João 4

asj (ASJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jiso tɛ̀ dza kɛɛ le Bɛfarasii woo baa kituŋ le fetɔɔ tuu lisi bɛniiŋ bɛ kintutu-u li dzɔɔ ŋge, yɛki Jɔɔŋ.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Se nuuŋ le, ɛ mɔɔ Jiso kibɛɛ wu gii lisi bɛniiŋ li dzɔɔ kɛ, ɛ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u kwaa bɛ tɛ̀ lisi bɛniiŋ li dzɔɔ.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Le kɛɛ lɛ, dza lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Judiya wulu, tuu karisi tuu lijiŋ lɛ ki Galilii.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Tɛ̀ kɛmi le ka dze yi kimbɛ ki Samaaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Gɛɛŋ bo li kitoŋ ki Samaaria kimu ki bɛ teenyi le Sika, ɛ ki tɛ̀ nuuŋ li wɛ wu Yakɔ tɛ̀ nyɛ li ŋwani wu Jɔsɛ-ɛ lichiŋ.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Kitoo ki dzɔɔ yi Yakɔ tɛ̀ chiŋ tɛ̀ nuuŋ fe. Si Jiso tɛ̀ dɛndɛ fiɔɔŋ lɛ, se shee li kitoo ki dzɔɔ yilu-u lichiŋ. Mfi tɛ̀ nuuŋ si jobɛ bikaa yoofi ntsɔ bifɛ fɛnshaaŋ.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Kwɛɛŋ wumu wu li kwɛɛŋ wu Samaaria wulu dza bɛ le chee dzɔɔ fe, Jiso se tee li wuu le, “Nyɛ mi dzɔɔ ŋ'woŋ.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Tɛ nuuŋ ɛ bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jiso-o tɛ̀ gɛɛŋ fɛ la nyɔŋa le be go biee bijɛ.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Kwɛɛŋ wulu bii li Jiso-o laa, “Ɔ nuuŋ wi wu Juu, nnuuŋ wi wu Samaaria, fi geeŋ fiɔɔ tuu lɛki dzɔɔ li mi-i?” Kwɛɛŋ wulu tɛ̀ tiiti lɛ, kifɛ Bɛjuu tɛ̀ nyamisi bɛniiŋ bɛ Samaaria.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jiso tuu li wuu le, “Bee nuuŋ le ɔ ni ɔ kii nya yi nuuŋ yi Nyɔ, mɔɔ wi wu tiiti li wɛ-ɛ le ɔ nyɛ wu dzɔɔ, bee nuuŋ ɔ lɛkɛ wu, wu nyɛ wɛ dzɔɔ yi beki mfi kwi.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Kwɛɛŋ wulu se kaari bii li Jiso-o laa, “Baa, ɔ kɛmi yɛ ŋkaa wu kwɛ dzɔɔ le kɛ, si kitoo kini seri ni, ɔ gii ɔ dzɔɔ yini dzɔɔ fɛŋ yi beki mfi kwi?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Fi nuuŋ le ɔ ko ɔ yaa taa wusɛŋ wu Yakɔ wu tɛ̀ chiŋ kitoo kini gɛɛ li bee li ni, yi wu kibɛɛ tɛ̀ woŋ fɛ dzɔɔ yilu, bɔɔŋ bee woŋ tɛ fe, nyáŋ yee woŋ tɛ fe ni?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Jiso tuu li wuu le, “Wi kwi wu woŋ dzɔɔ yini ndɔɔŋ mɛɛŋɔ wu wondɛ li mwɛ-ɛ.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Se nuuŋ le, mɔɔ nuuŋ noo wu woŋ dzɔɔ yi ŋgii nnyɛ yini le, ndɔɔŋ nuuŋ tɛ naa wondɛ li wu-u kɛ. Dzɔɔ yi ŋgii nnyɛ li wuu yi gii yi dza yi to ntuuŋ wu dzɔɔ yi buti li wu-u mfi kwi, yi gii yi dɛndɛ yi nyɛ wu ntsɛ wu kimakɛ.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Kwɛɛŋ wulu se tee li Jiso-o le, “Baa, nyɛ mi ŋwaani yini dzɔɔ ke ndɔɔŋ tɛ naa tuu le wondɛ li mi-i le ni mbɛɛ fɛni ntuuti dzɔɔ kɛ.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jiso tee li wuu le, “Gɛnɛ ɔ teeŋ nyuma nɛɛ wu bɛ.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Kwɛɛŋ wulu tuu li wuu le, “Ŋkɛmi yɛ nyuŋ kɛ.” Jiso se tee li wuu le, “Ɔ teeɔ chɛɛŋ si ɔ tee le ɔ kɛmi yɛ nyuŋ kɛ lɛ.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ɔ kɛmɔ buniŋ bɛtiinu, wu ɔ nuuŋ bɛ wu dɛɛni nuuŋ yɛ mɔɔ wa kɛ. Fiee fi ɔ tee fiɛɛ chɛɛŋ.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Kwɛɛŋ wulu tee li Jiso le, “Baa, mi ŋɛŋgɔɔ dɛɛni le ɛ wɛ ntomfɔŋ.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ shiiŋ be lɛki Nyɔ li ŋkumɛ wuni, beŋ Bɛjuu se kweŋgi finɛ le bɛniiŋ kɛmi le be ni be lɛki li Nyɔ-ɔ nuuŋ Jɛrosalɛŋ kwaa.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jiso tuu li wuu le, “Kwɛɛŋ, beŋ fiee fi ntiiti fini. Mfi bɛɛɔ wu nɛ gii nɛ ni nɛ lɛki li Taa Nyɔ nuuŋ yɛ li ŋkumɛ wuni mɔɔ nuuŋ Jɛrosalɛŋ kɛ.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Beŋ bɛniiŋ bɛ Samaaria lɛki li Nyɔ-ɔ nɛ kii yɛ fiee fi nɛ lɛki li fi-i kɛ, bee Bɛjuu tɛ lɛki li Nyɔ-ɔ, tɛ kii wi wu tɛ lɛki lu, kifɛ kinsofu kɛti nuuŋ li Bɛjuu li.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Se nuuŋ le, mfi bɛɛɔ, wu se bɛɛɔ kituŋ wu bɛniiŋ bɛ lɛki li Nyɔ-ɔ chɛɛŋ chɛɛŋ gii be ni be lɛki li Taa Nyɔ li fiana-a bɛ li chɛɛŋ li. Baaŋ ŋwaani bɛniiŋ bɛ Taa Nyɔ wɛki le be ni be lɛki li wuu.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Nyɔ nuuŋ Fiana, bɛniiŋ bɛ lɛki li yi-i se kɛmi le be ni be lɛki li yi-i li fiana bɛ li chɛɛŋ li.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Kwɛɛŋ wulu se tee li Jiso le, “Ŋkiiɔ le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ bɛɛ kɛɛ, ki bɛ teenyi le Krai. Mfi wu ki naa ki bɛ, ki gii ki naanyɛ biee bichu li bee li.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Jiso tee li wuu le, “Mi wu n'yeti li wɛ-ɛ wuni ɛ mi ki.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Nɛɛ li mfi wulu, bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu-u tuu karisi be bɛɛ. Bimfimu wondɛ be le yetɔɔ bɛ kwɛɛŋ. Se nuuŋ le, wu be wumu ti mɛɛŋ ki bii kɛ li wu-u laa, wɛki la le, kɛ laa Jiso yeti bee kwɛɛŋ wulu kii la le?
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Kwɛɛŋ wulu se shɛ shaŋ ye yi dzɔɔ fe, kaari gɛɛŋ fɛ kitoŋ, gɛɛŋ tee li bɛniiŋ li le,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Bɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ wumu wu bee tee mi fiee fichu fi ntɛ̀ nsaa mi mfɛ. Wi wuni nuuŋ bo Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ kilu ni?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Bɛniiŋ bo li kitoŋ kilu be bɛ fɛ Jiso-o.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Nuuŋ ɛ bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jiso-o tɛ shɛ be lɛki Jiso be tiiti li wuu le, “Labai, ji fiee.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Se nuuŋ le, Jiso tɛ̀ tuu li bee le, “Ŋkɛmɔɔ biee bijɛ bi ŋgii nji nɛ se kii yɛ bi kɛ.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u se ta maa li yi yi bee laa, “Wumu bee shɛ wu bɛ bɛ biee bijɛ wu nyɛ wu ni?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jiso se tee li bee le, “Bijɛ bieŋ nuuŋ le mfɛ fiee fi wi wu toŋ mi wɛki, mɔɔ le mɛɛshi nimɛ chee chichu.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Mɔɔ nɛ tee baa finɛ le shɛɔ kii nɛɛ, le mfi wu ŋ'wechɛ bɛ nɛɛ ni? Ntee beŋ le, tsaaki yɛɛŋ lii liwe nɛ bichɛ nɛ ŋɛŋ si biee yɛri biɛɛ li wɛ le bɛ weri.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Wi wu wechi kɛmi kinsomfu kee, banchi bijinɛ giki li ntsɛ wu kimakɛ, wi wu ntɔyɛ bee wi wu ŋ'wechɛ se gii be ni be nɛki li fiee fi mumkpaŋ.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Fini tiifi le ŋgaŋgaa chini nuuŋ chɛɛŋ chi tiiti le, ‘Wumu ti tɔyi, wumu se weri.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Mi ntoŋɔ beŋ le nɛ gɛɛŋ nɛ ni nɛ wechi biee bi nɛ ti mɛɛŋ ki niŋ kɛ. Bɛniiŋ bamu tɛ̀ niŋ, nɛ se lɛ baa li bujɔŋ bu nimɛ chi bee.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Bɛniiŋ bɛ Samaaria ŋge li kitoŋ kilu tɛ̀ gɛɛ shéŋ li Jiso kii fiee fi kwɛɛŋ wulu tɛ̀ tee li bee le Jiso bee tee fiee fichu li wuu fi tɛ̀ saa wu fɛ.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Bɛdɛɛni, fɛ be tɛ̀ bɛ be ŋɛŋ Jiso, be lɛkɛ le tsi bee be. Se beŋ, bee be tsi jo faa.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Bɛniiŋ ŋge tuu be gɛɛ shéŋ li Jiso-o kii tefɛ chee.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Bɛniiŋ bɛlu se tee li kwɛɛŋ wɛ-ɛ le, “Tɛ gɛɛ baa shéŋ li wuu nuuŋ yɛ kii n'yɔru wa kɛ. Tɛ woo baa bɛ bintooŋ bisɛŋ, tɛ se kɛɛ le wi wuni wɛ Kinsofu ki nshɛ yini chɛɛŋ.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Jo yi faa yilu ka, Jiso dza giiŋgi Galilii.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Wu kibɛɛ tɛ nuuŋ ɛ wu saa wu tee le bɛ ti guundi yɛ ntomfɔŋ wu Nyɔ li kwɛɛŋ we-e li kɛ.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Le gɛɛŋ fɛsi Galilii, bɛniiŋ bɛ fe fii wu kifɛ be tɛ̀ ŋɛŋ biee bi tɛ fɛ fɛ tsɔnɔ-ɔ Jɛrosalɛŋ kifɛ be tɛ̀ nuuŋ tɛ fɛ tsɔnɔ chilu.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Jiso tɛ̀ tuu kaari gɛɛŋ Kana wu kimbɛ ki Galilii fɛ tɛ̀ fiiki dzɔɔ yi to mbiiŋ fɛɛ. Tɛ̀ nuuŋ ɛ wi wu nyɔŋa wumu tɛ̀ nuuŋ li kitoŋ ki Kapanu-uŋ, ŋwani wu nyuŋ gendi.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Le wi wu nyɔŋa wulu woo le Jiso bee dza Judiya wu bɛ Galilii, se gɛɛŋ fɛ wu-u, sooŋ bɔ li wuu le bɔɔ bɛ wonchɛ ŋwani, le wɛ lɛ kwe wa.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jiso se tee li wuu le, “Fuki fɛ nɛ ŋɛŋ biee bi doonchi bunɔŋa bu Nyɔ-ɔ, bɛ bintɛ wa bi biee siŋ, nɛ tɛ gɛɛ shéŋ li mi-i kɛ.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Wi wu nyɔŋa wulu tee li wuu le, “Baa, bɛ nɛɛ tɛ ni tɛ beki, ŋwanɛŋ ni kwi.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jiso tuu li wuu le, “Ɔ giiŋgi, ŋwana gii tɛmi.” Wi wulu tɛ̀ beŋ fiee fi Jiso tee li wuu, biee dza giiŋgi.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Si tɛ̀ beki lɛ, bee bɔɔŋ bee bɛ nimɛ bikɛ, be tee wuu le ŋwani tɛmɔɔ.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Se tuu bii li bee mfi wu be bɛchi ntɛɛmɛ. Be se tee li wuu le, “Tuu nuuŋ mfo si jobɛ kikaa kimumkpaŋ lɛ fɛnshaaŋ li, kiŋkɛŋkɛ kilu chinɛ li wu-u.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Te ŋwaŋ wulu se tuu kimi le ɛ nɛɛ mfi wulu wu Jiso tuu tee li wu-u le, “Ŋwana gii tɛmi.” Wu mɔɔ yih ye chichi gɛɛ shéŋ li Jiso-o.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Fiiŋ fiee fi doonchi bunɔŋa bu Jiso-o fi kiŋga kifɛ fi tɛ̀ fɛ mfi wu tɛ̀ dza Judiya bɛɛ Galilii.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.