Atos 7
asj (ASJ) vs NTLH
1 Kikoo ki bɛte muntofi-i bii li Fitifiŋ laa, “Biee bi bɛ tiiti bini nuuŋ chɛɛŋ ni?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Fitifiŋ tuu le, “Bɛtaa mɔɔ bɛŋwaanɛŋ, yikɛ yɛɛŋ nɛ woo. Nyɔ yi bunɔŋa tɛ̀ busɛ li taa wusɛŋ wu Abrahaŋ fɛ tɛ̀ mɛɛŋ tsiiŋ Misopotemia, se naa dza gɛɛŋ tuu ni tsiiŋ Halaŋ,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 yi tee li wuu le,
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Se nuuŋ le, tɛ̀ dza li nshɛ yi Kaaldia-a, gɛɛŋ tsiiŋ Halaŋ. Si tee tɛ̀ kwi, Nyɔ fɛ se dza bɛ fɛ nɛ tsiiŋ dɛɛni fɛni.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Le ni nuuŋ fɛni, Nyɔ ti mɛɛŋ ki nyɛ kɛ wu fi kintsii kɛ, se nuuŋ le, yi tɛ̀ kaachɛ wu nuuŋ le yi gii yi nyɛ wu kwɛɛŋ wuni, wu ni wu nuuŋ wee bee kiŋgɔkɛ kee. Nyɔ tɛ̀ kaachi lɛ, Abrahaŋ mɛɛŋ mɔɔ saa kɛ le kɛmɛ ŋwaŋ kɛ.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Nyɔ se tuu yi tee li wuu le,
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Ŋgii nlɔŋ ŋgɛ li kwɛɛŋ wulu-u,
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Nyɔ tuu yi ji Leh bɛ Abrahaŋ, ndoonchɛ wu Leh wulu tɛ̀ nuuŋ le Abrahaŋ gii ni sɛɛti bɔɔŋ bee dzóo. Le Abrahaŋ biɛ Adzi, le bo jo nyaaŋ sɛɛ wu dzoo. Le Adzi tuu biɛ Yakɔ sɛɛ tɛ wu dzoo. Yakɔ tɛ̀ sɛɛ bɔɔŋ bee bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa dzóo bɛ nuuŋ bɛte taa bɛsɛŋ fɛ kini kisɛŋ tɛ̀ bo.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Bɛte taa bɛsɛŋ bɛlu tɛ̀ dza be yɛɛti shéŋ bɛ Jɔsɛ wu ŋwaani wu be, be se kabɛ wu, gɛɛŋ nuuŋ mfwa li kwɛɛŋ wu Iji-ip. Se nuuŋ le, Nyɔ se bichi lɛ wuu,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 yi fii wu li bɛŋgɛ bee li bɛchu. Nyɔ se tuu yi nyɛ wu bufii yi fɛ Fɛrɔ Mfɔŋ wu Ijip kɔŋgisi wu, se gɛɛ wu li njii we-e, tuu nuuŋ wi wu bichi lɛ kini kee le.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Dzeeŋ tɛ̀ dza yi kɔɔ Ijip kwikwi mɔɔ Kana, bɛniiŋ ŋɛŋ ŋgɛ ŋge. Bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ kɛmi yɛ fiee fijɛ kɛ.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Le Yakɔ woo le biee bijɛ biɛɛ Ijip, se toŋ bɔɔŋ bee bɛ tɛ̀ nuuŋ bɛte taa bɛsɛŋ, be gɛɛŋ le li kiŋga ki ŋkosi-i.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Le be gɛɛŋ le li kiŋga kifɛ-ɛ, Jɔsɛ se fɛ bɛŋwaani kɛɛ wu, doonchɛ tɛ be li Fɛrɔ-ɔ.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Jɔsɛ tuumi ntoŋ li Yakɔ wu tee li le, bee kini kee kichu bɛ Ijip. Kini ki Yakɔ tɛ̀ nuuŋ mfi wulu bɛniiŋ gwii mfomɛnyaaŋ ntsɔ bɛtiinu (75).
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Le Yakɔ woo lɛ, se dzɔ kini kee kichu bɔɔ Ijip. Wu bee bɛte taa bɛsɛŋ se tɛ̀ kwiyɛ le bɛchu.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Bɛ tɛ̀ too yɛ gooŋ yi be bɛ kaari bɛ bɛ yi lani, bɛ diyɛ be Shɛkeŋ lɛ dziŋ yi Abrahaŋ tɛ̀ go li bɔɔŋ bɛ Hamɔ-ɔ.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Mfi tɛ̀ gii kɔchini wu Nyɔ tɛ̀ nuuŋ le yi gii yi fɛ fiee fi yi tɛ kaachɛ Abrahaŋ lu, bɛniiŋ bɛsɛŋ tɛ̀ yaŋ Ijip ŋge.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Bɛniiŋ bɛ le tɛ̀ kokɛ mfɔŋ wumu wu tɛ̀ kii yɛ Jɔsɛ kɛ.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Mfɔŋ wulu bɛchi ŋwɛki bɛ bɛniiŋ bɛsɛŋ lɛ bufii li, kɛndi bɛte taa bɛsɛŋ le be toofɛ bɔɔŋ bɛ bwi lɛkuuŋ be kwiyɛ.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Li mfi wulu-u bɛ tɛ̀ biɛ Mɔɔsɛ, tɛ̀ gii nuuŋ ŋwaŋ wu dzeeŋ ŋge li Nyɔ-ɔ. Bɛ kɛmɛ wu li yih kii tɛɛ,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 be se dzɔ wu bɛ gɛɛ lɛkuuŋ. Ŋwanɛ Mfɔŋ Fɛrɔ wu kwɛɛŋ se gɛɛŋ bɔɔŋ wu, kii wu si ŋwani.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Bɛ se tiifi Mɔɔsɛ bufii bu Ijip buchu, tɛ̀ nuuŋ wi wu kii n'yɔru mɔɔ biee bi fɛrɛ bujɔŋ.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Le ni nuuŋ biya mbaanyɛɛ, tɛ̀ dza beechɛ le gii la ŋka lɛ bɛŋwaani bɛ tɛ̀ nuuŋ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Le ni giiŋgi ŋɛŋ si wi wu Ijip nusini wi wu Isɛlɛɛ wumu. Lɛ fe le tuu nsooŋkibaa, tuu wo wu buwo.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Beechi le bɛŋwaani gii be kɛɛ le ɛ Nyɔ yi toŋ yɛ wu le bɛ buu be li ŋgɛ-ɛ. Se nuuŋ le, be ti mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Le butuu woo, Mɔɔsɛ bo giiŋgi, mbundɛ li bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ bɛfɛ be gwii. Lɛ fe le gatɛ bugwe bulu, bii li bee laa, ‘Bɛŋwaanɛŋ, nɛ baa wi bee ŋwaani, fi ge la fi nɛ tuu gwii li yi yinɛ?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Wi wu tɛ̀ nusini ŋwaani wɛ bachɛ wu bu bachɛ, bii li wuu laa, ‘Ɛ noo wu gɛɛ wɛ le ɔ ni ɔ sɛki bee, ɔ sondini mɔɔ bɛnsa bɛsɛŋ?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Ɔ wɛki le ɔ wo mi si wi wu Ijip wo ɔ tuu ɔ wo mfo wɛ ni?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Le Mɔɔsɛ woo lɛ, tuu chɛŋ dza li kwɛɛŋ wu Iji-ip, kifi gɛɛŋ nuuŋ li kwɛɛŋ wu Midia, fɛ tɛ̀ biɛ bɔɔŋ bɛ buniŋ fe bɛfɛ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Le biya mbaanyɛɛ ka, nchindaa wu Nyɔ busɛ li Mɔɔsɛ si wi, wu duti li kiti ki li buka li ŋkumɛ wu Sina-a lichiŋ.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Le Mɔɔsɛ ŋɛŋ fi yaa wu, kiiŋgi lu lichiŋ le bichɛ bujɔŋ. Le kiiŋgi woo si Taa Nyɔ kweŋ li wuu le,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ɛ mi wu nuuŋ Nyɔ yi bɛte chaa bɛnɛ,
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Taa Nyɔ tuu yɔ li wuu le,
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Mi gbɛɛŋɔɔ mi ŋɛŋ si bɛ ŋwɛki bɛ bɛniiŋ beŋ Ijip,
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Mɔɔsɛ wuni nuuŋ wu be tɛ̀ saa be faaŋ wu, be biiti li wuu laa, ‘Ɛ noo wu gɛɛ wɛ le ɔ ni ɔ sɛki bee, ɔ sondini mɔɔ bɛnsa bɛsɛŋ le?’ Ɛ yi yi Nyɔ yi tɛ̀ toŋ le gɛɛŋ ni nuuŋ wi wu sɛki be, se buu be li ŋgɛ-ɛ. Nyɔ tɛ̀ toŋ nuuŋ nchindaa we, bɛ li kiti ki tɛ̀ duti kɛɛ le tee ntoŋ wulu li wuu.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Mɔɔsɛ se gɛɛŋ Ijip, fɛ biee bi bimfimu wondini bɛ biee bi koofiyi, buu be le. Fɛ bimu fɛ Dzɔɔ yi Nyɔŋa yi Yɛchi, tuu fɛ bimu libuka lɛ be tɛ̀ deŋgi li biya mbaanyɛɛ li.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ɛ Mɔɔsɛ wuni wu tɛ̀ tiiti li bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ li le,
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Tɛ̀ nuuŋ nɛɛ Mɔɔsɛ wuni, wu nchindaa wu Nyɔ tɛ̀ yɔ li wuu libuka li ŋkumɛ wu Sina-a, mfi wu kintutu ki bɛniiŋ lɛ ki Isɛlɛɛ tɛ̀ nuuŋ li buka bɛ bɛte taa bɛsɛŋ, Nyɔ nyɛ jɛ́ yi nyɛɛ ntsɛ le laŋɛ li bee.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Se nuuŋ le, bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ tuu be faaŋ le be wuki yɛ li wuu kɛ, be baa dzáa yibe li wuu, be tuu be kɔŋgisi le bee be kaari be to Ijip.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Be tuu be tee li Ɛrɔ-ɔŋ le, ‘Fɛrɛ bee bɛnyɔ bɛ gii be ni be tuuti bee mbaaŋ, kifɛ tɛ kii yɛ fiee fi ka bɛ Mɔɔsɛ wɛ wu tɛ̀ buu bee li kwɛɛŋ wu Iji-ip kɛ.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Be se nachɛ finyɔkinɛ fimu fi bosini ŋwaaŋ naŋ, be fɛ muntofi li fi-i, be se nɛki li fiee fi be nachɛ bɛ tsaŋ yibe.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Le be fɛ lɛ, Nyɔ se baa dzaa li bee, be se guundi nuuŋ li jobɛ bɛ kwii mɔɔ muntsɔŋ. Fi se fiɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ, Nyɔ tiiti le,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Nɛ tɛ̀ deŋgi nɛ tuuti kigɔɔnɛ nuuŋ ki nyɔ yi bɛ teenyi le Molok,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ deŋgi li bukaka be kɛmi kigɔɔnɛ ki tɛ̀ doonchi le Nyɔ yɛ bɛ be, be tɛ̀ fɛ kigɔɔnɛ kilu biki nɛɛ yɛɛŋ si Nyɔ tɛ̀ doonchɛ li Mɔɔsɛ le ki nuuŋ.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Bɔɔŋ bɛ bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ fi, be se dza be too be bɛ bɛ ki lani mfi wu bee bɛ Joshwa tɛ̀ lɔchi nshɛ li tɛɛŋ yi tɛ̀ nuuŋ lani, ɛ Nyɔ yi tɛ̀ giiŋgi bee limfwe yi kuŋgi bɛ tɛɛŋ yilu. Kigɔɔnɛ kilu tɛ̀ nuuŋ lani mbɛ Mbochu mfi wu mfɔŋ Daafi tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ wuni.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Se ŋɛŋ le Nyɔ tɛ̀ kɔɔŋgi wu ŋge, se lɛkɛ le Nyɔ beŋ le gwaŋ yi nyɛ li yih yi Nyɔ yi Yakɔ le yi ni yi tsiiŋ lu.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Fi bɛ fi ka le ɛ Salimu wu tɛ̀ gwaŋ yih yi Nyɔ yilu.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Se nuuŋ le, Taa Nyɔ yi nuuŋ Kikoo ki Biee Bichu ti tsiiŋ yɛ li yih yi bɛniiŋ gwaŋ kɛ-ɛ. Bɛdɛɛni si ntomfɔŋ wu Nyɔ wumu tɛ̀ saa wu tsɛɛ Nyɔ tiiti le,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Liboo nuuŋ kabara wɛŋ,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Ɛ nɛɛ mi wu mfɛ biee bini bichu ni?’”
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Fitifiŋ se dza tee le, “Nɛ tɛɛmi baa bikoo ŋge, shéŋ yinɛ bɛ bintooŋ binɛ gbɛɛŋ biɛɛ bi chiinyɛ. Beŋ bɛ bɛ chaa bɛnɛ baa nɛɛ yɛɛŋ. Nɛ fɛŋgi mfi kwi le nɛ wuki yɛ li tsaŋ yi Fiana yi Waaŋ li kɛ.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Ntomfɔŋ wu Nyɔ wumu wɛ lu wu bɛte chaa bɛnɛ ti mɛɛŋ ki beeŋ kɛ bikaa lɛ wuu jiŋ ni? Be tɛ̀ woyɛ bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛ tɛ̀ tiiti le Wi wu nimɛ wu Nyɔ wu Tsaaŋ gii bɛ. Le bɛ, nɛ kabɛ wu, nɛ tuu nɛ wo wu.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Se nuuŋ nɛɛ beŋ bɛ Nyɔ tɛ̀ toŋ bɛnchindaa bee le be nyɛ bɛnchi bee li be-eŋ, nɛ se faaŋ mbiewu be.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Le bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ woo fiee fi Fitifiŋ tɛ̀ kweeŋ, shéŋ tɔŋ be bu tɔnyɛ, be ji ŋgesi kii wu.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Fitifiŋ yisɛ bɛ Fiana yi Waaŋ, bɛchi bichi fiee nuuŋ liwe, dza ŋɛŋ kiŋ'wofu ki nuuŋ ki Nyɔ-ɔ, ŋɛŋ tɛ si Jiso lemi lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ ki Nyɔ-ɔ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Fitifiŋ wulu dza tee le, “Bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ, mi ŋɛŋgɔɔ si kiboo gwiyɛ, se Ŋwanɛwi lemi lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ ki Nyɔ-ɔ.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Le be woo fiee filu, be jinyɛɛ bintooŋ bɛ tsaŋ, be wɛndi lɛwe ŋge, be biee be dza be bɛchu wooo be we li wu-u,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 be chee wu be bo bɛ wu lɛkuuŋ li kitoŋ kilu-u, be gɛɛŋ be tomi wu bɛ ta. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ lemi lɛ nsaa wulu lɛjiŋ buushɛ ndú yi bee, be nyɛ li sɔɔnɛ wi wumu wu bɛ tɛ̀ teenyi le Sɔɔ be se tomi.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Si be tɛ̀ tomi Fitifiŋ lɛ, lɛki li Nyɔ-ɔ, tiiti le, “Taa Jiso, fi fiana yɛŋ.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Se tuu toŋ núŋ fɛkwiiŋ, dzɛŋgi lɛwe ŋge le, “Taa, kiiŋ ɔ ni kimi lɛ bibifi bi bɛniiŋ bani feti kɛ!” Le tee lɛ, biee kwi. Bɛ tomɛ Fitifiŋ bɛ ta|alt="Stephen stoned to death" src="cn01923C.tif" size="col" loc="58-60" copy="David C. Cook" ref="7:60"
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.