João 4
asj (ASJ) vs NAA
1 Jiso tɛ̀ dza kɛɛ le Bɛfarasii woo baa kituŋ le fetɔɔ tuu lisi bɛniiŋ bɛ kintutu-u li dzɔɔ ŋge, yɛki Jɔɔŋ.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Se nuuŋ le, ɛ mɔɔ Jiso kibɛɛ wu gii lisi bɛniiŋ li dzɔɔ kɛ, ɛ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u kwaa bɛ tɛ̀ lisi bɛniiŋ li dzɔɔ.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Le kɛɛ lɛ, dza lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Judiya wulu, tuu karisi tuu lijiŋ lɛ ki Galilii.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Tɛ̀ kɛmi le ka dze yi kimbɛ ki Samaaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Gɛɛŋ bo li kitoŋ ki Samaaria kimu ki bɛ teenyi le Sika, ɛ ki tɛ̀ nuuŋ li wɛ wu Yakɔ tɛ̀ nyɛ li ŋwani wu Jɔsɛ-ɛ lichiŋ.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Kitoo ki dzɔɔ yi Yakɔ tɛ̀ chiŋ tɛ̀ nuuŋ fe. Si Jiso tɛ̀ dɛndɛ fiɔɔŋ lɛ, se shee li kitoo ki dzɔɔ yilu-u lichiŋ. Mfi tɛ̀ nuuŋ si jobɛ bikaa yoofi ntsɔ bifɛ fɛnshaaŋ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Kwɛɛŋ wumu wu li kwɛɛŋ wu Samaaria wulu dza bɛ le chee dzɔɔ fe, Jiso se tee li wuu le, “Nyɛ mi dzɔɔ ŋ'woŋ.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Tɛ nuuŋ ɛ bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jiso-o tɛ̀ gɛɛŋ fɛ la nyɔŋa le be go biee bijɛ.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Kwɛɛŋ wulu bii li Jiso-o laa, “Ɔ nuuŋ wi wu Juu, nnuuŋ wi wu Samaaria, fi geeŋ fiɔɔ tuu lɛki dzɔɔ li mi-i?” Kwɛɛŋ wulu tɛ̀ tiiti lɛ, kifɛ Bɛjuu tɛ̀ nyamisi bɛniiŋ bɛ Samaaria.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jiso tuu li wuu le, “Bee nuuŋ le ɔ ni ɔ kii nya yi nuuŋ yi Nyɔ, mɔɔ wi wu tiiti li wɛ-ɛ le ɔ nyɛ wu dzɔɔ, bee nuuŋ ɔ lɛkɛ wu, wu nyɛ wɛ dzɔɔ yi beki mfi kwi.”
10 Jesus respondeu:
11 Kwɛɛŋ wulu se kaari bii li Jiso-o laa, “Baa, ɔ kɛmi yɛ ŋkaa wu kwɛ dzɔɔ le kɛ, si kitoo kini seri ni, ɔ gii ɔ dzɔɔ yini dzɔɔ fɛŋ yi beki mfi kwi?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Fi nuuŋ le ɔ ko ɔ yaa taa wusɛŋ wu Yakɔ wu tɛ̀ chiŋ kitoo kini gɛɛ li bee li ni, yi wu kibɛɛ tɛ̀ woŋ fɛ dzɔɔ yilu, bɔɔŋ bee woŋ tɛ fe, nyáŋ yee woŋ tɛ fe ni?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jiso tuu li wuu le, “Wi kwi wu woŋ dzɔɔ yini ndɔɔŋ mɛɛŋɔ wu wondɛ li mwɛ-ɛ.
13 Jesus respondeu:
14 Se nuuŋ le, mɔɔ nuuŋ noo wu woŋ dzɔɔ yi ŋgii nnyɛ yini le, ndɔɔŋ nuuŋ tɛ naa wondɛ li wu-u kɛ. Dzɔɔ yi ŋgii nnyɛ li wuu yi gii yi dza yi to ntuuŋ wu dzɔɔ yi buti li wu-u mfi kwi, yi gii yi dɛndɛ yi nyɛ wu ntsɛ wu kimakɛ.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Kwɛɛŋ wulu se tee li Jiso-o le, “Baa, nyɛ mi ŋwaani yini dzɔɔ ke ndɔɔŋ tɛ naa tuu le wondɛ li mi-i le ni mbɛɛ fɛni ntuuti dzɔɔ kɛ.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jiso tee li wuu le, “Gɛnɛ ɔ teeŋ nyuma nɛɛ wu bɛ.”
16 Jesus disse:
17 Kwɛɛŋ wulu tuu li wuu le, “Ŋkɛmi yɛ nyuŋ kɛ.” Jiso se tee li wuu le, “Ɔ teeɔ chɛɛŋ si ɔ tee le ɔ kɛmi yɛ nyuŋ kɛ lɛ.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ɔ kɛmɔ buniŋ bɛtiinu, wu ɔ nuuŋ bɛ wu dɛɛni nuuŋ yɛ mɔɔ wa kɛ. Fiee fi ɔ tee fiɛɛ chɛɛŋ.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Kwɛɛŋ wulu tee li Jiso le, “Baa, mi ŋɛŋgɔɔ dɛɛni le ɛ wɛ ntomfɔŋ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ shiiŋ be lɛki Nyɔ li ŋkumɛ wuni, beŋ Bɛjuu se kweŋgi finɛ le bɛniiŋ kɛmi le be ni be lɛki li Nyɔ-ɔ nuuŋ Jɛrosalɛŋ kwaa.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jiso tuu li wuu le, “Kwɛɛŋ, beŋ fiee fi ntiiti fini. Mfi bɛɛɔ wu nɛ gii nɛ ni nɛ lɛki li Taa Nyɔ nuuŋ yɛ li ŋkumɛ wuni mɔɔ nuuŋ Jɛrosalɛŋ kɛ.
21 Jesus respondeu:
22 Beŋ bɛniiŋ bɛ Samaaria lɛki li Nyɔ-ɔ nɛ kii yɛ fiee fi nɛ lɛki li fi-i kɛ, bee Bɛjuu tɛ lɛki li Nyɔ-ɔ, tɛ kii wi wu tɛ lɛki lu, kifɛ kinsofu kɛti nuuŋ li Bɛjuu li.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Se nuuŋ le, mfi bɛɛɔ, wu se bɛɛɔ kituŋ wu bɛniiŋ bɛ lɛki li Nyɔ-ɔ chɛɛŋ chɛɛŋ gii be ni be lɛki li Taa Nyɔ li fiana-a bɛ li chɛɛŋ li. Baaŋ ŋwaani bɛniiŋ bɛ Taa Nyɔ wɛki le be ni be lɛki li wuu.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nyɔ nuuŋ Fiana, bɛniiŋ bɛ lɛki li yi-i se kɛmi le be ni be lɛki li yi-i li fiana bɛ li chɛɛŋ li.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Kwɛɛŋ wulu se tee li Jiso le, “Ŋkiiɔ le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ bɛɛ kɛɛ, ki bɛ teenyi le Krai. Mfi wu ki naa ki bɛ, ki gii ki naanyɛ biee bichu li bee li.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jiso tee li wuu le, “Mi wu n'yeti li wɛ-ɛ wuni ɛ mi ki.”
26 Então Jesus disse:
27 Nɛɛ li mfi wulu, bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu-u tuu karisi be bɛɛ. Bimfimu wondɛ be le yetɔɔ bɛ kwɛɛŋ. Se nuuŋ le, wu be wumu ti mɛɛŋ ki bii kɛ li wu-u laa, wɛki la le, kɛ laa Jiso yeti bee kwɛɛŋ wulu kii la le?
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Kwɛɛŋ wulu se shɛ shaŋ ye yi dzɔɔ fe, kaari gɛɛŋ fɛ kitoŋ, gɛɛŋ tee li bɛniiŋ li le,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Bɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ wumu wu bee tee mi fiee fichu fi ntɛ̀ nsaa mi mfɛ. Wi wuni nuuŋ bo Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ kilu ni?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Bɛniiŋ bo li kitoŋ kilu be bɛ fɛ Jiso-o.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Nuuŋ ɛ bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jiso-o tɛ shɛ be lɛki Jiso be tiiti li wuu le, “Labai, ji fiee.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Se nuuŋ le, Jiso tɛ̀ tuu li bee le, “Ŋkɛmɔɔ biee bijɛ bi ŋgii nji nɛ se kii yɛ bi kɛ.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u se ta maa li yi yi bee laa, “Wumu bee shɛ wu bɛ bɛ biee bijɛ wu nyɛ wu ni?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jiso se tee li bee le, “Bijɛ bieŋ nuuŋ le mfɛ fiee fi wi wu toŋ mi wɛki, mɔɔ le mɛɛshi nimɛ chee chichu.
34 Jesus lhes declarou:
35 Mɔɔ nɛ tee baa finɛ le shɛɔ kii nɛɛ, le mfi wu ŋ'wechɛ bɛ nɛɛ ni? Ntee beŋ le, tsaaki yɛɛŋ lii liwe nɛ bichɛ nɛ ŋɛŋ si biee yɛri biɛɛ li wɛ le bɛ weri.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Wi wu wechi kɛmi kinsomfu kee, banchi bijinɛ giki li ntsɛ wu kimakɛ, wi wu ntɔyɛ bee wi wu ŋ'wechɛ se gii be ni be nɛki li fiee fi mumkpaŋ.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Fini tiifi le ŋgaŋgaa chini nuuŋ chɛɛŋ chi tiiti le, ‘Wumu ti tɔyi, wumu se weri.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Mi ntoŋɔ beŋ le nɛ gɛɛŋ nɛ ni nɛ wechi biee bi nɛ ti mɛɛŋ ki niŋ kɛ. Bɛniiŋ bamu tɛ̀ niŋ, nɛ se lɛ baa li bujɔŋ bu nimɛ chi bee.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Bɛniiŋ bɛ Samaaria ŋge li kitoŋ kilu tɛ̀ gɛɛ shéŋ li Jiso kii fiee fi kwɛɛŋ wulu tɛ̀ tee li bee le Jiso bee tee fiee fichu li wuu fi tɛ̀ saa wu fɛ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Bɛdɛɛni, fɛ be tɛ̀ bɛ be ŋɛŋ Jiso, be lɛkɛ le tsi bee be. Se beŋ, bee be tsi jo faa.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Bɛniiŋ ŋge tuu be gɛɛ shéŋ li Jiso-o kii tefɛ chee.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Bɛniiŋ bɛlu se tee li kwɛɛŋ wɛ-ɛ le, “Tɛ gɛɛ baa shéŋ li wuu nuuŋ yɛ kii n'yɔru wa kɛ. Tɛ woo baa bɛ bintooŋ bisɛŋ, tɛ se kɛɛ le wi wuni wɛ Kinsofu ki nshɛ yini chɛɛŋ.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jo yi faa yilu ka, Jiso dza giiŋgi Galilii.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Wu kibɛɛ tɛ nuuŋ ɛ wu saa wu tee le bɛ ti guundi yɛ ntomfɔŋ wu Nyɔ li kwɛɛŋ we-e li kɛ.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Le gɛɛŋ fɛsi Galilii, bɛniiŋ bɛ fe fii wu kifɛ be tɛ̀ ŋɛŋ biee bi tɛ fɛ fɛ tsɔnɔ-ɔ Jɛrosalɛŋ kifɛ be tɛ̀ nuuŋ tɛ fɛ tsɔnɔ chilu.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Jiso tɛ̀ tuu kaari gɛɛŋ Kana wu kimbɛ ki Galilii fɛ tɛ̀ fiiki dzɔɔ yi to mbiiŋ fɛɛ. Tɛ̀ nuuŋ ɛ wi wu nyɔŋa wumu tɛ̀ nuuŋ li kitoŋ ki Kapanu-uŋ, ŋwani wu nyuŋ gendi.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Le wi wu nyɔŋa wulu woo le Jiso bee dza Judiya wu bɛ Galilii, se gɛɛŋ fɛ wu-u, sooŋ bɔ li wuu le bɔɔ bɛ wonchɛ ŋwani, le wɛ lɛ kwe wa.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jiso se tee li wuu le, “Fuki fɛ nɛ ŋɛŋ biee bi doonchi bunɔŋa bu Nyɔ-ɔ, bɛ bintɛ wa bi biee siŋ, nɛ tɛ gɛɛ shéŋ li mi-i kɛ.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Wi wu nyɔŋa wulu tee li wuu le, “Baa, bɛ nɛɛ tɛ ni tɛ beki, ŋwanɛŋ ni kwi.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Jiso tuu li wuu le, “Ɔ giiŋgi, ŋwana gii tɛmi.” Wi wulu tɛ̀ beŋ fiee fi Jiso tee li wuu, biee dza giiŋgi.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Si tɛ̀ beki lɛ, bee bɔɔŋ bee bɛ nimɛ bikɛ, be tee wuu le ŋwani tɛmɔɔ.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Se tuu bii li bee mfi wu be bɛchi ntɛɛmɛ. Be se tee li wuu le, “Tuu nuuŋ mfo si jobɛ kikaa kimumkpaŋ lɛ fɛnshaaŋ li, kiŋkɛŋkɛ kilu chinɛ li wu-u.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Te ŋwaŋ wulu se tuu kimi le ɛ nɛɛ mfi wulu wu Jiso tuu tee li wu-u le, “Ŋwana gii tɛmi.” Wu mɔɔ yih ye chichi gɛɛ shéŋ li Jiso-o.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Fiiŋ fiee fi doonchi bunɔŋa bu Jiso-o fi kiŋga kifɛ fi tɛ̀ fɛ mfi wu tɛ̀ dza Judiya bɛɛ Galilii.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.