2 Coríntios 12
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs VC
1 Mhi ya kie ke neta ọmọse, ama, mhi lẹsẹ khi ọa mhọli eleli ni o rọ ọ bhale. Irarighọ ingme imekẹ ali irọkhasẹ ni Ọnọmhuẹ ọ rọ na mhẹ mhi ke ya ke ngme nga memena.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Mhi lẹsẹ ọmọse ọghuo ni ọ la elemhi iKirisiti ni a rue je idane agbhagbhamhi onuzi-esẹ, oonokpe-igbẹne. Ini elemhi idiegbe ọ la o, ini ọa khi elemhi idiegbe o, mhia lẹsẹ. Ama Ẹshinẹgba ọ lẹsẹ.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Abi mhi ngme, mhiẹ khi Ẹshinẹgba tsẹ ọ lẹsẹ ini elemhi idiegbe ọ la, ini ọa la elemhi idiegbe.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Eri a rue ọli ekẹ-a zai, ya nga Apfẹ oyi Ẹshinẹgba na iloghie. Ọ suọ emini ẹa zẹ ya guele, ni aa ya lama shi a gbudu ngme unu le.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ọni ọmọse oghọ mhi rọ ya neta ọmọse. Ama mhia ya ri egbemhẹ neta ọmọse, sẹẹ ni umha mhuẹ ekpabọ oyẹmhẹ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ini mhi ri riẹ neta ọmọse, mhia ya riẹlẹ ingme ọyẹghẹ, itobọ khi igẹsikia mhia ngme tsẹ. Mhi ya rọshẹka ini mhi khi ngme da odẹ. Ẹghẹghẹ aghọ ọngẹẹ ọkhọghuo ọa ya timhẹ nga dọsẹ abi a kha timhẹ nga ramhi, rọte emini a mẹ khi mhi riẹlẹ ali emini a suọ khi mhi ngme.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Eri a ri emini o li abi ugba ni o ya ke nasẹ mhẹ shi mhẹ egbe ni o khi aghiusomhi ọyi ọkphaghiẹ, ini mhi khi vuse ike dọsẹ shi irọkhasẹ ebubu ni mhi mẹ.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Itesẹ mhi lema Ẹshinẹgba o mie mhẹ oni emhi anasẹmhẹ ona pfi-a.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ama emini ọ rọ sọ mhẹ ọ khi, “Ekpabọ eyẹmhẹ o she bu ẹ, irari khi ini o lọsẹ, lọli ekpabọ eyẹmhẹ e rọ mẹ asha ri egbe ẹ khasẹ.” Irarighọ mhi rọ ri oghẹlẹ ri ọlọsẹmhẹ oyẹmhẹ ya neta ọmọse, ni ekpabọ eyi iKirisiti e mẹ asha rẹmhẹ gbe akanya.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Ini mhi mhuẹ ọlọsẹmhẹ, ali ni a rọ tsue mhẹ, ali ni mhi rọ la umhamẹ ali ni a rọ mu okhọli vule shi mhẹ ọ, ali ni mhi rọ mhọli iyese-udu-a, o kha da khi itobọ oyi iKirisiti, eri o ri egbe ẹ mu mhẹ. Irari khi ini o lọsẹ mhẹ, lọli mhi rọ mhọli itoto.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Eri mhi chi ọọyẹghẹ-a, ama ẹẹ a yẹsẹ mhẹ ẹ chi ọli-a. Ẹẹ a kha ke titi mhẹ. Ini mhi aa ririẹ khi emhi khọghuo, mhia mhuẹ emhikhọghuo ni mhi te kpọ dọsẹ eni a lui, “Ighiusomhi na kẹẹ ena aakemẹghue.”
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Elemhi iregbemie osoli, mhi rọ la iteva oyẹẹ gbe riẹlẹ ọlẹlẹ ọnyaloa ali ọshabọ ni o rọkhasẹ khi aghiusomhi na kẹẹ ọyi iKirisiti mhi khi.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Eri ikhivọsẹ ni igbaa nya eyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ elese e mẹ mie o de ẹ unu-a? Abi mhi aa li ri ingme ikpaghiobọ ukpaghọ nasẹ ẹ lọ? A kpẹkpẹ, a rọ topfa mhẹ shi ọ.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Utonuzesẹ na ni mhi rọ mu egbe ni mhi rọ bhale ya bino ẹ. Mhi aa ya mhila ẹ emhi khọghuo. Ẹẹ oyẹẹ mhia nono, ọa khi ukpaghọ oyẹẹ. Ọa kpẹ khi eniyẹ ẹ ri emhi na eni e bia wẹ ẹ le, ama eni e bia eniyẹ e ri emhi na wẹ ẹ le.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Irarighọ, mhi rọ ya ri oghẹlẹ ri ukpaghọ ni mhi mhọli nya ali mhẹmhẹ nya na ẹ, rọ kpaghiẹ ẹ obọ. Inono onikeke a ya mhọli deba mhẹ ini mhi mhọli inono oniẹmhi na ẹ?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 A lama shi ọ khi mhi aa khi itsua na ẹ ni aa tsua. Ama ẹgbọ eghuo e ya liẹ khi ikpamhika mhi rọ ri ẹgbhọli di ẹ mu.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Eri mhi ri ẹgbọ ni mhi ghie ghi ẹ mu ẹ ma ekẹ?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Eri mhi lema iTatọsi o ke lẹ, mhiẹ inyọghuo awa ọnọkpọle ọ kphase ọli. Eri a ya liẹ khi eri iTatọsi ọ mu ẹ ma ekẹ? Ọa fẹ lighọ. Abi khi aa lẹsẹ khi usamhi oghuo mhẹmhẹ ali lọli anye mhọli shi udu ni anye rọ riẹlẹ emini mhẹmhẹ ali lọli anye ga riẹlẹ?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Otsẹ eri a dabi khi eri anye kie kpẹ rọshẹka ke khẹ egbe anye shi ekẹ odalo oyẹ ẹ. Ọa khi ighọ. Ama abi iKirisiti ọ nono ni anye li ngme, anye li odalo oyi Ẹshinẹgba. Emọle, eri anye riẹlẹ emini anye riẹlẹ nya rọ kpaghiẹ ẹ obọ.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Egbe limhẹ khi ini mhi ramhi aghọ khi mhia ya bhale ya mẹ ẹ shi abi mhia nono ni a li, ali khi aa ya mẹ mhẹ abi a nono ni mhi li. Ulishi ọọ mu mhẹ khi mhi ya bhale ya ẹ shi uwola ali ubọgbọ, ali udu ni ọọ to, ali ukphẹ, ali ikemhi ikui-iku, ali iyese egbe eva-a, ali ineta, ali itipfuabọ-nga, ali ozughu iteva oyẹẹ.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Egbe limhẹ khi ini mhi ke bhale, khi Ẹshinẹgba ọ ya ri omama mu mhẹ odalo oyẹẹ. Mhi ya viẹ na ebubu ẹ ni ẹa kie rọte agbọ olamhẹ oyẹwẹ mupfi lasele. Ni a kie la angeli efiala, ikhi usamhi irumheba, ali olamhẹ ighuẹ imumu.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.