Marcos 6
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs ARA
1 Iesu muꞌumesou tuala ane ne, sou mulai no tuala noxou ne Nasaleti. La sou ta molomolo noxou mimulinu kalumo sou iloꞌa milai.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Aneꞌi mixali mixolu xe voxo Tavuna muxali, la Anu muꞌunalai no taasou lalotu noxiꞌa ta Iutaia lai ne, sou musoko sou mulosiꞌa ta mitema lavulavu. Ia aneꞌi tavuꞌalo e milomusou vaikala noxou ne, mikuluke manina la mitaliꞌi aloxo ꞌo,
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Nenge telavusou lexe Anu itema vile sou utulusou tani. Mo Anu Malia ꞌilie ane. Ta vimovimou ane Iakovo ilou Iosepu mo Iudasi ilou Saimoni. Mo ta vimovimou ta sema kalumo ane nengeꞌa taxoxolu ꞌo.” Mivivikala aloxo ne, la mixiu tumaliꞌa noxou mo imuxamuxaxu taneꞌi noxou uasi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Xe anu Iesu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Itema sou palomatana ne, ta tema tualasou mo ta tulatulanu mo ta minuminu no nano no taasou ne, ilavusou itoxonu uasisi manina. Ia no tuatuala vaꞌavaꞌaxusi, ta mitema itoxonu misevile.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 La sou umomomo sou uꞌoxonu sosovo vile no tualasou ne uasi, ia mumuxaxu avolu noxiꞌa seꞌi ane pipiena muꞌoxoneꞌi sou mupamaulineꞌi.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 La Anu mukuluke noxiꞌa xo aneꞌi imuxaxu taneꞌi noxou uasi.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Xe iliꞌi, la sou muꞌavaliꞌa ta molomolo mavulovexa vile mo mulelia tamei mineꞌe noxou sou mupalusiꞌa tametamei. Mulosiꞌa xavi sou ikusaiꞌa ta uleenu masumasua mixoo noxiꞌa ta mitema.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Xe muavuti la mupotoneꞌi aloxo ꞌo, “Ngalai, io nganoꞌu mii vile no anu muamuaꞌingenge ne uasi, ia nganoꞌu vilaxongengesi. Nganoꞌu laꞌilali mo tiva mo lamoli ngataanu no anu utupokongenge uasi.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Ngamulaxu siovesou tavaꞌingesi, xe ngataa tokolomo tamei uasi.”
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Xe muavuti la muvikalaneꞌi la aloxo ꞌo, “Ngalai no tuala vile xe ngaꞌunalai no tani vile, la ngaxoxolu anesi, xoo mole umomomo no voxo ane sou ngingi ngaꞌumesou tuala ane ne.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Ia lexe ngalai xe ngaxali no tuala vile xe ta mitema sou tuala ane ne, iꞌavalinge mo inoꞌinge sou iꞌunalailingenge no tani uasi mo ilomungenge uasi, la ngavutasou lomulo no tavaꞌinge uxexee, io sou ngingi ngasukusou tuala ane ne. Ngaꞌoxo aloxo ne, mo sou aneꞌi ilavu lexe Lataua ulosiꞌa navunavu no anu ꞌilixo ane aneꞌi miꞌoxo noxinge ne.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ioxe, aneꞌi milomu noxou aloxo ne xe mukalu, la milutulutu sou milai miaꞌaloxu vaikala noxou Lataua sou lexe aneꞌi ilomusou la ixiunu oponeꞌi.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Aneꞌi milai, la mikusaiꞌa ta uleenu ta masumasua e mixolu noxiꞌa ta mitema, xe miluluunu lamalasile no vasimeꞌa aneꞌi ane vovolea iouiou muꞌoxoneꞌi kalumo sou mipamaulineꞌi.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ioxe, ta mitema mimaisou xaixai e Iesu muꞌoxonu ne, la sou milai miaꞌaloxu noxou tatanaanu tuala e Elodesi. Xo ta mitema tavuꞌalo milavusou Iesu ualasou. Ta mitema seꞌi mivikala lexe, “Ioanesi e ulavusou uꞌulosiꞌa ta mitema ne, musoli mo miꞌasixu ia mumauli mo a mutulu ne. La sou ane anu uꞌoxonu xaixai no anu xaviinu.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Seꞌi noxiꞌa mivikala lexe, “Anu Eliasi.” Xe seꞌi noxiꞌa la mivikala lexe, “Anu vile noxiꞌa ta mitema sou palomatana tatei ane.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Ia anu Elodesi mulomusou vaikala ane ne, la muvikala aloxo ꞌo, “Ioanesi ne, eni exotonu xolanu ne, ia vaimomo ꞌo anu a mumauli mo ꞌa mutulu ne.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 La sou ane Elodia opoone masuau Ioanesi ne misevile mo lexe ivau usoli, ia imomomo uasi.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Xo Elodesi ne, umamaꞌu noxou Ioanesi mo ulavusou usaxilaꞌu xo anu mulavu lexe anu Ioanesi ne, anu itema mulapu mo anu noxou Lataua. Xe Elodesi mulomusou vaikala noxou, la anu muxavutala piena misevile mo opoo uai laixe uasi. Ia anu umasaxa lexe ulomusou vaikala noxou.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Ia Elodia ne, ane mixalisou voteꞌi sou ivau Ioanesi aloxo ꞌo. Voxo sou isosovosou voxo ane Elodesi nenu mivoꞌonu no anu muxali, la anu muꞌoxo laꞌilalixaꞌa ta mitema sou xaixai noxou, iloꞌa ta tatila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou mo ta tatila sie xalee lia tila ne Xalilaia.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Aneꞌi ta mitema ne ꞌa itataꞌolu mo iꞌaniꞌani, ia Elodia ꞌilie sema milutu sou miꞌunalai no nano no tani la milei no ieꞌi. Xe aneꞌi mimaisou leie la miisuxu misevile.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 La sou musakii vaikala manina teitexi mulai noxie lexe, “Manina teitexi lexe nini namasaxau mii maꞌia noxilo xe nataliꞌisiloxu, la eni alosinesi. Mo lexe nini namasaxa lexe eni akalipalanu tuala noxilo sou uxali tamei mo alosine ngiou vile, la eni aꞌoxonusi.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Xe ane miavuti la milai no ale sou mitaliꞌisie nenie aloxo ꞌo, “Navikalalelixu mii maꞌia ane eni alemolu noxou sou ulosilo.” Xe nenie miavuti la mivikalane lexe, “Navikalanu lexe unoꞌu Ioanesi e itema sou uꞌulosiꞌa ta mitema, kisou mo ulosine.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ane milomu noxie nenie aloxo ne xe mukalu, la sou mipasipaa milivu miꞌunalai noxou tatanaanu tuala, la mivikalanu aloxo ꞌo, “Ane ꞌalalae ꞌosi, la eni emasaxa lexe nalosilo Ioanesi e itema sou uꞌulosiꞌa ta mitema, kisou uneꞌe noxilo. Namuxaxu no anu lakupapa ka nalosilo.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Xe tatananu tuala mulomu aloxo ne, la opoonu tuꞌumaxu misevile, ia umomomo sou uxiunu xavutalau uasi, xo anu uxavutala no anu vaikala e anu musakii manina teitexi mulai noxie sema ne, mo ta mitema e mineꞌeneꞌe sou laꞌilali ne milomusou. Mole pekiaꞌu noxou misevile sou uxiunu masaxa noxie.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la anu mupalusou itema sou ꞌotoꞌoto noxou sou mulai munoꞌu Ioanesi kisou muneꞌe. Itema ne, mulai la muꞌunalai no taasou navunavu sou muxotonu Ioanesi xolanu,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 la sou mumulaxu no anu lakupapa sou munoꞌu muneꞌe mulosie vuanga ne. La sou ane milai milosie nenie.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Xe ta molomolo noxou Ioanesi, milomusou aꞌalosou mii ane Elodesi muꞌoxonu noxou ne, la sou aneꞌi mineꞌe sou minoꞌu vasimolu sou milai miꞌasixu no lousiꞌa ta mitema.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Ioxe, ta mitema sou xaixai noxou Iesu milivu mineꞌe mitaꞌolu mixaliliiou Iesu. La sou miaꞌalouxu mimii ane aneꞌi miꞌoxonu mo milosiꞌa ta mitema lavulavu no anu vaikala noxou Lataua.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Xe tavaꞌu xo ta mitema tapiena misevile ivaxa ineꞌe, la anu taii sevile sou aneꞌi iꞌani no anu uasi. La sou Iesu muvikalaneꞌi lexe, “Ioxe, nenge nengeꞌa talai no xalee tani vile e ta mitema seꞌi ixolu uasi mo tamaꞌila sevile o.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 La sou aneꞌisisi mitelai no uaxa sou milai no xalee tani vile e ta mitema seꞌi ixolu no anu uasi.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Xe iloꞌa milai xoo, ia ta mitema tapiena ne mimaisiꞌa la mitongoneꞌi. La sou meꞌa no xalexalee tuatuala mukalusi, miiaveiave sou milai mixali tei no xalee tani ane lexe aneꞌi Iesu iloꞌa ta molomolo ilai no anu.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Xe aneꞌi mineꞌe mixali no kupa paꞌumolu no anu uaxa, la Iesu mumaisiꞌa ta mitema la tanuxaꞌa misevile, xo itaꞌotaꞌolu vitanisi loxo ta sipsip tatananeꞌi vile sou usaxisaxilaꞌa uasi. La sou Anu muavuti sou mulosiꞌa lavulavu piena no anu vaikala noxou Lataua.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Iloꞌa mixoxolu ane mole aso muluꞌelai, la sou ta molomolo noxou mineꞌe mixali noxou la mivikalanu aloxo ꞌo, “Nengeꞌa texolu ꞌo no xalee tani ane ꞌo e ta mitema seꞌi ixolu no anu uasi mo aso a uluꞌelai ukalu.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 La anu laixe lexe nini napalusiꞌa ta mitema ꞌo mo ilai no tuatuala seꞌi ꞌalaꞌalai ꞌo mo, ilotoxaꞌa laꞌilali sou iꞌou.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ia Anu muavuti la mukolinu vaikalaiꞌa aloxo ꞌo, “Ngingi menge ngaitixaꞌa mii sou iꞌou.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ia Anu muavuti la mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Veleti ta ꞌei a ngenoꞌu ne? Ngalai mo ngamaisou.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 La sou Iesu mupalusiꞌa sou mivikalaneꞌi ta mitema ne, sou mixoluxolu no lia laꞌolaꞌoluxaꞌa no iaꞌeiaꞌe vevesinu lailaixe ne.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 La sou ta mitema ne mitaꞌolu no lia laꞌolaꞌoluxaꞌa itemaxu taꞌutaꞌuve xe mavulovexa taꞌutaꞌuve.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Mixoluxolu no lia mukalu, la sou anu Iesu munoꞌu veleti taꞌuve xe ta sinana tamei ne sou mutala mutelai no opo loxotolo sou muvikala laixe musuku mulai noxou Momu. Xe mukalu, la sou museꞌiseꞌi veleti ka mulosiꞌa ta molomolou sou mimilaꞌa noxiꞌa ta mitema ne, xe museꞌiseꞌi sinana ka mulosiꞌa ta molomolou sou miꞌoxo aloxo ne la.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Aneꞌi latala ne, miꞌaniꞌani xoo mole miꞌanaꞌana manina,
42 Todos comeram e se fartaram;
43 mole ikalusou uasi. La sou ta molomolo noxou minoꞌu lakela mavulovexa vile mo mulelia tamei sou mineꞌe mitaataa veleti ilou sinana paꞌupaꞌusou ane ikalusou uasi.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Itiitisiꞌa ta mulusi ane, muxali loxo itemaxu mavulovexa mavulovexa tamei (4,000) mo itemaxu mavulovexa taꞌuve (1,000).
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la Iesu mupalusiꞌa ta molomolo noxou lexe itelai no uaxa sou iulaxunu ilai ne Vetesaida no kupa paꞌumolu xalee levi, ia Anu muxolu sou mupalusiꞌa ta mitema sou milivulivu.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Xe mupalusiꞌa ta mitema sou milailai mukalu, la sou Anu mutelai no laxaꞌilu vile sou mulinga.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Xe no ꞌoloꞌolovoxo manina, la uaxa e ta molomolo noxou mitelo no anu ne, mulalai xoo mole mulai muxali no kupa lixinu manina. Ia Iesu anusisi muxoo no lia.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Anu iou mulai la mumaisiꞌa mine aneꞌi kikipalineꞌi sou ivovole uaxa ilalai, xo atume xaviinu molu no talaxaꞌa sou ulivulivusiꞌa. Xe ꞌalaꞌalai sou lamana ukekea, la anu Iesu mumuamuaꞌi teitexi no lexa loxoꞌu sou mulai noxiꞌa. Mumuamuaꞌi mulai, la sou lexe upolopepeeneꞌi,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 xe aneꞌi mimaisou mine Anu mumuamuaꞌi no lexa loxoꞌu loxo ne, la miꞌume la taneꞌi kalaua xo mixavutala lexe male ulee xaleꞌa vile ane, la miungaunga.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Xe Anu muavuti la mupasipaa muvikalaneꞌi alaxu vilesisi lexe, “Ngaꞌume mamu! Pekiꞌainge! Xo enisi ꞌa!”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Muvikalaneꞌi aloxo ne xe mukalu, la sou mutelai noxiꞌa no uaxa sila atume ne tasiau. Xe aneꞌi mimaisou atume mine tasiauxu loxo ne, la mikuluke manina,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 xo mimaisou veleti e mulosiꞌa ta mitema tapiena musuku miꞌou, ia aneꞌi ilamana laixe no anu mo taneꞌi utaxunu uasi. Xo xavutalaiꞌa mutomu sio.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Iloꞌa mixisaꞌisou kupa ne, xe milai mixali xalee vile ne Xenesaleti, la milea lavoꞌosou muluꞌelai mole uaxa mupuapuatisi.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Xe miavuti la miuatuuatulai no ale, la alaxu vilesisi ta mitema mimaisou Iesu la mitongonu.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 La sou aneꞌi ta mitema miiaveiave no tuatuala no xalee lia ne Xenesaleti ne sou mitavuleneꞌi ta mitema ane vovolea iouiou muꞌoxoneꞌi no luusiꞌa sou mineꞌeneꞌi noxou Iesu. Xo aneꞌi ilavu lexe Iesu a uxolu no tuala neꞌei, la aneꞌi imulunu sou ilai.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 No nano no tuatuala kitukitu mo ane ta tatila mo no ale no xalexalee lia ane Iesu umuamuaꞌi no anu ne, ta mitema itavuleneꞌi aneꞌi ane vovolea iouiou muꞌoxoꞌoxoneꞌi ne sou ilai iaisiꞌa no tani e ilotoloto laꞌilali no anu. Xe Anu muneꞌe, la aneꞌi milingau sou lexe iou uvaxaiꞌasi mo aneꞌi imulaxu avoꞌa no anu tokolomoxu telexusi. Aneꞌi latala e mikasou ne, aneꞌi mimauli mukalusi.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.