Atos 7
asj (ASJ) vs ARA
1 Kikoo ki bɛte muntofi-i bii li Fitifiŋ laa, “Biee bi bɛ tiiti bini nuuŋ chɛɛŋ ni?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Fitifiŋ tuu le, “Bɛtaa mɔɔ bɛŋwaanɛŋ, yikɛ yɛɛŋ nɛ woo. Nyɔ yi bunɔŋa tɛ̀ busɛ li taa wusɛŋ wu Abrahaŋ fɛ tɛ̀ mɛɛŋ tsiiŋ Misopotemia, se naa dza gɛɛŋ tuu ni tsiiŋ Halaŋ,
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 yi tee li wuu le,
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Se nuuŋ le, tɛ̀ dza li nshɛ yi Kaaldia-a, gɛɛŋ tsiiŋ Halaŋ. Si tee tɛ̀ kwi, Nyɔ fɛ se dza bɛ fɛ nɛ tsiiŋ dɛɛni fɛni.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Le ni nuuŋ fɛni, Nyɔ ti mɛɛŋ ki nyɛ kɛ wu fi kintsii kɛ, se nuuŋ le, yi tɛ̀ kaachɛ wu nuuŋ le yi gii yi nyɛ wu kwɛɛŋ wuni, wu ni wu nuuŋ wee bee kiŋgɔkɛ kee. Nyɔ tɛ̀ kaachi lɛ, Abrahaŋ mɛɛŋ mɔɔ saa kɛ le kɛmɛ ŋwaŋ kɛ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Nyɔ se tuu yi tee li wuu le,
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Ŋgii nlɔŋ ŋgɛ li kwɛɛŋ wulu-u,
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Nyɔ tuu yi ji Leh bɛ Abrahaŋ, ndoonchɛ wu Leh wulu tɛ̀ nuuŋ le Abrahaŋ gii ni sɛɛti bɔɔŋ bee dzóo. Le Abrahaŋ biɛ Adzi, le bo jo nyaaŋ sɛɛ wu dzoo. Le Adzi tuu biɛ Yakɔ sɛɛ tɛ wu dzoo. Yakɔ tɛ̀ sɛɛ bɔɔŋ bee bɛ yoofi ntsɔ bɛfɛ baa dzóo bɛ nuuŋ bɛte taa bɛsɛŋ fɛ kini kisɛŋ tɛ̀ bo.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 Bɛte taa bɛsɛŋ bɛlu tɛ̀ dza be yɛɛti shéŋ bɛ Jɔsɛ wu ŋwaani wu be, be se kabɛ wu, gɛɛŋ nuuŋ mfwa li kwɛɛŋ wu Iji-ip. Se nuuŋ le, Nyɔ se bichi lɛ wuu,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 yi fii wu li bɛŋgɛ bee li bɛchu. Nyɔ se tuu yi nyɛ wu bufii yi fɛ Fɛrɔ Mfɔŋ wu Ijip kɔŋgisi wu, se gɛɛ wu li njii we-e, tuu nuuŋ wi wu bichi lɛ kini kee le.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Dzeeŋ tɛ̀ dza yi kɔɔ Ijip kwikwi mɔɔ Kana, bɛniiŋ ŋɛŋ ŋgɛ ŋge. Bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ kɛmi yɛ fiee fijɛ kɛ.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Le Yakɔ woo le biee bijɛ biɛɛ Ijip, se toŋ bɔɔŋ bee bɛ tɛ̀ nuuŋ bɛte taa bɛsɛŋ, be gɛɛŋ le li kiŋga ki ŋkosi-i.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Le be gɛɛŋ le li kiŋga kifɛ-ɛ, Jɔsɛ se fɛ bɛŋwaani kɛɛ wu, doonchɛ tɛ be li Fɛrɔ-ɔ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Jɔsɛ tuumi ntoŋ li Yakɔ wu tee li le, bee kini kee kichu bɛ Ijip. Kini ki Yakɔ tɛ̀ nuuŋ mfi wulu bɛniiŋ gwii mfomɛnyaaŋ ntsɔ bɛtiinu (75).
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Le Yakɔ woo lɛ, se dzɔ kini kee kichu bɔɔ Ijip. Wu bee bɛte taa bɛsɛŋ se tɛ̀ kwiyɛ le bɛchu.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Bɛ tɛ̀ too yɛ gooŋ yi be bɛ kaari bɛ bɛ yi lani, bɛ diyɛ be Shɛkeŋ lɛ dziŋ yi Abrahaŋ tɛ̀ go li bɔɔŋ bɛ Hamɔ-ɔ.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 Mfi tɛ̀ gii kɔchini wu Nyɔ tɛ̀ nuuŋ le yi gii yi fɛ fiee fi yi tɛ kaachɛ Abrahaŋ lu, bɛniiŋ bɛsɛŋ tɛ̀ yaŋ Ijip ŋge.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Bɛniiŋ bɛ le tɛ̀ kokɛ mfɔŋ wumu wu tɛ̀ kii yɛ Jɔsɛ kɛ.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Mfɔŋ wulu bɛchi ŋwɛki bɛ bɛniiŋ bɛsɛŋ lɛ bufii li, kɛndi bɛte taa bɛsɛŋ le be toofɛ bɔɔŋ bɛ bwi lɛkuuŋ be kwiyɛ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Li mfi wulu-u bɛ tɛ̀ biɛ Mɔɔsɛ, tɛ̀ gii nuuŋ ŋwaŋ wu dzeeŋ ŋge li Nyɔ-ɔ. Bɛ kɛmɛ wu li yih kii tɛɛ,
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 be se dzɔ wu bɛ gɛɛ lɛkuuŋ. Ŋwanɛ Mfɔŋ Fɛrɔ wu kwɛɛŋ se gɛɛŋ bɔɔŋ wu, kii wu si ŋwani.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Bɛ se tiifi Mɔɔsɛ bufii bu Ijip buchu, tɛ̀ nuuŋ wi wu kii n'yɔru mɔɔ biee bi fɛrɛ bujɔŋ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Le ni nuuŋ biya mbaanyɛɛ, tɛ̀ dza beechɛ le gii la ŋka lɛ bɛŋwaani bɛ tɛ̀ nuuŋ bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Le ni giiŋgi ŋɛŋ si wi wu Ijip nusini wi wu Isɛlɛɛ wumu. Lɛ fe le tuu nsooŋkibaa, tuu wo wu buwo.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Beechi le bɛŋwaani gii be kɛɛ le ɛ Nyɔ yi toŋ yɛ wu le bɛ buu be li ŋgɛ-ɛ. Se nuuŋ le, be ti mɛɛŋ ki kɛɛ kɛ.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Le butuu woo, Mɔɔsɛ bo giiŋgi, mbundɛ li bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ bɛfɛ be gwii. Lɛ fe le gatɛ bugwe bulu, bii li bee laa, ‘Bɛŋwaanɛŋ, nɛ baa wi bee ŋwaani, fi ge la fi nɛ tuu gwii li yi yinɛ?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Wi wu tɛ̀ nusini ŋwaani wɛ bachɛ wu bu bachɛ, bii li wuu laa, ‘Ɛ noo wu gɛɛ wɛ le ɔ ni ɔ sɛki bee, ɔ sondini mɔɔ bɛnsa bɛsɛŋ?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Ɔ wɛki le ɔ wo mi si wi wu Ijip wo ɔ tuu ɔ wo mfo wɛ ni?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Le Mɔɔsɛ woo lɛ, tuu chɛŋ dza li kwɛɛŋ wu Iji-ip, kifi gɛɛŋ nuuŋ li kwɛɛŋ wu Midia, fɛ tɛ̀ biɛ bɔɔŋ bɛ buniŋ fe bɛfɛ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Le biya mbaanyɛɛ ka, nchindaa wu Nyɔ busɛ li Mɔɔsɛ si wi, wu duti li kiti ki li buka li ŋkumɛ wu Sina-a lichiŋ.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Le Mɔɔsɛ ŋɛŋ fi yaa wu, kiiŋgi lu lichiŋ le bichɛ bujɔŋ. Le kiiŋgi woo si Taa Nyɔ kweŋ li wuu le,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Ɛ mi wu nuuŋ Nyɔ yi bɛte chaa bɛnɛ,
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Taa Nyɔ tuu yɔ li wuu le,
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mi gbɛɛŋɔɔ mi ŋɛŋ si bɛ ŋwɛki bɛ bɛniiŋ beŋ Ijip,
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 Mɔɔsɛ wuni nuuŋ wu be tɛ̀ saa be faaŋ wu, be biiti li wuu laa, ‘Ɛ noo wu gɛɛ wɛ le ɔ ni ɔ sɛki bee, ɔ sondini mɔɔ bɛnsa bɛsɛŋ le?’ Ɛ yi yi Nyɔ yi tɛ̀ toŋ le gɛɛŋ ni nuuŋ wi wu sɛki be, se buu be li ŋgɛ-ɛ. Nyɔ tɛ̀ toŋ nuuŋ nchindaa we, bɛ li kiti ki tɛ̀ duti kɛɛ le tee ntoŋ wulu li wuu.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Mɔɔsɛ se gɛɛŋ Ijip, fɛ biee bi bimfimu wondini bɛ biee bi koofiyi, buu be le. Fɛ bimu fɛ Dzɔɔ yi Nyɔŋa yi Yɛchi, tuu fɛ bimu libuka lɛ be tɛ̀ deŋgi li biya mbaanyɛɛ li.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ɛ Mɔɔsɛ wuni wu tɛ̀ tiiti li bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ li le,
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Tɛ̀ nuuŋ nɛɛ Mɔɔsɛ wuni, wu nchindaa wu Nyɔ tɛ̀ yɔ li wuu libuka li ŋkumɛ wu Sina-a, mfi wu kintutu ki bɛniiŋ lɛ ki Isɛlɛɛ tɛ̀ nuuŋ li buka bɛ bɛte taa bɛsɛŋ, Nyɔ nyɛ jɛ́ yi nyɛɛ ntsɛ le laŋɛ li bee.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 Se nuuŋ le, bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ tuu be faaŋ le be wuki yɛ li wuu kɛ, be baa dzáa yibe li wuu, be tuu be kɔŋgisi le bee be kaari be to Ijip.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Be tuu be tee li Ɛrɔ-ɔŋ le, ‘Fɛrɛ bee bɛnyɔ bɛ gii be ni be tuuti bee mbaaŋ, kifɛ tɛ kii yɛ fiee fi ka bɛ Mɔɔsɛ wɛ wu tɛ̀ buu bee li kwɛɛŋ wu Iji-ip kɛ.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Be se nachɛ finyɔkinɛ fimu fi bosini ŋwaaŋ naŋ, be fɛ muntofi li fi-i, be se nɛki li fiee fi be nachɛ bɛ tsaŋ yibe.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Le be fɛ lɛ, Nyɔ se baa dzaa li bee, be se guundi nuuŋ li jobɛ bɛ kwii mɔɔ muntsɔŋ. Fi se fiɛɛ si bɛ tɛ̀ tsɛɛ lɛ Kiŋwaati ki bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ, Nyɔ tiiti le,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Nɛ tɛ̀ deŋgi nɛ tuuti kigɔɔnɛ nuuŋ ki nyɔ yi bɛ teenyi le Molok,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ deŋgi li bukaka be kɛmi kigɔɔnɛ ki tɛ̀ doonchi le Nyɔ yɛ bɛ be, be tɛ̀ fɛ kigɔɔnɛ kilu biki nɛɛ yɛɛŋ si Nyɔ tɛ̀ doonchɛ li Mɔɔsɛ le ki nuuŋ.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Bɔɔŋ bɛ bɛte taa bɛsɛŋ tɛ̀ fi, be se dza be too be bɛ bɛ ki lani mfi wu bee bɛ Joshwa tɛ̀ lɔchi nshɛ li tɛɛŋ yi tɛ̀ nuuŋ lani, ɛ Nyɔ yi tɛ̀ giiŋgi bee limfwe yi kuŋgi bɛ tɛɛŋ yilu. Kigɔɔnɛ kilu tɛ̀ nuuŋ lani mbɛ Mbochu mfi wu mfɔŋ Daafi tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ wuni.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Se ŋɛŋ le Nyɔ tɛ̀ kɔɔŋgi wu ŋge, se lɛkɛ le Nyɔ beŋ le gwaŋ yi nyɛ li yih yi Nyɔ yi Yakɔ le yi ni yi tsiiŋ lu.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Fi bɛ fi ka le ɛ Salimu wu tɛ̀ gwaŋ yih yi Nyɔ yilu.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Se nuuŋ le, Taa Nyɔ yi nuuŋ Kikoo ki Biee Bichu ti tsiiŋ yɛ li yih yi bɛniiŋ gwaŋ kɛ-ɛ. Bɛdɛɛni si ntomfɔŋ wu Nyɔ wumu tɛ̀ saa wu tsɛɛ Nyɔ tiiti le,
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Liboo nuuŋ kabara wɛŋ,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ɛ nɛɛ mi wu mfɛ biee bini bichu ni?’”
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Fitifiŋ se dza tee le, “Nɛ tɛɛmi baa bikoo ŋge, shéŋ yinɛ bɛ bintooŋ binɛ gbɛɛŋ biɛɛ bi chiinyɛ. Beŋ bɛ bɛ chaa bɛnɛ baa nɛɛ yɛɛŋ. Nɛ fɛŋgi mfi kwi le nɛ wuki yɛ li tsaŋ yi Fiana yi Waaŋ li kɛ.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Ntomfɔŋ wu Nyɔ wumu wɛ lu wu bɛte chaa bɛnɛ ti mɛɛŋ ki beeŋ kɛ bikaa lɛ wuu jiŋ ni? Be tɛ̀ woyɛ bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛ tɛ̀ tiiti le Wi wu nimɛ wu Nyɔ wu Tsaaŋ gii bɛ. Le bɛ, nɛ kabɛ wu, nɛ tuu nɛ wo wu.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Se nuuŋ nɛɛ beŋ bɛ Nyɔ tɛ̀ toŋ bɛnchindaa bee le be nyɛ bɛnchi bee li be-eŋ, nɛ se faaŋ mbiewu be.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Le bɛniiŋ bɛ tɛ̀ sɛki kwɛɛŋ woo fiee fi Fitifiŋ tɛ̀ kweeŋ, shéŋ tɔŋ be bu tɔnyɛ, be ji ŋgesi kii wu.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Fitifiŋ yisɛ bɛ Fiana yi Waaŋ, bɛchi bichi fiee nuuŋ liwe, dza ŋɛŋ kiŋ'wofu ki nuuŋ ki Nyɔ-ɔ, ŋɛŋ tɛ si Jiso lemi lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ ki Nyɔ-ɔ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Fitifiŋ wulu dza tee le, “Bichɛ yɛɛŋ nɛ ŋɛŋ, mi ŋɛŋgɔɔ si kiboo gwiyɛ, se Ŋwanɛwi lemi lɛ kibɛnɛ ki kigɔŋɛ ki Nyɔ-ɔ.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Le be woo fiee filu, be jinyɛɛ bintooŋ bɛ tsaŋ, be wɛndi lɛwe ŋge, be biee be dza be bɛchu wooo be we li wu-u,
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 be chee wu be bo bɛ wu lɛkuuŋ li kitoŋ kilu-u, be gɛɛŋ be tomi wu bɛ ta. Bɛniiŋ bɛ tɛ̀ lemi lɛ nsaa wulu lɛjiŋ buushɛ ndú yi bee, be nyɛ li sɔɔnɛ wi wumu wu bɛ tɛ̀ teenyi le Sɔɔ be se tomi.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Si be tɛ̀ tomi Fitifiŋ lɛ, lɛki li Nyɔ-ɔ, tiiti le, “Taa Jiso, fi fiana yɛŋ.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Se tuu toŋ núŋ fɛkwiiŋ, dzɛŋgi lɛwe ŋge le, “Taa, kiiŋ ɔ ni kimi lɛ bibifi bi bɛniiŋ bani feti kɛ!” Le tee lɛ, biee kwi. Bɛ tomɛ Fitifiŋ bɛ ta|alt="Stephen stoned to death" src="cn01923C.tif" size="col" loc="58-60" copy="David C. Cook" ref="7:60"
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.