Atos 15
Vaikala Noxou Lataua (ATA) vs NVT
1 Ioxe ta mitema moseꞌi meꞌa ne Iutaia miluꞌe ne Antioki, la milosiexaꞌa ta mitema aneꞌi ane mimuxaxu taneꞌi noxou Iesu no anu lavulavu aloxo ꞌo, “Lexe xooxoo ungasinge umulinu ꞌilixo ane Mosesi mulosixe lavulavu sou uasi, la umomomo sou ngingi ngamauli uasi.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Mii ane ne muavutinoxu Paulo ilou Valunavasi oponeꞌi, la iloꞌa miꞌotosou anaxaꞌa sou. La sou aneꞌi misosovosiꞌa Paulo ilou Valunavasi iloꞌa moseꞌi la ane mimuxaxu taneꞌi noxou Iesu sou lexe ilai telo ne Ielusalemu sou imaisiꞌa ta mitema sou xaixai iloꞌa ta tatila noxiꞌa ta mitema noxou Lataua mo imomosou vaikala ane ne.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 La sou ta mitema ilotu noxou Iesu mipalusiꞌa sou milai. Xe aneꞌi mimuamuaꞌi mipolo ne Ponisia xe ne Samalia, la miaꞌaloxaꞌa ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi ne mixiu milai noxou Lataua. Aꞌalo ane ne muxalixu ꞌosaꞌila tatila noxiꞌa ta mitema mukalusi aneꞌi ane mimuxaxu taneꞌi noxou Iesu.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 No mine mixali ne Ielusalemu, la ta mitema e ilotu noxou Iesu iloꞌa ta aposeli mo ta tatila noxiꞌa ta mitema noxou Lataua misexelaxaꞌa, xe aneꞌi miaꞌaloxu mimii mukalusi e Lataua mulosiꞌa xavi sou miꞌoxonu.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Ia ta Palisaio moseꞌi ane mimuxaxu taneꞌi noxou Iesu miavuti la mivikala lexe, “Ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi ne anu laixe lexe xooxoo ungasiꞌasi mo aneꞌi imulinu lapuloto noxou Mosesisi.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Ioxe, ta aposeli iloꞌa ta tatila noxiꞌa ta mitema ilotu noxou Iesu mipita sou mimaisou mii ane ne.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 No mine vaikala ta piena muxali no anu, la Pita muavuti sou muvikala mulai noxiꞌa aloxo ꞌo, “Ta vivilo, ngingi ngelavusou lexe tatei, la Lataua musosovosilo no taingengi sou lexe aꞌaloxu aꞌalo laixe sou Iesu Kalisito noxiꞌa ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi mo sou aneꞌi ilomusou la imuxaxu taneꞌi.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Lataua e mulavusou ta mitema mukalusi oponeꞌi ne musosovosiꞌa ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi la sou mulosiꞌa Uleenu Tavuna aloxo mulosinge ne si.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Anu muꞌoxonu ꞌilixo iouvilemo noxinge ta Iutaia xe iouvilemo noxiꞌa aneꞌi ta Iutaia uasi. Aneꞌi mimuxaxu taneꞌi noxou Tila, la sou oponeꞌi muxali malemalenga no iou Lataua.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 La sou loxovaa ane ngingi ngaꞌoxe ngatovonu Lataua vaimomo ꞌo? Tavaꞌu loxovaa la sou ngamuxaxu mii ane tuꞌumaxu no laxasiꞌa ta molomolo noxou Iesu sou imulinu lapuloto noxou Mosesi e umomomo sou ta xaixaisinge mo nenge kalumo tamomomo sou tatavulenu uasi ꞌo?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Aloxo ne uasi, nenge temuxaxu tanenge, la nenge temauli xo Tila Iesu mulosinge alauna noxou aloxo aneꞌi nesi.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Pita muvikala aloxo ne, la ta mitema mukalusi e aneꞌi mipita ne mixolu tani mukii. Sou milomu mulai noxiꞌa Valunavasi ilou Paulo miaꞌaloiꞌa sou sosovo iouiou xe mii ane talavusou uasi e Lataua mulosiꞌa xavi sou muꞌoxonu no taineꞌi ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 No mine aneꞌi miaꞌalo mukalu, la Iakovo muavuti mutulu la muvikalaneꞌi aloxo ꞌo, “Ta vivilo, ngalomu noxilo.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Saimoni muaꞌalomengi lamana no anu soko mii ne Lataua mumaxaꞌu masaxa noxou sou munoꞌa ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi mo muꞌoxoneꞌi mixali ta mitema noxousi.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Mo vaivaikala noxiꞌa ta mitema sou palomatana ne muisalili ilou ane nenge teaꞌaloxu aloxo aneꞌi mikaukavunu nesi,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Iliꞌi, la eni alivu aneꞌe xo tani alelaxu noxou Deviti ne mulapau mo mumamulo,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Mo sou ta mitema pausiꞌa umomomo sou ikamuli Tila,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Anu mupalaꞌanixu tatei mo.’
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Eni xavutalaxeni aloxo ne, ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi ia ixiu ineꞌe noxou ne talosiꞌa tuꞌumaxu sou itavule mamu.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ia laixe lexe nenge takaukavu ulai noxiꞌa sou tavikalaneꞌi lexe, mamu sou ngingi ngaꞌou laꞌilali ane nuniꞌu xo aneꞌi miiamanu noxiꞌa ta lataua kalakalavoi, mo ngapolopepeenu ꞌilixo sou voteꞌi loxo iꞌoxo susu noxiꞌa ta sema, mo ngaꞌou mii sou poosi ane miailiꞌosou mo musoli ne mamu, mo sialuxu a uxolu no anusi ꞌo.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Xo tatei mo ne ta mitema miaꞌaloxu lapuloto noxou Mosesi no anu tuatuala tatatila mukalusi, mo no voxo Tavuna utotomu ne, la miitisou no nano no tani sou lalotu noxiꞌa ta Iutaia.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Ioxe, ta aposeli iloꞌa ta mitema noxou Lataua iloꞌa ta tatilasiꞌa mukalusi misakii xavutala la misosovosiꞌa ta mitema seꞌi noxiꞌa ne, ka mipalusiꞌa iloꞌa Paulo ilou Valunavasi milai ne Antioki. Aneꞌi misosovosiꞌa Iudasi e milemo lexe Valusavasi xe Sailasi. Aneꞌi ilou e miuli noxiꞌa ta mitema aneꞌi ane mimuxaxu taneꞌi noxou Iesu ne.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Uoli voloxu ane aneꞌi misovanu noxiꞌa ilou ne mikaukavunu aloxo ꞌo, “Nexi ta vivinge ta mitema sou xaixai iloꞌa ta tatilasiꞌa ta mitema ane Iesu mupalusiꞌa tasovanu uoli voloxu ane ꞌo ulai noxinge ta mitema aneꞌi ane ta Iutaia uasi ia aneꞌi imuxaxu taneꞌi noxou Iesu aneꞌi ane ixolu no tuala tila ne Antioki mo no xalee lia tila ne Silia xe ne Kilikia mukalusi. Sexela ilou ꞌosaꞌosa ulai noxinge.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Nexi telomu lexe ta mitema moseꞌi meꞌa noxixe ꞌo milai noxinge mo aneꞌi a miꞌoxo vulaulaunu xavutalamengi no anu vaivaikala noxiꞌa. Ia nexi tapalusiꞌa uasi.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 La sou nexi mukalusi tesakiinu xavutala mo tasosovosiꞌa ta mitema moseꞌi sou tepalusiꞌa iloꞌa ta menexinge manina e Valunavasi ilou Paulo ilai noxinge.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ta mitema ane ne aneꞌi miꞌitalonu maulixaꞌa sou ualasou Tila noxinge Iesu Kalisito.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Aloxo ne, la sou nexi tepalusiꞌa Iudasi ilou Sailasi. Sou ivikala imulinu vaikala e tekaukavunu ne no ꞌa anaxaꞌa la.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Xo anu laixe noxou Uleenu Tavuna xe noxinge kalumo lexe sou nexi tamuxaxu tuꞌumaxu ta piena noxinge mamu. Ia ngingi ngamulinu ꞌiliꞌilixo aloxo ꞌo si.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Mamu sou ngingi ngaꞌou laꞌilali ane aneꞌi miiamanu mulai noxiꞌa ta lataua kalakalavoi, mo ngaꞌou mii ane sialuxu uasi, mo mii sou poosi ane miailiꞌosou mo musoli ne xiasinu mamu, xe ngapolopepeenu ꞌilixo sou voteꞌi loxo iꞌoxo susu noxiꞌa ta sema. Laixe sou lexe ngingi ngapolopepeenu mimii ane ne la laixe noxinge. Vaikala noxixe anu anesi.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 La sou, aneꞌi mipalusiꞌa ta mitema milutu miluꞌe ne Antioki, la mipitaneꞌi ta mitema noxou Lataua sou milosiꞌa uoli voloxu ane ne.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Xe ta mitema miitisou la miꞌosasou vaivaikala sou peletoto ane muxolu no nano no anu ne.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Iudasi ilou Sailasi ne aneꞌi ta mitema sou palomatana kalumo, la sou aneꞌi ilou mivikala piena sou mipeletotosiꞌa mo miꞌoxo pekiaꞌa aneꞌi ane imuxaxu taneꞌi noxou Iesu.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Aneꞌi ilou mixolu lai ne Antioki ne maxuveeni sevile, ka sou aneꞌi imuxaxu taneꞌi noxou Iesu ne mialusiꞌa no anu opo seꞌisisi, io mipalusiꞌa milivu milai noxiꞌa aneꞌi ane mipalusiꞌa ne.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Ia Paulo ilou Valunavasi mixolu lai ne Antioki, la aneꞌi iloꞌa ta mitema ta piena moseꞌi mixaxai sou milosiꞌa ta mitema lavulavu mo miaꞌaloxu vaikala noxou Tila.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Mo voxo seꞌi iliꞌi, la Paulo muvikala noxou Valunavasi lexe, “Nenge talivu talai mo tamaisiꞌa ta vivinge no anu tuala ta tatila ukalusi ane nenge teaꞌaloxu vaikala noxou Tila noxiꞌa, mo tamaisiꞌa lexe xoluxoluxaꞌa a loxovaa.” |alt="2nd map" src="Pauljr2.pdf" size="col" loc="Act 15:36—18:22" ref="Aposeli 15:36"
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 La Valunavasi mumasaxa lexe unoꞌu Ioanesi e ualasou vile lexe Maluko sou iloꞌa ilou ilai.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Ia Paulo umasaxa aloxo ne uasi, xo tavaꞌu lexe anu muꞌumesiꞌa ne Pamfulia, mole iloꞌa isolonu xaixai ilai ua.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 La sou, aneꞌi ilou miꞌotosou anaxaꞌa ta piena sou mii ane ne. Mole aneꞌi ilou mikalipala, la Valunavasi munoꞌu Maluko la ilou mitelo no lasipi sou milai ne Kipulosi.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Ia Paulo musosovosou Sailasi, xe ilou milutu la aneꞌi ane ta mitema noxou Iesu miꞌitaloneꞌi milai no anu alauna noxou Tila sou ilou milai. |alt="Ship" src="C099.tif" size="col" loc="Act 15:40" copy="Illustration used with permission of New Tribes Mission." ref="Aposeli 15:40"
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Aneꞌi ilou milai la mimuamuaꞌi mipolo no anu xalee lia tila ne Silia xe ne Kilikia sou miꞌoxo pekiaꞌa ta mitema noxou Lataua.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.