Lucas 8

asj (ASJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lɛjiŋ lɛlu, Jiso tɛ̀ dza deŋgi li bitoŋ li bɛ li bintsii li tiifi ntoŋ wu dzeeŋ kii bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ. Bɔɔŋ bee bɛ kintutu bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ tɛ̀ biki wu,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 mɔɔ bukɛɛŋ bamu bɛ tɛ̀ wɔnchɛ chigɔŋ chi bee bɛ bamu bɛ tɛ̀ buushɛ fiana yi tii li bee. Bukɛɛŋ bani tɛ̀ nuuŋ Maariya wu bɛ tɛ̀ teenyi le Madaliŋ, wu Jiso tɛ̀ buushɛ bɔɔŋ bɛ kiŋkundi li wuu bwiŋ mfomɛnyaaŋ.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Joana wu kwɛɛ Chusa wu tɛ̀ nindi li Hɛrɔ-ɔ, mɔɔ Sosana bɛ bukɛɛŋ bamu bɛnɔŋa. Be tɛ̀ deŋgi lɛ, be busi biee lɛ bɛ babi bɛ bee be fii Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u lu.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Bɛniiŋ tɛ̀ dza be buti li bitoŋ li bitoŋ li be bɛɛ fɛ Jiso-o. Le kintutu ki bɛniiŋ lɛ yisɛ fe, se wa ŋgaŋgaa chini li bee le,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Wumu tɛ̀ la le gɛɛŋ tuŋ muntaaŋ mwee. Le ni tumi, mumu weyɛ lɛ dze, bɛniiŋ kɛti be dɛnchi bɛ bikaa, muniiŋ mu jiindi liwe se bɛ mu chɔchɛ. Wi tumi muntaaŋ|alt="A sower" src="lb00094c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="8:5"
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Mumu se weyɛ li bikooshu-u, le mu maŋ mu bɛchi ŋko mu wɔɔbɛ kifɛ nshɛ yi fe tɛ̀ nuuŋ siiŋ.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Mumu weyɛ li bifafu-u, le mu bo mu ni mu kuu bɛ bifafu bilu, bi beeme mu, mu ba ŋko nsiŋ.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Mumu weyɛ tɛ nuuŋ li nshɛ yi dzeeŋ li, le mu maŋ, mu ko, bɛ kɔ mu bo bɛŋkaa gwii yaa si bɛ tɛ̀ tuŋ.” Le Jiso wa ni, dzaaŋ le, “Wi wu kɛmi bintooŋ, mwɛ woo.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu dza be bii li wu laa ŋgaŋgaa chini tiiti le la?
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Se tuu le, “Ɛ beŋ bani bɛ Nyɔ fɛ yɛ le nɛ kɛɛ bɛntsooŋ bɛ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ. Se nuuŋ le bɛniiŋ bamu wuki baa nuuŋ lɛ ŋgaŋgaa li, fi se fiɛɛ si fi tɛ̀ nuuŋ le,
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Woo yɛɛŋ naanyɛ wu ŋgaŋgaa chilu.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Muntaaŋ mulu ɛ jɛ yi Nyɔ. Muntaaŋ mu tɛ̀ weyɛ lɛ dzeti mwɛɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ wuki jɛ yi Nyɔ, kiŋkundi se bɛ ki buu yi li shéŋ yi bee ki feti le be beŋ kɛ le yi fi be kɛ.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Mu tɛ̀ weyɛ li bikooshu-u mwɛɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ wuki jɛ yi Nyɔ, be fi yi bɛ kinɛɛtinɛ, se nuuŋ le yi tɛ̀ lii gwɛɛŋ le yi seri li shéŋ yi bee kɛ, be beenchi fefe, ɛ mɔnchɛ bɛ lɛ bee, be tuu be to lijiŋ.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Muntaaŋ mu tɛ̀ weyɛ li bifafu mwɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ wuki jɛ yi Nyɔ, si be giiŋgi lɛ bɛmfumisɛ bɛ bunɔŋa mɔɔ bujɔŋ bu biee bi li nshɛ yini-i bɛ bi yikɛ jɛ yilu yi layɛ yi tɛ ko kɛ.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Mu tɛ̀ weyɛ li nshɛ yi dzeeŋ li mwɛɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ kɛmi shéŋ yi dzeeŋ, bɛ wuki jɛ yi Nyɔ, be bɔsɛyi be gɛɛ yi li shéŋ yi bee, be se kaŋ shéŋ, be feti si yi wɛki nsiiŋ biee bi bee bi dzeeŋ yenɛ.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Wi ti tendi yɛ lambo le tuu dzɔɔ ŋkwaa kuuki lu kɛ. Kɛ le tuu dzɔɔ lii litakwiiŋ kɛ. Bɛ ti tendi lambo, bɛ tɔmi nuuŋ li fiee fi bɛ ti tɔɔmi lu-u, le bɛniiŋ bɛ lii li yi ni be ŋiŋgi kiŋ'wofu.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Fiee fichu fi bɛ nyikɛ gii fi yenɛ, biee bi lɛjiŋ lɛjiŋ gii bi yenɛ bi bo lɛ waaŋ.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Bɛdɛɛni, ɛ nɛ yiki jɛ yi Nyɔ nɛ yikɛ bujɔŋ, kifɛ wi wu kɛmi fiee bɛ gii bɛ taa wu fimu. Wi wu kɛmi yɛ fiee kɛ mɔɔ nuuŋ fintɛŋ fi beechi le kɛmɔɔ bɛ gii bɛ fi li wuu.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Si Jiso tɛ̀ tiifi bɛniiŋ lɛ, ni bee bɛŋwaani dza be bɛ le be ŋɛŋ wu. Fi se yaa be nlɛ kifɛ bɛniiŋ tɛ̀ yaŋ lu ŋge.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Wumu se tee li wuu le, “Na bee bɛŋwaana lemi baa lɛkuuŋ be wɛki le be ŋɛŋ wɛ.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Se tuu fiee le, “Naaŋ bee bɛŋwaanɛŋ nuuŋ bɛniiŋ bɛ wuki jɛ yi Nyɔ be feti si yi wɛki.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Le ni nuuŋ jobɛ chimu, Jiso lɛ lɛ ŋgo-o bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u tee li bee le, “Tɛ lenchi libɛ chini tɛ gɛɛŋ luwiŋ lɔɔ.” Be se bɛchi nleenchɛ.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Le be ni be lenchi, Jiso dza bɛchi liiti. Mfiee yi tɛɛmi, bɛchi yi nduŋgi li dzɔɔ bɛ buŋga, dzɔɔ bɛchi yi lii lɛ ŋgo-o yi wɛki le yi yisɛ le, be gii be nuuŋ lɛ kwe wa.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Be se gɛɛŋ be kaŋgisi Jiso be tiiti le, “Te Kikoo, Te Kikoo, tɛ baa lɛ kwe wa.” Jiso kaaŋgi waŋ mfiee yi tɛɛmi mɔɔ dzɔɔ yi tɛ̀ nduŋgi yilu. Mfiee yilu mɔɔ dzɔɔ yilu se chikɛ, bintsii deŋ ni nshiiŋ.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Se bii li bee laa, “Nɛ gɛɛ shéŋ yinɛ li noo li?” Bɛ chɛnɛ mɔɔ kiŋkoofɛyi, be se bii li yi yi bee laa, “Wuni nuuŋ noo, wu wɛndi mfiee mɔɔ dzɔɔ bi wuki li wuu le?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Le be lenchi libɛ chilu be bo kimbɛ ki Jerasɛnɛ, ki nuuŋ liwiŋ lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Galilii.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Si Jiso tɛ̀ bo lɛ ŋgo-o leŋ lɛ buka lɛ, bee wumu wu li kitoŋ kɛɛ bikɛ, nuuŋ ɛ bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ shiiŋ be ŋwɛki bɛ mwɛ. Be tɛ̀ tsi wu li bwiŋ ŋge deŋgi tiŋ kilɛrɛ, tɛ̀ tsi li yih kɛ, tsiiŋ nuuŋ lɛ dzíŋ yi bɛniiŋ li.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Le ŋɛŋ Jiso, biee toŋ kitata, gɛɛŋ we wu limfwe, waŋ bɛ buŋga le, “Jiso, Ŋwanɛ Nyɔ, Nyɔ yi nuuŋ Kikoo ki Biee Bichu-u, ɔ wɛki la li mi-i? Mintemi-i ɔ kiiŋ ɔ ni nyɛ ŋgɛ li mi-i kɛ.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Tɛ̀ yɔ lɛ kifɛ Jiso tɛ̀ waŋ Fiana yi tii yilu yi bo li wuu. Yi tɛ̀ shiiŋ yi choofi wu li kiŋga-a li kiŋga-a bɛ keeti wu bɛ kɛndi wu bibɛnu mɔɔ bikaa bɛ bɛncha bɛ kiichi wu. Si bɛ tɛ̀ shiiŋ bɛ kɛndi wu lɛ, soomi bɛncha bɛlu, fiana yilu choofi wu letini giiŋgi libuka.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jiso se bii li wi wulu-u laa, “Bukooŋ bwo nuuŋ le noo?” Tuu le, “Bukooŋ bweŋ nuuŋ le kimbanchɛ.” Tɛ̀ tuu lɛ kifɛ bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i bɛlu tɛ̀ banchɛ li yi yee li ŋge.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Bɛnchindaa bɛlu se sooŋ bɔ li Jiso le, kiiŋ ɔ ni tuumi bee nuuŋ lɛ kitoo ki sechi wuuŋŋ li kɛ.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Fi tɛ̀ nuuŋ lɛ ɛ kintutu ki dzíiŋ lɛ tɛ̀ jii biee fe li mbɛmɛ-ɛ. Bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i bɛlu se sooŋ bɔ li Jiso-o le, tuumi be, be gɛɛŋ be lɛ nuuŋ li dzíiŋ yilu. Se beŋ.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i bɛlu se biee be bo li wi wulu-u, be dansɛ li dzíiŋ yilu-u. Kintutu ki dziiŋ lɛ kilu kichu se kɛŋ ki bɔɔ li mbɛmɛ wɛɛ ki seri lɛ libɛ-ɛ ki woŋ dzɔɔ ki kwiyɛ.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Le bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kiichi dzíiŋ yilu ŋɛŋ fiee fi ka lɛ, be dza fe, be kifi, be gɛɛŋ be tee ntoŋ wulu li bintsii bi li bitoŋ bi fe-e.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Le bɛniiŋ woo lɛ, be buti be giiŋgi le be ŋɛŋ fiee fi ka fe. Le be bɛ fɛ Jiso tɛ̀ nuuŋ, be ŋɛŋ wi wulu fe, nuuŋ ɛ bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i baa chinɛ li wuu, nuuŋ ɛ wu shee li Jiso-o lichiŋ, ɛ wu liishɛ ndú, bufii bwee nuuŋ tsaaŋ. Be se kɛmɛ chɛnɛ ŋge.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ ŋɛŋ fiee fi tɛ̀ ka, tɛ̀ tiiti li bee si fi tɛ̀ nuuŋ bɛ wi wu tɛ̀ kɛmi bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i wɛ se tɛmi.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Bɛniiŋ bɛchu bɛ lɛ bimbe bi Jerasɛnɛ-ɛ kɛmɛ jaaŋ, be biee be sooŋ bɔ li Jiso-o le dza ni giiŋgi. Jiso se biee dza fiee lɛ lɛ ŋgo-o gɛɛŋ,
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Wi wu bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ bo li wuu wɛ se sooŋ bɔ li Jiso le bee wu gɛɛŋ. Jiso faaŋ, tuu wu lijiŋ, tee le,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Kaari to li yih, ɔ gɛɛŋ ɔ tee fiee fi tɛɛmi fi Nyɔ fɛ li wɛ-ɛ fini.” Si fi tɛ̀ nuuŋ lɛ, wi wulu biee to lijiŋ gɛɛŋ deŋgi li kitoŋ kilu kichu, tiiti fiee fi tɛɛmi fi Jiso fɛ li wuu fini.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Jiso lenchi libɛ chilu kaari to lijiŋ. Kintutu ki bɛniiŋ lɛ tɛ̀ nuuŋ fe, ki tɛŋgi wu.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Nyuŋ wumu se bɛ fe bukooŋ le Jairɔs, ɛ tɛ̀ nuuŋ te kikoo wu yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ yi fe. Tɛ̀ bɛ, we li bikaa bi Jiso, suŋgi bɔ le Jiso bɛ li wuu yih,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 kifɛ ŋwani wu kwɛɛŋ mumkpaŋ wu tɛ̀ nuuŋ si biya yoofi ntsɔ bifɛ tɛ̀ nuuŋ lɛ kwe wa.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Ɛ kwɛɛŋ wumu tɛ̀ nuuŋ li bee linti wu tɛ̀ nuuŋ bɛ chigɔŋ chi mfi wu ŋɛnɛ-ɛ biya yoofi ntsɔ bifɛ. Ɛ wu biifi fiee fichu fi tɛ̀ kɛmi li bɛniiŋ bɛ ntsi-i chi yaa be wɔnchɛ.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Kiiŋgi li Jiso lɛjiŋ koŋ li wooŋ wu kiŋkoŋ kee li, mfi we biee wu sondɛ.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Jiso bii laa, “Ɛ noo wu koŋ li mi-i?” Bɛniiŋ bɛchu mɛŋɛ. Pita se dza tee le, “Te Kikoo, ɔ ŋiŋgi yɛ le bɛniiŋ kɛnɛ baa wɛ lɛnti ŋge be fachi wɛ ni?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Jiso tuu kweeŋ nɛɛ le, “Wumu koŋ li mi-i. Mi ŋ'woo ɔ si buŋga bo li yi yɛ-ɛŋ.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Kwɛɛŋ wɛ ŋɛŋ le dze yi nyimɛ nuuŋ yɛ lu kɛ, bɛ kɛɛti gɛɛŋ we li bikaa bi Jiso, lɛ bintooŋ bi bɛniiŋ bɛchu, tee fiee fi bee koŋ li Jiso-o kii fi, tee mɔɔ si bee koŋ lɛ, chigɔŋ chee ma mfwaa mumkpaŋ.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Jiso se tee li wuu le, “Ŋwaŋ wu kwɛɛŋ, shéŋ ya yi ɔ gɛɛ li mi-i fɛ yɛɛ ɔ tɛmi gɛnɛ bɛ mbɛɛŋgii.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nɛɛ si Jiso tɛ̀ mɛɛŋ yeti li kwɛɛŋ wulu lɛ, wi wumu fɛsi fe, wu tɛ̀ bo li Jairɔs yih wu te Kikoo ki yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, tee li Jairɔs le, “Ŋwana mɛɛshɔɔ wu kwi kituŋ. Ɔ fieeŋgi kɛ Wi wu Ntiifɛ wuni kɛ.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Le tee lɛ, Jiso woo, tee li Jairɔs le, “Kiiŋ ɔ ni chɛŋ kɛ, beŋ li mi-i, ŋwana gii yiŋ.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Be se dza be giiŋgi fɛ Jairɔs kuuŋ, le be fɛsi fe, Jiso faaŋ le kiiŋ wi ni lɛ li yih kɛ. Dzɔ nuuŋ Pita bɛ Jeeŋ mɔɔ Jɔɔŋ mɔɔ te ŋwaŋ bɛ ni ŋwaŋ bee be lɛ.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Tɛ̀ nuuŋ ɛ wi kwi wu tɛ nuuŋ fe dii kwe, kwe fuuti fe kichu. Jiso tee le, “Chikɛ yɛɛŋ bɛ kwe, ŋwaŋ wuni mɛɛŋɔ ki kwi kɛ, liitɔɔ nuuŋ chilefɛ.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Bɛniiŋ dza be kiiti wu nuuŋ chike, kifɛ be tɛ kii bujɔŋ le ŋwaŋ wulu bee kwi kituŋ.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Jiso gɛɛŋ fɛ ŋwaŋ wulu tɛ gimi, kɛmɛ wu li kibɛnɛ teeŋ le, “Ŋwaŋ wu kwɛɛŋ, dza we!”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Ŋwaŋ wulu biee yiŋ, dza we mfwaa mumkpaŋ. Jiso tee le bɛ bichɛ fiee bɛ nyɛ wu ji.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Le ni bee tee ŋɛŋ fiee fi ka lɛ, wa tɛ̀ be. Jiso chiinsɛ le kiiŋ be ni tee li wi-i fiee fi ka fini kɛ.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.