Lucas 9
asj (ASJ) vs NVT
1 Dza teeŋ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa le be banchɛ be bɛ. Nyɛ be buŋga bɛ dze le be ni be buushi bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i li bɛniiŋ li be wɔnchi mɔɔ chigɔŋ,
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 biee toŋ be le be gɛɛŋ be ni be tiifi bɛniiŋ kii bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ, be wɔnchi tɛ mɔɔ bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Se tee li bee le, “Si nɛ giiŋgi lɛ, kiiŋ wi ni dzɔɔ fiee kɛ. Kiiŋ wi ni dzɔɔ kimbaaŋ, kɛ babi, kɛ fiee fijɛ, mɔɔ nuuŋ kwa kɛ, kiiŋ wi ni dzɔɔ ndú fiɛɛtu kɛ.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Ɛ nɛ gɛɛŋ, yih chi yi nɛ lɛ lu, nɛ tsiiŋ lu nsiiŋ gɛɛŋ bo jobɛ chi nɛ dzɛti.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Ɛ fɛ bɛ mɛɛŋ beŋ ki fi kɛ, nɛ dza fe, mfi wu nɛ dzɛti lɔɔ, nɛ kachɛ kiboŋ ki li bikaa binɛ-ɛ, se ni nuuŋ ŋkiki wu fiee fi be mɔŋ.”
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Be se dza be giiŋgi be kɛti li bitooŋ, li bitooŋ, be tiifi ntoŋ wu dzeeŋ wu kii bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ, be wɔnchi mɔɔ bɛniiŋ bɛ chigɔŋ bɛchu.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Le Hɛrɔ wu tɛ̀ nuuŋ ŋgɔmina kimbɛ ki kwɛɛŋ lɛ ki Galilii woo biee bichu bi tɛ̀ kɛti, bi fieeŋgi wu kifɛ bɛniiŋ bamu tɛ̀ dza be kweŋgi le Jiso wuni nuuŋ Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ wu kaari wu bo li kwe-e.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Bamu kweŋgi le ɛ Ɛlaja wu kaari wu bɛ. Bamu se kweŋgi fi bee le ɛ ntomfɔŋ wu Nyɔ wu ŋkosi wumu wu kaari wu bo li kwe-e.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Hɛrɔ se bii laa, “Jɔɔŋ wuni ntuu ŋka kikoo kee. Wuni wi se tuu nuuŋ noo wu ŋ'wuki ŋwaani bini biee kii wu dɛɛni?” Se ba tuu gwenini le ŋɛŋ Jiso wulu.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Le bɔɔŋ bɛ nto-oŋ bɛ Jiso dɛndɛ be kaari be to lijiŋ, be tee wu biee bichu bi be fɛ. Se dza dzɔ be, be cheekiyi, be gɛɛŋ lɛ kitoŋ ki Besaida-a.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Se nuuŋ le, kiyaŋ ki bɛniiŋ lɛ tɛ̀ kɛɛ, ki biee wu. Se tuu bɛchi tiifi be kii bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ wɔnchi mɔɔ bɛniiŋ bɛ chigɔ-ɔŋ.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Le jobɛ bɛchi chi ni chi sechi, bɔɔŋ bee bɛ kintutu bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa kiiŋgi be tee li wuu le, “Tee li bɛniiŋ bani-i le be gɛɛŋ li bitoŋ bɛ bɛla bɛ nuuŋ tsɛkɛtsɛkɛ, be bichɛ biee bijɛ mɔɔ bintsii bi tsɛ, kifɛ fɛni fɛɛ fɛtɔɔ.”
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Jiso tuu fiee le, “Ɛ beŋ nɛ gii nɛ nyɛ be biee bijɛ.” Be tuu li wuu le, “Fiee fi tɛ kɛmi ɛ nɛɛ tsée yi bibele shiŋ bɛ nsúuŋ fiɛɛtu kwaa, fi fiɛɛ le ɔ wɛki le tɛ gɛɛŋ tɛ go biee bijɛ tɛ bɛ tɛ nyɛ li bɛniiŋ bani bɛchu ni?”
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Be tɛ̀ tiiti lɛ kifɛ bɛniiŋ tɛ̀ yaŋ fe ŋge, ɛ buniŋ kwaa tɛ̀ giiŋgi li bɛnchuki bɛtiinu. Jiso tuu tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le, “Tee yɛɛŋ li bɛniiŋ bɛlu-u le be shee yɛ fɛkwiiŋ li bintutu-u li bintutu-u, si mbaanshiŋ mbaanshiŋ.”
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Be tee, be shee yɛ fɛkwiiŋ bɛchu.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Jiso fi tsée yi bibele yi shiŋ yɛɛ, bɛ nsúuŋ yi fiɛɛtu yɛɛ, bichɛ liwe, nyɛ kiyɔɔni li Nyɔ-ɔ, booyɛ nyɛ li bɔɔŋ bee bɛ kintutu le be gachɛ li kiyaŋ ki bɛniiŋ lɛ kɛɛ.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Be se gachɛ, li kiyaŋ ki bɛniiŋ lɛ kilu-u kichu, be ji be fukɛ. Bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu-u banchɛ muŋkɛ mu tɛ̀ weyɛ mwɛɛ, mu yisɛ bɛŋkaa yoofi ntsɔ bɛfɛ.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Jobɛ chimu le Jiso ni lɛki li Nyɔ-ɔ wuu mbiiŋ, bɔɔŋ bee bɛ kintutu bɛ li wuu lichiŋ. Se dza bii li bee laa, “Bɛniiŋ tiiti le ɛ mi noo?”
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Be tuu li wuu le, “Bɛniiŋ bamu kweŋgi baa le ɛ wɛ Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ, bamu le Ɛlaja bamu se kweŋgi le ɛ wɛ ntomfɔŋ wu Nyɔ wu ŋkosi wumu wu kaari wu bo li kwe-e.”
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Se tuu bii li bee laa, “Beŋ kibɛɛ nɛ kweŋgi finɛ le ɛ mi noo?” Pita tuu le, “Ɛ wɛ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ.”
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Jiso se bɔsɛyi chiinsɛ li bee le kiiŋ be ni mɔŋ be tee fini li wi-i kɛ.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Se tuu tee li bee le, “Ŋwanɛwi kɛmi le ŋɛŋ bumfa ŋge, bɛniiŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ bee bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa mɔɔ bɛniiŋ bɛ tiifi bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ gii be se faaŋ wu. Be gii be wo wu, ke jo ka taa, Nyɔ se kaari yi buu wu li kwe-e.”
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Jiso se dza tee li bɛniiŋ bɛchu-u le, “Ɛ wi wɛki le ni nuuŋ wi wɛŋ, kɛ mwɛɛ kɛmi le faaŋ yi yee, ni tuuti kintaaŋ kee jo chichi biki mi.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Kifɛ, wi wu bachi ntsɛ we kii wu ni la, kɛ gii lɛɛ ntsɛ wulu. Se nuuŋ le, wi wu lɛɛ ntsɛ we kii mi, kɛ mwɛ gii kɛmɛ ntsɛ wulu.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Ɛ bɛ banchɛ nshɛ yini chichi, bɛ nyɛ li wi-i wu ji wu tuu wu lɛɛ ntsɛ we mbeŋ wulu ni nuuŋ la?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Nɛ kɛɛ le wi wu nuuŋ bɛ buya le biee mi mɔɔ jɛ yɛŋ, mwɛ kɛɛ le, Ŋwanɛwi gii naa nuuŋ bɛ buya tɛ mfi wu wu kaari wu bɛ li bunɔŋa bu Tee lɛ bɛ bu bɛnchindaa bee bɛ waaŋ li.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ntee beŋ chɛɛŋ le, bɛniiŋ bamu lemi baa fɛni bɛ nuuŋ tɛ naa woo kintsi ki kwe-e fuki fɛ be ŋɛŋ si Nyɔ sɛki bumfɔŋ bu yi-i nsiŋ kɛ.”
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Tɛ̀ giiŋgi li jo nyaaŋ li, fɛ Jiso tɛ̀ tee biee bini, se dzɔ Pita bee Jɔɔŋ mɔɔ Jeeŋ le bee be yɛɛ li ŋkumɛ wumu le be lɛkɛ li Nyɔ-ɔ.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Le ni lɛki li Nyɔ-ɔ, mfisɛ yee dza yi fiiki, ndú yee fiiki yi bɛndi, yi miɛŋini ni mwamwamwa.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Fi se ka le buniŋ bamu bɛfɛ tɛ̀ nuuŋ fe be tiiti biee bɛ wu. Be tɛ̀ nuuŋ Mɔɔsɛ bee Ɛlaja.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Kiŋ'wofu ki Nyɔ-ɔ woo li bee. Bee be tiiti kii kwe yi Jiso tɛ̀ kɛmi le gɛɛŋ kwi Jɛrosalɛŋ fi bɛ fi kɔchɛ si Nyɔ tɛ̀ gɛɛ.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Be tɛ̀ tiiti lɛ, ɛ Pita bee Jɔɔŋ mɔɔ Jeeŋ tɛ̀ geki chilefɛ chi bee. Le be kaaŋgi, be ŋɛŋ si kiŋ'wofu ki Nyɔ-ɔ woo li Jiso-o, be ŋɛŋ mɔɔ buniŋ bɛfɛ be lemi bɛ wu.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Mfi wu bɛniiŋ bɛ bɛfɛ bɛlu tɛ gatɛ bɛ Jiso, Pita se dza taa tee li Jiso le, “Te Kikoo, fi dzɔɔŋ fiɛɛ si tɛ baa fɛni ni. Tɛ gwaŋ bigɔɔnu bitɛɛtu, kimu ni ki nuuŋ ko, kimu ki Mɔɔsɛ, kimu se ni ki nuuŋ ki Ɛlaja.” Tɛ̀ tiiti lɛ, tɛ kɛɛ fiee fi tiiti kɛ.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Fɛ gii mɛɛŋ yeti lɛ, kikuŋ bɛ lɛ bee lɛwe ki baanyɛ be. Be tɛ̀ kɛmɛ jaaŋ li kikuŋ kilu linti.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Jɛ se yɔ li kikuŋ kilu le, “Wuuŋ Ŋwanɛŋ wu mi ntsaa. Nɛ wuki yɛɛŋ li wuu.”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Le jɛ yilu chikɛ n'yɔru, be dza be ŋɛŋ si Jiso lemi fe wuu mbiiŋ. Be ba nshiiŋ, be mɛɛŋ ki tee kɛ wi fiee fi ka li mfi wɛɛ li kumɛ wɛɛ kɛ.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Le butuu woo, Jiso dza bee be li ŋkumɛ-ɛ be bɔɔ. Le be ni be beki, be bikɛ bɛ kintutu ki bɛniiŋ lɛ ki nɔŋa.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Le be bichɛ, be ŋɛŋ si wumu li kintutu kɛɛ dza wu waŋ le, “Wi wu ntiifɛ, mi nsooŋ ɔ bɔ li wɛ-ɛ, bichɛ lɛ ŋwanɛŋ. Ɛ wu kwaa wu nuuŋ ŋwanɛŋ.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Yikɛ ɔ woo, fiana yimi dzɛti yi choofi wu, yi lendi wu fɛkwiiŋ, dzakini kɛɛti, sukini bɛ fin'yuusɛ, bɛfuu buti wu lɛwa. Yi giiŋgi bɛ wu, yi tɛ beŋ le yindɛ kɛ.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Mbee nlɛkɛ le bɔɔŋ bo bɛ kintutu buu fiana yilu be mɔŋ nsiŋ.”
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Le Jiso woo lɛ, tee le, “E ee! Kiŋgɔkɛ ki lɔɔlɔɔ ki mɛɛŋ ki gɛɛ kɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ kɛ kini. Ŋgii nuuŋ bɛ beŋ ŋgɛɛŋ mbo buŋ, ŋkaŋ shéŋ bɛ beŋ ŋgɛɛŋ mbo buŋ?” Se tuu tee li te ŋwaŋ wulu le, “Bɛ bɛ ŋwana fɛni.”
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Dzɔ ŋwaŋ wulu bɛ bɛ wu, kiŋkundi kilu tuu ki chofi ŋwaŋ wulu ki toŋ fɛkwiiŋ, bɛchi kakini. Jiso waŋ fiana yi tii yilu yi bo li ŋwaŋ wulu-u, se tɛmi. Jiso se nyɛ wu li tee li.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Bɛniiŋ bɛchu ŋɛŋ buŋga bu nuuŋ bu Nyɔ-ɔ, wa tɛ be.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “Jɛ yini seri li bintooŋ binɛ-ɛ li fiee fi ŋgii ntee li be-eŋ fini. Bɛ gii bɛ nyɛ Ŋwanɛwi li tsaŋ yi bɛniiŋ bamu-u.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Le tee lɛ, be mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ fiee fi tɛ̀ tee lɛ kɛ, kifɛ fiee fimu tɛ baŋgi le be kɛɛ kɛ, le fi nuuŋ lɛ, be chɛŋ mbifu li wu kii tefɛ chilu.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Be tɛ̀ dza be bɛchi bitɛchinɛ li yih yi bee laa, si tɛ nuuŋ ni, ɛ noo wu nuuŋ wi wu nyɔŋa lɛ bee li lɛnti.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Jiso kɛɛ fiee fi be beechi li shéŋ yi bee, se dzɔ ŋwaŋ wu bwi leeki fɛ wuu fɛ chiŋ,
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 tee li bee le, “Ɛ wi fii ŋwaŋ si wuni li bukooŋ bweeŋ, kɛ wu fiiɔ tɛ nuuŋ mi. Wi wu fi mi, kɛ mwɛ fiɔ tɛ nuuŋ wi wu tɛ̀ toŋ mi. Fi se fiɛɛ le, wi wu guundi lɛ beeŋ lɛnti ɛ wu, wu nuuŋ wi wu nyɔŋa.”
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Jɔɔŋ se dza teeŋ Jiso, be tee li wuu le, “Te Kikoo, tɛ bee tɛ ŋɛŋ wumu busi bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i li yi yi bɛniiŋ li li bukooŋ bwo-o, tɛ wamɛ wu, kifɛ ti nuuŋ yɛ wi wu kintutu kisɛŋ kɛ.”
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Jiso tuu fiee le, “Kiiŋ nɛ ni loosɛ wɛɛ wi kɛ, kifɛ ɛ wi baanini yɛ beŋ kɛ, kɛ mwɛ wɛ wi wunɛ.”
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Fɛ mfi tɛ̀ bɛ kɔchɛ wu Nyɔ tɛ̀ wɛki le yi dzɔɔ Jiso le yi yɛɛ bɛ wu liboo, Jiso sɔnɛ le gii gɛɛŋ Jɛrosalɛŋ, se dza ŋgɛnu.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Le ni dzɛti, toŋ bɛniiŋ bamu limfwe. Be gɛɛŋ be lɛ li kitoŋ kimu ki Samaaria le be nachɛ kintsii fe li wuu.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Bɛniiŋ bɛlu faaŋ bɛ kintsii le be fii yɛ wu kɛ, kifɛ be tɛ kii waaŋ le kɛtɔɔ giiŋgi nuuŋ Jɛrosalɛŋ.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Jeeŋ bee Jɔɔŋ bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu woo fiee filu, be bii li wuu laa, “Taa, ɔ wɛki le tɛ teeŋ wi li liboo wu shee wu duuri bɛniiŋ bani ni?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Jiso tuu fiiki wamɛ be,
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 bee be dza be gɛɛŋ li kitoŋ kimu ki dee.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Si be gii be giiŋgi lɛ dze lɛ, nyuŋ wumu se kweeŋ li Jiso le, ŋgii ni mbiki wɛ mɔɔ ɔ giiŋgi fɛŋ le.
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Jiso tuu li wuu le, “Bijinu kɛmi ntuuŋ yi bi, muniiŋ mu jiindi liwe kɛmi yíh yi mu, se nuuŋ le Ŋwanɛwi kɛmi yɛ mɔɔ fɛ nuuŋ gɛɛ kikoo kee fe kɛ.”
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Jiso se dza tee li nyuŋ wumu le, “Ɔ biki mi.” Mwɛ se tuu le, “Taa, gɛɛ mi nsaa ŋgɛɛŋ ndiyɛ taa kwɛ nse mbiee wɛ.”
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Se nuuŋ le, Jiso tɛ tuu li wuu le, “Gɛɛ bɛniiŋ bɛ kwiyɛ ni be diyi biŋkwi bi bee. Li wɛ-ɛ, gɛnɛ fio ɔ ni ɔ tiifi kii bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ.”
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Wi wumu tuu tee le, “Taa, ŋgii ni mbiki wɛ, se nuuŋ le, gɛɛ mi nsaa ŋgɛɛŋ n'yɛsi kini keŋ kwɛ nse mbiee wɛ.”
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Jiso se tuu li wuu le, “Ɛ wi guumɛ bɛ jii le niŋ nimɛ, mwɛ se tuu nindi bichi lɛjiŋ, kɛ mɛɛŋɔ ki kɔchɛ kɛ le ni nuuŋ lɛ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ lɛnti kɛ.”
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.