Marcos 6
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs BKJ
1 Iesu muꞌumesou tuala ane ne, sou mulai no tuala noxou ne Nasaleti. La sou ta molomolo noxou mimulinu kalumo sou iloꞌa milai.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Aneꞌi mixali mixolu xe voxo Tavuna muxali, la Anu muꞌunalai no taasou lalotu noxiꞌa ta Iutaia lai ne, sou musoko sou mulosiꞌa ta mitema lavulavu. Ia aneꞌi tavuꞌalo e milomusou vaikala noxou ne, mikuluke manina la mitaliꞌi aloxo ꞌo,
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Nenge telavusou lexe Anu itema vile sou utulusou tani. Mo Anu Malia ꞌilie ane. Ta vimovimou ane Iakovo ilou Iosepu mo Iudasi ilou Saimoni. Mo ta vimovimou ta sema kalumo ane nengeꞌa taxoxolu ꞌo.” Mivivikala aloxo ne, la mixiu tumaliꞌa noxou mo imuxamuxaxu taneꞌi noxou uasi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Xe anu Iesu muavuti la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Itema sou palomatana ne, ta tema tualasou mo ta tulatulanu mo ta minuminu no nano no taasou ne, ilavusou itoxonu uasisi manina. Ia no tuatuala vaꞌavaꞌaxusi, ta mitema itoxonu misevile.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 La sou umomomo sou uꞌoxonu sosovo vile no tualasou ne uasi, ia mumuxaxu avolu noxiꞌa seꞌi ane pipiena muꞌoxoneꞌi sou mupamaulineꞌi.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 La Anu mukuluke noxiꞌa xo aneꞌi imuxaxu taneꞌi noxou uasi.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Xe iliꞌi, la sou muꞌavaliꞌa ta molomolo mavulovexa vile mo mulelia tamei mineꞌe noxou sou mupalusiꞌa tametamei. Mulosiꞌa xavi sou ikusaiꞌa ta uleenu masumasua mixoo noxiꞌa ta mitema.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Xe muavuti la mupotoneꞌi aloxo ꞌo, “Ngalai, io nganoꞌu mii vile no anu muamuaꞌingenge ne uasi, ia nganoꞌu vilaxongengesi. Nganoꞌu laꞌilali mo tiva mo lamoli ngataanu no anu utupokongenge uasi.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Ngamulaxu siovesou tavaꞌingesi, xe ngataa tokolomo tamei uasi.”
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Xe muavuti la muvikalaneꞌi la aloxo ꞌo, “Ngalai no tuala vile xe ngaꞌunalai no tani vile, la ngaxoxolu anesi, xoo mole umomomo no voxo ane sou ngingi ngaꞌumesou tuala ane ne.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ia lexe ngalai xe ngaxali no tuala vile xe ta mitema sou tuala ane ne, iꞌavalinge mo inoꞌinge sou iꞌunalailingenge no tani uasi mo ilomungenge uasi, la ngavutasou lomulo no tavaꞌinge uxexee, io sou ngingi ngasukusou tuala ane ne. Ngaꞌoxo aloxo ne, mo sou aneꞌi ilavu lexe Lataua ulosiꞌa navunavu no anu ꞌilixo ane aneꞌi miꞌoxo noxinge ne.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Ioxe, aneꞌi milomu noxou aloxo ne xe mukalu, la milutulutu sou milai miaꞌaloxu vaikala noxou Lataua sou lexe aneꞌi ilomusou la ixiunu oponeꞌi.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Aneꞌi milai, la mikusaiꞌa ta uleenu ta masumasua e mixolu noxiꞌa ta mitema, xe miluluunu lamalasile no vasimeꞌa aneꞌi ane vovolea iouiou muꞌoxoneꞌi kalumo sou mipamaulineꞌi.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Ioxe, ta mitema mimaisou xaixai e Iesu muꞌoxonu ne, la sou milai miaꞌaloxu noxou tatanaanu tuala e Elodesi. Xo ta mitema tavuꞌalo milavusou Iesu ualasou. Ta mitema seꞌi mivikala lexe, “Ioanesi e ulavusou uꞌulosiꞌa ta mitema ne, musoli mo miꞌasixu ia mumauli mo a mutulu ne. La sou ane anu uꞌoxonu xaixai no anu xaviinu.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Seꞌi noxiꞌa mivikala lexe, “Anu Eliasi.” Xe seꞌi noxiꞌa la mivikala lexe, “Anu vile noxiꞌa ta mitema sou palomatana tatei ane.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Ia anu Elodesi mulomusou vaikala ane ne, la muvikala aloxo ꞌo, “Ioanesi ne, eni exotonu xolanu ne, ia vaimomo ꞌo anu a mumauli mo ꞌa mutulu ne.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 La sou ane Elodia opoone masuau Ioanesi ne misevile mo lexe ivau usoli, ia imomomo uasi.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Xo Elodesi ne, umamaꞌu noxou Ioanesi mo ulavusou usaxilaꞌu xo anu mulavu lexe anu Ioanesi ne, anu itema mulapu mo anu noxou Lataua. Xe Elodesi mulomusou vaikala noxou, la anu muxavutala piena misevile mo opoo uai laixe uasi. Ia anu umasaxa lexe ulomusou vaikala noxou.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Ia Elodia ne, ane mixalisou voteꞌi sou ivau Ioanesi aloxo ꞌo. Voxo sou isosovosou voxo ane Elodesi nenu mivoꞌonu no anu muxali, la anu muꞌoxo laꞌilalixaꞌa ta mitema sou xaixai noxou, iloꞌa ta tatila noxiꞌa ta mitema sou ꞌotoꞌoto noxou mo ta tatila sie xalee lia tila ne Xalilaia.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Aneꞌi ta mitema ne ꞌa itataꞌolu mo iꞌaniꞌani, ia Elodia ꞌilie sema milutu sou miꞌunalai no nano no tani la milei no ieꞌi. Xe aneꞌi mimaisou leie la miisuxu misevile.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 La sou musakii vaikala manina teitexi mulai noxie lexe, “Manina teitexi lexe nini namasaxau mii maꞌia noxilo xe nataliꞌisiloxu, la eni alosinesi. Mo lexe nini namasaxa lexe eni akalipalanu tuala noxilo sou uxali tamei mo alosine ngiou vile, la eni aꞌoxonusi.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Xe ane miavuti la milai no ale sou mitaliꞌisie nenie aloxo ꞌo, “Navikalalelixu mii maꞌia ane eni alemolu noxou sou ulosilo.” Xe nenie miavuti la mivikalane lexe, “Navikalanu lexe unoꞌu Ioanesi e itema sou uꞌulosiꞌa ta mitema, kisou mo ulosine.”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ane milomu noxie nenie aloxo ne xe mukalu, la sou mipasipaa milivu miꞌunalai noxou tatanaanu tuala, la mivikalanu aloxo ꞌo, “Ane ꞌalalae ꞌosi, la eni emasaxa lexe nalosilo Ioanesi e itema sou uꞌulosiꞌa ta mitema, kisou uneꞌe noxilo. Namuxaxu no anu lakupapa ka nalosilo.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Xe tatananu tuala mulomu aloxo ne, la opoonu tuꞌumaxu misevile, ia umomomo sou uxiunu xavutalau uasi, xo anu uxavutala no anu vaikala e anu musakii manina teitexi mulai noxie sema ne, mo ta mitema e mineꞌeneꞌe sou laꞌilali ne milomusou. Mole pekiaꞌu noxou misevile sou uxiunu masaxa noxie.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la anu mupalusou itema sou ꞌotoꞌoto noxou sou mulai munoꞌu Ioanesi kisou muneꞌe. Itema ne, mulai la muꞌunalai no taasou navunavu sou muxotonu Ioanesi xolanu,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 la sou mumulaxu no anu lakupapa sou munoꞌu muneꞌe mulosie vuanga ne. La sou ane milai milosie nenie.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Xe ta molomolo noxou Ioanesi, milomusou aꞌalosou mii ane Elodesi muꞌoxonu noxou ne, la sou aneꞌi mineꞌe sou minoꞌu vasimolu sou milai miꞌasixu no lousiꞌa ta mitema.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Ioxe, ta mitema sou xaixai noxou Iesu milivu mineꞌe mitaꞌolu mixaliliiou Iesu. La sou miaꞌalouxu mimii ane aneꞌi miꞌoxonu mo milosiꞌa ta mitema lavulavu no anu vaikala noxou Lataua.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Xe tavaꞌu xo ta mitema tapiena misevile ivaxa ineꞌe, la anu taii sevile sou aneꞌi iꞌani no anu uasi. La sou Iesu muvikalaneꞌi lexe, “Ioxe, nenge nengeꞌa talai no xalee tani vile e ta mitema seꞌi ixolu uasi mo tamaꞌila sevile o.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 La sou aneꞌisisi mitelai no uaxa sou milai no xalee tani vile e ta mitema seꞌi ixolu no anu uasi.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Xe iloꞌa milai xoo, ia ta mitema tapiena ne mimaisiꞌa la mitongoneꞌi. La sou meꞌa no xalexalee tuatuala mukalusi, miiaveiave sou milai mixali tei no xalee tani ane lexe aneꞌi Iesu iloꞌa ta molomolo ilai no anu.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Xe aneꞌi mineꞌe mixali no kupa paꞌumolu no anu uaxa, la Iesu mumaisiꞌa ta mitema la tanuxaꞌa misevile, xo itaꞌotaꞌolu vitanisi loxo ta sipsip tatananeꞌi vile sou usaxisaxilaꞌa uasi. La sou Anu muavuti sou mulosiꞌa lavulavu piena no anu vaikala noxou Lataua.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Iloꞌa mixoxolu ane mole aso muluꞌelai, la sou ta molomolo noxou mineꞌe mixali noxou la mivikalanu aloxo ꞌo, “Nengeꞌa texolu ꞌo no xalee tani ane ꞌo e ta mitema seꞌi ixolu no anu uasi mo aso a uluꞌelai ukalu.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 La anu laixe lexe nini napalusiꞌa ta mitema ꞌo mo ilai no tuatuala seꞌi ꞌalaꞌalai ꞌo mo, ilotoxaꞌa laꞌilali sou iꞌou.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Ia Anu muavuti la mukolinu vaikalaiꞌa aloxo ꞌo, “Ngingi menge ngaitixaꞌa mii sou iꞌou.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ia Anu muavuti la mutaliꞌisiꞌa aloxo ꞌo, “Veleti ta ꞌei a ngenoꞌu ne? Ngalai mo ngamaisou.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 La sou Iesu mupalusiꞌa sou mivikalaneꞌi ta mitema ne, sou mixoluxolu no lia laꞌolaꞌoluxaꞌa no iaꞌeiaꞌe vevesinu lailaixe ne.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 La sou ta mitema ne mitaꞌolu no lia laꞌolaꞌoluxaꞌa itemaxu taꞌutaꞌuve xe mavulovexa taꞌutaꞌuve.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Mixoluxolu no lia mukalu, la sou anu Iesu munoꞌu veleti taꞌuve xe ta sinana tamei ne sou mutala mutelai no opo loxotolo sou muvikala laixe musuku mulai noxou Momu. Xe mukalu, la sou museꞌiseꞌi veleti ka mulosiꞌa ta molomolou sou mimilaꞌa noxiꞌa ta mitema ne, xe museꞌiseꞌi sinana ka mulosiꞌa ta molomolou sou miꞌoxo aloxo ne la.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Aneꞌi latala ne, miꞌaniꞌani xoo mole miꞌanaꞌana manina,
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 mole ikalusou uasi. La sou ta molomolo noxou minoꞌu lakela mavulovexa vile mo mulelia tamei sou mineꞌe mitaataa veleti ilou sinana paꞌupaꞌusou ane ikalusou uasi.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Itiitisiꞌa ta mulusi ane, muxali loxo itemaxu mavulovexa mavulovexa tamei (4,000) mo itemaxu mavulovexa taꞌuve (1,000).
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Xe alaxu vilesisi ꞌo, la Iesu mupalusiꞌa ta molomolo noxou lexe itelai no uaxa sou iulaxunu ilai ne Vetesaida no kupa paꞌumolu xalee levi, ia Anu muxolu sou mupalusiꞌa ta mitema sou milivulivu.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Xe mupalusiꞌa ta mitema sou milailai mukalu, la sou Anu mutelai no laxaꞌilu vile sou mulinga.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Xe no ꞌoloꞌolovoxo manina, la uaxa e ta molomolo noxou mitelo no anu ne, mulalai xoo mole mulai muxali no kupa lixinu manina. Ia Iesu anusisi muxoo no lia.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Anu iou mulai la mumaisiꞌa mine aneꞌi kikipalineꞌi sou ivovole uaxa ilalai, xo atume xaviinu molu no talaxaꞌa sou ulivulivusiꞌa. Xe ꞌalaꞌalai sou lamana ukekea, la anu Iesu mumuamuaꞌi teitexi no lexa loxoꞌu sou mulai noxiꞌa. Mumuamuaꞌi mulai, la sou lexe upolopepeeneꞌi,
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 xe aneꞌi mimaisou mine Anu mumuamuaꞌi no lexa loxoꞌu loxo ne, la miꞌume la taneꞌi kalaua xo mixavutala lexe male ulee xaleꞌa vile ane, la miungaunga.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Xe Anu muavuti la mupasipaa muvikalaneꞌi alaxu vilesisi lexe, “Ngaꞌume mamu! Pekiꞌainge! Xo enisi ꞌa!”
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Muvikalaneꞌi aloxo ne xe mukalu, la sou mutelai noxiꞌa no uaxa sila atume ne tasiau. Xe aneꞌi mimaisou atume mine tasiauxu loxo ne, la mikuluke manina,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 xo mimaisou veleti e mulosiꞌa ta mitema tapiena musuku miꞌou, ia aneꞌi ilamana laixe no anu mo taneꞌi utaxunu uasi. Xo xavutalaiꞌa mutomu sio.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Iloꞌa mixisaꞌisou kupa ne, xe milai mixali xalee vile ne Xenesaleti, la milea lavoꞌosou muluꞌelai mole uaxa mupuapuatisi.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Xe miavuti la miuatuuatulai no ale, la alaxu vilesisi ta mitema mimaisou Iesu la mitongonu.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 La sou aneꞌi ta mitema miiaveiave no tuatuala no xalee lia ne Xenesaleti ne sou mitavuleneꞌi ta mitema ane vovolea iouiou muꞌoxoneꞌi no luusiꞌa sou mineꞌeneꞌi noxou Iesu. Xo aneꞌi ilavu lexe Iesu a uxolu no tuala neꞌei, la aneꞌi imulunu sou ilai.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 No nano no tuatuala kitukitu mo ane ta tatila mo no ale no xalexalee lia ane Iesu umuamuaꞌi no anu ne, ta mitema itavuleneꞌi aneꞌi ane vovolea iouiou muꞌoxoꞌoxoneꞌi ne sou ilai iaisiꞌa no tani e ilotoloto laꞌilali no anu. Xe Anu muneꞌe, la aneꞌi milingau sou lexe iou uvaxaiꞌasi mo aneꞌi imulaxu avoꞌa no anu tokolomoxu telexusi. Aneꞌi latala e mikasou ne, aneꞌi mimauli mukalusi.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.