Marcos 6

Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iesu muꞌumesou tuala ane ne, sou mulai no tuala noxou ne Nasaleti. La sou ta molomolo noxou mimulinu kalumo sou iloꞌa milai.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Aneꞌi mixali mixolu xe voxo Tavuna muxali, la Anu muꞌunalai no taasou lalotu noxiꞌa ta Iutaia lai ne, sou musoko sou mulosiꞌa ta mitema lavulavu. Ia aneꞌi tavuꞌalo e milomusou vaikala noxou ne, mikuluke manina la mitaliꞌi aloxo ꞌo,
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Nenge telavusou lexe Anu itema vile sou utulusou tani. Mo Anu Malia ꞌilie ane. Ta vimovimou ane Iakovo ilou Iosepu mo Iudasi ilou Saimoni. Mo ta vimovimou ta sema kalumo ane nengeꞌa taxoxolu ꞌo.” Mivivikala aloxo ne, la mixiu tumaliꞌa noxou mo imuxamuxaxu taneꞌi noxou uasi.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Xe anu Iesu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Itema sou palomatana ne, ta tema tualasou mo ta tulatulanu mo ta minuminu no nano no taasou ne, ilavusou itoxonu uasisi manina. Ia no tuatuala vaꞌavaꞌaxusi, ta mitema itoxonu misevile.”
4 Mas Jesus disse:
5 La sou umomomo sou uꞌoxonu sosovo vile no tualasou ne uasi, ia mumuxaxu avolu noxiꞌa seꞌi ane pipiena muꞌoxoneꞌi sou mupamaulineꞌi.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 La Anu mukuluke noxiꞌa xo aneꞌi imuxaxu taneꞌi noxou uasi.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Xe iliꞌi, la sou muꞌavaliꞌa ta molomolo mavulovexa vile mo mulelia tamei mineꞌe noxou sou mupalusiꞌa tametamei. Mulosiꞌa xavi sou ikusaiꞌa ta uleenu masumasua mixoo noxiꞌa ta mitema.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Xe muavuti la mupotoneꞌi aloxo ꞌo, “Ngalai, io nganoꞌu mii vile no anu muamuaꞌingenge ne uasi, ia nganoꞌu vilaxongengesi. Nganoꞌu laꞌilali mo tiva mo lamoli ngataanu no anu utupokongenge uasi.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Ngamulaxu siovesou tavaꞌingesi, xe ngataa tokolomo tamei uasi.”
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Xe muavuti la muvikalaneꞌi la aloxo ꞌo, “Ngalai no tuala vile xe ngaꞌunalai no tani vile, la ngaxoxolu anesi, xoo mole umomomo no voxo ane sou ngingi ngaꞌumesou tuala ane ne.
10 Disse ainda:
11 Ia lexe ngalai xe ngaxali no tuala vile xe ta mitema sou tuala ane ne, iꞌavalinge mo inoꞌinge sou iꞌunalailingenge no tani uasi mo ilomungenge uasi, la ngavutasou lomulo no tavaꞌinge uxexee, io sou ngingi ngasukusou tuala ane ne. Ngaꞌoxo aloxo ne, mo sou aneꞌi ilavu lexe Lataua ulosiꞌa navunavu no anu ꞌilixo ane aneꞌi miꞌoxo noxinge ne.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Ioxe, aneꞌi milomu noxou aloxo ne xe mukalu, la milutulutu sou milai miaꞌaloxu vaikala noxou Lataua sou lexe aneꞌi ilomusou la ixiunu oponeꞌi.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Aneꞌi milai, la mikusaiꞌa ta uleenu ta masumasua e mixolu noxiꞌa ta mitema, xe miluluunu lamalasile no vasimeꞌa aneꞌi ane vovolea iouiou muꞌoxoneꞌi kalumo sou mipamaulineꞌi.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Ioxe, ta mitema mimaisou xaixai e Iesu muꞌoxonu ne, la sou milai miaꞌaloxu noxou tatanaanu tuala e Elodesi. Xo ta mitema tavuꞌalo milavusou Iesu ualasou. Ta mitema seꞌi mivikala lexe, “Ioanesi e ulavusou uꞌulosiꞌa ta mitema ne, musoli mo miꞌasixu ia mumauli mo a mutulu ne. La sou ane anu uꞌoxonu xaixai no anu xaviinu.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Seꞌi noxiꞌa mivikala lexe, “Anu Eliasi.” Xe seꞌi noxiꞌa la mivikala lexe, “Anu vile noxiꞌa ta mitema sou palomatana tatei ane.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Ia anu Elodesi mulomusou vaikala ane ne, la muvikala aloxo ꞌo, “Ioanesi ne, eni exotonu xolanu ne, ia vaimomo ꞌo anu a mumauli mo ꞌa mutulu ne.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 La sou ane Elodia opoone masuau Ioanesi ne misevile mo lexe ivau usoli, ia imomomo uasi.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Xo Elodesi ne, umamaꞌu noxou Ioanesi mo ulavusou usaxilaꞌu xo anu mulavu lexe anu Ioanesi ne, anu itema mulapu mo anu noxou Lataua. Xe Elodesi mulomusou vaikala noxou, la anu muxavutala piena misevile mo opoo uai laixe uasi. Ia anu umasaxa lexe ulomusou vaikala noxou.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Ia Elodia ne, ane mixalisou voteꞌi sou ivau Ioanesi aloxo ꞌo. Voxo sou isosovosou voxo ane Elodesi nenu mivoꞌonu no anu muxali, la anu muꞌoxo laꞌilalixaꞌa ta mitema sou xaixai noxou, iloꞌa ta tatila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou mo ta tatila sie xalee lia tila ne Xalilaia.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Aneꞌi ta mitema ne ꞌa itataꞌolu mo iꞌaniꞌani, ia Elodia ꞌilie sema milutu sou miꞌunalai no nano no tani la milei no ieꞌi. Xe aneꞌi mimaisou leie la miisuxu misevile.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 La sou musakii vaikala manina teitexi mulai noxie lexe, “Manina teitexi lexe nini namasaxau mii maꞌia noxilo xe nataliꞌisiloxu, la eni alosinesi. Mo lexe nini namasaxa lexe eni akalipalanu tuala noxilo sou uxali tamei mo alosine ngiou vile, la eni aꞌoxonusi.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Xe ane miavuti la milai no ale sou mitaliꞌisie nenie aloxo ꞌo, “Navikalalelixu mii maꞌia ane eni alemolu noxou sou ulosilo.” Xe nenie miavuti la mivikalane lexe, “Navikalanu lexe unoꞌu Ioanesi e itema sou uꞌulosiꞌa ta mitema, kisou mo ulosine.”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ane milomu noxie nenie aloxo ne xe mukalu, la sou mipasipaa milivu miꞌunalai noxou tatanaanu tuala, la mivikalanu aloxo ꞌo, “Ane ꞌalalae ꞌosi, la eni emasaxa lexe nalosilo Ioanesi e itema sou uꞌulosiꞌa ta mitema, kisou uneꞌe noxilo. Namuxaxu no anu lakupapa ka nalosilo.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Xe tatananu tuala mulomu aloxo ne, la opoonu tuꞌumaxu misevile, ia umomomo sou uxiunu xavutalau uasi, xo anu uxavutala no anu vaikala e anu musakii manina teitexi mulai noxie sema ne, mo ta mitema e mineꞌeneꞌe sou laꞌilali ne milomusou. Mole pekiaꞌu noxou misevile sou uxiunu masaxa noxie.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la anu mupalusou itema sou ꞌotoꞌoto noxou sou mulai munoꞌu Ioanesi kisou muneꞌe. Itema ne, mulai la muꞌunalai no taasou navunavu sou muxotonu Ioanesi xolanu,
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 la sou mumulaxu no anu lakupapa sou munoꞌu muneꞌe mulosie vuanga ne. La sou ane milai milosie nenie.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Xe ta molomolo noxou Ioanesi, milomusou aꞌalosou mii ane Elodesi muꞌoxonu noxou ne, la sou aneꞌi mineꞌe sou minoꞌu vasimolu sou milai miꞌasixu no lousiꞌa ta mitema.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Ioxe, ta mitema sou xaixai noxou Iesu milivu mineꞌe mitaꞌolu mixaliliiou Iesu. La sou miaꞌalouxu mimii ane aneꞌi miꞌoxonu mo milosiꞌa ta mitema lavulavu no anu vaikala noxou Lataua.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Xe tavaꞌu xo ta mitema tapiena misevile ivaxa ineꞌe, la anu taii sevile sou aneꞌi iꞌani no anu uasi. La sou Iesu muvikalaneꞌi lexe, “Ioxe, nenge nengeꞌa talai no xalee tani vile e ta mitema seꞌi ixolu uasi mo tamaꞌila sevile o.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 La sou aneꞌisisi mitelai no uaxa sou milai no xalee tani vile e ta mitema seꞌi ixolu no anu uasi.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Xe iloꞌa milai xoo, ia ta mitema tapiena ne mimaisiꞌa la mitongoneꞌi. La sou meꞌa no xalexalee tuatuala mukalusi, miiaveiave sou milai mixali tei no xalee tani ane lexe aneꞌi Iesu iloꞌa ta molomolo ilai no anu.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Xe aneꞌi mineꞌe mixali no kupa paꞌumolu no anu uaxa, la Iesu mumaisiꞌa ta mitema la tanuxaꞌa misevile, xo itaꞌotaꞌolu vitanisi loxo ta sipsip tatananeꞌi vile sou usaxisaxilaꞌa uasi. La sou Anu muavuti sou mulosiꞌa lavulavu piena no anu vaikala noxou Lataua.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Iloꞌa mixoxolu ane mole aso muluꞌelai, la sou ta molomolo noxou mineꞌe mixali noxou la mivikalanu aloxo ꞌo, “Nengeꞌa texolu ꞌo no xalee tani ane ꞌo e ta mitema seꞌi ixolu no anu uasi mo aso a uluꞌelai ukalu.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 La anu laixe lexe nini napalusiꞌa ta mitema ꞌo mo ilai no tuatuala seꞌi ꞌalaꞌalai ꞌo mo, ilotoxaꞌa laꞌilali sou iꞌou.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ia Anu muavuti la mukolinu vaikalaiꞌa aloxo ꞌo, “Ngingi menge ngaitixaꞌa mii sou iꞌou.”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Ia Anu muavuti la mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Veleti ta ꞌei a ngenoꞌu ne? Ngalai mo ngamaisou.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 La sou Iesu mupalusiꞌa sou mivikalaneꞌi ta mitema ne, sou mixoluxolu no lia laꞌolaꞌoluxaꞌa no iaꞌeiaꞌe vevesinu lailaixe ne.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 La sou ta mitema ne mitaꞌolu no lia laꞌolaꞌoluxaꞌa itemaxu taꞌutaꞌuve xe mavulovexa taꞌutaꞌuve.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Mixoluxolu no lia mukalu, la sou anu Iesu munoꞌu veleti taꞌuve xe ta sinana tamei ne sou mutala mutelai no opo loxotolo sou muvikala laixe musuku mulai noxou Momu. Xe mukalu, la sou museꞌiseꞌi veleti ka mulosiꞌa ta molomolou sou mimilaꞌa noxiꞌa ta mitema ne, xe museꞌiseꞌi sinana ka mulosiꞌa ta molomolou sou miꞌoxo aloxo ne la.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Aneꞌi latala ne, miꞌaniꞌani xoo mole miꞌanaꞌana manina,
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 mole ikalusou uasi. La sou ta molomolo noxou minoꞌu lakela mavulovexa vile mo mulelia tamei sou mineꞌe mitaataa veleti ilou sinana paꞌupaꞌusou ane ikalusou uasi.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Itiitisiꞌa ta mulusi ane, muxali loxo itemaxu mavulovexa mavulovexa tamei (4,000) mo itemaxu mavulovexa taꞌuve (1,000).
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la Iesu mupalusiꞌa ta molomolo noxou lexe itelai no uaxa sou iulaxunu ilai ne Vetesaida no kupa paꞌumolu xalee levi, ia Anu muxolu sou mupalusiꞌa ta mitema sou milivulivu.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Xe mupalusiꞌa ta mitema sou milailai mukalu, la sou Anu mutelai no laxaꞌilu vile sou mulinga.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Xe no ꞌoloꞌolovoxo manina, la uaxa e ta molomolo noxou mitelo no anu ne, mulalai xoo mole mulai muxali no kupa lixinu manina. Ia Iesu anusisi muxoo no lia.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Anu iou mulai la mumaisiꞌa mine aneꞌi kikipalineꞌi sou ivovole uaxa ilalai, xo atume xaviinu molu no talaxaꞌa sou ulivulivusiꞌa. Xe ꞌalaꞌalai sou lamana ukekea, la anu Iesu mumuamuaꞌi teitexi no lexa loxoꞌu sou mulai noxiꞌa. Mumuamuaꞌi mulai, la sou lexe upolopepeeneꞌi,
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 xe aneꞌi mimaisou mine Anu mumuamuaꞌi no lexa loxoꞌu loxo ne, la miꞌume la taneꞌi kalaua xo mixavutala lexe male ulee xaleꞌa vile ane, la miungaunga.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Xe Anu muavuti la mupasipaa muvikalaneꞌi alaxu vilesisi lexe, “Ngaꞌume mamu! Pekiꞌainge! Xo enisi ꞌa!”
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Muvikalaneꞌi aloxo ne xe mukalu, la sou mutelai noxiꞌa no uaxa sila atume ne tasiau. Xe aneꞌi mimaisou atume mine tasiauxu loxo ne, la mikuluke manina,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 xo mimaisou veleti e mulosiꞌa ta mitema tapiena musuku miꞌou, ia aneꞌi ilamana laixe no anu mo taneꞌi utaxunu uasi. Xo xavutalaiꞌa mutomu sio.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Iloꞌa mixisaꞌisou kupa ne, xe milai mixali xalee vile ne Xenesaleti, la milea lavoꞌosou muluꞌelai mole uaxa mupuapuatisi.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Xe miavuti la miuatuuatulai no ale, la alaxu vilesisi ta mitema mimaisou Iesu la mitongonu.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 La sou aneꞌi ta mitema miiaveiave no tuatuala no xalee lia ne Xenesaleti ne sou mitavuleneꞌi ta mitema ane vovolea iouiou muꞌoxoneꞌi no luusiꞌa sou mineꞌeneꞌi noxou Iesu. Xo aneꞌi ilavu lexe Iesu a uxolu no tuala neꞌei, la aneꞌi imulunu sou ilai.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 No nano no tuatuala kitukitu mo ane ta tatila mo no ale no xalexalee lia ane Iesu umuamuaꞌi no anu ne, ta mitema itavuleneꞌi aneꞌi ane vovolea iouiou muꞌoxoꞌoxoneꞌi ne sou ilai iaisiꞌa no tani e ilotoloto laꞌilali no anu. Xe Anu muneꞌe, la aneꞌi milingau sou lexe iou uvaxaiꞌasi mo aneꞌi imulaxu avoꞌa no anu tokolomoxu telexusi. Aneꞌi latala e mikasou ne, aneꞌi mimauli mukalusi.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.