Marcos 6
asj (ASJ) vs NAA
1 Jiso tɛ̀ dza fe, bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u gɛɛŋ li kitoŋ kee li.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Le ni nuuŋ jobɛ chibee chi bɛshiinshi, gɛɛŋ li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ bɛchi tiifi bɛniiŋ lu. Bɛniiŋ ŋgee bɛ tɛ̀ wuki si tiifi, wa tɛ tii be. Be tuu be dza be njanji be tiiti le, “Wi wuni laanchɛ bini biee nuuŋ fɛŋ? Wu dzɔ buni bufii fɛŋ? Wu ge niŋ se feti bini biŋkoofɛyi bi biee lɛ?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ɛ nɛɛ wu, wi wu keendi biti wu nuuŋ ŋwanɛ Maariya ni? Nuuŋ nɛɛ ŋwaani Jeeŋ bee Jɔsɛ mɔɔ Judas bee Simu ni? Mɔɔ bɛŋwaani bɛ buŋkɛɛŋ nuuŋ nɛɛ fɛni bɛ bee ni?” Si be tee lɛ be faaŋ wu.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Se nuuŋ le Jiso tɛ̀ tee li bee le, “Bɛ ti guundi ntomfɔŋ wu Nyɔ li bintsii bichu. Ɛ nɛɛ li kwɛɛŋ we-e li kwaa bɛ li kini kee li, mɔɔ li wuu yih, li bɛ ti guundi yɛ wu kɛ.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Si be tɛ̀ faaŋ Jiso lɛ, fi yaa wu fɛ nuuŋ tuu fɛ biŋkoofɛyi bi biee lɛ fe ŋge, fuki nɛɛ le tɛ̀ koŋ li bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ niiŋ be tɛmi nsiŋ.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Fi yaa wu fɛ be tɛ̀ mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ shéŋ li wuu kɛ.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Dza teeŋ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa, tundi be lɛkuuŋ bɛfɛ bɛfɛ, nyɛɛ buŋga li bee bu buushɛ fiana yi tii li bɛniiŋ li lu.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Le ni tundi be tee le kiiŋ be ni dzɔɔ fiee fuki kimbaaŋ siŋ kɛ. Kiiŋ be ni dzɔɔ biee bijɛ kɛ. Kiiŋ be ni dzɔɔ babi, kɛ kwa li bitsaa bi bee kɛ.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Le be liishɛ bikpɔ, se nuuŋ le kiiŋ be ni chuumɛ biŋkoŋ bi fɛɛtu kɛ.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Se tuu tee li bee le, “Mfi wu nɛ gɛɛŋ li kito-oŋ, nɛ lɛ li yih, nɛ tsiiŋ lu gɛɛŋ bo jobɛ chi nɛ dzɛti fe.
10 E recomendou-lhes:
11 Ɛ kitoŋ kimu faaŋ le ki fii yɛ beŋ kɛ, mɔɔ le ki wuki yɛ fiee fi nɛ tiiti kɛ, nɛ dza fe, mfi wu nɛ dzɛti lɔɔ nɛ kachɛ kiboŋ ki li bikaa binɛ-ɛ, le fi doonchɛ fiee fi be mɔŋ.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Nɛɛlɛ, be dza be gɛɛŋ be fenjisi le bɛniiŋ fiiki shéŋ yibe.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Be tuu be buushi tɛ bɔɔŋ bɛ biŋkundi-i ŋge li bɛniiŋ li, be tsiti bɛniiŋ bɛ chigɔŋ ŋge bɛ mɛɛŋ, be wɔnchi be.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Le Mfɔŋ Hɛrɔ woo ntoŋ wu kii Jiso, si bɛniiŋ tɛ̀ wuki bukooŋ bwee li bintsii bichu-u, bɛniiŋ bamu tiiti le, “Jiso wuni nuuŋ Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ wu tɛ̀ kaari wu bo li kwe-e. Fiɛɛ fiee fi feti se kɛmi buŋga bu fɛrɛ biee bi koofi yi bini ni.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Bamu tiiti le, “Ɛ Ɛlaja wu tɛ̀ kaari wu bɛ.” Bamu le, “Ɛ ntomfɔŋ wu Nyɔ wumu si bɛ lindɛɛri.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Le Hɛrɔ woo biee bini ni, tee fiee le, “Ɛ Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ, wu ntɛ̀ ŋka kikoo kee wu kaari wu bo li kwe-e.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Hɛrɔ tɛ̀ toŋ bɛniiŋ be gɛɛŋ be kɔɔ wu, be kaŋ be bɛŋɛ wu li yih yi ncha-a, kii Hɛroja wu kwɛɛ Fili wu ŋwaani Hɛrɔ, wu Hɛrɔ tɛ̀ dzɔ li kwɛsi-i.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Jɔɔŋ tɛ̀ fɛŋgi tiiti li wuu le, “Nchi mɛɛŋ ki beŋ kɛ le wi dzɔɔ kwɛɛ ŋwaani si kwɛsi kɛ.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Si Jɔɔŋ tɛ̀ tee lɛ, Hɛroja gɛɛ wu lɛ shéŋ, wɛki le wo wu, le fi ni fi nuuŋ ni, se nuuŋ le tɛ̀ kɛmi yɛ dze kɛ,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 kifɛ Hɛrɔ tɛ̀ chɛndi Jɔɔŋ le ɛ wi wu waaŋ tuu nuuŋ tɛ̀ wi wu Nyɔ. Se tuu ŋɛŋ le kiiŋ be ni wo wu kɛ. Mfi wu Hɛrɔ tɛ̀ shiiŋ yiki fiee fi Jɔɔŋ tiiti, shéŋ yee wɛsini ŋge, se nuuŋ le tɛ̀ kɔŋgisi nɛɛ le ni yiki fiee fi tiiti.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Dze tɛ̀ dza yi yenɛ li Hɛroja-a, jobɛ chimu chi Hɛrɔ tɛ̀ feti tsɔnɔ bee bɛte kwɛɛŋ mɔɔ bikoo bi nchi-i mɔɔ bɛniiŋ bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ Galilii, le kimi jobɛ chi bɛ tɛ̀ biɛ wu.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Ŋwanɛ Hɛroja wu kwɛɛŋ lɛ bwachɛ binɛ, chi dzɔɔŋ fɛ Hɛrɔ bee bɛniiŋ bee bɛ tsɔnɔ. Se tee li ŋwaŋ wulu le, “Bii fiee fiɔɔ kɔŋgisi, mfenyɔɔ lu.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Se tuu chini tee le, “Ɔɔ bii mɔɔ nuuŋ la li mi-i le, mɔɔ nuuŋ kiŋgatɛ ki kwɛɛŋ wɛ-ɛŋ, kɛ ŋgii nyɛ wɛ.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ŋwaŋ wu kwɛɛŋ wulu se bo gɛɛŋ bii li ni-i laa, “Ntee le mfenyɛ mi bɛ la?” Ni se tuu le, “Gɛnɛ ɔ tee le bɛ nyɛ wɛ kikoo ki Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ li.”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Se bakɛ to lijiŋ mfwaa mumkpaŋ, tee li Mfɔŋ Hɛrɔ le, “Ŋwɛkɔɔ le ɔ nyɛ mi kikoo ki Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ li dɛɛni fɛ kintɛkɛ-ɛ.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Mfɔŋ woo lɛ, yi kwi wu ŋge. Se nuuŋ le, si tɛ̀ chini limfwe li bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nuuŋ fɛ tsɔnɔ-ɔ, tɛ̀ wɛki yɛ le tuu fiiki jɛ ye yi bee tee li ŋwaŋ wulu-u kɛ.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Se biee toŋ nchindaa we mfwaa mumkpaŋ le gɛɛŋ bɛ bɛ kikoo ki Jɔɔŋ lɛ. Gɛɛŋ li yih yi ncha-a, ka kikoo ki Jɔɔŋ lɛ,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Bɛ bɛ ki fɛ kintɛkɛ-ɛ, bɛ nyɛ li ŋwaakwɛɛŋ wulu-u. Fi, bo gɛɛŋ nyɛ li ni-i.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Le bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jɔɔŋ lɛ wuki lɛ, be gɛɛŋ be dzɔ gwini chi Jɔɔŋ lɛ be diyɛ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Bɔɔŋ bɛ ntoŋ bɛ Jiso tɛ̀ dɛndɛ be kaari be to lijiŋ lɛ wuu, be tee wu biee bichu bi be tɛ̀ fɛ, bɛ bi be tɛ̀ tiifi bɛniiŋ lu li wuu.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Se dza tee li bee le, “Bɛ yɛɛŋ, beŋ beŋ tɛ̀ gɛɛŋ fɛ kintsii ki bɛniiŋ nuuŋ yɛ fe kɛ-ɛ, tɛ fufɛ niiŋ.” Tɛ̀ tee lɛ kifɛ bɛniiŋ ŋge tɛ̀ bɛɛ fɛ be tɛ̀ nuuŋ, bamu tɛ̀ bɛɛ, bamu karisi. Be tɛ̀ kɛmi yɛ dze yi be nuuŋ mɔɔ be ji biee kɛ.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Bee be lɛ lɛ ŋgo-o be cheekiyi, be gɛɛŋ fɛ kintsii ki bɛniiŋ tɛ̀ nuuŋ yɛ fe kɛ.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Se nuuŋ le, bɛniiŋ ŋge tɛ̀ ŋɛŋ nɛɛ be si be giiŋgi, be kɛɛ be, be dza li bintsii li bichu be letini be giiŋgi be soomi be limfwe. Le be gɛɛŋ be fɛsi fe, Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u se fɛsi tɛ̀.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Le bo lɛ ŋgo ni fɛɛshi li buka, ŋɛŋ kintutu ki bɛniiŋ lɛ turi fe ni mamama, nshiiŋ kɔɔ wu bɛ be, kifɛ be tɛ̀ nuuŋ si nshɔ́ɔŋ yi nuuŋ yɛ bɛ kiŋkiichɛ kɛ. Se bɛchi tiifi be, tiifi be biee ŋge tɛ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Le jobɛ bɛchi chi ni chi sechi, bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u kiiŋgi li wuu lichiŋ, be tee li wuu le, “Fɛni fɛɛ fɛbuka mfi gɛɛŋɔ kituŋ,
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 gɛɛ bɛniiŋ bani be gɛɛŋ li bito-oŋ bɛ bɛla bɛ tsɛkɛtsɛkɛ, be go biee bi bee bijɛ.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Se nuuŋ le Jiso tuu fiee le, “Beŋ kibɛɛ nyɛ yɛɛŋ be fiee be ji.” Be bii li wuu laa, “Ɔ wɛki le tɛ gɔɔŋ bɛdanali gii fɛɛ tɛ go biee bijɛ lu, tɛ bɛ tɛ nyɛ li bee ni?”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Jiso bii li bee laa, “Nɛ kɛmi baa bibele bimɛ? Gɛnɛ yɛɛŋ nɛ bichɛ.” Le be gɛɛŋ be bichɛ, be tee le, “Tsee yi bibele yɛɛ shiŋ bɛ nsúuŋ fiɛɛtu.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Jiso se tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu le be tee le, bɛniiŋ bɛlu shee yɛ li bintutu-u li bintutu-u, li ntsɛɛ li.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Le bɛniiŋ bɛlu shee yɛ fɛkwiiŋ li bintutu-u gwii gwii li bamu mbaanshiŋ mbaanshiŋ.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jiso fi tsée yi bibele yi shiŋ yɛɛ bɛ nsúuŋ yi fiɛɛtu yɛɛ, bichɛ liwe, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ, booyɛ nyɛ li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u, be gachɛ li bɛniiŋ bɛlu-u. Se gachɛ tɛ nsúuŋ yi fiɛɛtu yɛɛ li be bɛchu-u.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Bɛniiŋ bɛchu ji be fukɛ.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu-u banchɛ muŋkɛ mu bibele mwɛɛ bɛ biŋkɛ bi nsúuŋ lɛ biɛɛ, bi yisɛ bɛŋkaa yoofi ntsɔ bifɛ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ ji bibele bilu tɛ nuuŋ buniŋ kwaa bɛnchuki bɛtiinu.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Jiso se tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le be lɛ lɛ ŋgo-o be saa be gɛɛŋ limfwe Besaida le shɛ yɛsi bɛniiŋ bɛlu be ni be kuuki.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Shɛ yɛsi be, dza yɛɛ li ŋkumɛ-ɛ, le lɛkɛ li Nyɔ-ɔ.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Le lɛkuuŋ jiŋ, ɛ ŋgo wulu tɛ̀ nuuŋ dzɔɔ kintikinti kituŋ, Jiso mɛɛŋ nɛɛ libuka wuu mbiiŋ.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Ŋɛŋ si bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u gwenini bɛ ŋgo wu chefɛ, kifɛ mbaandze tɛ̀ bɛɛ dze limfwe fɛɛti wu. Ɛ tɛ̀ nuuŋ si lɛ ŋwori lɛ se dza bɛɛ fɛ bee, deŋgi li dzɔɔ li liwe. Tɛ̀ bɛɛ wɛki le ka li bee lichiŋ.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Le be ŋɛŋ si deŋgi li dzɔɔ li liwe, be beechi le ɛ ŋkuubee. Be waŋ lɛwe,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 kifɛ be bɛchu tɛ̀ ŋɛŋ wu jaaŋ kɔɔ be. Mfwaa mumkpaŋ, Jiso yɔ li bee, tee li bee le, “Kɛmɛ yɛɛŋ shéŋ, ɛ mi. Kiiŋ nɛ ni chɛŋ kɛ.”
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Si wu tee lɛ, se lɛ shee lɛ ŋgo-o bee be, mbaandze wulu biee wu chikɛ. Be nɛŋ ni, bimfimu wondɛ be ni kataraa,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 be ti mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ tɛ fiee fi tsee yi bibele yɛɛ tɛ̀ doonchi kii Jiso kɛ kifɛ be tɛ̀ mɛɛŋ ki gwiyɛ kɛ shéŋ yi be kɛ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Le be lenchi libɛ be bo kimbɛ ki Jɛnɛsarɛ, be shiŋɛ ŋgo li ŋgemɛ yi dzɔɔ li.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Le be bo lɛ ŋgo-o, bɛniiŋ kɛɛ Jiso mfwaa mumkpaŋ,
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 be bɛchi be letini be giiŋgi li bitoŋ bi fe bichu-u, be busi bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ, be tuuti bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ fɛ bida-aŋ fɛ kintsii kichu ki be woo le Jiso wɛ fe.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Kintsii kichu ki Jiso gɛɛŋ fe, mɔɔ nuuŋ fɛ kintsii li mɔɔ nuuŋ fɛ kito-oŋ, mɔɔ nuuŋ libuka, bɛniiŋ giki bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ fɛ bɛniiŋ ti taashi. Mfi wu Jiso kɛtɔɔ, be lɛki le gɛɛ be koŋ mɔɔ nuuŋ li wooŋ wu ndu yee. Wi kwikwi wu tɛ̀ kundi, tɛ̀ tɛmi.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.