Lucas 1
asj (ASJ) vs BKJ
1 Wi wu nyɔŋa Tiofilos bɛniiŋ ŋge gwenɛ baa le be tsɛɛ kii biee bi tɛ̀ kɛti lɛ bee li lɛnti.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Be tsɛɛ baa biee bilu nɛɛ tsaaŋ si bi tɛ tɛ̀ woo bɛ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ ŋɛŋ bɛ lii yibe, mɔɔ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ laanchɛ nsa wulu si wu tɛ̀ bɛchi.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Mi nse ndzɔɔ mfi le ntaashɛ lɛ biee bini-i lɛnti bichu fɛmbɛɛchɛ-ɛ, mi nse ŋɛŋ le fi dzɔɔŋ le mbanchɛ ntsɛɛ tɛ li wɛ-ɛ lɛ dze yi tsaaŋ li.
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Mi mfɛɔ ni le ɔ kɛɛ chɛɛŋ wu biee bi bɛ tɛ̀ saa bɛ tifi wɛ ŋkosi.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Mfi wu Mfɔŋ Hɛrɔ tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ wu Judiya, wi wu muntofi wumu tɛ̀ nuuŋ le bɛ teenyi wu le Sakariya. Ɛ tɛ̀ nindi li kintutu ki bɛte muntofi-i bɛ Abija-a, ɛ ni yih we tɛ̀ bo li kini ki Ɛrɔ-ɔŋ, bɛ teenyi wu le Lisabɛ.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Bɛniiŋ bɛ bɛfɛ bani tɛ̀ nuuŋ bɛniiŋ bɛ tsaaŋ lɛ Nyɔ lii, be kichi bɛnchi bɛ Taa lɛ bɛchu, be nuuŋ findzɔŋ siŋ.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Se nuuŋ le, be ti mɛɛŋ ki kɛmɛ kɛ ŋwaŋ kɛ, kifɛ Lisabɛ tɛ̀ nuuŋ kaa, be bɛchu tɛ̀ nuuŋ ɛ be doŋ kituŋ.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Mfi tɛ̀ kɔchɛ le kintutu ki Sakariya ni ki nindi li yih yi muntofi-i yi Taa li. Ɛ tɛ̀ nuuŋ te muntofi lɛ Nyɔ lii booyaa,
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 ɛ bɛ tɛ̀ tsaa wu biki si bɛ tɛ̀ shiiŋ bɛ tsɛki bɛte muntofi li ntsɛ wube-e. Se tɛ̀ lɛ li yih yi muntofi le tɔŋ kidzoma.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Mfi se tɛ̀ kɔchɛ le tɔŋ kidzoma ɛ bɛniiŋ bɛchu tɛ̀ nuuŋ lɛkuuŋ be lɛki li Nyɔ-ɔ.Sakariya tɔŋ kidzoma|alt="Zechariah burn the incense" src="lb00263c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="1:10"
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Nchindaa wu Taa, taa busɛ wu lii, leŋ lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ ki taantaa chi muntofi-i.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Mfi wu Sakariya tɛ̀ ŋɛŋ wu, dzakɛ bɛchi kɛɛti bɛ chɛnɛ.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Se nuuŋ le, nchindaa wulu tɛ̀ tuu tee li wuu le, “Kiiŋ ɔ ni chɛŋ kɛ Sakariya. Nyɔ woo yɛ nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wa kituŋ. Ni yih wa wu Lisabɛ gii biɛ ŋwaŋ wu nyuŋ ɔ choŋ wu bukooŋ le Jɔɔŋ.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Gii bɛ bɛ kinɛɛtinɛ li wɛ-ɛ, bɛniiŋ ŋge se woo bujɔŋ kii biɛrɔ chee.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Gii ni nuuŋ wi wu nyɔŋa lɛ Nyɔ lii. Kiiŋ ni ni wundi mbiiŋ kɛ, teege mɛ tɛɛmi. Fiana yi Waaŋ gii yi yisɛ li wuu mɛɛŋ lɛ ni shéŋ.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Gii fɛ le bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ ŋge fiiki shéŋ yibe, be kaari be to bɛ Taa wu Nyɔ yibe.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Gii gɛɛŋ limfwe li Taa li, bɛ fiana mɔɔ buŋga bu Ɛlaja-a le fiiki shéŋ yi bɛ te bɔɔŋ, yi to li bɔɔŋ bɛ bee. Gii fɛ bɛniiŋ bɛ tɛɛmi bikoo chinɛ li bikoo bi tɛɛmɛ-ɛ, se fiiki bɛntsɛ bɛ bee, be ni be kɛmi bɛmbeechɛ bɛ nuuŋ bɛ bɛniiŋ bɛ tsaaŋ lɛ. Gii naa fɛ lɛ, le nachɛ bɛniiŋ be ni be tɛŋgi Taa.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Sakariya se bii li nchindaa wu Nyɔ wulu-u laa, “Fiee fi gii fi fɛ nse ŋkɛɛ lɛ nuuŋ la, si tɛɛ ni yi wɛŋ nuuŋ ɛ tɛ̀ doŋ kituŋ ni?”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Nchindaa wulu se tuu le, “Ɛ mi Gabriya, nlemi lɛ Nyɔ lii mfi kwi, ɛ yi yi toŋ mi le mbɛ nlaŋɛ ntoŋ wu dzeeŋ wuni li wɛ-ɛ.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Bichɛ ɔ ŋɛŋ, si ɔ mɛɛŋ ɔ ki beŋ kɛ ntoŋ wuni kɛ lɛ, mfi gii bɛ kɔchɛ le fi dzɔɔ kintsii, ɔ gii ɔ to kinchiinchii, ɔ tɛ̀ yɔ kɛ, giiŋgi buti mfi wu fiee fini gii fi yenɛ.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Si fi tɛ̀ kɛti lɛ, bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nuuŋ lɛkuuŋ be tɛŋgi Sakariya baa tɛ̀ ta maa laa, ɛ la fi fɛ wu se ba li yih yi muntofi-i ŋge lɛ le.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Mfi wu tɛ̀ bo lu, tɛ̀ mɛɛŋ yɛ kii n'yɔru li bee kɛ. Be se kɛɛ le Nyɔ doonchɛ yɛ fiee fi kimfimɛ wondini li wuu lu. Se tɛ̀ to mɛki biee li bee nuuŋ bɛ tsaŋ, tɛ̀ yɔ kɛ.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Le Sakariya mɛɛshi nimɛ chee li yih yi muntofi-i, kaari to lijiŋ fɛ wuu kuuŋ.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Le jo yimi ka, kwɛsi wu Lisabɛ fwee. Tɛ̀ to li yih, li yih kii tiŋ.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Lisabɛ se tee le, “Dɛɛni Taa kɔɔ ɔ nshiiŋ bɛ mi, wu buu buya li kikoo ke-eŋ.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Le fwe chi Lisabɛ-ɛ chɛɛ bo kii busɔɔ, Nyɔ toŋ nchindaa we wu Gabriya li kitoŋ kimu ki Galilii ki bɛ teenyi le Nasarɛ.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Tɛ̀ gɛɛŋ bɛ ntoŋ lɛ sɔɔnɛ kwɛɛŋ wumu wu bɛ tɛ teenyi le Maariya, wu tɛ̀ mɛɛŋ saa nyuŋ ki kɛɛ kɛ. Tɛ̀ nuuŋ ɛ bɛ tɛ̀ nachɛ le gii naa nuuŋ kwɛɛ Jɔsɛ wu li kini ki Mfɔŋ Daafi-i.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Nchindaa wu Nyɔ wulu se gɛɛŋ ŋɛŋ Maariya tee li wuu le, “N'yɛɛshɔɔ wɛ. Taa tsaaɔ wɛ kituŋ wɛ bɛ wɛ.”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Le Maariya woo lɛ fi fieeŋgi wu ŋge, se ta maa laa ŋwaani wuni n'yɛɛshɛ nuuŋ wu niŋ le.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Se nuuŋ le, nchindaa wu Nyɔ wulu tɛ̀ tee li wuu le, “Maariya kiiŋ ɔ ni chɛŋ kɛ. Nyɔ tsaa yɛ wɛ kituŋ.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Bichɛ ɔ ŋɛŋ, ɔ gii ɔ fwee, ɔ biɛ ŋwaŋ wu nyuŋ, ɔ choŋ bukooŋ bwee le Jiso.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Gii ni nuuŋ wi wu nyɔŋa, bɛ ni bɛ teenyi wu le Ŋwanɛ Nyɔ, Nyɔ yi nuuŋ Kikoo ki biee bichu-u. Taa wu Nyɔ gii biiŋgi wu li kabara wu Mfɔŋ Daafi-i wu te kini ki bee.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Gii ni taanchi kini ki Yakɔ-ɔ mfi kwi, bumfɔŋ bwee nuuŋ tɛ naa ma kɛ.”
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Maariya se bii li nchindaa wu Nyɔ wulu laa, “Fini gii fi ka nindee le, si mɛɛŋ ŋwaŋ wu kii yɛ nyuŋ kɛ ni?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Nchindaa wu Nyɔ wulu se tuu li wuu le, “Fiana yi Waaŋ gii yi bɛ li wɛɛ, buŋga bu Nyɔ yi liboo yi nuuŋ kikoo ki biee bichu gii bu yisɛ li wɛ-ɛ. Bɛdɛɛni, ŋwaŋ wu ɔ gii ɔ biɛ wulu gii ni nuuŋ waaŋ, bɛ se teeŋ wu le Ŋwanɛ Nyɔ.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Bichɛ ɔ ŋɛŋ, ŋwanchaa wu Lisabɛ wu tɛ nyiichɛ bɛ budonu bɛ teenyi wu le kaa, wɛ dɛɛni bɛ fwe kii busɔɔ, gii biɛ ŋwaŋ wu nyuŋ.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Bɛ Nyɔ fiee fimu lu fi nuuŋ fi yaa yi kɛ.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Maariya se tee le, “Ɛ mi ŋwanɛ nimɛ wu Nyɔ. Fɛrɛ fi ka bɛ mi nɛɛ si ɔ tee.” Le tee lɛ, nchindaa wu Nyɔ wulu dza.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Mbɛɛchɛ li jo yilu-u, Maariya dza bakɛ gɛɛŋ li kitoŋ kimu ki li kwɛɛŋ wu Juda wu nuuŋ li ŋkumɛ-ɛ,
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 le gɛɛŋ bo le, lɛ li Sakariya yih, yɛsi ni yih we wu Lisabɛ.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Le Lisabɛ woo n'yɛɛshɛ wu Maariya wɛ, ŋwaŋ nduuŋ wu lɛ shéŋ ŋge. Fiana yi Waaŋ yisɛ li wuu.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Se wuri lɛwe ŋge, tee le, “Kimbɔnɛ ki Nyɔ-ɔ kɛɛ li wɛɛ yɛki bukɛɛŋ bɛchu, kimbɔnɛ kilu kɛɛ tɛ li ŋwaŋ wu ɔ gii ɔ biɛ-ɛ.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Ŋwaani fiee fi nɔŋa fini geeŋ fi ka bɛ mi, le ni Taa wɛŋ la ŋka lɛ mi-i?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Bichɛ ɔ ŋɛŋ, mfi wu mbee ŋ'woo n'yɛɛshɛ wa, ŋwaŋ nduuŋ mi lɛ shéŋ bɛ kinɛɛtinɛ ŋge.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Bujɔŋ bunɔŋa bwɛɛ bwo, kifɛ ɔ beŋɔ le ŋkaachɛ wu Nyɔ tɛ̀ kaachɛ gii naa bɛ kɔchɛ.”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Maariya se tee le,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ŋ'wuki bujɔŋ kii Nyɔ yi nuuŋ Kinsofu keŋ.
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 Yi kimi yɛ lɛ mi-i, nuuŋ ɛ mi ŋwani wu nimɛ wu yee.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 kifɛ Nyɔ yi Buŋga Buchu fɛ yɛ biee
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Yi ti keeti nshiiŋ bɛ bɛniiŋ bɛ guundi li yi-i.
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Yi doonchɛ yɛ buŋga bu kibɛnɛ kee lɛ,
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Yi shɔni yɛ bɛmfɔŋ bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa li bɛkabara,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Yi nyɛkɛ yɛ bɛniiŋ bɛ dzeeŋ wuu be,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 — ausente —
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Le Maariya, tsi bee Lisabɛ, kii tɛɛ, tuu kaari to lijiŋ fɛ kuuŋ.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Le mfi wu Lisabɛ wu biɛrɔ kɔchɛ, biɛ ŋwaŋ wu nyuŋ.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Le kini kee mɔɔ bɛniiŋ bɛ tɛ̀ tsiiŋ tsɛkɛ tsɛkɛ fe woo le Nyɔ doonchɛ yɛ nshiiŋ li wuu ŋge, be nɛɛtɛ.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Le jo bo nyaaŋ, be bɛ le bɛ sɛɛ ŋwaŋ wulu dzoo, be tuu be wɛki tɛ le be nyɛ wu bukooŋ le Sakariya nɛɛ si bu Tee lɛ,
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 se nuuŋ le, ni tɛ̀ faaŋ fiee, tee le bɛ gii bɛ ni bɛ teenyi wu le Jɔɔŋ.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Be se tee li wuu le, “Wi nuuŋ yɛ li kini kinɛ bɛ bukooŋ buni kɛ.”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Be se bɛchi be mɛki bɛ tsaŋ li te ŋwa-aŋ, le be kɛɛ laa wɛki le bɛ nyɛ bukooŋ bu ŋwaŋ le noo le.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Se maa le be bɛ bɛ fiee tsɛɛ fe fɛwe. Be bɛ bɛ fi, se tsɛɛ le, “Bukooŋ bwee bwɛɛ le Jɔɔŋ.” Le be ŋɛŋ lɛ bimfimu wondɛ be.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Mfwaa mumkpaŋ, kimfimɛ ki Sakariya biee ki gwiyɛ, nimi chee fanchɛ, tuu bɛchi n'yɔru, piɛti Nyɔ.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Bɛniiŋ bɛ kitoŋ kilu-u tɛ̀ tɛ wa ŋge. Ntoŋ wu biee bini bichu se saaŋgɛ wu gɛɛŋ li kwɛɛŋ wu Judiya wu nuuŋ li ŋkumɛ-ɛ kwikwi.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ woo biee bini tɛ̀ gɛɛ li shéŋ yi bee, be se biiti laa wuni ŋwaŋ gii naa nuuŋ wu la le? Kifɛ fi tɛ̀ gbɛŋgi fi doonchi le kimbɔnɛ ki Nyɔ-ɔ kɛɛ li wuu.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Fiana yi Waaŋ tɛ̀ dza yi yisɛ li Sakariya wu te Jɔɔŋ li, se dza yeti nɛɛ si ntomfɔŋ wu Nyɔ, tiiti le,
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Tɛ pia Taa wu nuuŋ Nyɔ yi bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ.
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Yi gɛɛ yɛ wi wu buŋga kituŋ wu gii soo bee,
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Fini nuuŋ si yi tɛ̀ kaachɛ mɛɛŋ lindɛɛri lɛ bimfimu bi bɛntomfɔŋ bee bɛ waaŋ bɛ tɛ̀ gɛɛ,
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 le yi gii naa yi soo bee li tsaŋ yi bɛniiŋ bɛ wɛki le be lɛɛshɛ bee,
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Yi tɛ̀ kaachɛ le yi gii naa yi kɔɔ nshiiŋ li bɛte taa bɛsɛŋ
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Yi tɛ̀ kaachɛ li te bɛtaa bɛsɛŋ wu Abraha-aŋ bɛ nchini, yi chini le,
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 yi gii yi buu bee li tsaŋ yi bɛniiŋ bɛsɛŋ bɛ mbani-i,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 tɛ ni tɛ tsiiŋ ntsɛ wu waaŋ bɛ wu tsaaŋ lɛ yi-i lii
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Wɛ ŋwanɛŋ, bɛ gii bɛ ni bɛ teenyi wɛ le ntomfɔŋ wu Nyɔ,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 Ɔ gii ɔ ni ɔ tiifi bɛniiŋ bee, dze yibe gii be kɛmɛ Kinsofu le,
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 kii nshiiŋ yi Nyɔ ŋge yi keeti li bɛniiŋ li.
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 Yi gii yi nyɛ kiŋ'wofu li bɛniiŋ bɛ nuuŋ li kijibɛ-ɛ
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ŋwaŋ wulu se gii kuu li nyaŋ ye-e, kuu tɛ bɛ fiana. Se dza gɛɛŋ le ni tsiiŋ tɛ li buka, gɛɛŋ bo jobɛ chi tɛ̀ bo le doonchɛ yi yee li bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.