João 4
asj (ASJ) vs NTLH
1 Jiso tɛ̀ dza kɛɛ le Bɛfarasii woo baa kituŋ le fetɔɔ tuu lisi bɛniiŋ bɛ kintutu-u li dzɔɔ ŋge, yɛki Jɔɔŋ.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Se nuuŋ le, ɛ mɔɔ Jiso kibɛɛ wu gii lisi bɛniiŋ li dzɔɔ kɛ, ɛ bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u kwaa bɛ tɛ̀ lisi bɛniiŋ li dzɔɔ.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Le kɛɛ lɛ, dza lɛ kimbɛ ki kwɛɛŋ wu Judiya wulu, tuu karisi tuu lijiŋ lɛ ki Galilii.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Tɛ̀ kɛmi le ka dze yi kimbɛ ki Samaaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Gɛɛŋ bo li kitoŋ ki Samaaria kimu ki bɛ teenyi le Sika, ɛ ki tɛ̀ nuuŋ li wɛ wu Yakɔ tɛ̀ nyɛ li ŋwani wu Jɔsɛ-ɛ lichiŋ.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Kitoo ki dzɔɔ yi Yakɔ tɛ̀ chiŋ tɛ̀ nuuŋ fe. Si Jiso tɛ̀ dɛndɛ fiɔɔŋ lɛ, se shee li kitoo ki dzɔɔ yilu-u lichiŋ. Mfi tɛ̀ nuuŋ si jobɛ bikaa yoofi ntsɔ bifɛ fɛnshaaŋ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Kwɛɛŋ wumu wu li kwɛɛŋ wu Samaaria wulu dza bɛ le chee dzɔɔ fe, Jiso se tee li wuu le, “Nyɛ mi dzɔɔ ŋ'woŋ.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Tɛ nuuŋ ɛ bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jiso-o tɛ̀ gɛɛŋ fɛ la nyɔŋa le be go biee bijɛ.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Kwɛɛŋ wulu bii li Jiso-o laa, “Ɔ nuuŋ wi wu Juu, nnuuŋ wi wu Samaaria, fi geeŋ fiɔɔ tuu lɛki dzɔɔ li mi-i?” Kwɛɛŋ wulu tɛ̀ tiiti lɛ, kifɛ Bɛjuu tɛ̀ nyamisi bɛniiŋ bɛ Samaaria.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jiso tuu li wuu le, “Bee nuuŋ le ɔ ni ɔ kii nya yi nuuŋ yi Nyɔ, mɔɔ wi wu tiiti li wɛ-ɛ le ɔ nyɛ wu dzɔɔ, bee nuuŋ ɔ lɛkɛ wu, wu nyɛ wɛ dzɔɔ yi beki mfi kwi.”
10 Então Jesus disse:
11 Kwɛɛŋ wulu se kaari bii li Jiso-o laa, “Baa, ɔ kɛmi yɛ ŋkaa wu kwɛ dzɔɔ le kɛ, si kitoo kini seri ni, ɔ gii ɔ dzɔɔ yini dzɔɔ fɛŋ yi beki mfi kwi?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Fi nuuŋ le ɔ ko ɔ yaa taa wusɛŋ wu Yakɔ wu tɛ̀ chiŋ kitoo kini gɛɛ li bee li ni, yi wu kibɛɛ tɛ̀ woŋ fɛ dzɔɔ yilu, bɔɔŋ bee woŋ tɛ fe, nyáŋ yee woŋ tɛ fe ni?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jiso tuu li wuu le, “Wi kwi wu woŋ dzɔɔ yini ndɔɔŋ mɛɛŋɔ wu wondɛ li mwɛ-ɛ.
13 Então Jesus disse:
14 Se nuuŋ le, mɔɔ nuuŋ noo wu woŋ dzɔɔ yi ŋgii nnyɛ yini le, ndɔɔŋ nuuŋ tɛ naa wondɛ li wu-u kɛ. Dzɔɔ yi ŋgii nnyɛ li wuu yi gii yi dza yi to ntuuŋ wu dzɔɔ yi buti li wu-u mfi kwi, yi gii yi dɛndɛ yi nyɛ wu ntsɛ wu kimakɛ.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Kwɛɛŋ wulu se tee li Jiso-o le, “Baa, nyɛ mi ŋwaani yini dzɔɔ ke ndɔɔŋ tɛ naa tuu le wondɛ li mi-i le ni mbɛɛ fɛni ntuuti dzɔɔ kɛ.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jiso tee li wuu le, “Gɛnɛ ɔ teeŋ nyuma nɛɛ wu bɛ.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Kwɛɛŋ wulu tuu li wuu le, “Ŋkɛmi yɛ nyuŋ kɛ.” Jiso se tee li wuu le, “Ɔ teeɔ chɛɛŋ si ɔ tee le ɔ kɛmi yɛ nyuŋ kɛ lɛ.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ɔ kɛmɔ buniŋ bɛtiinu, wu ɔ nuuŋ bɛ wu dɛɛni nuuŋ yɛ mɔɔ wa kɛ. Fiee fi ɔ tee fiɛɛ chɛɛŋ.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Kwɛɛŋ wulu tee li Jiso le, “Baa, mi ŋɛŋgɔɔ dɛɛni le ɛ wɛ ntomfɔŋ.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ shiiŋ be lɛki Nyɔ li ŋkumɛ wuni, beŋ Bɛjuu se kweŋgi finɛ le bɛniiŋ kɛmi le be ni be lɛki li Nyɔ-ɔ nuuŋ Jɛrosalɛŋ kwaa.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jiso tuu li wuu le, “Kwɛɛŋ, beŋ fiee fi ntiiti fini. Mfi bɛɛɔ wu nɛ gii nɛ ni nɛ lɛki li Taa Nyɔ nuuŋ yɛ li ŋkumɛ wuni mɔɔ nuuŋ Jɛrosalɛŋ kɛ.
21 Jesus disse:
22 Beŋ bɛniiŋ bɛ Samaaria lɛki li Nyɔ-ɔ nɛ kii yɛ fiee fi nɛ lɛki li fi-i kɛ, bee Bɛjuu tɛ lɛki li Nyɔ-ɔ, tɛ kii wi wu tɛ lɛki lu, kifɛ kinsofu kɛti nuuŋ li Bɛjuu li.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Se nuuŋ le, mfi bɛɛɔ, wu se bɛɛɔ kituŋ wu bɛniiŋ bɛ lɛki li Nyɔ-ɔ chɛɛŋ chɛɛŋ gii be ni be lɛki li Taa Nyɔ li fiana-a bɛ li chɛɛŋ li. Baaŋ ŋwaani bɛniiŋ bɛ Taa Nyɔ wɛki le be ni be lɛki li wuu.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Nyɔ nuuŋ Fiana, bɛniiŋ bɛ lɛki li yi-i se kɛmi le be ni be lɛki li yi-i li fiana bɛ li chɛɛŋ li.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Kwɛɛŋ wulu se tee li Jiso le, “Ŋkiiɔ le Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ bɛɛ kɛɛ, ki bɛ teenyi le Krai. Mfi wu ki naa ki bɛ, ki gii ki naanyɛ biee bichu li bee li.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jiso tee li wuu le, “Mi wu n'yeti li wɛ-ɛ wuni ɛ mi ki.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Nɛɛ li mfi wulu, bɔɔŋ bɛ Jiso bɛ kintutu-u tuu karisi be bɛɛ. Bimfimu wondɛ be le yetɔɔ bɛ kwɛɛŋ. Se nuuŋ le, wu be wumu ti mɛɛŋ ki bii kɛ li wu-u laa, wɛki la le, kɛ laa Jiso yeti bee kwɛɛŋ wulu kii la le?
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Kwɛɛŋ wulu se shɛ shaŋ ye yi dzɔɔ fe, kaari gɛɛŋ fɛ kitoŋ, gɛɛŋ tee li bɛniiŋ li le,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Bɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ wumu wu bee tee mi fiee fichu fi ntɛ̀ nsaa mi mfɛ. Wi wuni nuuŋ bo Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ kilu ni?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Bɛniiŋ bo li kitoŋ kilu be bɛ fɛ Jiso-o.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Nuuŋ ɛ bɔɔŋ bɛ kintutu-u bɛ Jiso-o tɛ shɛ be lɛki Jiso be tiiti li wuu le, “Labai, ji fiee.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Se nuuŋ le, Jiso tɛ̀ tuu li bee le, “Ŋkɛmɔɔ biee bijɛ bi ŋgii nji nɛ se kii yɛ bi kɛ.”
32 Jesus respondeu:
33 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u se ta maa li yi yi bee laa, “Wumu bee shɛ wu bɛ bɛ biee bijɛ wu nyɛ wu ni?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jiso se tee li bee le, “Bijɛ bieŋ nuuŋ le mfɛ fiee fi wi wu toŋ mi wɛki, mɔɔ le mɛɛshi nimɛ chee chichu.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Mɔɔ nɛ tee baa finɛ le shɛɔ kii nɛɛ, le mfi wu ŋ'wechɛ bɛ nɛɛ ni? Ntee beŋ le, tsaaki yɛɛŋ lii liwe nɛ bichɛ nɛ ŋɛŋ si biee yɛri biɛɛ li wɛ le bɛ weri.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Wi wu wechi kɛmi kinsomfu kee, banchi bijinɛ giki li ntsɛ wu kimakɛ, wi wu ntɔyɛ bee wi wu ŋ'wechɛ se gii be ni be nɛki li fiee fi mumkpaŋ.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Fini tiifi le ŋgaŋgaa chini nuuŋ chɛɛŋ chi tiiti le, ‘Wumu ti tɔyi, wumu se weri.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Mi ntoŋɔ beŋ le nɛ gɛɛŋ nɛ ni nɛ wechi biee bi nɛ ti mɛɛŋ ki niŋ kɛ. Bɛniiŋ bamu tɛ̀ niŋ, nɛ se lɛ baa li bujɔŋ bu nimɛ chi bee.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Bɛniiŋ bɛ Samaaria ŋge li kitoŋ kilu tɛ̀ gɛɛ shéŋ li Jiso kii fiee fi kwɛɛŋ wulu tɛ̀ tee li bee le Jiso bee tee fiee fichu li wuu fi tɛ̀ saa wu fɛ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Bɛdɛɛni, fɛ be tɛ̀ bɛ be ŋɛŋ Jiso, be lɛkɛ le tsi bee be. Se beŋ, bee be tsi jo faa.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Bɛniiŋ ŋge tuu be gɛɛ shéŋ li Jiso-o kii tefɛ chee.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Bɛniiŋ bɛlu se tee li kwɛɛŋ wɛ-ɛ le, “Tɛ gɛɛ baa shéŋ li wuu nuuŋ yɛ kii n'yɔru wa kɛ. Tɛ woo baa bɛ bintooŋ bisɛŋ, tɛ se kɛɛ le wi wuni wɛ Kinsofu ki nshɛ yini chɛɛŋ.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Jo yi faa yilu ka, Jiso dza giiŋgi Galilii.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Wu kibɛɛ tɛ nuuŋ ɛ wu saa wu tee le bɛ ti guundi yɛ ntomfɔŋ wu Nyɔ li kwɛɛŋ we-e li kɛ.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Le gɛɛŋ fɛsi Galilii, bɛniiŋ bɛ fe fii wu kifɛ be tɛ̀ ŋɛŋ biee bi tɛ fɛ fɛ tsɔnɔ-ɔ Jɛrosalɛŋ kifɛ be tɛ̀ nuuŋ tɛ fɛ tsɔnɔ chilu.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Jiso tɛ̀ tuu kaari gɛɛŋ Kana wu kimbɛ ki Galilii fɛ tɛ̀ fiiki dzɔɔ yi to mbiiŋ fɛɛ. Tɛ̀ nuuŋ ɛ wi wu nyɔŋa wumu tɛ̀ nuuŋ li kitoŋ ki Kapanu-uŋ, ŋwani wu nyuŋ gendi.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Le wi wu nyɔŋa wulu woo le Jiso bee dza Judiya wu bɛ Galilii, se gɛɛŋ fɛ wu-u, sooŋ bɔ li wuu le bɔɔ bɛ wonchɛ ŋwani, le wɛ lɛ kwe wa.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jiso se tee li wuu le, “Fuki fɛ nɛ ŋɛŋ biee bi doonchi bunɔŋa bu Nyɔ-ɔ, bɛ bintɛ wa bi biee siŋ, nɛ tɛ gɛɛ shéŋ li mi-i kɛ.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Wi wu nyɔŋa wulu tee li wuu le, “Baa, bɛ nɛɛ tɛ ni tɛ beki, ŋwanɛŋ ni kwi.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jiso tuu li wuu le, “Ɔ giiŋgi, ŋwana gii tɛmi.” Wi wulu tɛ̀ beŋ fiee fi Jiso tee li wuu, biee dza giiŋgi.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Si tɛ̀ beki lɛ, bee bɔɔŋ bee bɛ nimɛ bikɛ, be tee wuu le ŋwani tɛmɔɔ.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Se tuu bii li bee mfi wu be bɛchi ntɛɛmɛ. Be se tee li wuu le, “Tuu nuuŋ mfo si jobɛ kikaa kimumkpaŋ lɛ fɛnshaaŋ li, kiŋkɛŋkɛ kilu chinɛ li wu-u.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Te ŋwaŋ wulu se tuu kimi le ɛ nɛɛ mfi wulu wu Jiso tuu tee li wu-u le, “Ŋwana gii tɛmi.” Wu mɔɔ yih ye chichi gɛɛ shéŋ li Jiso-o.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Fiiŋ fiee fi doonchi bunɔŋa bu Jiso-o fi kiŋga kifɛ fi tɛ̀ fɛ mfi wu tɛ̀ dza Judiya bɛɛ Galilii.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.