Lucas 8
asj (ASJ) vs ARC
1 Lɛjiŋ lɛlu, Jiso tɛ̀ dza deŋgi li bitoŋ li bɛ li bintsii li tiifi ntoŋ wu dzeeŋ kii bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ. Bɔɔŋ bee bɛ kintutu bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ tɛ̀ biki wu,
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 mɔɔ bukɛɛŋ bamu bɛ tɛ̀ wɔnchɛ chigɔŋ chi bee bɛ bamu bɛ tɛ̀ buushɛ fiana yi tii li bee. Bukɛɛŋ bani tɛ̀ nuuŋ Maariya wu bɛ tɛ̀ teenyi le Madaliŋ, wu Jiso tɛ̀ buushɛ bɔɔŋ bɛ kiŋkundi li wuu bwiŋ mfomɛnyaaŋ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Joana wu kwɛɛ Chusa wu tɛ̀ nindi li Hɛrɔ-ɔ, mɔɔ Sosana bɛ bukɛɛŋ bamu bɛnɔŋa. Be tɛ̀ deŋgi lɛ, be busi biee lɛ bɛ babi bɛ bee be fii Jiso bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u lu.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Bɛniiŋ tɛ̀ dza be buti li bitoŋ li bitoŋ li be bɛɛ fɛ Jiso-o. Le kintutu ki bɛniiŋ lɛ yisɛ fe, se wa ŋgaŋgaa chini li bee le,
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Wumu tɛ̀ la le gɛɛŋ tuŋ muntaaŋ mwee. Le ni tumi, mumu weyɛ lɛ dze, bɛniiŋ kɛti be dɛnchi bɛ bikaa, muniiŋ mu jiindi liwe se bɛ mu chɔchɛ. Wi tumi muntaaŋ|alt="A sower" src="lb00094c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="8:5"
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Mumu se weyɛ li bikooshu-u, le mu maŋ mu bɛchi ŋko mu wɔɔbɛ kifɛ nshɛ yi fe tɛ̀ nuuŋ siiŋ.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Mumu weyɛ li bifafu-u, le mu bo mu ni mu kuu bɛ bifafu bilu, bi beeme mu, mu ba ŋko nsiŋ.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Mumu weyɛ tɛ nuuŋ li nshɛ yi dzeeŋ li, le mu maŋ, mu ko, bɛ kɔ mu bo bɛŋkaa gwii yaa si bɛ tɛ̀ tuŋ.” Le Jiso wa ni, dzaaŋ le, “Wi wu kɛmi bintooŋ, mwɛ woo.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu dza be bii li wu laa ŋgaŋgaa chini tiiti le la?
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Se tuu le, “Ɛ beŋ bani bɛ Nyɔ fɛ yɛ le nɛ kɛɛ bɛntsooŋ bɛ bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ. Se nuuŋ le bɛniiŋ bamu wuki baa nuuŋ lɛ ŋgaŋgaa li, fi se fiɛɛ si fi tɛ̀ nuuŋ le,
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Woo yɛɛŋ naanyɛ wu ŋgaŋgaa chilu.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Muntaaŋ mulu ɛ jɛ yi Nyɔ. Muntaaŋ mu tɛ̀ weyɛ lɛ dzeti mwɛɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ wuki jɛ yi Nyɔ, kiŋkundi se bɛ ki buu yi li shéŋ yi bee ki feti le be beŋ kɛ le yi fi be kɛ.
12 e os que
13 Mu tɛ̀ weyɛ li bikooshu-u mwɛɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ wuki jɛ yi Nyɔ, be fi yi bɛ kinɛɛtinɛ, se nuuŋ le yi tɛ̀ lii gwɛɛŋ le yi seri li shéŋ yi bee kɛ, be beenchi fefe, ɛ mɔnchɛ bɛ lɛ bee, be tuu be to lijiŋ.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Muntaaŋ mu tɛ̀ weyɛ li bifafu mwɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ wuki jɛ yi Nyɔ, si be giiŋgi lɛ bɛmfumisɛ bɛ bunɔŋa mɔɔ bujɔŋ bu biee bi li nshɛ yini-i bɛ bi yikɛ jɛ yilu yi layɛ yi tɛ ko kɛ.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Mu tɛ̀ weyɛ li nshɛ yi dzeeŋ li mwɛɛ nuuŋ bɛniiŋ bɛ kɛmi shéŋ yi dzeeŋ, bɛ wuki jɛ yi Nyɔ, be bɔsɛyi be gɛɛ yi li shéŋ yi bee, be se kaŋ shéŋ, be feti si yi wɛki nsiiŋ biee bi bee bi dzeeŋ yenɛ.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 Wi ti tendi yɛ lambo le tuu dzɔɔ ŋkwaa kuuki lu kɛ. Kɛ le tuu dzɔɔ lii litakwiiŋ kɛ. Bɛ ti tendi lambo, bɛ tɔmi nuuŋ li fiee fi bɛ ti tɔɔmi lu-u, le bɛniiŋ bɛ lii li yi ni be ŋiŋgi kiŋ'wofu.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Fiee fichu fi bɛ nyikɛ gii fi yenɛ, biee bi lɛjiŋ lɛjiŋ gii bi yenɛ bi bo lɛ waaŋ.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Bɛdɛɛni, ɛ nɛ yiki jɛ yi Nyɔ nɛ yikɛ bujɔŋ, kifɛ wi wu kɛmi fiee bɛ gii bɛ taa wu fimu. Wi wu kɛmi yɛ fiee kɛ mɔɔ nuuŋ fintɛŋ fi beechi le kɛmɔɔ bɛ gii bɛ fi li wuu.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Si Jiso tɛ̀ tiifi bɛniiŋ lɛ, ni bee bɛŋwaani dza be bɛ le be ŋɛŋ wu. Fi se yaa be nlɛ kifɛ bɛniiŋ tɛ̀ yaŋ lu ŋge.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Wumu se tee li wuu le, “Na bee bɛŋwaana lemi baa lɛkuuŋ be wɛki le be ŋɛŋ wɛ.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Se tuu fiee le, “Naaŋ bee bɛŋwaanɛŋ nuuŋ bɛniiŋ bɛ wuki jɛ yi Nyɔ be feti si yi wɛki.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Le ni nuuŋ jobɛ chimu, Jiso lɛ lɛ ŋgo-o bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u tee li bee le, “Tɛ lenchi libɛ chini tɛ gɛɛŋ luwiŋ lɔɔ.” Be se bɛchi nleenchɛ.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Le be ni be lenchi, Jiso dza bɛchi liiti. Mfiee yi tɛɛmi, bɛchi yi nduŋgi li dzɔɔ bɛ buŋga, dzɔɔ bɛchi yi lii lɛ ŋgo-o yi wɛki le yi yisɛ le, be gii be nuuŋ lɛ kwe wa.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Be se gɛɛŋ be kaŋgisi Jiso be tiiti le, “Te Kikoo, Te Kikoo, tɛ baa lɛ kwe wa.” Jiso kaaŋgi waŋ mfiee yi tɛɛmi mɔɔ dzɔɔ yi tɛ̀ nduŋgi yilu. Mfiee yilu mɔɔ dzɔɔ yilu se chikɛ, bintsii deŋ ni nshiiŋ.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Se bii li bee laa, “Nɛ gɛɛ shéŋ yinɛ li noo li?” Bɛ chɛnɛ mɔɔ kiŋkoofɛyi, be se bii li yi yi bee laa, “Wuni nuuŋ noo, wu wɛndi mfiee mɔɔ dzɔɔ bi wuki li wuu le?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Le be lenchi libɛ chilu be bo kimbɛ ki Jerasɛnɛ, ki nuuŋ liwiŋ lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Galilii.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Si Jiso tɛ̀ bo lɛ ŋgo-o leŋ lɛ buka lɛ, bee wumu wu li kitoŋ kɛɛ bikɛ, nuuŋ ɛ bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ shiiŋ be ŋwɛki bɛ mwɛ. Be tɛ̀ tsi wu li bwiŋ ŋge deŋgi tiŋ kilɛrɛ, tɛ̀ tsi li yih kɛ, tsiiŋ nuuŋ lɛ dzíŋ yi bɛniiŋ li.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Le ŋɛŋ Jiso, biee toŋ kitata, gɛɛŋ we wu limfwe, waŋ bɛ buŋga le, “Jiso, Ŋwanɛ Nyɔ, Nyɔ yi nuuŋ Kikoo ki Biee Bichu-u, ɔ wɛki la li mi-i? Mintemi-i ɔ kiiŋ ɔ ni nyɛ ŋgɛ li mi-i kɛ.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Tɛ̀ yɔ lɛ kifɛ Jiso tɛ̀ waŋ Fiana yi tii yilu yi bo li wuu. Yi tɛ̀ shiiŋ yi choofi wu li kiŋga-a li kiŋga-a bɛ keeti wu bɛ kɛndi wu bibɛnu mɔɔ bikaa bɛ bɛncha bɛ kiichi wu. Si bɛ tɛ̀ shiiŋ bɛ kɛndi wu lɛ, soomi bɛncha bɛlu, fiana yilu choofi wu letini giiŋgi libuka.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jiso se bii li wi wulu-u laa, “Bukooŋ bwo nuuŋ le noo?” Tuu le, “Bukooŋ bweŋ nuuŋ le kimbanchɛ.” Tɛ̀ tuu lɛ kifɛ bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i bɛlu tɛ̀ banchɛ li yi yee li ŋge.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Bɛnchindaa bɛlu se sooŋ bɔ li Jiso le, kiiŋ ɔ ni tuumi bee nuuŋ lɛ kitoo ki sechi wuuŋŋ li kɛ.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Fi tɛ̀ nuuŋ lɛ ɛ kintutu ki dzíiŋ lɛ tɛ̀ jii biee fe li mbɛmɛ-ɛ. Bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i bɛlu se sooŋ bɔ li Jiso-o le, tuumi be, be gɛɛŋ be lɛ nuuŋ li dzíiŋ yilu. Se beŋ.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i bɛlu se biee be bo li wi wulu-u, be dansɛ li dzíiŋ yilu-u. Kintutu ki dziiŋ lɛ kilu kichu se kɛŋ ki bɔɔ li mbɛmɛ wɛɛ ki seri lɛ libɛ-ɛ ki woŋ dzɔɔ ki kwiyɛ.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Le bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kiichi dzíiŋ yilu ŋɛŋ fiee fi ka lɛ, be dza fe, be kifi, be gɛɛŋ be tee ntoŋ wulu li bintsii bi li bitoŋ bi fe-e.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Le bɛniiŋ woo lɛ, be buti be giiŋgi le be ŋɛŋ fiee fi ka fe. Le be bɛ fɛ Jiso tɛ̀ nuuŋ, be ŋɛŋ wi wulu fe, nuuŋ ɛ bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i baa chinɛ li wuu, nuuŋ ɛ wu shee li Jiso-o lichiŋ, ɛ wu liishɛ ndú, bufii bwee nuuŋ tsaaŋ. Be se kɛmɛ chɛnɛ ŋge.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ ŋɛŋ fiee fi tɛ̀ ka, tɛ̀ tiiti li bee si fi tɛ̀ nuuŋ bɛ wi wu tɛ̀ kɛmi bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i wɛ se tɛmi.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Bɛniiŋ bɛchu bɛ lɛ bimbe bi Jerasɛnɛ-ɛ kɛmɛ jaaŋ, be biee be sooŋ bɔ li Jiso-o le dza ni giiŋgi. Jiso se biee dza fiee lɛ lɛ ŋgo-o gɛɛŋ,
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Wi wu bɛnchindaa bɛ kiŋkundi-i tɛ̀ bo li wuu wɛ se sooŋ bɔ li Jiso le bee wu gɛɛŋ. Jiso faaŋ, tuu wu lijiŋ, tee le,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Kaari to li yih, ɔ gɛɛŋ ɔ tee fiee fi tɛɛmi fi Nyɔ fɛ li wɛ-ɛ fini.” Si fi tɛ̀ nuuŋ lɛ, wi wulu biee to lijiŋ gɛɛŋ deŋgi li kitoŋ kilu kichu, tiiti fiee fi tɛɛmi fi Jiso fɛ li wuu fini.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Jiso lenchi libɛ chilu kaari to lijiŋ. Kintutu ki bɛniiŋ lɛ tɛ̀ nuuŋ fe, ki tɛŋgi wu.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Nyuŋ wumu se bɛ fe bukooŋ le Jairɔs, ɛ tɛ̀ nuuŋ te kikoo wu yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ yi fe. Tɛ̀ bɛ, we li bikaa bi Jiso, suŋgi bɔ le Jiso bɛ li wuu yih,
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 kifɛ ŋwani wu kwɛɛŋ mumkpaŋ wu tɛ̀ nuuŋ si biya yoofi ntsɔ bifɛ tɛ̀ nuuŋ lɛ kwe wa.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ɛ kwɛɛŋ wumu tɛ̀ nuuŋ li bee linti wu tɛ̀ nuuŋ bɛ chigɔŋ chi mfi wu ŋɛnɛ-ɛ biya yoofi ntsɔ bifɛ. Ɛ wu biifi fiee fichu fi tɛ̀ kɛmi li bɛniiŋ bɛ ntsi-i chi yaa be wɔnchɛ.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Kiiŋgi li Jiso lɛjiŋ koŋ li wooŋ wu kiŋkoŋ kee li, mfi we biee wu sondɛ.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Jiso bii laa, “Ɛ noo wu koŋ li mi-i?” Bɛniiŋ bɛchu mɛŋɛ. Pita se dza tee le, “Te Kikoo, ɔ ŋiŋgi yɛ le bɛniiŋ kɛnɛ baa wɛ lɛnti ŋge be fachi wɛ ni?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Jiso tuu kweeŋ nɛɛ le, “Wumu koŋ li mi-i. Mi ŋ'woo ɔ si buŋga bo li yi yɛ-ɛŋ.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Kwɛɛŋ wɛ ŋɛŋ le dze yi nyimɛ nuuŋ yɛ lu kɛ, bɛ kɛɛti gɛɛŋ we li bikaa bi Jiso, lɛ bintooŋ bi bɛniiŋ bɛchu, tee fiee fi bee koŋ li Jiso-o kii fi, tee mɔɔ si bee koŋ lɛ, chigɔŋ chee ma mfwaa mumkpaŋ.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Jiso se tee li wuu le, “Ŋwaŋ wu kwɛɛŋ, shéŋ ya yi ɔ gɛɛ li mi-i fɛ yɛɛ ɔ tɛmi gɛnɛ bɛ mbɛɛŋgii.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nɛɛ si Jiso tɛ̀ mɛɛŋ yeti li kwɛɛŋ wulu lɛ, wi wumu fɛsi fe, wu tɛ̀ bo li Jairɔs yih wu te Kikoo ki yih yi nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ, tee li Jairɔs le, “Ŋwana mɛɛshɔɔ wu kwi kituŋ. Ɔ fieeŋgi kɛ Wi wu Ntiifɛ wuni kɛ.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Le tee lɛ, Jiso woo, tee li Jairɔs le, “Kiiŋ ɔ ni chɛŋ kɛ, beŋ li mi-i, ŋwana gii yiŋ.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Be se dza be giiŋgi fɛ Jairɔs kuuŋ, le be fɛsi fe, Jiso faaŋ le kiiŋ wi ni lɛ li yih kɛ. Dzɔ nuuŋ Pita bɛ Jeeŋ mɔɔ Jɔɔŋ mɔɔ te ŋwaŋ bɛ ni ŋwaŋ bee be lɛ.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Tɛ̀ nuuŋ ɛ wi kwi wu tɛ nuuŋ fe dii kwe, kwe fuuti fe kichu. Jiso tee le, “Chikɛ yɛɛŋ bɛ kwe, ŋwaŋ wuni mɛɛŋɔ ki kwi kɛ, liitɔɔ nuuŋ chilefɛ.”
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Bɛniiŋ dza be kiiti wu nuuŋ chike, kifɛ be tɛ kii bujɔŋ le ŋwaŋ wulu bee kwi kituŋ.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Jiso gɛɛŋ fɛ ŋwaŋ wulu tɛ gimi, kɛmɛ wu li kibɛnɛ teeŋ le, “Ŋwaŋ wu kwɛɛŋ, dza we!”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Ŋwaŋ wulu biee yiŋ, dza we mfwaa mumkpaŋ. Jiso tee le bɛ bichɛ fiee bɛ nyɛ wu ji.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Le ni bee tee ŋɛŋ fiee fi ka lɛ, wa tɛ̀ be. Jiso chiinsɛ le kiiŋ be ni tee li wi-i fiee fi ka fini kɛ.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.