Mateus 26
asj (ASJ) vs ARIB
1 Le Jiso yɔ biee bini bichu mɛɛshi, tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le,
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Nɛ kɛɛ le shɛɔ jo faa, ni nuuŋ Tsɔnɔ chi N'yafuwee, bɛ gii bɛ nyɛ Ŋwanɛwi li tsaŋ yi bɛniiŋ li be ta wu li kintaaŋ li.”
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Nɛɛ li mfi wulu, bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ se gɛɛŋ be lɛ ntsuuŋ lɛ ntɔ wu Kaifas wu tɛ̀ nuuŋ kikoo ki bɛte muntofi,
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 be biee be dzɔ ntaŋ si be gii be wɛɛŋ be se kɔɔ Jiso, be wo.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Si be tɛ̀ dzɔ ntaŋ lɛ, be tee le, “Kiiŋ tɛ ni mɔŋ fiee fini li mfi wu Tsɔnɔ-ɔ kɛ, kifɛ ɛ tɛ mɔŋ, fi bɛ bɛ kweŋɛ lɛ bɛniiŋ li lɛnti.”
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Le Jiso tuu ni nuuŋ lɛ kitoŋ ki Bɛtani-i, li Simu wu wi wu chigɔŋ chi nɔŋa yih,
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 be shee be jii biee, kwɛɛŋ wumu dza lɛ lu kɛmi mɛɛŋ mamu mɛ sɛɛndi lɛ fika fimu fi bɛ nachɛ bɛ tɛtɛ, me tɛɛmi kwa ŋge, tumi li kikoo ki Jiso-o.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Le bɔɔŋ bɛ Jiso-o bɛ kintutu-u ŋɛŋ lɛ, fiee filu tɔŋ be shéŋ ŋge. Be tee le, “Bifisi mɛɛŋ mɛlu kii la?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Bee nuuŋ bɛ kabɛ mɛɛŋ mɛlu li kwa ŋgee, bɛ nyɛ kwa wulu li bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ.”
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Se nuuŋ le, Jiso tɛ̀ kɛɛ mbeechɛ wube, tee li bee le, “Nɛ nyɛɛ ŋgɛ li kwɛɛŋ wuni kii la? Wu fɛɔ nuuŋ fiee fi dzeeŋ li mi-i.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Nɛ ni nɛ kii le bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ gii be ni be nuuŋ bɛ beŋ mfi kwi, se nuuŋ le, nuuŋ tɛ nuuŋ tɛɛbeŋ mfi kwi kɛ.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Wu shooshɔɔ mɛɛŋ mani li yi yɛɛŋ ni le nachɛ nuuŋ si bɛ gii bɛ diyɛ mi.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Ntee beŋ chɛɛŋ le mɔɔ nuuŋ fɛŋ fɛ bɛ gii bɛ ni bɛ tiifi ntoŋ wu dzeeŋ wuni li kikoo ki nshɛ kichu, bɛ gii bɛ ni bɛ tiiti kii fiee fi kwɛɛŋ wuni fɛ bɛ se ni bɛ kiimi wu.”
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Wi wumu li kintutu ki bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa wu bɛ tɛ̀ teenyi le Judas Iskaliyɔ dza gɛɛŋ ŋɛŋ bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 bii li bee laa, “Ɛ mi nyɛ Jiso li tsaŋ yinɛ-ɛ, nɛ nyɛ mi la?” Be biee be fa bɛ siri mbaanshɛɛ be nyɛ li wuu.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Mbɛɛchɛ li mfi wɛ, bɛchi wɛki dze yi gii nyɛ Jiso li tsáŋ yi bee.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Le ni nuuŋ jobɛ chi ŋkosi chi Tsɔnɔ chi Kibele ki bɛ mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ kishee le kɛ, bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jiso bɛ fɛ wuu, be bii li wuu laa, “Ɔ wɛki le tɛ gɛɛŋ tɛ nachɛ fɛ ɔ gii ɔ ji Tsɔnɔ chi N'yafuwee chilu nuuŋ fɛŋ?”
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Tuu li bee le, “Gɛnɛ yɛɛŋ fɛ la nyɔŋa ɛ nɛ ŋɛŋ wi, nɛ tee li mwɛ le, ‘Wi wu Ntiifɛ teeɔ le mfi we kɔchɔɔ. Gii ji Tsɔnɔ chi N'yafuwee bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u li wɛɛ yih.’”
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛlu gɛɛŋ be fɛ nɛɛ si Jiso bee tee li bee, be biee be nachɛ biee bijɛ bi Tsɔnɔ chi N'yafuwee chilu lu.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Le ni nuuŋ lɛ fɛmfo-o, shee bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa le be ji biee.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Le be ni be jii, dza tee li be le, “Ntee li be-eŋ chɛɛŋ le, wi wumu li be-eŋ linti gii kabɛ mi.”
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Si bee tee lɛ, bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u dza be to nshiiŋ nshiiŋ, be bɛchi be biiti li wuu mumkpaŋ mumkpaŋ laa, “Nuuŋ bo mi ni Taa?”
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Tuu li bee le, “Wi wu gii kabɛ mi ɛ wi wu tɛɛ wu gii tɛ bikɛ kibɛnɛ lɛ sho-o.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Ŋwanɛwi gii gɛɛŋ nɛɛ fiee si bɛ tɛ̀ tsɛɛ kii wu. Se nuuŋ le, kinlɔɔ kinɔŋa kɛɛ li wi wu kabɛ Ŋwanɛwi-i. Fi tɛ̀ dzɔɔŋ ŋge le gii bɛ ba wu ki biɛ kɛ.”
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Judas wu tɛ̀ nuuŋ le gii kabɛ Jiso bii tɛ li wuu laa, “Nuuŋ bo mi ni, Wi wu Ntiifɛ?” Jiso tee li wuu le, “Ɔ teeɔ bɛ kimfimɛ ko.”
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Si be tɛ̀ jii biee lɛ, Jiso dza dzɔ kibele, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ, booyɛ nyɛ li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u tee le, “Kɔ yɛɛŋ nɛ ji, yini nuuŋ yi yɛŋ.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Tuu dzɔ tɛ fika, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ nyɛ fika filu li bee tee le, “Wonɛ yɛɛŋ nɛ tasɛ beŋ bɛchu.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Mani nuuŋ ŋgɔŋ meŋ mɛ Nyɔ ji leh lu mɛ bo kii bɛniiŋ ŋgee, le se feeki bibifi bi bee.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Ntee beŋ le mɛɛŋ yɛ ntuu ŋ'woŋ mbiiŋ mɛ fiŋgeetɛ fi lɛɛndi mani mbɛɛchɛ dɛɛni, nsiiŋ gɛɛŋ bo jobɛ chi ŋgii naa ŋ'woŋ mɛ fɛŋ tɛɛbeŋ lɛnti lɛ bumfɔŋ bu Baa wɛŋ kɛ.”
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Le Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u mɛɛshi, be yoo jumi chi n'yɔɔnchɛ, be dza be michi be giiŋgi li ŋkumɛ wu Biti bi Oli-if.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Si Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u tɛ̀ giiŋgi lɛ, dza tee li bee le, “Butuu bu bɛŋ buni beŋ bɛchu gii nɛ chee bikaa lijiŋ kii fiee fi gii fi ka bɛ mi. Fi fiɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ Nyɔ tiiti le, ‘Ŋgii ŋ'wo kiŋkiichɛ nshɔ́ɔŋ kintutu ki nshɔɔŋ lɛ se saaŋgɛ.’
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Se nuuŋ le, mfi wu Nyɔ buu mi li kwe-e, ntoo mbaŋ li be-eŋ Galilii.”
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Se Pita biee tee fiee li wuu le, “Ɛ bɛniiŋ bɛchu chee bikaa lijiŋ kii fiee fi gii fi ka bɛ wɛ, ɛ bɛ nyɛ ntɛ chee bikaa lijiŋ tɛ kɛ.”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Jiso tee li wuu le, “Ntee wɛ chɛɛŋ le butuu bu bɛŋ buni, nyinɛshee gii ke yi teŋgɔɔ, nuuŋ ɔɔ faaŋ mi kiŋga kitɛɛtɛ.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Pita tee li wuu le, “Mɔɔ nuuŋ le ŋgii ŋkwi tɛɛ wɛ, nuuŋ bɛ tɛ faaŋ wɛ kɛ.” Si tɛ̀ tee nɛɛ lɛ, bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jiso bamu baa bɛchu tee nɛɛ tɛ lɛ.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u gɛɛŋ be lɛ li wɛ wu biti bi muntaaŋ lɛ wumu, wu bɛ teenyi le Gɛsɛmani, tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu baa le, “Shee yɛɛŋ fɛni ŋ'waaki yi fɛŋgooŋ fɛmu nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ”
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Dzɔ Pita bee bɔɔŋ bɛ Dzɛbɛdii bɛ bɛfɛ baa, bee be gɛɛŋ. Se bɛchi nuuŋ nshiiŋ nshiiŋ, shéŋ yee kɛɛti.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Biee tee li bee le, “Shéŋ yɛŋ yɛɛ nshiiŋ nshiiŋ ŋge nuuŋ kɛɛ ŋkwiiɔ. Shɛ yɛɛŋ fɛni nɛ ni nɛ tɛŋgi.”
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Jiso dza fe kiiŋgi gɛɛŋ limfwe niiŋ, we chiŋ bushi fɛkwiiŋ, lɛki li Nyɔ-ɔ le, “Baa wɛŋ, ɛ dze nuuŋ lu yi nuuŋ nɛɛ ɔ fɛ le fika fi ŋgɛ-ɛ fini ka mi ŋ'wonu siŋ, ɔ fɛ. Se nuuŋ le, kiiŋ ɔ ni fɛ si ŋkɔŋgisi kɛ, fɛrɛ nuuŋ si ɔ kɔŋgisi.”
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Dza kaari to lijiŋ fɛ bɔɔŋ bee bɛ kintutu, ŋɛŋ si be liiti. Bii li Pita laa, “Fi nuuŋ le ɛ bɛ nyɛ nɛ tɛ shee we bɛ mi le bo si mfi ntaŋ mumkpaŋ kɛ ni?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Nɛ nuuŋ yɛɛŋ we, nɛ lɛki li Nyɔ-ɔ kii nɛ ni lɛ li mɔnchɛ. Fi nuuŋ chɛɛŋ le shéŋ kɔŋgisi lɔ, se nuuŋ le nyaŋ yi bwiŋ nuuŋ fɛɛ.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Tuu kaari gɛɛŋ kiŋga kifɛ lɛki li Nyɔ-ɔ le, “Baa wɛŋ, ɛ fi nuuŋ le ɛ bɛ nyɛ fika fini tɛ ka fuki fɛ mi ŋ'woŋ siŋ ɔ fɛ nɛɛ si ɔ kɔŋgisi.”
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Le tuu kaari to lijiŋ ka ŋɛŋ si bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u liiti kifɛ chilefɛ tɛ nuuŋ be lɛ lii ŋge.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Tuu ka shɛ be, kaari gɛɛŋ tuu lɛki li Nyɔ-ɔ kiŋga kitɛɛtɛ, lɛki li Nyɔ-ɔ tiiti nɛɛ nuuŋ fiee fi bee saa tiiti fiɛɛ.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Tuu kaari to lijiŋ fɛ bɔɔŋ bee bɛ kintutu tee li bee le, “Nɛ mɛɛŋ baa nɛ liiti nɛ fufini finɛ ni? Bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ, mfi kɔchɔɔ kituŋ. Bɛ kabɛ baa Ŋwanɛwi li bɛniiŋ bɛ bifi-i.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Dza yɛɛŋ we tɛɛbeŋ tɛ ni tɛ giiŋgi. Bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ wi wu kabɛ mi bɛɛɔ kituŋ.”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Nɛɛ si Jiso tɛ̀ mɛɛŋ yeti lɛ, Judas wu tɛ̀ nuuŋ wi kintutu ki bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa biee busɛ. Tɛ̀ gii bɛɛ bee kintutu ki bɛniiŋ lɛ kinɔŋa, be kɛmi nyɔ bɛ bimboki, ɛ bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa mɔɔ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ bɛ tɛ̀ toŋ be.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Wi wu tɛ̀ kabɛ Jiso tɛ̀ nachɛ si gii doonchɛ li bɛniiŋ bɛlu, tee le, “Wi wu mi n'yɛsi wu, mi ŋkokɛ, kɛ ɛ wu, nɛ biee nɛ kɔɔ wu.”
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Si bee be tɛ̀ bɛɛ lɛ, biee gɛɛŋ fɛ Jiso mfwaa mumkpaŋ tee li wu le, “Mi n'yɛsɔɔ wɛ Wi wu Ntiifɛ.” Si wu tee lɛ, biee kokɛ wu.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Jiso tee li wu le, “Sinɛŋ, fɛrɛ fiee fi ɔ bɛ le ɔ fɛ.” Bɛniiŋ baa biee be gɛɛŋ fɛ Jiso-o be cha wu.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Fi se ka le wumu wu tɛ̀ nuuŋ bɛ Jiso ɛ tɛ̀ nuuŋ bɛ nyɔ ye yi dziŋ lɛ mbwa-a buu, kɛri kintooŋ ki mfwa wu kikoo ki bɛte muntofi lu, sondɛ.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Jiso tee li wi wulu le, “Kaari tuu nyɔ ya lɛ mbwa li. Ɔ kɛɛ le wi kwi wu tsakisi nyɔ li we, gii naa kwi bɛ nyɔ.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Ɔ beechi le nuuŋ nlee ki nlaŋɛ kɛ le Taa tuumi bɛnchindaa bee fɛni mfwaa mumkpaŋ li bɛnchuki le be gwe kii mi kɛ ni?
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Se nuuŋ le, ɛ mi dza mi fɛ lɛ, fi dɛndɛ niŋ fi se bɛ fi kɔchɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ le fi kɛmi le fi nuuŋ?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Li mfi wɛɛ, Jiso tuu bii li kintutu kɛɛ laa, “Nɛ bɛɛ le nɛ kɔɔ mi nɛ bɛɛ bɛ nyɔ mɔɔ bimboki kɛ nɛɛ bɛɛ le nɛ kɔɔ nuuŋ wi wu bɛɛ bɛ kpɛ li kwɛɛŋ li ni? Ntuu nshiiŋ jo chi nshiiti li yih yi muntofi ntiifi bɛniiŋ lu nɛ tɛ kɔɔ mi kɛ kii la?
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Se nuuŋ le, fiee fini fichu kɛti fiɛɛ nɛɛ le fi bɛ fi kɔchɛ si bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ.” Bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu-u bɛchu biee be shɛ wu fɛ, be kifi.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kɔɔ Jiso dzɔ wu be gɛɛŋ bɛ wu fɛ Kaifas wu te kikoo ki bɛte muntofi-i. Bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ banchɛ tɛ fe.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Be tɛ̀ giiŋgi bɛ Jiso Pita biki lɛjiŋ mfiiŋ. Le gɛɛŋ bo fɛ la wu kikoo ki bɛte muntofi-i, tuu lɛ gɛɛŋ shee bɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kiichi la wulu le ŋɛŋ si fi gii fi ka.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ sɛki bɛnsa tɛ̀ wɛki fiee fi be gii be sɛɛyɛ be terɛ Jiso le bɛ se wo wu.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Se nuuŋ le, be ti mɛɛŋ ki kɛmɛ kɛ fiee kɛ, bɛniiŋ ŋge buti be bɛɛ limfwe be sɛɛyi binsɛɛ. Si fi tɛ̀ kɛti lɛ bɛniiŋ bamu bɛfɛ bo be leŋ limfwe,
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 be tee le, “Bwɛɛ wuni tɛ̀ tiiti le nuuŋ shaanshɛ yih yi muntofi yi Nyɔ kaari gwaŋ li jo taa li.”
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Kikoo ki bɛte muntofi kɛɛ dza we ki bii li Jiso laa, “Ɔ kɛmi yɛ fiee fi tusɛ kɛ ni? Ɔ wuki nɛɛ biee bi bɛniiŋ bani tiiti kii wɛ ni?”
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Jiso ba nɛɛ nshiiŋ. Kikoo ki bɛte muntofi kɛɛ tuu ki tee li wuu le, “Tee chɛɛŋ li bukooŋ bu Nyɔ yi kɛmi ntsɛ, ɔɔ nuuŋ kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ ki Ŋwanɛ Nyɔ, ɔ tee bee.”
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Jiso tuu li wuu le, “Fi fiɛɛ sɔɔ tee lɛ. Se nuuŋ le, ntee beŋ le, lɛjiŋ lɛ mfi wuni-i, nɛ gii nɛ ŋɛŋ Ŋwanɛwi, ɛ wu shee lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ ki Wi wu kɛmi Buŋga-a, nɛ tuu nɛ ŋɛŋ si bɛɛ li kiku-uŋ liboo.”
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Kikoo ki bɛte muntofi kɛɛ woo lɛ, ki tuu ki gaamɛ ndú yi ki, ki tee le, “Wu dzɔɔ kintsii ki Nyɔ-ɔ. Fiee nuuŋ yɛ lu fi tɛɛbeŋ tuu geendi le wi leŋ fɛni ni tiiti kɛ? Nɛ woo baa kituŋ si wu dzɔ kintsii ki Nyɔ-ɔ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Nɛ se sondɛ le la?” Be tuu le, “Ɛ wi wu bɛ nuuŋ bɛ wo.”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Be se bɛchi be kwiyi budii li bushi bu Jiso-o, be juti wu bɛ muŋkɔ, be suŋgi bɛ tsaŋ be tiiti li wuu le,
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 “Wɛ wu nuuŋ Krai, fɛrɛ kintomfɔŋ ko ki Nyɔ dɛɛni li bee li. Tee wi wu sooŋ wɛ.”
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Tɛ̀ nuuŋ ɛ Pita shee lɛkuuŋ la kintikinti. Ŋwaŋ wu kwɛɛŋ wumu wu tɛ̀ nindi fe, dza bɛ li wuu lichiŋ tee li wuu le, “Ɔ bee tɛ nɛɛ Jiso wu Galilii wulu.”
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Se nuuŋ le, Pita faaŋ limfwe li bɛniiŋ bɛchu tee le, “Ŋkii yɛ fiee fi ɔ tiiti kɛ.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Pita tuu dza bo gɛɛŋ fɛ fweeŋ wu ntɔ-ɔ. Se ŋwaakwɛɛŋ wumu wu tɛ̀ nindi tɛ fe, ŋɛŋ wu, tuu tee li bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nindi fe baa le, “Wi wuni bee nuuŋ bee Jiso wu Nasarɛ wulu.”
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Pita tuu faaŋ, chini, tee le, “Ŋkii yɛ wi wulu kɛ.”
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Le mfi tuu kiiŋgi niiŋ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ lemi fe kiiŋgi be gɛɛŋ li Pita lichiŋ be tee li wuu le, “Li chɛɛŋ li, ɔ nuuŋ tɛ wi wu be wumu, kifɛ n'yɔru wa wɛ si wube.”
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Pita tuu faaŋ, teeŋ kinlɔɔ li yi yee li tee le, “Ŋkii yɛ wi wuni kɛ.” Mfwaa mumkpaŋ nyinɛshee biee yi tɔɔŋ.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Pita kimi n'yɔru wu Jiso bee yɔ li wu le, “Nyinɛshee gii ke yi tɔɔŋ, ɔɔ faaŋ mi kiŋga kitɛɛtɛ.” Se dza fe bo lɛkuuŋ, keeri kwe ŋge.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.