Marcos 6
asj (ASJ) vs NTLH
1 Jiso tɛ̀ dza fe, bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u gɛɛŋ li kitoŋ kee li.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Le ni nuuŋ jobɛ chibee chi bɛshiinshi, gɛɛŋ li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ bɛchi tiifi bɛniiŋ lu. Bɛniiŋ ŋgee bɛ tɛ̀ wuki si tiifi, wa tɛ tii be. Be tuu be dza be njanji be tiiti le, “Wi wuni laanchɛ bini biee nuuŋ fɛŋ? Wu dzɔ buni bufii fɛŋ? Wu ge niŋ se feti bini biŋkoofɛyi bi biee lɛ?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Ɛ nɛɛ wu, wi wu keendi biti wu nuuŋ ŋwanɛ Maariya ni? Nuuŋ nɛɛ ŋwaani Jeeŋ bee Jɔsɛ mɔɔ Judas bee Simu ni? Mɔɔ bɛŋwaani bɛ buŋkɛɛŋ nuuŋ nɛɛ fɛni bɛ bee ni?” Si be tee lɛ be faaŋ wu.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Se nuuŋ le Jiso tɛ̀ tee li bee le, “Bɛ ti guundi ntomfɔŋ wu Nyɔ li bintsii bichu. Ɛ nɛɛ li kwɛɛŋ we-e li kwaa bɛ li kini kee li, mɔɔ li wuu yih, li bɛ ti guundi yɛ wu kɛ.”
4 Mas Jesus disse:
5 Si be tɛ̀ faaŋ Jiso lɛ, fi yaa wu fɛ nuuŋ tuu fɛ biŋkoofɛyi bi biee lɛ fe ŋge, fuki nɛɛ le tɛ̀ koŋ li bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ niiŋ be tɛmi nsiŋ.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Fi yaa wu fɛ be tɛ̀ mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ shéŋ li wuu kɛ.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Dza teeŋ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa, tundi be lɛkuuŋ bɛfɛ bɛfɛ, nyɛɛ buŋga li bee bu buushɛ fiana yi tii li bɛniiŋ li lu.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Le ni tundi be tee le kiiŋ be ni dzɔɔ fiee fuki kimbaaŋ siŋ kɛ. Kiiŋ be ni dzɔɔ biee bijɛ kɛ. Kiiŋ be ni dzɔɔ babi, kɛ kwa li bitsaa bi bee kɛ.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Le be liishɛ bikpɔ, se nuuŋ le kiiŋ be ni chuumɛ biŋkoŋ bi fɛɛtu kɛ.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Se tuu tee li bee le, “Mfi wu nɛ gɛɛŋ li kito-oŋ, nɛ lɛ li yih, nɛ tsiiŋ lu gɛɛŋ bo jobɛ chi nɛ dzɛti fe.
10 Disse ainda:
11 Ɛ kitoŋ kimu faaŋ le ki fii yɛ beŋ kɛ, mɔɔ le ki wuki yɛ fiee fi nɛ tiiti kɛ, nɛ dza fe, mfi wu nɛ dzɛti lɔɔ nɛ kachɛ kiboŋ ki li bikaa binɛ-ɛ, le fi doonchɛ fiee fi be mɔŋ.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Nɛɛlɛ, be dza be gɛɛŋ be fenjisi le bɛniiŋ fiiki shéŋ yibe.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Be tuu be buushi tɛ bɔɔŋ bɛ biŋkundi-i ŋge li bɛniiŋ li, be tsiti bɛniiŋ bɛ chigɔŋ ŋge bɛ mɛɛŋ, be wɔnchi be.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Le Mfɔŋ Hɛrɔ woo ntoŋ wu kii Jiso, si bɛniiŋ tɛ̀ wuki bukooŋ bwee li bintsii bichu-u, bɛniiŋ bamu tiiti le, “Jiso wuni nuuŋ Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ wu tɛ̀ kaari wu bo li kwe-e. Fiɛɛ fiee fi feti se kɛmi buŋga bu fɛrɛ biee bi koofi yi bini ni.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Bamu tiiti le, “Ɛ Ɛlaja wu tɛ̀ kaari wu bɛ.” Bamu le, “Ɛ ntomfɔŋ wu Nyɔ wumu si bɛ lindɛɛri.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Le Hɛrɔ woo biee bini ni, tee fiee le, “Ɛ Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ, wu ntɛ̀ ŋka kikoo kee wu kaari wu bo li kwe-e.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Hɛrɔ tɛ̀ toŋ bɛniiŋ be gɛɛŋ be kɔɔ wu, be kaŋ be bɛŋɛ wu li yih yi ncha-a, kii Hɛroja wu kwɛɛ Fili wu ŋwaani Hɛrɔ, wu Hɛrɔ tɛ̀ dzɔ li kwɛsi-i.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Jɔɔŋ tɛ̀ fɛŋgi tiiti li wuu le, “Nchi mɛɛŋ ki beŋ kɛ le wi dzɔɔ kwɛɛ ŋwaani si kwɛsi kɛ.”
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Si Jɔɔŋ tɛ̀ tee lɛ, Hɛroja gɛɛ wu lɛ shéŋ, wɛki le wo wu, le fi ni fi nuuŋ ni, se nuuŋ le tɛ̀ kɛmi yɛ dze kɛ,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 kifɛ Hɛrɔ tɛ̀ chɛndi Jɔɔŋ le ɛ wi wu waaŋ tuu nuuŋ tɛ̀ wi wu Nyɔ. Se tuu ŋɛŋ le kiiŋ be ni wo wu kɛ. Mfi wu Hɛrɔ tɛ̀ shiiŋ yiki fiee fi Jɔɔŋ tiiti, shéŋ yee wɛsini ŋge, se nuuŋ le tɛ̀ kɔŋgisi nɛɛ le ni yiki fiee fi tiiti.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Dze tɛ̀ dza yi yenɛ li Hɛroja-a, jobɛ chimu chi Hɛrɔ tɛ̀ feti tsɔnɔ bee bɛte kwɛɛŋ mɔɔ bikoo bi nchi-i mɔɔ bɛniiŋ bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ Galilii, le kimi jobɛ chi bɛ tɛ̀ biɛ wu.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ŋwanɛ Hɛroja wu kwɛɛŋ lɛ bwachɛ binɛ, chi dzɔɔŋ fɛ Hɛrɔ bee bɛniiŋ bee bɛ tsɔnɔ. Se tee li ŋwaŋ wulu le, “Bii fiee fiɔɔ kɔŋgisi, mfenyɔɔ lu.”
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Se tuu chini tee le, “Ɔɔ bii mɔɔ nuuŋ la li mi-i le, mɔɔ nuuŋ kiŋgatɛ ki kwɛɛŋ wɛ-ɛŋ, kɛ ŋgii nyɛ wɛ.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Ŋwaŋ wu kwɛɛŋ wulu se bo gɛɛŋ bii li ni-i laa, “Ntee le mfenyɛ mi bɛ la?” Ni se tuu le, “Gɛnɛ ɔ tee le bɛ nyɛ wɛ kikoo ki Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ li.”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Se bakɛ to lijiŋ mfwaa mumkpaŋ, tee li Mfɔŋ Hɛrɔ le, “Ŋwɛkɔɔ le ɔ nyɛ mi kikoo ki Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ li dɛɛni fɛ kintɛkɛ-ɛ.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Mfɔŋ woo lɛ, yi kwi wu ŋge. Se nuuŋ le, si tɛ̀ chini limfwe li bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nuuŋ fɛ tsɔnɔ-ɔ, tɛ̀ wɛki yɛ le tuu fiiki jɛ ye yi bee tee li ŋwaŋ wulu-u kɛ.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Se biee toŋ nchindaa we mfwaa mumkpaŋ le gɛɛŋ bɛ bɛ kikoo ki Jɔɔŋ lɛ. Gɛɛŋ li yih yi ncha-a, ka kikoo ki Jɔɔŋ lɛ,
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Bɛ bɛ ki fɛ kintɛkɛ-ɛ, bɛ nyɛ li ŋwaakwɛɛŋ wulu-u. Fi, bo gɛɛŋ nyɛ li ni-i.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Le bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jɔɔŋ lɛ wuki lɛ, be gɛɛŋ be dzɔ gwini chi Jɔɔŋ lɛ be diyɛ.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Bɔɔŋ bɛ ntoŋ bɛ Jiso tɛ̀ dɛndɛ be kaari be to lijiŋ lɛ wuu, be tee wu biee bichu bi be tɛ̀ fɛ, bɛ bi be tɛ̀ tiifi bɛniiŋ lu li wuu.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Se dza tee li bee le, “Bɛ yɛɛŋ, beŋ beŋ tɛ̀ gɛɛŋ fɛ kintsii ki bɛniiŋ nuuŋ yɛ fe kɛ-ɛ, tɛ fufɛ niiŋ.” Tɛ̀ tee lɛ kifɛ bɛniiŋ ŋge tɛ̀ bɛɛ fɛ be tɛ̀ nuuŋ, bamu tɛ̀ bɛɛ, bamu karisi. Be tɛ̀ kɛmi yɛ dze yi be nuuŋ mɔɔ be ji biee kɛ.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Bee be lɛ lɛ ŋgo-o be cheekiyi, be gɛɛŋ fɛ kintsii ki bɛniiŋ tɛ̀ nuuŋ yɛ fe kɛ.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Se nuuŋ le, bɛniiŋ ŋge tɛ̀ ŋɛŋ nɛɛ be si be giiŋgi, be kɛɛ be, be dza li bintsii li bichu be letini be giiŋgi be soomi be limfwe. Le be gɛɛŋ be fɛsi fe, Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u se fɛsi tɛ̀.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Le bo lɛ ŋgo ni fɛɛshi li buka, ŋɛŋ kintutu ki bɛniiŋ lɛ turi fe ni mamama, nshiiŋ kɔɔ wu bɛ be, kifɛ be tɛ̀ nuuŋ si nshɔ́ɔŋ yi nuuŋ yɛ bɛ kiŋkiichɛ kɛ. Se bɛchi tiifi be, tiifi be biee ŋge tɛ.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Le jobɛ bɛchi chi ni chi sechi, bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u kiiŋgi li wuu lichiŋ, be tee li wuu le, “Fɛni fɛɛ fɛbuka mfi gɛɛŋɔ kituŋ,
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 gɛɛ bɛniiŋ bani be gɛɛŋ li bito-oŋ bɛ bɛla bɛ tsɛkɛtsɛkɛ, be go biee bi bee bijɛ.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Se nuuŋ le Jiso tuu fiee le, “Beŋ kibɛɛ nyɛ yɛɛŋ be fiee be ji.” Be bii li wuu laa, “Ɔ wɛki le tɛ gɔɔŋ bɛdanali gii fɛɛ tɛ go biee bijɛ lu, tɛ bɛ tɛ nyɛ li bee ni?”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Jiso bii li bee laa, “Nɛ kɛmi baa bibele bimɛ? Gɛnɛ yɛɛŋ nɛ bichɛ.” Le be gɛɛŋ be bichɛ, be tee le, “Tsee yi bibele yɛɛ shiŋ bɛ nsúuŋ fiɛɛtu.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Jiso se tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu le be tee le, bɛniiŋ bɛlu shee yɛ li bintutu-u li bintutu-u, li ntsɛɛ li.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Le bɛniiŋ bɛlu shee yɛ fɛkwiiŋ li bintutu-u gwii gwii li bamu mbaanshiŋ mbaanshiŋ.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jiso fi tsée yi bibele yi shiŋ yɛɛ bɛ nsúuŋ yi fiɛɛtu yɛɛ, bichɛ liwe, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ, booyɛ nyɛ li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u, be gachɛ li bɛniiŋ bɛlu-u. Se gachɛ tɛ nsúuŋ yi fiɛɛtu yɛɛ li be bɛchu-u.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Bɛniiŋ bɛchu ji be fukɛ.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu-u banchɛ muŋkɛ mu bibele mwɛɛ bɛ biŋkɛ bi nsúuŋ lɛ biɛɛ, bi yisɛ bɛŋkaa yoofi ntsɔ bifɛ.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ ji bibele bilu tɛ nuuŋ buniŋ kwaa bɛnchuki bɛtiinu.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Jiso se tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le be lɛ lɛ ŋgo-o be saa be gɛɛŋ limfwe Besaida le shɛ yɛsi bɛniiŋ bɛlu be ni be kuuki.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Shɛ yɛsi be, dza yɛɛ li ŋkumɛ-ɛ, le lɛkɛ li Nyɔ-ɔ.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Le lɛkuuŋ jiŋ, ɛ ŋgo wulu tɛ̀ nuuŋ dzɔɔ kintikinti kituŋ, Jiso mɛɛŋ nɛɛ libuka wuu mbiiŋ.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ŋɛŋ si bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u gwenini bɛ ŋgo wu chefɛ, kifɛ mbaandze tɛ̀ bɛɛ dze limfwe fɛɛti wu. Ɛ tɛ̀ nuuŋ si lɛ ŋwori lɛ se dza bɛɛ fɛ bee, deŋgi li dzɔɔ li liwe. Tɛ̀ bɛɛ wɛki le ka li bee lichiŋ.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Le be ŋɛŋ si deŋgi li dzɔɔ li liwe, be beechi le ɛ ŋkuubee. Be waŋ lɛwe,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 kifɛ be bɛchu tɛ̀ ŋɛŋ wu jaaŋ kɔɔ be. Mfwaa mumkpaŋ, Jiso yɔ li bee, tee li bee le, “Kɛmɛ yɛɛŋ shéŋ, ɛ mi. Kiiŋ nɛ ni chɛŋ kɛ.”
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Si wu tee lɛ, se lɛ shee lɛ ŋgo-o bee be, mbaandze wulu biee wu chikɛ. Be nɛŋ ni, bimfimu wondɛ be ni kataraa,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 be ti mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ tɛ fiee fi tsee yi bibele yɛɛ tɛ̀ doonchi kii Jiso kɛ kifɛ be tɛ̀ mɛɛŋ ki gwiyɛ kɛ shéŋ yi be kɛ.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Le be lenchi libɛ be bo kimbɛ ki Jɛnɛsarɛ, be shiŋɛ ŋgo li ŋgemɛ yi dzɔɔ li.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Le be bo lɛ ŋgo-o, bɛniiŋ kɛɛ Jiso mfwaa mumkpaŋ,
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 be bɛchi be letini be giiŋgi li bitoŋ bi fe bichu-u, be busi bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ, be tuuti bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ fɛ bida-aŋ fɛ kintsii kichu ki be woo le Jiso wɛ fe.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Kintsii kichu ki Jiso gɛɛŋ fe, mɔɔ nuuŋ fɛ kintsii li mɔɔ nuuŋ fɛ kito-oŋ, mɔɔ nuuŋ libuka, bɛniiŋ giki bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ fɛ bɛniiŋ ti taashi. Mfi wu Jiso kɛtɔɔ, be lɛki le gɛɛ be koŋ mɔɔ nuuŋ li wooŋ wu ndu yee. Wi kwikwi wu tɛ̀ kundi, tɛ̀ tɛmi.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.