João 13
asj (ASJ) vs NVT
1 Le ni nuuŋ le bu gii bu woo se nuuŋ jobɛ chi Tsɔnɔ chi N'yafuwee, Jiso kɛɛ le mfi wu gii chinɛ li nshɛ yini-i, kaari gɛɛŋ fɛ Tee li kɔchɔɔ kituŋ. Si tɛ̀ kɔŋgisi bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nuuŋ bee li nshɛ yini-i, se kɔɔŋgi be gɛɛŋ mɛɛshi.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Le be ni be jii biee fɛmfo, ɛ kiŋkundi tɛ̀ saa ki lii mbeechɛ li shéŋ yi Judas wu ŋwanɛ Simu Iskaliyɔ le kabɛ Jiso.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Si Jiso tɛ̀ kii kituŋ le Tee nyɛɔ biee bichu li tsaŋ yee li, bɛ le tɛ̀ dza fɛ Nyɔ-ɔ, mɔɔ le karisɔɔ tuu lijiŋ fɛ Nyɔ-ɔ,
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 dza lɛ bijɛ lɛwe, buushɛ biŋkoŋ biee, dzɔ ndu yi bɛ wɔɔyi bwiŋ lu, kaŋ litiŋ,
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 tumi dzɔɔ lɛ shoo, bɛchi tsootsi bikaa bi bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u lu, wɔɔyi bɛ ndu yi tɛ̀ kaŋ li litiŋ yɛ.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Le tsootsɛ bo fɛ Simu Pita, Simu bii li wuu laa, “Taa, ɔ gii ɔ tsootsɛ bikaa bieŋ ni?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Jiso tuu li wuu le, “Fiee fi mfeti ɔ nuuŋ tɛ kɛɛ fi dɛɛni kɛ. Ɔ gii ɔ kɛɛ nuuŋ lɛjiŋ.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Pita tee li Jiso-o le, “Ɔ nuuŋ tɛ naa tsootsɛ bikaa bieŋ kɛ.” Jiso se tuu li wuu le, “Ɛ mɛɛŋ ki ntsootsɛ kɛ bikaa bio kɛ, ɔ tɛ kɛmɛ fiee tɛɛ wɛ kɛ.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Simu Pita se tee li Jiso-o le, “Taa, ɛ fi nuuŋ lɛ, kɛ ɔ nuuŋ tɛ tsootsɛ bikaa bieŋ kwaa kɛ. Ɔ gii ɔ tsootsɛ tɛ tsaŋ yɛŋ mɔɔ kikoo keŋ tɛ.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Jiso tee li wuu le, “Wi wu bee saa wu tsootsɛ bwiŋ wɛ waaŋ kituŋ bwiŋ kichu, kɛmi yɛ le tuu tsootsɛ bwiŋ fuki bikaa kwaa nsiŋ kɛ. Nɛ baa finɛ waaŋ kituŋ, se nuuŋ le ɛ beŋ bɛchu bɛ wuuti baa kɛ.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Jiso tɛ̀ tiiti lɛ kifɛ tɛ̀ kɔɔ wu kɛɛ wi wu gii kabɛ wu. Fiɛɛ fiee fi tɛ̀ tiiti le, “Ɛ Beŋ bɛchu bɛ wuuti kɛ.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Le Jiso mɛɛshi tsootsɛ bikaa bi bee, liishɛ ndú yee, kaari gɛɛŋ to fɛ kintsii kee li, se bii li bee laa, “Nɛ kɛɛ baa fiee fi mi mfɛ li be-eŋ fini ni?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Nɛ teenyi mi le Wi wu Ntiifɛ nɛ tuu nɛ teenyi tɛ mi le Taa, nɛ teenyi baa nuuŋ bujɔŋ, kifɛ ɛ fiee fi nnuuŋ.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Ɛ mi wu nuuŋ Taa wunɛ mɔɔ Wi wunɛ wu Ntiifɛ mi tsootsɛ bikaa binɛ, kɛ nɛ kɛmi baa le nɛ ni nɛ tsootsi tɛ bikaa bi wi bee wi-i.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Mi mfɛɔ fini le ndoonchɛ li be-eŋ le nɛ ni nɛ feti nɛɛ tɛ si mi mfɛ li be-eŋ lɛ.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Ntee beŋ chɛɛŋ chɛɛŋ le ŋwaŋ wu nimɛ nuuŋ tɛ ko le yaa te kikoo we kɛ, kɛ le wi wu bɛ toŋ ko yaa wi wu toŋ wu kɛ.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Ɛ nɛ kii biee bini, nɛ feti bi, kɛ kinɛɛtinɛ kiŋge kɛɛ kinɛ.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 Ntiiti yɛ nuuŋ kii beŋ bɛchu kɛ. Ŋkiiɔ bɛniiŋ bɛ mbee ntsaa. Se nuuŋ le, fi se fiɛɛ le fiee fi nuuŋ lɛ Kiŋwaati ki Nyɔ-ɔ kɛmi le fi bɛ fi kɔchɛ si bɛ tsɛɛ le, ‘Wi wu jii biee bieŋ wu dzaɔ biki bikaa bieŋ.’
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Ntiitɔɔ fiee fini li be-eŋ dɛɛni fi mɛɛŋ fi se naa fi ka, le ke fi tuu fi ka, nɛ se tuu nɛ beŋ le ɛ mi wulu.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Ntee beŋ chɛɛŋ chɛɛŋ le wi wu fii mɔɔ nuuŋ noo wu mi ntoŋ le, wu fiɔ nuuŋ mi. Wi wu fi mi, fiɔ nuuŋ wi wu toŋ mi.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Si Jiso tee biee bini ni, shéŋ dza yi wɛsini wu. Dza tee gbanaa le, “Ntee beŋ chɛɛŋ chɛɛŋ le wumu li be-eŋ linti gii kabɛ mi.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u dza be bichi yi yi bee, be mɛŋini laa tiiti nuuŋ wi wu la le.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Wi wu kintutu ki bɔɔŋ bɛ Jiso wumu wu Jiso tɛ̀ gii kɔŋgisi tɛ̀ yemi jii biee nɛɛ li wu-u lichiŋ.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Simu Pita kwafi wu tee le bii li Jiso-o laa tiiti nuuŋ noo le.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Se nuuŋ le, se yeŋ gɛɛŋ li Jiso bii li wuu laa, “Taa, ɛ noo?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Jiso tuu li wuu le, “Ɛ wi wu ŋgii bootɛ kibele nlii li kitsubi ki mbasi nyɛ li wuu.” Bɛdɛɛni, tuu lii kibele kilu li kitsubi ki mbasi nyɛ li Judas wu ŋwanɛ Simu Iskaliyɔ.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Nɛɛ si Judas tɛ̀ fi kibele kilu lɛ, Sataŋ biee lɛ li yi yee li. Jiso tee li wuu le, “Fɛrɛ fiee fiɔ wɛki le ɔ fɛ tsɛkɛ.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Wi wumu li kintutu ki bee tɛ̀ mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ fiee fi wu tee li wuu lɛ kɛ.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Bamu tɛ̀ beechi le si Judas tɛ̀ nuuŋ wi wu kichi babi wu kwa lɛ, le Jiso tiitɔɔ li wuu le gɛɛŋ go biee bi be ti kɔŋgisi njɛ Tsɔnɔ lu, kɛ le gɛɛŋ nyɛ fiee li bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Si Judas tɛ̀ fi kibele kilu lɛ ji, biee bo mfwa mumkpaŋ gɛɛŋ. Mfi wu wɛɛ tɛ̀ nuuŋ butuu.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Si Judas tɛ̀ bo gɛɛŋ lɛ, Jiso shɛ tee le, “Dɛɛni bɛ gii bɛ bɛchi bɛ ni bɛ ŋiŋgi bunɔŋa bu Ŋwanɛwi-i, bɛ tuu bɛ ni bɛ ŋiŋgi tɛ bunɔŋa bu nuuŋ bu Nyɔ-ɔ li yi yee li.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Ɛ be ŋɛŋ bunɔŋa bu Nyɔ li yi yee li, kɛ Nyɔ gii yi doonchɛ tɛ bunɔŋa bu Ŋwani li yíh yi Nyɔ-ɔ. Kɛ gii doonchɛ mfwa mumkpaŋ.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Bɔɔŋ beŋ, ŋgii nuuŋ tɛɛbeŋ li mfi niiŋ li. Nɛ gii nɛ shɛ nɛ gɔɔŋ mi nɛ tɛ ŋɛŋ kɛ. Si ntɛ̀ ntiiti li Bɛjuu li lɛ, ɛ nɛɛ lɛ si ntiitɔɔ li be-eŋ dɛɛni le, ‘Fɛ ŋgiiŋgi nuuŋ nɛ tɛ bɛ fe kɛ.’
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Nyɛɛɔ nchi li be-eŋ, nuuŋ nchi wu fwɛŋ, le mfi wu nɛ shɛ nɛ ni nɛ nuuŋ bɛ kiŋkɔŋgisɛ. Nɛ ni nɛ kɔŋgisi nɛɛ tsaaŋ si ntuu kɔŋgisi beŋ.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Ɛ nɛ shɛ nɛ nuuŋ bɛ kiŋkɔŋgisɛ, fini fɛ bɛniiŋ bɛchu se kɛɛ le nɛ baa bɔɔŋ beŋ bɛ kintutu-u.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Simu Pita se bii li Jiso-o laa, “Taa, ɔ giiŋgi nuuŋ fɛŋ?” Jiso tuu le, “Fɛ ŋgiiŋgi fe nuuŋ ɔ tɛ biee mi fe dɛɛni kɛ. Ɔ gii ɔ shɛ ɔ se biee.”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Pita kaari bii li wu-u laa, “Taa, nuuŋ ntɛ mbiee wɛ dɛɛni kɛ kii la? Ŋgii nyɛ ntsɛ wɛŋ le ŋkwi kii wɛ.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Jiso bii li wu-u laa, “Ɔ nuuŋ ɔ nyɛ ntsɛ wa le ɔ kwi kii mi ni? Nteeɔ chɛɛŋ chɛɛŋ le nyinɛshee nuuŋ tɛ̀ tɔɔŋ kiŋga kitɛɛtɛ ɔ mɛɛŋ ki faaŋ kɛ mi kɛ.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.