẹ igẹsikia! A rọkhasẹ khi aa mhọli ashini a te riẹlẹ oni ingme dọ-a, ẹghẹghẹ kpa.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Irarighọ, ini mhi ririẹ kẹkẹ ebe oghọ ghi ẹ, ọa khi irari eni e li ingme wẹkhi irari eni ẹa li ingme. Ama eri mhi kẹkẹ ebe ona ghi ẹ, ni a ba mẹ abi ingme oyanye o li mu ẹ egbe odalo oyi Ẹshinẹgba.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Enana nya e ri udu shi anye ọ.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Mhi kpẹ rẹ ẹ tono obọ udu khasẹ iTatọsi, ama aa ri omama mu mhẹ. Abi emini anye gueyẹ ẹ nya e li khi igẹsikia, ighọ abi anye rẹẹ gha khasẹ iTatọsi o li ya khi igẹsikia.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Ighọ inono ni ọ mhọli na ẹ o li nga shi ọ, ini ọọ sato abi a li suọ esọ na li, ali abi a ri ulishi ali iguọmhise-egbe mie lọli.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 O ma rẹmhẹ ghẹlẹ gba khi eni e zẹ ri egbe ẹ nga a khi.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.