Rute 1

asg (ASG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 M megeshe, a ayin a na a yaꞋin afada i o tsugono ci Isaraila, a yaꞋan ta̱ kambulu a iɗika yi Isaraila. Ɗa vuma vi yoku, vuza va aza Batalami a Yahuda, u ɗikai vuka vu ni m muku n re n ni, adama a na a bana a da̱sa̱ngu a yaꞋan makyan kenu a iɗika i Mowabu.
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 Kula ku vuma ka ku ɗaɗa Elimeleki n kula ku vuka vi ni feu Nomi, ula a̱ muku n re e le a ɗaɗa Malonu n Kiliyonu, ele aza a Efarata a ɗa a na a̱ uta̱i a Batalami vi Yahuda. Ɗa a banai a iɗika i Mowabu adama a na a̱ da̱sa̱ngu ɗe.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Ɗa Elimeleki vali vu Nomi u kuwa̱i, u ka̱sukpa̱i ni m muku n re n ni.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Ɗa muku ma, a zuwai nkere ma aza a Mowabu, Orufa n Ruti. Ana a yawai ɗevu n a̱ya̱ kupa n ida̱shi ubuta̱ wa,
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 ɗa Malonu koɓolo Kiliyonu feu a̱ kuwa̱i, ɗa a̱ ka̱sukpa̱i Nomi endeꞋen ni, babu vali kpamu babu muku.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Megeshe kenu ɗa Nomi u panai a danai, Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ ta̱ aza ni n ilikulya ba̱ri, ɗa u sheshei an wa ka̱sukpa̱ likuci i Mowabu. Ɗa o foɓusoi adama a na o bono a kpaꞋa n ejene a̱ ni.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 N ejene a̱ ni ere u ka̱sukpa̱i ubuta̱ u na wi ishi a̱ ida̱shi, ɗa a̱ ka̱na̱i uye o kubono a Yahuda.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Ɗa Nomi u danai le, <<Bonoi a iꞋuwa yi mmaci n ɗa̱. Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u yaꞋan ka ɗa̱ kasingai uteku tsu na i yaꞋankai mu kasingai n ali a̱ ɗa̱ a na a̱ kuwa̱i ɗe.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ ɗa̱ i ciya̱ ali o kolo o yoku, adama a na i ciya̱ kpaꞋa ku ka̱ci ka̱ ɗa̱ kpamu.>> Ɗa Nomi wo oɓongi le ɗa e pecemgbenei. Ama ɗa a̱ ka̱na̱i ma̱shi.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Ɗa a danai ni, <<A̱Ꞌa̱, a̱ tsu ci ta̱ o kutono wu tsu bana a̱ ubuta̱ u uma a̱ nu.>>
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Ɗa Nomi u danai, <<Walai i bono a kpaꞋa, ejene a̱ va̱. Adama a̱ yiɗa̱i ɗa yi o kutono mu? A̱ɗa̱ ye ene ta̱ mpa m buwa o kudoku kumatsa muku n na yo kolo?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 Walai i bono a kpaꞋa ku ɗa̱, adama a na mpa n kutsa ɗe ana mo kudoku ma yaꞋan yolo kpamu. Ko ɗa baci n ciya̱i vali vu na mo kudoku mo kolo, ko anana ɗa baci n ciya̱i vali vu na mo kolo, ka̱ta̱ m matsa muku mo olobo,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 yi ta̱ a kuvana le ali o gbonguro? Nannai va u kusa̱nka̱ ɗa̱ ta̱ kuyaꞋan yolo i yoku? A̱Ꞌa̱ ejene a̱ va̱, una̱mgbuka̱tsuma̱ u va̱ u laꞋa ta̱ u ɗa̱, adama a na Vuzavaguɗu ɗa u sheshei kuyaꞋan tsurala nu mpa, ɗa u zuwai mu n takacika.>>
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Ɗa kpamu o doku a̱ gita̱ngi ma̱shi ka̱u. Ɗa yeve Orufa wo oɓongi a̱na̱ku e le, ɗa e pecemgbenei u lazai, ama ɗa Ruti u iwain, ɗa u tonoi ni.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Ɗa Nomi u danai ni, <<Ruti toku nu kejene u kpatala ta̱ o kubono a̱ ubuta̱ wa̱ aza ni n a̱ma̱li a̱ ni. Avu feu kpatala vu tono yi.>>
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Ama ɗa Ruti wu ushuki, <<Ɗa u danai ka̱ta̱ vu folono mu n ka̱sukpa̱ wu ba, ko vu sa̱nka̱ mu kutono wu ba. Ubuta̱ u na de dem vu dasai mpa feu mi ta̱ a kudasa. Ubuta̱ u na de dem vu da̱sa̱ngi, mpa feu mi ta̱ a̱ kuda̱sa̱ngu. Uma a̱ nu i ta̱ o kokpo uma a̱ va̱, ka̱ta̱ Ka̱shile ka̱ nu kpamu kokpo Ka̱shile ka̱ va̱.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Ubuta̱ u na de dem vu kuwa̱i, mpa feu ta lo ma̱ kukuwa̱, ta lo feu a̱ kuciɗa̱ngu mu. Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u takacika mu ka̱u, ɗa baci n ka̱sukpa̱i ili i yoku i pecei mu n avu sai ukpa̱ koci.>>
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Ana Nomi u zukai an Ruti u sheshe ta̱ an wa tono yi, ɗa u kpa̱ɗa̱i kudoku kudana yi u kpatala.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Ɗa a lyai kelime nu nwalu ali a yawai a Batalami. Ana a yawai ɗa likuci ra̱ka̱ i yaꞋin ma̱za̱nga̱, ɗa a̱ma̱ci a̱ likuci a danai, <<Na va Nomi ɗa gaji?>>
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Ɗa wu ushiki u danai le, <<Ka̱ta̱ i doku i ɗeke mu Nomi ba, ama ɗekei mu Mara, adama a na MalaꞋimili ma zuwa ta̱ wuma u va̱ wo okpoi n okono.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 A ayin a na n ka̱sukpa̱i na, mi ta̱ n uciyi wa̱ a̱bunda̱i, ama MalaꞋimili u bono ta̱ nu mpa lekeɗi. Adama a̱ yiɗa̱i i kuɗeke mu Nomi? A na wo okpoi Vuzavaguɗu wu uta̱ka̱ mu ta̱ ɗe e keteshe, ɗa u suꞋuki mu n atakaci?>>
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Nannai ɗa Nomi wu uta̱i a̱ likuci i Mowabu n Ruti kejene ka̱ ni, vuza va aza a Mowabu. Ayin a na a yawai Batalami ele a̱ kugita̱ vikyaꞋa vi itabi.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.