Marcos 12
asj (ASJ) vs ARC
1 Jiso se dza bɛchi yeti li bee lɛ ŋgaŋgaa li le, “Wi wumu tɛ̀ niŋ wɛ wu muntaaŋ mu bɛ feti mbiiŋ lu, toŋ mbaŋ kɛnɛ, se chiŋ kisɔ ki bɛ gii bɛ ni bɛ seendi muntaaŋ mulu le mbiiŋ buti, gwaŋ kikɔ li wi wu kiichi wɛ wulu, gɛɛ bɛniiŋ li wɛ wulu-u, se dza gɛɛŋ li kitoŋ kimu-u.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-
2 Le mfi wu bɛ ti kee mu bɛ wu kɔchɛ, toŋ ŋwani wu nimɛ wumu lɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ wɛ li bee baa le be nyɛ wu mwee muntaaŋ le be bɛ mu.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Le gɛɛŋ, be tuu be kɔɔ wu be too wu, be kooŋ bɛ wu, to lijiŋ bɔ kilɛrɛ.
3 Mas estes, apoderando-se dele,
4 Wi wu wɛ wulu se tuu ka toŋ ŋwani wu nimɛ wumu, le gɛɛŋ, be ka be too wu be tɔ wu kikoo, be chɔɔri wu.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o,
5 Se tuu ka toŋ wumu, be wo wu buwo. Se tuu nɛɛ toŋ bamu ŋge mumkpaŋ mumkpaŋ, be too bamu, be woyɛ bamu.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Toŋ nsiiŋ bɛ shɛ nuuŋ ŋwaŋ mumkpaŋ, wuni se nuuŋ ŋwani nuuŋ shéŋ yee tɛ̀ mɛɛshi toŋ wu lɛ bee, beechi le be gii be gɛɛŋ be guuŋ kwiiŋ li ŋwani wulu-u.
6 Tendo ele, pois, ainda um, seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Le gɛɛŋ, bɛniiŋ bɛlu tuu be tee li yi yi bee le, ‘Wuni wɛ kinjila ki wi wu wɛ wuni-i, bɛ yɛɛŋ tɛ wo wu, bishɛyɛ bilu se ni bi nuuŋ bisɛŋ.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Be se kɔɔ wu, be wo wu, be buu wu be lɔŋ wu lɛ mba-aŋ lɛkuuŋ.”
8 E, agarrando-o,
9 Le Jiso tee lɛ, se bii laa, “Fiee fi wi wu wɛ wuni nuuŋ fɛ, nuuŋ la? Gii bɛ lɛɛshɛ bɛ bɛniiŋ balu bu lɛɛshɛ, gɛɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ detɛ li wɛ wulu-u.
9 Que fará, pois, o Senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nɛ mɛɛŋ baa ki teeŋ kɛ kintsii kini lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ ni? Bɛ tsɛɛ le,
10 Ainda não lestes esta Escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, esta foi posta por cabeça da esquina;
11 Fini nuuŋ mfɛru wu Taa,
11 isso foi feito pelo Senhor e é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Bɛniiŋ baa woo ŋgaŋgaa chini, be se kɛɛ le Jiso waɔ nuuŋ li bee. Be se wɛki le be kɔɔ wu, be chɛndi nuuŋ kintutu ki bɛniiŋ lɛ ki tɛ̀ nuuŋ fe. Be se chinɛ li wuu, be dza be giiŋgi.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão, porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Bikoo bi kwɛɛŋ lɛ dza bi toŋ Bɛfarasii mɔɔ bɛniiŋ bamu bɛ kintutu ki Mfɔŋ Hɛrɔ le be gɛɛŋ be terɛ Jiso be kɔɔ wu li n'yɔru we-e.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Be bɛ be tee li Jiso-o le, “Wi wu ntiifɛ, tɛ ti kii le ɔ shiiŋ ɔ tiiti nuuŋ chɛɛŋ, kifɛ ɔ chɛndi yɛ wi lii kɛ, mɔɔ mwɛ nuuŋ noo le. Ɔ tiifi chɛɛŋ lɛ dze yi Nyɔ-ɔ. Tee bee laa nchi beenchi le bɛ ni bɛ suuti kiŋwaati li Kaisa wu nuuŋ Mfɔŋ wu nyɔŋa wu Lom, mɔɔ wu mɛɛŋ ki beŋ kɛ le?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens, antes, com verdade, ensinas o caminho de Deus. É lícito pagar tributo a César ou não? Pagaremos ou não pagaremos?
15 Tɛ ni tɛ suuti, mɔɔ tɛ soo kɛ le?” Jiso kɛɛ fiee fi be gii be kanyi bɛ fi, tuu li bee le, “Nɛ teeki mi kii la? Bɛ yɛɛŋ bɛ lisi chi kwa-a ŋɛŋ.”
15 Então, ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me
16 Be se bɛ bɛ chi, fi, bii laa, “Kikoo kini bɛ bukooŋ buni nuuŋ bu noo lɛ?” Be tuu le, “Ɛ ki Kaisa, bukooŋ se nuuŋ nɛɛ bwee.”
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Jiso se tee li bee le, “Nɛ nyɛɛ fiee fi nuuŋ fi Kaisa li wuu, nɛ nyɛɛ fi Nyɔ li Nyɔ-ɔ.” Le be woo lɛ, yi kwi be.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai, E maravilharam-se dele.
18 Bɛsadusii bamu tɛ̀ dza be bɛ le be bii fiee li Jiso-o. Bɛsadusii tɛ̀ nuuŋ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kweŋgi le nuuŋ bɛniiŋ tɛ̀ bo li kwe-e kɛ.
18 Então, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele e perguntaram-lhe, dizendo:
19 Le be bɛ lɛ, be tee le, “Wi wu ntiifɛ, Mɔɔsɛ tɛ̀ tsɛɛ li bee li lɛ bɛnchi-i le,
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse mulher, e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Bɛdɛɛni, wi wumu tɛ̀ kɛmi bɔɔŋ bɛ buniŋ mfomɛnyaaŋ, wu kaaŋ tɛ̀ dzɔ kwɛɛŋ, kwi bee wu mbiɛ ŋwaŋ nsiŋ.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem deixar descendência;
21 Wu biki se dzɔ tɛ̀ kwɛɛŋ wulu, kwi tɛ̀ ŋwaŋ nsiŋ. Fi ka nɛɛ tɛ lɛ bɛ wu biki li wuu wɛ.
21 e o segundo também a tomou, e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro, da mesma maneira.
22 Be bɛchu dzɔ wu, wi se tɛ̀ mɛɛŋ ki nuuŋ kɛ li bɛniiŋ bɛ mfomɛnyaaŋ bɛlu-u lɛnti wu tɛ̀ biɛ ŋwaŋ bɛ kwɛɛŋ wulu kɛ. Lɛjiŋ lɛlu kwɛɛŋ wulu tɛ̀ kwi tɛ.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Si bɛniiŋ bɛ mfomɛnyaaŋ bani tɛ̀ dzɔ kwɛɛŋ wulu be bɛchu lɛ, gii ni nuuŋ mfi wu bɛniiŋ buti li kwe-e, kwɛɛŋ wulu se nuuŋ kwɛɛ noo?”
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Jiso tee li bee le, “Nɛ kii baa fiee fi feti nɛ se tɛndi dzé ni? Fi fiɛɛ lɛ kifɛ nɛ kii yɛ fiee fi bɛ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ kɛ, nɛ kii yɛ tɛ mɔɔ buŋga bu Nyɔ-ɔ kɛ.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura, não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Fiee fi nuuŋ lu fiɛɛ le mfi wu bɛniiŋ buti li kwe-e, buniŋ bee bukɛɛŋ mɛɛŋ yɛ le be ni be feti bugoo kɛ, bɛniiŋ mɛɛŋ yɛ be tuu be ni be nyɛɛ bɔɔŋ li bugoo li kɛ. Be gii naa be ni be nuuŋ nɛɛ si bɛnchindaa bɛ Nyɔ-ɔ liboo.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dos mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Kii fiee fi mbochu li kwe-e, nɛ mɛɛŋ baa ki teeŋ kɛ kintsii lɛ Kiŋwaati ki Mɔɔsɛ-ɛ kii kiti ki tɛ̀ duti Nyɔ yeti li Mɔɔsɛ yi tiiti le,
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Fi nuuŋ le Nyɔ nuuŋ yɛ Nyɔ yi biŋkwi kɛ, yi nuuŋ nuuŋ Nyɔ yi bɛniiŋ bɛ yoŋ. Nɛ chaŋ baa biee ŋge.”
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim é Deus de vivos. Por isso, vós errais muito.
28 Wi wumu wu tɛ̀ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ bɛ, woo si Jiso bee bɛniiŋ baa tɛchini biee, tuu ŋɛŋ si wu tuu fiee fi be bii li wuu lɛ dze yi dzeeŋ li, bii tɛ li Jiso laa, “Nchi wu yɛki bɛnchi bɛchu nuuŋ wu la?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar e, sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jiso tuu li wuu le, “Nchi wu yɛki bɛnchi bɛchu nuuŋ wuni wu tiiti le,
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos Israel, o Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Ɔ kɔŋgisi Taa wu Nyɔ ya bɛ shéŋ ya chi,
30 Amarás, pois, ao Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este
31 Nchi wu biki li wuni se nuuŋ le,
31 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Wi wu tɛ̀ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ wɛ se tee li Jiso-o le, “Wi wu Ntiifɛ, ɔ tuuɔ nɛɛ bujɔŋ. Ɔ tiitɔɔ nuuŋ chɛɛŋ le Nyɔ nuuŋ nɛɛ mumkpaŋ yimi nuuŋ yɛ lu fuki yi nsiŋ kɛ.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus e que não há outro além dele;
33 Ŋkɔŋgisɛ yi bɛ shéŋ chi, ŋgɛwu bufii li yi-i buchu, nimu li yi-i bɛ buŋga buchu bɛ ŋkɔŋgisɛ ŋwaana siɔ kɔŋgisi yi ya, tuuɔ wu yaa mɔɔ mfɛru muntofi bɛ nyáŋ yi tɔnyɛ mɔɔ bɛntaanchɛ bamu.”
33 e que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Le Jiso tuu ŋɛŋ si wu tuu si wi bufii, se tuu tee li wuu le, “Ɔ nuuŋ yɛ mfiiŋ li nlɛ li bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ kɛ.” Lɛjiŋ lɛlu, wi se tɛ̀ mɛɛŋ ki tuu kɛ le mɔŋ mbɛ le bii fiee li wuu kɛ.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Jiso bɛ tiifi bɛniiŋ li yih yi muntofi-i, dza bii li bee laa, “Bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi geeŋ be se tiiti le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ nuuŋ ŋwanɛ Mfɔŋ Daafi?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é Filho de Davi?
36 Nuuŋ ɛ Fiana yi Waaŋ tɛ̀ saa yi fɛ se Mfɔŋ Daafi wuni kweeŋ kii Kinsofu kilu tiiti le,
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O Senhor disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Ɛ Daafi kibɛɛ teenyi wu le Taa we, fi geeŋ se tuu ni nuuŋ ŋwani?” Si Jiso tɛ̀ tiiti biee bini lɛ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ ŋge ki tɛ̀ nuuŋ fe tɛ̀ wuki kinɛɛtinɛ wuu be.
37 Pois, E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Le tuu ni tiifi bɛniiŋ dza tee li bee le, “Dzɔɔ yɛɛŋ mfi, bɛ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ. Be ti kɔŋgisi nchuminɛ ndú yi nyɔŋa yi nyɔŋa be deŋgi li bintsii bi bɛ kabini biee li le bɛniiŋ ni be yɛɛshi be bɛ kin'yokisɛ.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Fɛ be gɛɛŋ li yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, kɛ fɛ tsɔnɔ-ɔ, be tsaa nɛɛ nuuŋ bintindu bi nɔŋa bi nɔŋa, be se shee li bi-i liwe.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Ɛ nɛɛ be bɛ tusi bukɛɛŋ bɛɛŋku-u lijiŋ, be yɛŋgi be fii biee bi bee, be tuu be feti nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wu deendi le be ni be doonchi yi. Ŋwaani bani bɛniiŋ, wu be wu ŋgɛ gii naa bee ŋge.”
40 que devoram as casas das viúvas e
41 Jiso dza gɛɛŋ lɛ shee limfwe li fiŋko fi nya-a fi li yih yi muntofi-i, se bichi si bɛniiŋ bɛɛ be giki kwa lɛ fiŋko filu-u. Bɛniiŋ bɛ kwaa se tɛ̀ bɛɛ ŋge be giki kwa le ŋgɔɔkwe-e wu.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Kwɛɛŋku wumu se dza bɛ, nuuŋ wi wu kifoo, gɛɛ munini le mumfɛɛŋ mu feti lisi chi kwa-a chi mumkpaŋ, wu mɛɛŋ ki bo kɛ fiee kɛ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, depositou duas pequenas moedas, que valiam cinco réis.
43 Jiso se teeŋ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u tee li bee le, “Ntee li be-eŋ chɛɛŋ le kwɛɛ ŋku wuni wu nuuŋ wi wu kifoo, nyɛɔ wu yaa bɛniiŋ bɛchu bɛ gɛɛ fiee lɛ fiŋko fi li yih yi muntofi fini.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva depositou mais do que todos os que depositaram na arca do tesouro;
44 Bɛniiŋ bɛchu bɛ be be nyɛɛ, be be bɛɛ nuuŋ bɛ tsuu yi kwa wu be wu yisɛ wu shooshi. Se nuuŋ le, bee bɛ bɛ kifoo kee kichu wu nyɛ fiee fichu fi be kɛmi, nuuŋ fi fi bee nuuŋ le ni tsiiŋ li fi-i.”
44 porque todos que tinha, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.