Mateus 25

asj (ASJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Bɛ nuuŋ bɛ maa bumfɔŋ bu liboo bɛ bɛsɔɔŋ bɛ bukɛɛŋ lɛ bamu yoofi bɛ tɛ̀ dzɔ bɛlambo bɛ bee, le be gɛɛŋ be taaŋ nyuŋ wutso be chinɛ wu.
1 Jesus disse:
2 Bɛtiinu tɛ̀ nuuŋ bibere, bɛtiinu nuuŋ bɛ bufii lɛ.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Fi se ka le bɛ tɛ̀ nuuŋ bibere baa tɛ̀ dzɔ bɛlambo bɛ bee ndzɔtsu mɛɛŋ mamu siŋ,
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 bɛ bufii lɛ baa se dzɔ bɛlambo bɛ bee mɔɔ sho yi mɛɛŋ mamu lu lichiŋ.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Le be gɛɛŋ be ni be tɛŋgi nyuŋ wutso wulu, le ni chiiti yi li mbɛɛ, chilefɛ dza chi kɔɔ be, be bɛchi nlefu.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Le bo butuu kintikinti, be dza be woo si wi wuuyi le, ‘Yiyi-i yiyi-i yiyi-i, bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ, nyuŋ wutso wulu fɛsɔɔ looo! Bo yɛɛŋ nɛ bɛ nɛ fi wu looo’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Bɛsɔɔŋ bɛ bukɛɛŋ lɛ baa bɛchu dza we be yɛɛki bɛlambo bɛ bee.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Bɛsɔɔŋ bɛ bukɛɛŋ lɛ bɛ tɛ̀ nuuŋ bibere baa se tee li bɛ bufii lɛ baa le, ‘Nyɛ yɛɛŋ bee fɛ mɛɛŋ mɛnɛ. Bɛlambo bɛsɛŋ shiiti baa.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Bɛ bufii lɛ baa se tuu le, ‘Wohoo, me nuuŋ tɛ kɔchɛ li tɛɛbeŋ bɛchu kɛ. Gɛnɛ yɛɛŋ nuuŋ fɛ bɛ kabini, nɛ go mɛnɛ.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Si be tɛ̀ gɛɛŋ le be go lɛ, nyuŋ wutso wulu shɛ fɛsi. Bɛ tɛ̀ nachɛ yi kituŋ be tɛŋgi baa, biee be gɛɛŋ be lɛ bɛ wu li yih yi tsɔnɔ chi bugoo lɛ, bɛ bɛŋɛ kigoo.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Lɛjiŋ lɛlu, bɛsɔɔŋ bɛ bukɛɛŋ lɛ bamu bɛ tɛ̀ gɛɛŋ le be go mɛɛŋ baa fɛsi, be leŋ mfweeŋ be tiiti le, ‘Te Kikoo, te kikoo, gwiyɛ kigoo tɛ lɛ.’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Se tuu li bee le, ‘Chɛɛŋ chɛɛŋ ŋkii yɛ beŋ kɛ.’
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Fi se fiɛɛ le, nɛ nachɛ yi, nɛ ni nɛ tɛŋgi, kifɛ nɛ kii yɛ jobɛ mɔɔ mfi wulu kɛ.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Mfi wulu gii ni nuuŋ si wumu wu tɛ̀ wɛki le gɛɛŋ ndɛndɛ, teeŋ bɔɔŋ bee bɛ nimɛ nyɛ kwa we li tsáŋ yi bee.
14 Jesus continuou:
15 Tɛ̀ nyɛ ŋwani wu nimɛ wumu bɛbabi bɛ kwaa bɛtiinu, nyɛ wumu bɛbabi bɛfɛ, nyɛ wumu babi wu kwa mumkpaŋ. Tɛ̀ nyɛɛ lɛ biki si buŋga bu wi nuuŋ. Si tɛ̀ nyɛ lɛ, la ndɛndɛ we. Kwa|alt="Talents" src="hk00166c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="25:15"
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Ŋwaŋ wu nimɛ wu tɛ̀ fi bɛbabi bɛ kwaa bɛtiinu wɛ, tɛ̀ gɛɛŋ mfwaa mumkpaŋ fɛ waŋ lu, ji mbeŋ le bɛbabi bɛtiinu.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Wu tɛ̀ fi bɛbabi bɛfɛ wɛ, tɛ̀ fɛ waŋ lu, ji mbeŋ bɛbabi bɛfɛ le lɛwe.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Se nuuŋ le, ŋwaŋ wu nimɛ wu tɛ̀ fi babi wu kwa mumkpaŋ wɛ, tɛ̀ gɛɛŋ fiee chiŋ kitoo nyikɛ kwa wu te kikoo wɛɛ le lɛnti.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 Si te kikoo wu bɔɔŋ bɛ nimɛ wulu tɛ̀ la ndɛndɛ wɛ lɛ, tɛ̀ gɛɛŋ tsiiŋ le ŋge. Le kaari bɛ, teeŋ bɔɔŋ bee bɛ nimɛ, le be bɛ, be bee nachɛ biee.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Ŋwaŋ wu nimɛ wu tɛ̀ fi bɛbabi bɛ kwaa bɛtiinu wɛ bɛ kituŋ bɛ bɛbabi yoofi, tee le, ‘Te Kikoo, ɔ tuu ɔ nyɛ mi bɛbabi bɛ kwaa bɛtiinu, bichɛ ɔ ŋɛŋ ntuu nshɛ mi mfɛ waŋ lu, mi ŋkɛmɛ bɛbabi bamu bitiinu le lɛwe.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Te Kikoo we tee li wuu le, ‘Kiyɔɔni kinɔŋa. Ɛ wɛ ŋwaŋ wu nimɛ wu dzeeŋ mɔɔ wu chɛɛŋ! Ɔ tuu ɔ shɛ ɔ nuuŋ tsaaŋ lɛ mbichɛ lɛ fiee fi ntɛŋ bujɔŋ. Bɛdɛɛni, ŋgii ŋgɛɛ wɛ dɛɛni ɔ ni ɔ bichi tɛ lɛ fi nɔŋa-a. Bɛ ɔ woo bujɔŋ bɛ te kikoo wa.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Ŋwaŋ wu nimɛ wu kwa we tɛ̀ nuuŋ bɛbabi bɛfɛ wɛ tɛ lɛ, tee le, ‘Te Kikoo, ɔ tɛ̀ nyɛ mi bɛbabi bɛ kwaa bɛfɛ. Bichɛ ɔ ŋɛŋ, ntuu nshɛ mi fɛ waŋ lu, mi ŋkɛmɛ bɛbabi bamu bɛ kwa bɛfɛ le lɛwe.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Te Kikoo we tee li wuu le, ‘Kiyɔɔni kinɔŋa. Ɛ wɛ ŋwaŋ wu nimɛ wu dzeeŋ mɔɔ wu chɛɛŋ! Ɔ tuu ɔ shɛ ɔ nuuŋ tsaaŋ lɛ mbichɛ lɛ fiee fintɛ-ɛŋ bujɔŋ. Bɛdɛɛni, ŋgii ŋgɛɛ wɛ dɛɛni ɔ ni ɔ bichi tɛ lɛ fi nɔŋa-a. Bɛ ɔ woo bujɔŋ bɛ te kikoo wa.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Le ŋwaŋ wu nimɛ wumu wu tɛ̀ nyɛ babi wu kwa mumkpaŋ wɛ bɛ lɛ, tee le, ‘Te Kikoo, ŋkii le ɔ nuuŋ wi wu tɛɛmi lɛ dzaa. Ɔ ti wechi fɛ ɔ mɛɛŋ ki tɔyɛ kɛ, ɔ se banchi giiŋ yɔɔ ti mɛɛŋ ki tuŋ kɛ.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Bɛdɛɛni ntɛ̀ chɛndi ŋgɛɛŋ nyikɛ kwa wa fɛtoo. Bichɛ ɔ ŋɛŋ, wuuŋ kwa wa, kɔ.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Te Kikoo we tuu li wuu le, ‘Ɛ wɛ ŋwaŋ wu nimɛ wu bifi, ɔ wɛ kiniŋgɛ! Ɔ ti kii le nti ŋ'wechi mɛɛŋ ki ntɔyɛ kɛ, mbaanchi giiŋ mɛɛŋ ki tuŋ kɛ.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Si ɔ tuuɔ kii lɛ, tuu nuuŋ ɔ kiri kwa wɛŋ li yih yi bɛ kichi kwa lu, le ke mfi wu mi ŋkaari mfi kwa wɛŋ bɛ mbeŋ le lɛwe.’
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Si tɛ̀ tee lɛ, tee le be fi babi wu kwa wulu li wuu, be nyɛ li wi wu kɛmi bɛbabi bɛ kwa yoofi wɛ-ɛ.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Le be kɛɛ le wi wu kɛmi, bɛ gii bɛ naa bɛ tondɛ wu kɛmɛ ŋge. Se nuuŋ le wi wu kɛmi yɛ kɛ, mɔɔ nuuŋ fi niiŋ fi kɛmi bɛ gii bɛ fi li wuu.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Si tɛ̀ tee lɛ, tee le, ‘Lɔmɛ yɛɛŋ kibere ki ŋwaŋ wu nimɛ-ɛ kini li kijibɛ lɛkuuŋ, fɛ gii ni dii jii ŋgesi.’
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Gii ni nuuŋ mfi wu Ŋwanɛwi kaarisi bɛɛ li bunɔŋa bwee li, ni bɛɛ bɛ bɛnchindaa bɛ Nyɔ-ɔ bɛchu, gii shee li kabara we wu bunɔŋa.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Bitoŋ bichu bi li kikoo ki nshɛ gii bi leŋ wu limfwe, se gatɛ be li bintutu bifɛ si wi wu ŋkiichɛ ti gatini nshɔ́ɔŋ buu li bí linti lɛ.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Gii gɛɛ nshɔ́ɔŋ lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ-ɛ, se gɛɛ bí lɛ kibɛnɛ ki kimɛsɛ-ɛ.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Wu wu Mfɔŋ gii tee li bɛ nuuŋ lɛ kibɛnɛ kee ki kigɔŋɛ-ɛ le, ‘Bɛniiŋ bɛ Taa tiiŋ mwɛ li bee, bɛ yɛɛŋ nɛ kɛmɛ bintsii lɛ bumfɔŋ bu bɛ nachɛ li be-eŋ mbɛɛchɛ si bɛ tɛ̀ tɔŋ nshɛ,
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 kifɛ dzeeŋ tɛ̀ wuu mi, nɛ nyɛ mi biee bijɛ. Ndɔɔŋ tɛ̀ wondɛ mi, nɛ nyɛ mi fiee ŋ'woŋ. Ntɛ̀ nuuŋ kilɔ, nɛ fi mi.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Ntɛ̀ nuuŋ bwiŋ kilɛrɛ, nɛ lii mi ndu. Ntɛ̀ ŋgendi nɛ bɛ nɛ yɛsi mi. Ntɛ̀ nuuŋ li yih yi ncha-a, nɛ bɛ nɛ yɛsi mi.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Gii ke wu tee lɛ, bɛniiŋ bɛ tsaaŋ baa se tuu be bii li wuu laa, ‘Taa, ɛ mfi wu la wu tɛ tɛ̀ ŋɛŋ wɛ dzeeŋ wuu wɛ, tɛ̀ nyɛ wɛ biee bijɛ, bɛ mfi wu la wu ndɔɔŋ tɛ̀ wondɛ wɛ tɛ nyɛ wɛ fiee ɔ woŋ?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Ɛ mfi wu la wu tɛ tɛ̀ ŋɛŋ wɛ ɔ nuuŋ kilɔ, tɛ fi wɛ, bɛ mfi wu la wɔɔ tɛ̀ nuuŋ bwiŋ kilɛrɛ, tɛ lii wɛ ndu?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Ɛ mfi wu la wu tɛ tɛ ŋɛŋ wɛ ɔ gendi ɔ nuuŋ tɛ li yih yi ncha-a, tɛ se bɛ tɛ yɛsi wɛ?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Mfɔŋ se tuu li bee le, ‘Ntee beŋ chɛɛŋ le, si nɛ tɛ̀ feti biee bini, li wi wu ŋkwɛŋ li bɛŋwaanɛŋ bani-i, nɛ tɛ̀ feti nuuŋ li mi-i.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 Bɛdɛɛni, gii tuu tee li bɛ nuuŋ lɛ kibɛnɛ kee ki kimɛsɛ baa le, ‘Beŋ bɛ kinlɔɔ lɛ bani, dza yɛɛŋ mi limfwe, nɛ gɛɛŋ nɛ lɛ li ŋgɛ wu kimakɛ-ɛ wu bɛ tɛ̀ nachɛ li kiŋkundi bɛ bɛnchindaa bee li,
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 kifɛ dzeeŋ tɛ̀ wuu mi, nɛ ti mɛɛŋ ki nyɛ kɛ mi fiee fijɛ kɛ. Ndɔɔŋ tɛ̀ wondɛ mi, nɛ faaŋ nyɛ mi fiee fi ŋ'wonɛ.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Ntɛ̀ nuuŋ kilɔ, nɛ tɛ̀ mɛɛŋ ki fii mi kɛ. Ntɛ̀ nuuŋ bwiŋ kilɛrɛ, nɛ tɛ̀ mɛɛŋ ki lii kɛ mi ndu li bwiŋ kɛ. Ntɛ̀ ŋgendi, ntuu nuuŋ li yih yi ncha-a, nɛ ti mɛɛŋ ki bɛ kɛ le nɛ yɛsi mi kɛ.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Be se tuu be bii li wuu laa, ‘Taa, ɛ mfi wu la wu tɛ tɛ̀ ŋɛŋ wɛ dzeeŋ wuu wɛ, kɛ ndɔɔŋ wondini wɛ, ɔ nuuŋ kilɔ, kɛ bwiŋ kilɛrɛ, ɔ gendi, bɛ li yih yi ncha-a, tɛ se mɛɛŋ ki fi kɛ wɛ kɛ?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Se tuu li bee le, ‘Ntee beŋ chɛɛŋ le, si nɛ ti mɛɛŋ ki fɛ kɛ biee bini li wi wu ŋkwɛ-ɛŋ li bɛŋwaanɛŋ bani ni kɛ, kɛ ɛ li mi li nɛ ti mɛɛŋ ki fɛɛ kɛ.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Beeyɛ bɛniiŋ gii be gɛɛŋ be lɛ li ŋgɛ wu kimakɛ-ɛ. Se bɛ nuuŋ tsaaŋ baa gɛɛŋ be lɛ fibee nuuŋ li ntsɛ wu shaaŋ wu nuuŋ tɛ ma kɛ.”
46 E Jesus terminou assim:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.