João 11

asj (ASJ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Wumu wu bukooŋ bwee tɛ̀ nuuŋ le Lasɔrɔ tɛ̀ dza gendi. Tɛ̀ nuuŋ wi wu kitoŋ ki Bɛtani, tsiiŋ fe bee dzɛ́mi yee yi tɛ̀ nuuŋ Maariya bee Maata.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maariya wuni wu ŋwaani wu Lasɔrɔ tɛ̀ gendi, ɛ wu wu tɛ̀ fwa bikaa bi Taa lɛ bɛ mɛɛŋ mɛ sɛɛndi ni shuuŋŋ, wɔɔyɛ bɛ yi ye yi lifa.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Si tɛ̀ gendi lɛ, dzɛ́mi yee yilu biee yi tuumi ntoŋ li Jiso-o le, “Taa, wi wuɔ ti kɔŋgisi wɛ gendɔɔ.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Le Jiso woo ntoŋ wulu, tee le, “Chigɔŋ chini nuuŋ yɛ chi kwe-e kɛ. Chi chɛɛ le chi doonchɛ bunɔŋa bu nuuŋ bu Nyɔ-ɔ, ke Ŋwanɛ Nyɔ se naa kɛmɛ bukooŋ bu nɔŋa kii chi.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jiso tɛ̀ kɔŋgisi Maata bee ŋwaani wu Maariya mɔɔ Lasɔrɔ ŋge.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Se nuuŋ le, mfi wu tɛ̀ woo le Lasɔrɔ gendɔɔ, tuu tsi fɛ tɛ̀ nuuŋ fɛɛ jo faa.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Lɛjiŋ lɛlu, tee li bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u le, “Tɛ kaari tɛ to Judiya.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Be bii li wuu laa, “Labai, ɛ nɛɛ mfo mfo fɛ Bɛjuu tuu be wɛki le be tomɛ wɛ bɛ ta le ɔ kwi, ɔ se tuu ɔ karisi ɔ tuu fe ni?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Jiso tuu li bee le, “Ɛ nɛɛ bikaa bi mfi yoofi ntsɔ bɛfɛ bi nuuŋ li jobɛ ni? Ɛ wi deŋgi fɛnshaaŋ, kɛ mwɛ nuuŋ tɛ̀ kɔtɛ li fiee li kɛ, kifɛ kiŋ'wofu ki li nshɛ yini-i wuuti kɛɛ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Se nuuŋ le, ɛ wi deŋgi butuu, kɛ mwɛ nuuŋ kɔtɛ, kifɛ ŋiŋgi yɛ kiŋ'wofu kɛ.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Si tɛ̀ kweeŋ lɛ, tuu tee li bee le, “Nsaŋ yisɛŋ yi Lasɔrɔ lee yɛ, bɛdɛɛni, ŋgii ŋgɛɛŋ ŋkaaŋgi wu li chilefɛ chilu-u.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u se tee li wuu le, “Taa, ɛ fi nuuŋ le wu leeɔ, kɛ gii kaaŋgi.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jiso tɛ̀ tiiti nuuŋ kii kwe yi Lasɔrɔ, bɛdɛɛni be wuki le liitɔɔ nuuŋ chilefɛ chi chilefɛ.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Jiso se tee li bee tsaaŋ le, “Lasɔrɔ kwiɔ kituŋ.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Se nuuŋ le, ŋ'wukɔɔ bujɔŋ kii beŋ le ntɛ̀ nuuŋ yɛ fe kɛ, ke nɛ se gɛɛ shéŋ li mi-i. Tɛ ni tɛ giiŋgi fe.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Tomɛ wu bukooŋ bwee bumu tɛ̀ nuuŋ le Maŋ, tee li bɔɔŋ bamu bɛ kintutu-u baa le, “Tɛ gɛɛŋ tɛ laa tɛɛbeŋ nuuŋ tɛ kwi tɛ bɛ wu le.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Jiso fɛsi fe, woo le Lasɔrɔ tsiɔ lɛ dziŋ jo naa.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Bɛtani wuni tɛ nuuŋ nɛɛ li Jɛrosalɛŋ lichiŋ si bɛma bɛfɛ lɛ.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Bɛjuu ŋge tɛ̀ bɛ lɛ Maata bee Maariya le be gachɛ nshiiŋ bɛ be kii kwe yi ŋwaani wu be.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Le Maata woo le Jiso bɛɛɔ, biee bo le gɛɛŋ le bee wu bikɛ, se nuuŋ le, Maariya tɛ̀ ba li yih.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Maata gɛɛŋ tee li Jiso-o le, “Taa, tuu nuuŋ le ɔ ni ɔ nuuŋ fɛni, ŋwaanɛŋ wu kwiyɛɛ kɛ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Se nuuŋ le, ŋkiiɔ le mɔɔ nuuŋ dɛɛni, mɔɔ nuuŋ la fi ɔ lɛkɛ li Nyɔ-ɔ le, kɛ yi gii yi nyɛɔ.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jiso tee li wuu le “Ŋwaana gii bo li kwe-e.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maata tee li wuu le, “Ŋkiiɔ nɛɛ le gii kaari bo jobɛ chi kimɛrisɛ chi bɛniiŋ gii naa be ni be buti li kwe-e.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Jiso tee li wu-u le, “Ɛ mi wu mbusi bɛniiŋ li kwe-e, ɛ mi wu nyɛ ntsɛ li bɛniiŋ li. Wi wu gɛɛ shéŋ li mi-i mɔɔ kwi, kɛ mwɛ gii ni nuuŋ lu,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 mɔɔ nuuŋ noo wu mɛɛŋ lu dɛɛni wu gɛɛ shéŋ li mi-i nuuŋ tɛ naa kwi kɛ. Ɔ beŋɔ fini ni?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Se beŋ le, “Iiŋ Taa, mi mbeŋɔ le ɔ nuuŋ Kinsofu ki Nyɔ tɛ̀ kaachɛ. Ɛ wɛ Ŋwanɛ Nyɔ wu tɛ̀ nuuŋ le gii naa bɛ li nshɛ yini-i.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Le Maata tee lɛ, se gɛɛŋ teeŋ Maariya wu ŋwaani, yɔ li wuu fɛkwiiŋ fɛkwiiŋ le, “Wi wu Ntiifɛ wɛ fɛni kituŋ, teenyɔ wɛ.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Si tɛ̀ woo lɛ, se dzakɛ gɛɛŋ ŋɛŋ wu.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Tɛ̀ nuuŋ ɛ Jiso mɛɛŋ saa ki lɛ kɛ li kitoŋ kilu-u kɛ. Tɛ̀ gii mɛɛŋ nɛɛ fɛ Maata tɛ̀ gɛɛŋ ŋɛŋ wu fe.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Bɛjuu bɛ tɛ̀ nuuŋ bɛ Maariya be gachi nshiiŋ, bɛ wu baa ŋɛŋ si wu dzakɛ wu bo li yih, be dza be biki wu be beechi le giiŋgɔ fɛ dziŋ le gɛɛŋ ni dii fe.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Le Maariya gɛɛŋ fɛsi fɛ Jiso tɛh nuuŋ, ŋɛŋ wu, se we li bikaa biee li tee le, “Taa, tuu le ɔ ni ɔ nuuŋ fɛni, tuu nuuŋ ŋwaanɛ wu kwiyɛɛ kɛ.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Le Jiso tuu ŋɛŋ si dii, Bɛjuu bɛ tɛ̀ biee wu dii tɛ, fiee filu koŋ wu li shéŋ ŋge, yi bee wu.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Se dza bii laa, “Nɛ tuu nɛ diiyɛ wu fɛŋ?” Be tee li wuu le, “Taa, bɛ ɔ ŋɛŋ.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jiso de.
35 Jesus chorou.
36 Le Bɛjuu ŋɛŋ lɛ, be tee le, “Bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ si tuu kɔŋgisi wu.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Se nuuŋ le, bamu se tuu be tee le, “Ɛ wu wu tɛ̀ gwiyɛ lii yi kinyɛɛ, tuu lee ki baŋgɛ kɛ wi wuni le wu kwi kɛ ni?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Shéŋ yee tuu yi sɛɛsɛ ŋge. Dza gɛɛŋ fɛsi fɛ dziŋ yilu-u. Dziŋ yini tɛ̀ nuuŋ tuuŋ wu bɛ tɛ̀ bɛŋɛ mfweeŋ wulu bɛ tɛtɛ chi nɔŋa.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jiso tee le, “Tsaaki yɛɛŋ tɛtɛ chini.” Maata wu tɛ̀ nuuŋ dzɛmi yi wi wu tɛ̀ kwi wɛ tee li Jiso-o le, “Taa, dɛɛni yani wu saŋɔ kituŋ. Wɛ jo naa si tuu kwi.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Jiso bii li wu-u laa, “Mbee mɛɛŋ ki ntee kɛ li wɛ-ɛ le ɔ gɛɛ shéŋ li mi-i, ɔ se ŋɛŋ bunɔŋa bu Nyɔ-ɔ ni?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Se nuuŋ le, be se tɛ̀ tsaaki tɛtɛ chilu. Jiso tsaaki lii liwe tee le, “Baa wɛŋ, nyɛɛɔ kiyɔɔni li wɛ-ɛ le ɔ wooɔ nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wɛŋ.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Ŋkii ɔ le ɔ ti wuki nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wɛŋ mfi kwi. Se nuuŋ le, ntiitɔɔ fini dɛɛni le bɛniiŋ bɛ lemi fɛni bani se beŋ le ɛ wɛ wu toŋ mi.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Le ni kweŋgi lɛ, waŋ lɛwe le, “Lasɔrɔ, bochɛ!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Wi wu tɛ̀ kwi kituŋ wɛ se biee bo, bibɛnu biee mɔɔ bikaa biee nuuŋ ɛ bɛ liiŋ bɛ nshɛŋgɛ yi ndú bɛ liiŋ tɛ̀ bushi bwee bɛ nshɛŋgɛ yi ndú. Jiso tee li bee le, “Fanchɛ yɛɛŋ wu, nɛ gɛɛ ni giiŋgi.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Bɛjuu ŋge bɛ tɛ̀ bɛɛ lɛ Maariya, le be ŋɛŋ fiee fi Jiso fɛ, be gɛɛ shéŋ li wu-u.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Se nuuŋ le, bamu tɛ gɛɛŋ fibee nuuŋ lɛ Bɛfarasii, be tee be fiee fi Jiso fɛ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa bɛ Bɛfarasii tuu be konchɛ bikoo bi kwɛɛŋ lɛ, be kweŋ le, “Ɛ la fi tɛ gii tɛ ge? Wi wuni fetɔɔ biee ŋge bi doonchi bunɔŋa bu Nyɔ-ɔ.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ɛ tɛ chinɛ le ba ni giiŋgi bɛ fi limfwe, kɛ bɛniiŋ bɛchu gii be gɛɛ shéŋ li wu-u, bɛniiŋ bɛ Lom bɛ sɛki bee gii be dza be bɛ be kɛsi kintsii kisɛŋ ki wuuti mɔɔ kitoŋ kisɛŋ.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Se nuuŋ le, wi wu be wumu wu bukooŋ bwee tɛ̀ nuuŋ le Kaifas, wu tɛ̀ nuuŋ kikoo ki bɛte muntofi-i li kiya kɛɛ dza tee fiee li bee le, “Nɛ kii yɛ fiee kɛ dududu.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Nɛ kii yɛ le fi dzɔɔŋ le wi mumkpaŋ kwi li bɛniiŋ bɛchu-u yɛki fɛ kitoŋ kichu nuuŋ ki la bu la kɛ ni?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kaifas tɛ̀ tiiti yɛ fiee fini bɛ bufii bu nuuŋ bwee kɛ. Wu si kikoo ki bɛte muntofi-i li kiya kɛɛ tɛ̀ tiiti fini laŋini nuuŋ ntoŋ wu Nyɔ le Jiso tɛ̀ kɛmi le kwi kii kitoŋ ki Bɛjuu.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Tɛ̀ nuuŋ yɛ nɛɛ kii kitoŋ kilu kwaa kɛ, tɛ̀ kɛmi le kwi le banchɛ bɔɔŋ bɛ nuuŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛchu bɛ li bitoŋ bimu, be nuuŋ li fiee fi mumkpa-aŋ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Mbɛɛchɛ booyaa, bikoo bi kwɛɛŋ lɛ se bɛchi bi dzeti ntaŋ si bi gii bi fɛ bi se wo Jiso.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Nɛɛ lɛ, Jiso tɛ mɛɛŋ yɛ deŋgi gbanaa lɛ Bɛjuu li lɛnti kɛ. Dza fiee fe gɛɛŋ li kitoŋ kimu ki nuuŋ li kitoŋ ki li bukaka lichiŋ bee bɔɔŋ bee bɛ kintutu-u, be tɛ̀ tsiiŋ fɛ kitoŋ kimu ki bɛ tɛ̀ teenyi le Ɛfelɛŋ.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Tsɔnɔ chi Bɛjuu lɛ chi N'yafuwee tɛ̀ bɛɛ kituŋ tsɛkɛtsɛkɛ, bɛniiŋ tɛ̀ dzɛti li bintsii bichu-u be yɛki Jɛrosalɛŋ jobɛ chini mɛɛŋ chi bɛɛ le be tsootsɛ bikoo bi bee kii be ni lɛ li tsɔnɔ chilu bɛ kinjirɛ.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Be se gɛɛŋ be bɛchi be wɛki Jiso be biiti li yi yi bee si be tɛ̀ lemi fɛ yih yi muntofi-i be tiiti laa, “Nɛ beechi le la? Jiso gii bɛ fɛ tsɔnɔ chini-i ni?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Tɛ̀ nuuŋ ɛ bɛte muntofi bɛ nɔŋa bɛ nɔŋa mɔɔ Bɛfarasii tɛ̀ nyɛ nchi kituŋ le wi wu kii fɛ Jiso nuuŋ fe, mwɛ fɛ be kɛɛ, ke be se kɔɔ wu.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.