Lucas 7

asj (ASJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Si Jiso tɛ̀ mɛɛshi ntiifɛ bɛniiŋ biee bini bichu lɛ, tuu dza gɛɛŋ lɛ kitoŋ ki Kapanu-uŋ.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Te Kikoo wu kintutu ki bɛniiŋ bɛ nchi wu Lom tɛ̀ nuuŋ fe, kɛmi mfwa we wumu, kɔŋgisi wu ŋge. Ɛ mfwa wulu tɛ̀ gendi, nuuŋ lɛ kwe bɔ.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Le te kikoo wulu woo kii Jiso, toŋ bɛkaaŋ bɛ sɛki kwɛɛŋ wu Bɛjuu, le be gɛɛŋ be lɛkɛ Jiso le bɛ wɔnchɛ mfwa we wuni.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Be se gɛɛŋ be ŋɛŋ Jiso, be sooŋ bɔ li wuu, be tee le, “Mintemii bɛ ɔ gɛɛŋ ɔ fi wi wusɛŋ wuni, wɛ nuuŋ wi wu ɔ nuuŋ nɛɛ ɔ fi wu.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Kɔŋgisi kwɛɛŋ wusɛŋ ŋge, ɛ wu wu tɛ̀ gwaŋ yih yisɛŋ yi kintaashɛ.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jiso se dza bee be giiŋgi. Fɛ be tɛ̀ nuuŋ tsɛkɛtsɛkɛ li mbochu fɛ yih yi Te Kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi wɛɛ, toŋ nsáŋ yee yimi le yi gɛɛŋ yi loosɛ Jiso. Be se gɛɛŋ, be bikɛ bɛ wu, be laŋɛ li wuu le, “Taa, Te Kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi teeɔ le, kiiŋ ɔ ni fieeŋgi yi ya le ɔ bɛ kɛ. Le mɛɛŋɔ ki kɔchɛ kɛ wi wu ɔ nuuŋ ɔ lɛ li wuu yih kɛ.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Le fiɛɛ fiee fi fɛ se mɛɛŋ ki bɛ kɛ bɛ bikaa biee le ŋɛŋ wɛ kɛ. Se nuuŋ le, ɔ yɔ nɛɛ nuuŋ jɛ kwaa bɛ kimfimɛ ko, kɛ ŋwani wu nimɛ gii tɛmi.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Mi ŋ'wɛ tɛ lɛ buŋga bu wi wumu lɛkwiiŋ, bɛniiŋ bɛ nchi-i nuuŋ tɛ lɛ mi-i lɛkwiiŋ. Mbɛɛ ɛ mi ntee li wumu le, ‘Ɔ giiŋgi,’ mwɛ gɛɛŋ, ɛ mi ntuu mi ntee li wumu le, ‘Bɛ,’ mwɛ bɛ nɛɛ. Ɛ mi ntee tɛ li mfwa wɛ-ɛŋ le, ‘Fɛrɛ fini’ fɛ nɛɛ tɛ lɛ.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Le Jiso woo ntoŋ wulu, wa tɛ wu, se fiiki yi tee li kimbanchɛ ki bɛniiŋ lɛ ki tɛ̀ biki wu kɛɛ le, “Ntee beŋ le, mɛɛŋɔ nsaa ki ŋɛŋ kɛ wi wu kɛmi ŋwaani kini kimbeenchɛ li mi-i mɔɔ nuuŋ li kwɛɛŋ wu Isɛlɛɛ li kɛ.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Le bɛniiŋ bɛ te kikoo wu bɛniiŋ bɛ nchi tɛ̀ toŋ baa tuu be kaari be to li yih, be ŋɛŋ mfwa wulu ɛ wu tɛmi.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Lɛjiŋ lɛlu, Jiso bɛ bɔɔŋ bee bɛ kintutu dza be giiŋgi li kitoŋ kimu ki bɛ teenyi le Nayiŋ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ biki wu lɛ jiŋ.Bɛ buti bɛ gwini chi wi-i|alt="A dead man being carried out" src="DN00449b.tif" size="col" loc="11-17" copy="Darwin Dunham" ref="7:11"
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Si be tɛ̀ giiŋgi lɛ, le be buti fɛ fweeŋ wu mbaŋ wu tɛ̀ lii li kitoŋ kilu, le be bichi lɔɔ be ŋɛŋ si bɛ too gwini chi wi bɛ buti bɛ chi. Wi wulu tɛ̀ nuuŋ wu kwaa lɛ ni bɔ. Ɛ ni tɛ̀ nuuŋ kwɛɛ ŋku. Si be tɛ̀ buti lɛ, kintutu ki bɛniiŋ lɛ bɛ li kitoŋ kilu tɛ̀ biki ni ŋwaŋ wulu.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Le Taa tuu ŋɛŋ kwɛɛŋ wulu, nshiiŋ kɔɔ wu, tee li wuu le, “Kiiŋ ɔ ni tuu ɔ de kɛ.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Fɛ tɛ̀ tee lɛ, ka gɛɛŋ koŋ li kidaŋ ki bɛ tɛ̀ too gwini chilu fe. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ too gwini chilu baa se leŋ. Tee le, “Sɔɔnɛ nyuŋ, ntiitɔɔ li wɛɛ dzatsɛ we!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Biee dza we shee, bɛchi n'yɔru. Jiso kɛmɛ li wu nyɛ li ni-i.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Bɛniiŋ bɛchu ŋɛŋ lɛ, wa tɛ be. Be se guumɛ be yɔɔnchi Nyɔ be tiiti le, “Ntomfɔŋ wu Nyɔ wu nyɔŋa busɔɔ lɛ bee li lɛnti. Nyɔ bɛ yɛ le yi fi bɛniiŋ bee.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ntoŋ wuni wu kii Jiso se saaŋgɛ wu gɛɛŋ li kwɛɛŋ wu Judiya kwikwi mɔɔ bitoŋ bi nuuŋ li kwɛɛŋ wulu lichiŋ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jɔɔŋ lɛ woo biee bini bichu, be gɛɛŋ be tee li wuu. Teeŋ bamu bɛfɛ,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 toŋ be lɛ Taa li le be gɛɛŋ be bii li wuu laa ɛ wu wu tɛ̀ nuuŋ le gii bɛ mɔɔ, be ni be tɛŋgi wi wumu le?
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Be gɛɛŋ be ŋɛŋ Jiso be tee li wuu le, “Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ toŋ wɛ bee le tɛ bii li wɛ laa, ɛ wɛ wu tɛ̀ nuuŋ le ɔ gii ɔ bɛ mɔɔ, be ni be tɛŋgi wi wumu le?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Be tɛ̀ biiti lɛ, nuuŋ li mfi wu Jiso tɛ̀ wɔnchi chigɔŋ bɛ chigɔŋ chichu, busi mɔɔ Fiana yi tii li bɛniiŋ li, gwiyi lii yi binyɛɛ ŋge.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Jiso tuu li bee le, “Kaari yɛɛŋ nɛ gɛɛŋ nɛ tee li Jɔɔŋ li biee bi nɛ ŋɛŋ mɔɔ bi nɛ woo. Binyɛɛ ŋɛŋ biɛɛ biee, bimbonyɛ deŋgi biɛɛ tsaaŋ, bɛniiŋ bɛ gendi bɛ chigɔŋ chi nɔŋa tɛmi baa. Binchiinchi wuki biɛɛ biee, bɛniiŋ bɛ kwiyɛ kaari be bo li kwe-e, be tuu be tiifi tɛ ntoŋ wu Nyɔ wu dzeeŋ li bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Kinɛɛtinɛ ki kinɔŋa kɛɛ ki wi wu mɛɛŋ ki mɛŋɛ kɛ mi kɛ.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Mfi wu bɛniiŋ bɛ Jɔɔŋ tɛ̀ toŋ baa tɛ̀ dza, Jiso se biee bɛchi tiiti li kimbanchɛ ki bɛniiŋ lɛ, kii Jɔɔŋ, biiti laa, “Nɛ tuu nɛ shiiŋ nɛ buti nɛ giiŋgi libuka le nɛ gɛɛŋ nɛ ŋɛŋ tɛ nuuŋ la? Kitɔɔ ki mbaandze kɛti ki sɛɛsi ni?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ɛ nuuŋ yɛ lɛ kɛ nɛ se tɛ̀ shiiŋ nɛ buti nɛ giiŋgi le nɛ ŋɛŋ tɛ nuuŋ la? Wi wu chuumɛ yi yee bɛ ndú yi shaaŋ ni? Yikɛ yɛɛŋ nɛ woo, bɛniiŋ bɛ chumini yi yi be bɛ ndú yi tɛɛmi mɔɔ bɛ tsiiŋ ntsɛ wu shaaŋ ti nuuŋ nuuŋ lɛ bɛntɔ-ɔ.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Nɛ se tɛ̀ giiŋgi le nɛ ŋɛŋ tɛ nuuŋ la? Ntomfɔŋ wu Nyɔ ni? Iiŋ, ntee beŋ le, wu yaaɔ ntomfɔŋ wu Nyɔ.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Ɛ wu wu bɛ tɛ̀ tsɛɛ kii wu, Nyɔ tiiti le,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ntee beŋ le, lɛnti lɛ bɛniiŋ bɛ bukɛɛŋ biɛ, wi nuuŋ yɛ lu wu ko wu yaa Jɔɔŋ kɛ. Se nuuŋ le, wi wu nuuŋ wi wu ŋkwɛŋ li bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ wɛ ɛ wu wu ko wu yaa Jɔɔŋ”.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Bɛniiŋ bɛchu mɔɔ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ kundi kiŋwaati woo si Jiso tee le tɛ̀ nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ, be pia bumfɔŋ bu Nyɔ-ɔ le bu nuuŋ tsaaŋ kifɛ be tɛ̀ beŋ Jɔɔŋ lii be lidzɔɔ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Se nuuŋ le, Bɛfarasii mɔɔ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ gbɛŋgi be kii bɛnchi bɛ Nyɔ-ɔ faaŋ fi bee ntaŋ wu Nyɔ tɛ̀ bɛ bɛ wu wɛ kifɛ be tɛ̀ faaŋ le kiiŋ Jɔɔŋ ni lii be lidzɔɔ kɛ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Jiso dza tee le, “Ɛ la fi nnuuŋ mmaa bɛ kiŋgɔkɛ ki bɛniiŋ bɛ dɛɛni kini? Be baa si la?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Ntee beŋ fiee fi be baa si fi. Be baa si bɔɔŋ bɛ bwi bɛ shiiti fɛ kintsii ki wa-aŋ, bamu teenyi bamu be biiti laa, ‘Tɛ teh teŋgi tebi nɛ tɛ̀ biŋ kɛ, tɛ nyɛ juuŋ yi kwe nɛ de kɛ kii la?’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Ɛ nɛɛ lɛ si Jɔɔŋ Nlisulidzɔɔ tɛ̀ bɛ, shiiŋ bɛ dzeeŋ tɛ̀ woŋ mbiiŋ kɛ, nɛ tee le kɛmɔɔ bɔɔŋ bɛ kiŋkundi-i li wuu bwiŋ.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ŋwanɛwi bɛɛɔ, jii biee, wundi biee, nɛ tee le, bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ wi wuni deŋgɔɔ wuti biee, wundi mbiiŋ piɛndi, tuu shiiŋ mɔɔ nsáŋ bɛ bɛniiŋ bɛ kundi kiŋwaati mɔɔ bɛniiŋ bɛ bifi bamu.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Se nuuŋ le, bufii ti doonchi yi nuuŋ li bɔɔŋ bee bɛchu-u.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Wi wu Bɛfarasii wumu tɛ̀ dza teeŋ Jiso le bɛ ji biee li wuu yih. Jiso beŋ, gɛɛŋ be shee be jii biee.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Se nuuŋ le kinjikwiiŋ kimu tɛ̀ nuuŋ li kitoŋ kilu. Ki woo le Jiso jiiɔ biee li wi Bɛfarasii wɛ yih, ki se dzɔ fika fi mɛɛŋ mamu mɛ sɛɛndi bujɔŋ ki gɛɛŋ bɛ me fe,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 ki se gɛɛŋ ki leŋ Jiso lɛjiŋ, ki bɛchi ki dii, musu sɛyi Jiso li bikaa li. Ki biee ki guumɛ, ki bɛɛki kikoo ki kii ki wɔɔyi bikaa bi Jiso bɛ yi yi ki yi lifa, ki nyɔɔchɛ wu, ki fwa bɛ mɛɛŋ malu.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Le wi Bɛfarasii wu tɛ̀ teeŋ Jiso le bɛ ji biee wɛ ŋɛŋ lɛ, beechɛ li shéŋ yee li le, ɛ wi wuni bee nuuŋ ntomfɔŋ wu Nyɔ, bee nuuŋ wu kɛɛ le ŋwaani wuni kwɛɛŋ, ɛ kinjikwiiŋ.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Jiso dza tee li wi wu Bɛfarasii wɛ-ɛ le, “Simu, ŋkɛmɔɔ fiee fi ŋgii ntee li wɛɛ.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Jiso bɛchi le, “Wi wumu tɛ̀ fɔɔ bɛniiŋ bɛfɛ kwa, fɔɔ wumu bɛ danali gii tiŋ, fɔɔ wumu bɛdanali mbaanshiŋ.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Wu tɛ̀ yaa be nsomfu, se tuu chinɛ kwa wulu li bee. Se nuuŋ le, lɛ bee lɛnti ɛ wu la wu gii ni kɔŋgisi wu ŋge?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simu tuu le, “Fi nuuŋ fi nuuŋ wi wu bɛ tɛ̀ fɔɔ wu kwa wu nyɔŋa wɛ.” Jiso se kweeŋ le, ɔ saaɔ chɛɛŋ.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Si kweŋgi lɛ, fiiki yi bichɛ kwɛɛŋ wɛɛ, biee tee li Simu le, “Ɔ ŋɛŋ kwɛɛŋ wuni ni? Si mbee mbɛ li wɛɛ yih, ɔ bee mɛɛŋ mɔɔ ki nyɛɛ mi dzɔɔ le ntsootsɛ bikaa bieŋ kɛ. Se nuuŋ le, kwɛɛŋ wuni tsootsɔɔ bikaa bieŋ nuuŋ bɛ musu mee mɛ lɛ lii, wu wɔɔyɛ bɛ yi ye yi lifa.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Ɔ bee ɔ mɛɛŋ ki kokɛ kɛ mi le ɔ nyɔɔchɛ bikaa bieŋ kɛ. Se nuuŋ le, si mbee mbɛ fɛni, ɛ nɛɛ kwɛɛŋ wuni kwaa wu nyɔɔchɛ bikaa bieŋ.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Ɔ bee mɛɛŋ mɔɔ ki fwa kɛ kikoo keŋ bɛ mɛɛŋ kɛ. Se nuuŋ le, ɛ nɛɛ kwɛɛŋ wuni kwaa wu fwaɔ bikaa bieŋ bɛ mɛɛŋ mɛ sɛɛndi ni shuuŋŋ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Se nuuŋ le, ntee wɛ le, kwɛɛŋ wuni bee doonchɛ kiŋkɔŋgisɛ ki ŋge, bɛ gii bɛ feeki bibifi biee bi ŋge. Se nuuŋ le, wi wu bɛ feeki bibifi biee bi niiŋ doonchi kiŋkɔŋgisɛ ki niiŋ.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Jiso se biee tee li kwɛɛŋ wulu-u le, “Bɛ feeki baa bibifi bio.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Bɛniiŋ bɛ bee be tɛ̀ jii biee baa tuu be bɛchi be ŋuŋini li yi yi bee, be tiiti laa, “Wuni nuuŋ noo kibɛɛ wu fekisi bibifi bi bɛniiŋ le?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Jiso se mɛɛshi tee li kwɛɛŋ wulu-u le, “Gɛnɛ fio bɛ mbɛɛŋgii, shéŋ ya yi ɔ gɛɛ li mi-i soo yɛɛ wɛ.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.