Marcos 14

asj (ASJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tɛ̀ shɛ jo faa le ni nuuŋ jobɛ chi Tsɔnɔ chi N'yafuwee bɛ Tsɔnɔ chi Kibele ki bɛ mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ kishee le kɛ-ɛ. Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa mɔɔ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ tɛ̀ wɛki dze yi be nuuŋ be kɔɔ Jiso le lɛ munyiikɔɔ li, be wo.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Be lɛ ntsooŋ li yi yi bee le, “Kiiŋ tɛ ni mɔŋ fiee fini li mfi wu bɛ feti Tsɔnɔ-ɔ kɛ, kifɛ ɛ tɛ mɔŋ, fi bɛ bɛ ŋkweŋɛ lɛ bɛniiŋ li lɛnti.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jiso tɛ̀ nuuŋ li kitoŋ ki Bɛtani-i, li yih yi Simu wu wi wu chigɔŋ chi nɔŋa-a, ɛ be tɛ̀ shee be jii biee, kwɛɛŋ wumu dza lɛ bɛ fikoo fi mɛɛŋ mamu mɛ sɛɛndi ni shuuŋŋ. Mɛɛŋ mani tɛ̀ tɛɛmi kwa ŋge, bɛ tɛ̀ nachɛ me bɛ naad wuwu. Le lɛ lɛ, bootɛ kimfimɛ ki fikoo filu tumi mɛɛŋ malu li kikoo ki Jiso-o. Fikoo fi mɛɛŋ lɛ|alt="An alabaster jar" src="hk00142c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="14:3"
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Bɛniiŋ bamu dza be ŋuŋini be be, be tiiti le, “Bifisi mɛɛŋ mani ni kii la?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Bee nuuŋ bɛ kabɛ mɛɛŋ malu, me yaa kwa bɛnchuki gii tɛɛ, bɛ nyɛ kwa wulu li bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ.” Be ŋasɛ bɛ wu.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Se nuuŋ le, Jiso tɛ̀ tee li bee le, “Gɛɛ yɛɛŋ wu nshiiŋ. Nɛ nyɛɛ wu ŋgɛ kii la? Wu fɛɔ nuuŋ fiee fi dzeeŋ li mi-i.
6 Mas Jesus disse:
7 Nɛ kɛɛ le bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ gii be ni be nuuŋ bɛ beŋ mfi kwi. Nuuŋ nɛ ni nɛ fii be mfi wu nɛ kɔŋgisi. Se nuuŋ le, nnuuŋ ntɛ nuuŋ bɛ beŋ mfi kwi kɛ.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Kwɛɛŋ wuni fɛɔ nuuŋ fiee fi bee kɛmi le fɛ. Wu fwaɔ mi bɛ mɛɛŋ mani ni, le nachɛ nuuŋ yi yɛŋ mɛɛŋ si bɛ gii bɛ diyɛ mi.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ntee beŋ chɛɛŋ le, mɔɔ nuuŋ fɛŋ fɛ bɛ gii bɛ ni bɛ fenjisi ntoŋ wu dzeeŋ wuni li kikoo ki nshɛ kichu, fiee fi kwɛɛŋ wuni fɛ bɛ gii bɛ ni bɛ tiiti tɛ kii fi, bɛ kiimi wu.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Judas Iskaliyɔ wu tɛ̀ nuuŋ wi kintutu ki bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jiso bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ wɛ tɛ̀ dza gɛɛŋ fɛ bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa le kabɛ Jiso li bee.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Le be woo lɛ, be nɛɛtɛ ŋge, be kaachɛ wu le be gii be nyɛ wu kwa. Se bɛchi wɛki dze yi gii nyɛ Jiso li tsaŋ yi bee.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Jobɛ chi ŋkosi chi Tsɔnɔ chi Kibele ki bɛ mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ kishee le kɛ chi be tɛ̀ shiiŋ be sɛɛti ŋwaŋ wu kiŋkɔ li Tsɔnɔ chi N'yafuwee tɛ̀ bɛ chi kɔchɛ, bɔɔŋ bɛ Jiso-o bɛ kintutu-u bii li wuu laa, “Ɔ wɛki le tɛ gɛɛŋ tɛ nachɛ nuuŋ fɛŋ le ke ɔ ji Tsɔnɔ chi N'yafuwee fe?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Se toŋ bɔɔŋ bee bɛ kintutu bamu bɛfɛ, tee li bee le, “Gɛnɛ yɛɛŋ li kito-oŋ, mfi wu nɛ giiŋgi lɔɔ, nɛ gii nɛ ŋɛŋ wi wumu ɛ wu too dzɔɔ lɛ tɛnɛ-ɛ, nɛ biee wu.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Mfi wu wu gɛɛŋ wu lɛ li yih yi wu lɛ lu-u, nɛ tee li wi wu kɛmi yih yilu-u le Wi wu Ntiifɛ biitɔɔ laa loŋ we wu bɛniiŋ bɛ ndɛndɛ-ɛ wu bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u gii be ji Tsɔnɔ chi N'yafuwee lu nuuŋ fɛŋ le?
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Gii se doonchɛ loŋ wu nyɔŋa wu lɛwe li yih yi biji-i wu bɛ bɔsɛyi bɛ nachɛ kituŋ wu nuuŋ, nɛ se nachɛ biee bijɛ lu.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Bɔɔŋ bɛ kintutu bɛlu se dza be gɛɛŋ li kitoŋ kilu-u, be gɛɛŋ be ŋɛŋ biee nɛɛ yɛɛŋ si Jiso bee tee li bee. Be se nachɛ biee bijɛ bi Tsɔnɔ chi N'yafuwee chilu-u lu.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Le ni nuuŋ lɛ fɛmfo-o, Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa taashɛ lu.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Be shee be jii biee, Jiso dza tee li bee le, “Ntee beŋ chɛɛŋ le wi wumu li beŋ linti gii kabɛ mi, wi wuni jiiɔ biee tɛɛ wu.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Le be woo lɛ, be dza be to nshiiŋ nshiiŋ, be se tiiti li wuu wi mumkpaŋ mumkpaŋ le, “Ŋkiiɔ le ɛ mi kɛ.”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Se tuu le, “Ɛ nɛɛ wi wumu li beŋ bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ bani-i wu fuundi kibele lɛ sho-o tɛɛ wu.
20 Jesus respondeu:
21 Ŋwanɛwi gii gɛɛŋ nɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ kii wu. Se nuuŋ le, ŋgɛ wu nyɔŋa wɛ li wi wu kabɛ Ŋwanɛwi. Fi tɛ̀ dzɔɔŋ ŋge le gii bɛ ba wu ki biɛ kɛ.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Si be tɛ̀ jii biee lɛ, Jiso dza dzɔ kibele, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ, booyɛ, nyɛ li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u tee le, “Kɔ yɛɛŋ, yiiŋ yi yɛŋ.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Tuu dzɔ tɛ fika, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ, se nyɛ fika filu li bee, be woŋ be bɛchu.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Tee li bee le, “Mani nuuŋ ŋgɔŋ meŋ mɛ Nyɔ ji leh lu me bo kii bɛniiŋ ŋge.
24 Então lhes disse:
25 Ntee beŋ chɛɛŋ le mɛɛŋ yɛ naa ntuu ŋ'woŋ mbiiŋ mɛ gwɛɛŋ wu kiti ki lɛɛndi mani-i kɛ nsiiŋ gɛɛŋ bo jobɛ chi ŋgii naa ŋ'woŋ mɛfɛŋ bɛ beŋ lɛnti lɛ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Le Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u mɛɛshi, be yoo jumi chi n'yɔɔnchɛ-ɛ, be dza be michi be giiŋgi li Ŋkumɛ wu Biti bi Oli-if.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jiso tɛ̀ dza tee li bee le, “Beŋ bɛchu gii nɛ tuu bikaa lijiŋ. Fi nuuŋ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ Nyɔ tiiti le,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Se nuuŋ le, mfi wu Nyɔ buu mi li kwe-e, ntoo mbaŋ li be-eŋ Galilii.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Pita tuu li Jiso le, “Mɔɔ nuuŋ le bɛniiŋ bɛchu gii be chee bikaa lɛ wɛɛ jiŋ, be to lijiŋ, nuuŋ ntɛ nchee kɛ.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Jiso tee li wuu le, “Ntee wɛ chɛɛŋ le butuu bu bɛŋ buni, fi fiɛɛ le fɛ nyinɛshee gii yi ni yi nuuŋ le yi tɔɔŋ kiŋga kifɛ, nuuŋ ɔɔ faaŋ mi kiŋga kitɛɛtɛ.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Pita yɔ bɛ buŋga tee le, “Mɔɔ nuuŋ le ŋkwi tɛɛ wɛ, nuuŋ ntɛ naa mfaaŋ wɛ kɛ.” Le tee lɛ, be bɛchu tee nɛɛ tɛ si wu tee lɛ.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Be gɛɛŋ be lɛ li wɛ wu mbaŋ wumu-u, bɛ teenyi le Gɛsɛmani, Jiso tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu le, “Shee yɛɛŋ fɛni, ŋgɛɛŋ nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Dzɔ Pita bɛ Jeeŋ mɔɔ Jɔɔŋ, bee be dza fe. Se dza tuu seki biee wuki ntɔnyɛ.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Tee li bee le, “Shéŋ yɛŋ yɛɛ nshiiŋ nshiiŋ ŋge yi nuuŋ ŋkwi. Shɛ yɛɛŋ nɛ ni nɛ tɛŋgi fɛni.”
34 E lhes disse:
35 Jiso dza fe kiiŋgi gɛɛŋ limfwe niiŋ, we fɛkwiiŋ, lɛkɛ li Nyɔ-ɔ le ɛ dze bee yi nuuŋ lu, mfi wu ŋgɛ wulu ka nɛɛ.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Lɛkɛ li Nyɔ-ɔ le, “Abba, Baa wɛŋ, ɔ nuuŋ ɔ fɛ nɛɛ fiee fichu. Tsaaki fika fi ŋgɛ fini kii ni ŋ'woŋ. Se nuuŋ le, fɛrɛ nɛɛ si ɔ kɔŋgisi. Kiiŋ ɔ ni fɛ si ŋkɔŋgisi kɛ.”
36 E dizia:
37 Jiso kaari to lijiŋ lɛ bee, ŋɛŋ be liiti. Bii li Pita laa, “Simu, ɔ liiti lɔɔ ni? Ɔ nuuŋ tɛ taaŋ le gɛɛŋ bo ntaŋ wu mfi mumkpaŋ ni?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Nɛ nuuŋ yɛɛŋ we nɛ lɛki li Nyɔ-ɔ kii mɔnchɛ ni bɛ lɛ be-eŋ. Fi fiɛɛ chɛɛŋ le shéŋ kɔŋgisi yɛɛ, se nuuŋ le nyaŋ yi bwiŋ nuuŋ fɛɛ.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Si wu tee lɛ kaari gɛɛŋ lɛkɛ li Nyɔ-ɔ nɛɛ si bee saa lɛki li Nyɔ-ɔ.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Le tuu ni karisi tuu lijiŋ, ŋɛŋ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u be liiti kifɛ chilefɛ tɛ̀ nuuŋ be lɛ lii ŋge. Be mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ fiee fi be nuuŋ be tuu li wuu kɛ.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Kaari to lijiŋ kiŋga kitɛɛtɛ, bii li bee laa, “Nɛ mɛɛŋ nɛ liiti nɛ fufini finɛ ni? Chi kɔchɛ chɛɛ. Mfi wulu bɛɛɔ. Bɛ kabɛ baa Ŋwanɛwi li bɛniiŋ bɛ bifi-i.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Dza yɛɛŋ we tɛɛbeŋ tɛ ni tɛ giiŋgi. Bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ, wi wu kabɛ mi bɛɛɔ kituŋ.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Nɛɛ si Jiso tɛ̀ mɛɛŋ yeti lɛ, mfwaa mumkpaŋ Judas wu tɛ̀ nuuŋ wi kintutu ki bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa biee busɛ. Tɛ̀ gii bɛɛ bɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ be kɛmi nyɔ́ bɛ bimboki, ɛ bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi mɔɔ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ tɛ̀ toŋ be.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Tɛ̀ nuuŋ ɛ wi wu tɛ̀ kabɛ Jiso wulu tɛ̀ nachɛ bɛ bɛniiŋ bɛlu tee le, “Wi wu ŋgii n'yɛsi, ŋkokɛ nyɔɔchɛ, ɛ wu, nɛ biee nɛ kɔɔ wu, nɛ dzɔ wu, nɛ giiŋgi bɛ wu nɛ bichi kii ni letɛ.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Si Judas bɛ lɛ, gɛɛŋ mfwaa mumkpaŋ fɛ Jiso, yɛsi wu le, “Wi wu Ntiifɛ.” Si wu yɛsi wu lɛ, kokɛ wu nyɔɔchɛ wu.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Bɛniiŋ baa lɔŋ tsaŋ li Jiso, be cha wu.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Wi wumu tɛ̀ gii lemi bee bɛ Jiso tsɔɔ nyɔ ye yi dziŋ, kɛri kintooŋ ki mfwa wu kikoo ki bɛte muntofi lu, sondɛ.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Jiso bii li bɛniiŋ bɛlu laa, “Nɛ bɛ le nɛ kɔɔ mi nɛ bɛɛ bɛ nyɔ́ mɔɔ bimboki kɛɛ nɛ bɛ le nɛ kɔɔ nuuŋ wi ni?
48 Jesus lhes disse:
49 Ntuu nshiiŋ nuuŋ tɛɛbeŋ li jo-o li jo-o mɔɔ li yíh yi muntofi, ntiifi bɛniiŋ, nɛ mɛɛŋ ki kɔɔ kɛ mi kɛ. Se nuuŋ le, fini kɛti fiɛɛ dɛɛni ni le fiee fi bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ bɛ fi kɔchɛ.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu bɛchu se lɔŋ wu fe, be kifi.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Sɔɔnɛ wi wumu tɛ̀ biki wu, ti mɛɛŋ ki lii kɛ fiee ndu li wuu bwiŋ kɛ, tɛ̀ nuuŋ nɛɛ bɛ ŋkweŋkwe wu ndu kwaa libwiŋ. Be gɛɛŋ le be kɔɔ tɛ̀ wu,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 ndu yilu fanchɛ, chinɛ letɛ tiŋ kilɛrɛ.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Be dzɔ Jiso, be gɛɛŋ bɛ wu fɛ kikoo ki bɛte muntofi-i. Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ mɔɔ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi baanchɛ fe.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Be tɛ̀ giiŋgi bɛ Jiso Pita biki lɛjiŋ mfiiŋ. Gɛɛŋ bo la kintikinti wu kikoo ki bɛte muntofi-i, se shee bee bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kiichi la wulu wɔɔnsi wi.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ sɛki bɛnsa tɛ wɛki fiee fi be nuuŋ be kayɛ li Jiso-o, fi fɛ se be wo wu. Se nuuŋ le, be ti mɛɛŋ ki ŋɛŋ kɛ fiee kɛ.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Bɛniiŋ ŋge tɛ̀ lemi lɛjiŋ lɛ nsa wu binsɛɛ li kii Jiso. Se nuuŋ le, wi tɛ̀ tiiti yɛ fiee fi kɔchini bɛ fi wumu kɛ.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Bɛniiŋ bamu tɛ̀ dza be leŋ we, be kayɛ bi bee binsɛɛ li wuu, be tee le,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Tɛ̀ tuu tɛ̀ woo tiiti le gii shaanshɛ yih yi muntofi yini yi wiwoŋ gwaŋ bɛ tsaŋ, dzɔɔ jo taa kaari gwaŋ yimi yi nuuŋ yɛ ŋgwanu wu wiwoŋ kɛ.”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Mɔɔ si be tɛ̀ tiiti lɛ, tefɛ chi bee tɛ̀ bɛɛ yɛ chi kɔchini kɛ.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Kikoo ki bɛte muntofi-i se dza ki leŋ we bɛniiŋ limfwe, ki bii li Jiso-o laa, “Ɔ kɛmi yɛ fiee fi ɔ nuuŋ ɔ tuu kɛ ni? Ɔ wuki nɛɛ biee bi bɛniiŋ bani tiiti kii wɛ ni?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Jiso ba shiiŋ, mɛɛŋ ki tuu kɛ fiee kɛ. Kikoo ki bɛte muntofi kɛɛ tuu ki bii li Jiso-o laa, “Ɔ nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ ki Ŋwanɛ Nyɔ, Nyɔ yi bɛ yɔɔnchi ni?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Jiso tuu le, “Ɛ mi. Nɛ gii naa nɛ ŋɛŋ si Ŋwanɛwi shee lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ ki Nyɔ-ɔ yi kɛmi Buŋga-a, nɛ tuu nɛ ŋɛŋ si shiiti bɛɛ liboo li kiku-uŋ.”
62 Jesus respondeu:
63 Kikoo ki bɛte muntofi kɛɛ woo lɛ, ki gaamɛ ndú yi ki, ki bii laa, “Fiee mɛɛŋ lu fi tɛɛbeŋ tuu geendi wi le leŋ fɛni ni tiiti ni?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Nɛ mɛɛŋ ki woo kɛ si dzeti kintsii ki Nyɔ-ɔ ni? Nɛ tee le la?” Bɛniiŋ bɛchu sondɛ le wɛ wi wu bɛ nuuŋ bɛ wo buwo.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Bɛniiŋ bamu bɛchi be kwiyi Jiso bɛ budii, be kaŋ lii yee, be juti wu bɛ muŋkɔ, be tiiti le, “Doonchɛ kintomfɔŋ ki Nyɔ-ɔ kɛɛ dɛɛni.” Bɛniiŋ bɛ nchi dza be dzɔ Jiso be bɛchi be tuki wu.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Si Pita tɛ̀ nuuŋ dze lɛ kwiiŋ la kintikinti lɛ, ŋwaakwɛɛŋ wumu li bɔɔŋ bɛ bukɛɛŋ bɛ tɛ̀ nindi li kikoo ki bɛte muntofi-i dza bɛ li wuu lichiŋ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Si wu ŋɛŋ Pita wɔɔnsi wi lɛ, bichɛ wu ni fwiiŋ, tee le, “Ɔ bee tɛ nɛɛ Jiso Wi wu Nasarɛ wɛ.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Pita faaŋ, tee le, “Ŋkii yɛ fiee fi ɔ tiiti fini kɛ. Ŋkii yɛ kɛ.” Si wu tee lɛ, dza fe gɛɛŋ fɛ fweeŋ wu mbaŋ, nyinɛshee tɔɔŋ.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Le ŋwaakwɛɛŋ wɛ ka ŋɛŋ wu, tee li bɛniiŋ bɛ tɛ̀ lemi fe-e le, “Wi wuni ɛ wi wumu li bee linti.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Pita ka faaŋ. Le mfi kiiŋgi niiŋ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ lemi fe baa tuu be tee li Pita-a le, “Ɛ chɛɛŋ le ɔ nuuŋ wi wu be, kifɛ ɛ wɛ wi wu Galilii.”
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Pita chini, teeŋ kinlɔɔ li yi yee li, tee le, “Ŋkii yɛ wi wu nɛ tiiti kii wu wuni kɛ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Mfwaa mumkpaŋ nyinɛshee tuu yi tɔɔŋ li kiŋga kifɛ. Pita se kimi tefɛ chi Jiso bee tee li wuu le, “Nyinɛshee gii ni yi nuuŋ le yi tɔɔŋ kiŋga kifɛ, nuuŋ ɔɔ faaŋ mi kiŋga kitɛɛtɛ.” Waŋ kwe.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.