Atos 10
asj (ASJ) vs ARC
1 Wi wumu tɛ̀ nuuŋ li kitoŋ ki Kasaria bɛ teenyi wu le Kɔniyu, tɛ̀ nuuŋ kikoo ki kintutu kimu ki bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ Lo-om, ki bɛ tɛ̀ teenyi le ki Itali.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Wu, bee kini kee kichu tɛ bɔsɛyi be gɛɛ shéŋ li Nyɔ-ɔ. Tɛ̀ gii guundi tuu lɛki li Nyɔ-ɔ mfi kwi, nyɛɛ nya ŋge li Bɛjuu li bɛ bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Le ni nuuŋ jobɛ chimu nɛɛ si jobɛ bikaa bitɛɛtu lɛ fɛnshaaŋ li, fiee fimu si kifiee dza fi bɛ lɛ wuu gbɛɛŋ ŋɛŋ nchindaa wu Nyɔ lɛ fiee filu. Nchindaa wulu bɛ lɛ teeŋ wu le, “Kɔniyu.”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Kɔniyu chɛŋ toŋ lii li wu, bii le, “Te, kikoo ɛ la?” Nchindaa wulu tuu le, “Nyɔ kɔɔyɛ yi woo nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wa, yi se tuu yi ŋɛŋ tɛ nya yɔɔ nyɛɛ li bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ, yi se kimi wɛ.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Dɛɛni, tomɛ bɛniiŋ Jopa be gɛɛŋ be teeŋ wi wumu wu bukooŋ bwee nuuŋ le Simu, bumu se nuuŋ le Pita.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Wu bɛɛɔ tsiiŋ bee Simu wumu wu ti nachi dzí wu la we nuuŋ li dzɔɔ yi nyɔŋa-a lichiŋ.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Le nchindaa wu Nyɔ wulu yɔ lɛ dza. Kɔniyu shɛ teeŋ bɛniiŋ bee bɛ nimɛ-ɛ bɛfɛ, teeŋ tɛ wi nchi wumu wu tɛ̀ kiichi wu, tɛ̀ nuuŋ wi wu tɛ̀ bɔsɛyi wu gɛɛ tɛ shéŋ yee li Nyɔ-ɔ.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Be bɛ, tee be fiee fichu fi bee fi ka, se toŋ be Jopa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Le butuu woo, nɛɛ si fɛnshaaŋ kintikinti, si be tɛ̀ fɛɛshi li kitoŋ kilu lɛ, Pita dza miri lɛ yi lɛwe le lɛkɛ li Nyɔ-ɔ.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Dzeeŋ dza yi bɛchi yi wuu wu, wɛki le ji biee, ɛ bɛ tɛ̀ mɛɛŋ bɛ deeki biee bijɛ. Fiee fimu si kifiee dza fi bɛ lɛ wuu.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Ŋɛŋ lɛ fiee filu ɛ kiboo gwiyɛ, fiee fimu shiiti liwe fi nuuŋ si ndu yi nyɔŋa ɛ bɛ kɛmɛ li yooŋ naa li.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Li ndu yilu, nyáŋ chichi nuuŋ lu, nyáŋ yi deŋgi, mɔɔ yi kɛɛndi bɛ muniiŋ mu jiindi li we.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Jɛ dza yi tee li wuu le, “Pita, dzatsɛ we ɔ sɛɛyɛ ɔ ji.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Pita tuu le, “Taa, nuuŋ ntɛ mɔŋ kɛ, kifɛ nti mɛɛŋɔ saa ki nji kɛ fiee fi lɔɔlɔɔ, kɛ fi wuuti yɛ kɛ.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Jɛ yilu tuu yi yɔ li wuu le, “Kiiŋ ɔ ni nyaami fiee fi Nyɔ fɛ fi wuuti kɛ.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Fi ka lɛ kiŋga kitɛɛtɛ, bɛ kaari bɛ chee fi liboo.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Fiee fi tɛ̀ bɛ si kifiee fiɛɛ fuumi Pita se mɛŋɛ laa fi doonchi nuuŋ la le. Nɛɛ li mfi wulu bɛniiŋ bɛ Kɔniyu tɛ̀ toŋ baa bɛ be biiti fɛ la wu Simu wu nachɛ dzi wɛ nuuŋ, be lemi fɛ fweeŋ wu mbaŋ wɛ-ɛ,
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 be teenyi, be biiti laa, “Mfondɛ wumu wɛ fɛni bukooŋ le Simu Pita ni?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Si Pita tɛ̀ mɛɛŋ beechi kii fiee fi tɛ̀ bɛ lɛ wu filu, Fiana yi Waaŋ dza yi tee li wuu le, “Bichɛ ɔ ŋɛŋ, bɛniiŋ bɛtɛɛtu wɛki baa wɛ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Dzatsɛ we ɔ shee nɛɛ be nɛ ni nɛ giiŋgi kikaa mumkpaŋ. Kiiŋ ɔ ni laaŋ kɛ, ɛ mi wu toŋ be.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Se nuuŋ le Pita tɛ̀ dza shee, tee li bɛniiŋ bɛlu le, “Ɛ mi wu nɛ wɛki. Nɛ bɛ le la?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Be tuu le, “Kɔniyu wu nuuŋ kikoo ki kintutu kimu ki bɛniiŋ bɛ nchi-i bɛ Lom toŋɔ bee. Nuuŋ wi wu tsaaŋ, chɛndi Nyɔ, Bɛjuu bɛchu se piɛti wu. Nchindaa wu Nyɔ wumu wu wuuti tuu tee li wuu le tuumi ntoŋ le ɔ bɛ li wuu yi, le woo fiee fi ɔ gii ɔ tee wu.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Le be tuu lɛ, Pita se tee le be lɛ bee be tsi.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Be dɛndɛ siiŋ be tsi dze, le bu woo be fɛsi Kasaria. Kɔniyu bee bɛniiŋ bee bɛ kini mɔɔ nsáŋ yee yi shéŋ yi tɛ̀ teeŋ tɛ̀ tɛŋgi be.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Le Pita ni lii giiŋgi li yi, bee Kɔniyu bikɛ. Kɔniyu we wu lii bundi wu.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Se nuuŋ le, Pita tɛ̀ tsaaki wu liwe tee le, “Dzatsɛ we, miɔ tɛ wiwoŋ si wɛ.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Bee Kɔniyu tiiti biee be lii be giiŋgi li yih, le be lii lɔɔ, be ŋɛŋ si kintutu ki bɛniiŋ lɛ turi lu.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Se kweeŋ li bee le, “Nɛ kii bujɔŋ le nchi wusɛŋ mɛɛŋ ki beŋ kɛ le wi wu Juu la ŋka, kɛ le kɔɔ nsaŋ bɛ wi wu nuuŋ yɛ wi wu Juu kɛ. Se nuuŋ le, Nyɔ doonchɛ yɛ mi le ŋkɛmi yɛ le ni nteenyi wumu ntiiti le ɛ wi wu yee, kɛ le mwɛ wuuti yɛ kɛ.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Bɛdɛɛni, le nɛ tuumi ntoŋ le mbɛ, mi mbɛɛɔ mɛɛŋɔ ki chee kɛ yi kɛ. Nse mbiitɔɔ li be-eŋ laa, nɛ teeŋ mi kii la?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Kɔniyu tuu le, “Beŋ yaa jo naa si ntuu nuuŋ li yi, si jobɛ bikaa bitɛɛtu fɛnshaaŋ nlɛki li Nyɔ-ɔ. Wumu se taa wu dza wu busɛ mi lii ɛ mwɛ chuumɛ ndú yi miɛŋini.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Wu tee li mi-i le, ‘Kɔniyu, Nyɔ kɔɔyɛ yi woo nlɛkɛ li Nyɔ-ɔ wa yi se ŋɛŋ nya yi ɔ nyɛɛ li bɛniiŋ bɛ kifoo lɛ, yi se kimi wɛ.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Se nuuŋ le tomɛ bɛniiŋ Jopa be gɛɛŋ be teeŋ wumu wu bukooŋ bwee nuuŋ le Simu, bumu se nuuŋ le Pita. Wu bɛɛɔ tsiiŋ bee Simu wu nachi dzí wu la we nuuŋ li dzɔɔ yi nyɔŋa lichiŋ.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Mfwa mumkpaŋ lɛ, mi se mbiee mi ntuumi ntoŋ le ɔ bɛ. Si ɔ bɛ ni, fi dzɔɔŋ fiɛɛ ŋge. Tɛ se baa fɛni lɛ Nyɔ lii le tɛ̀ woo fiee fi Taa toŋ wɛ le ɔ bɛ ɔ tee li bee li.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Pita se bɛchi n'yɔru tiiti le, “Bɛ chɛɛŋ, mi ŋɛŋ le Nyɔ ti doonchi yɛ chichi chichi kɛ.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Wi kwikwi wu chɛndi yi tuu feti fiee fi tsaaŋ, kɛ yi gii yi fi wu yi tɛ̀ bichɛ laa mwɛ buti fɛŋ le kɛ.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Nɛ kii baa ntoŋ wu Nyɔ tɛ tuumi li bɛniiŋ bɛ Isɛlɛɛ, fenjisi ntoŋ wu dzeeŋ le Jiso Krai tɛ̀ bɛ le mbɛɛŋgii se nuuŋ lu. Jiso Krai wuni nuuŋ Te Kikoo wu bɛniiŋ bɛchu.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Nɛ kii baa fiee fi tɛ̀ ka li kwɛɛŋ wu Judiya kwikwi, mbɛɛchɛ Galilii lɛjiŋ lɛ mfi wu Jɔɔŋ tɛ̀ fenjisi lisi bɛniiŋ lidzɔɔ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Nɛ kii baa tɛ si Nyɔ tɛ̀ shoohɛ Fiana yi Waaŋ shooshɛ li Jiso wu Nasarɛ, tuu nyɛ buŋga li wuu, nuuŋ bɛ wu. Si Nyɔ tɛ̀ nuuŋ bɛ wu lɛ, se deŋgi li bitsii bichu feti nimɛ chi dzeeŋ tuu wɔnchi mɔɔ bɛniiŋ bɛ kiŋkundi ŋwɛki bɛ be.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Ɛ bee tɛ tɛ̀ ŋɛŋ biee bichuchu bi tɛ̀ feti li kwɛɛŋ wu Bɛjuu li kwikwi, mɔɔ bi tɛ̀ feti li kitoŋ ki Jɛrosalɛŋ. Bɛ tɛ̀ ta wu li kintaaŋ li kwi.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Se nuuŋ le, le bo jo taa, Nyɔ buu wu li kwe-e, yi fɛ bɛniiŋ ŋɛŋ wu.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ɛ bɛniiŋ bɛchu bɛ tɛ̀ ŋɛŋ wu kɛ. Ɛ bee, bɛ yi yi Nyɔ tɛ̀ tsaa le tɛ ni tɛ tiiti kii Jiso kwaa. Tɛ tɛ̀ ji biee tɛ wundi biee bɛ Jiso mfi wu tɛ̀ bo li kwe-e.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Tɛ tee li bee li le tɛ ni tɛ tiiti jɛ yi Nyɔ li bɛniiŋ li, tɛ tuu tɛ tiiti li bee le, ɛ wu wu Nyɔ tɛ̀ tsaa le ni sɛki bɛniiŋ bɛ mɛɛŋ lu mɔɔ bɛ kwiyɛ.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Jiso wuni nuuŋ wu bɛntomfɔŋ bɛ Nyɔ-ɔ bɛchu tiiti kii wu le wi kwikwi wu gɛɛ shéŋ li wuu, Nyɔ gii yi feeki bibifi bi mwɛ li bukooŋ bwee li.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Nɛɛ si Pita tɛ̀ mɛɛŋ tiiti biee bini ni, Fiana yi Waaŋ dza yi shee yi bɛ li wi kwikwi wu tɛ̀ yiki n'yɔru wulu.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Bimfimu wondɛ bɛniiŋ bɛ kimbeenchɛ-ɛ bɛ nuuŋ Bɛjuu bɛ tɛ̀ biki Pita, be se ŋɛŋ le Nyɔ nyɛ yɛ tɛ nya ye yi nuuŋ Fiana yi Waaŋ li bɛniiŋ bɛ tɛ̀ nuuŋ yɛ Bɛjuu kɛ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Bɛjuu baa wuki si be yeti jɛ́ yibe tɛ̀ kiyɛ kɛ, be yɔɔnchi Nyɔ. Pita se bii laa,
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Si Fiana yi Waaŋ bɛ yɛ li bɛniiŋ bani kituŋ ni, nɛɛ si yi tɛ̀ bɛ li bee li lɛ, wi nuuŋ tuu ni fɛŋgi le bɛ lii kɛ be li dzɔɔ kɛ ni?”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Si Pita tɛ̀ bii lɛ, biee tee le bɛ lii be li dzɔɔ li bukooŋ bu Jiso Krai. Lɛjiŋ lɛlu, bɛniiŋ bɛlu lɛkɛ le tsi bee be li jo niiŋ li se dza.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.