Rute 1
asg (ASG) vs ARIB
1 M megeshe, a ayin a na a yaꞋin afada i o tsugono ci Isaraila, a yaꞋan ta̱ kambulu a iɗika yi Isaraila. Ɗa vuma vi yoku, vuza va aza Batalami a Yahuda, u ɗikai vuka vu ni m muku n re n ni, adama a na a bana a da̱sa̱ngu a yaꞋan makyan kenu a iɗika i Mowabu.
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 Kula ku vuma ka ku ɗaɗa Elimeleki n kula ku vuka vi ni feu Nomi, ula a̱ muku n re e le a ɗaɗa Malonu n Kiliyonu, ele aza a Efarata a ɗa a na a̱ uta̱i a Batalami vi Yahuda. Ɗa a banai a iɗika i Mowabu adama a na a̱ da̱sa̱ngu ɗe.
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 Ɗa Elimeleki vali vu Nomi u kuwa̱i, u ka̱sukpa̱i ni m muku n re n ni.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Ɗa muku ma, a zuwai nkere ma aza a Mowabu, Orufa n Ruti. Ana a yawai ɗevu n a̱ya̱ kupa n ida̱shi ubuta̱ wa,
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 ɗa Malonu koɓolo Kiliyonu feu a̱ kuwa̱i, ɗa a̱ ka̱sukpa̱i Nomi endeꞋen ni, babu vali kpamu babu muku.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Megeshe kenu ɗa Nomi u panai a danai, Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ ta̱ aza ni n ilikulya ba̱ri, ɗa u sheshei an wa ka̱sukpa̱ likuci i Mowabu. Ɗa o foɓusoi adama a na o bono a kpaꞋa n ejene a̱ ni.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 N ejene a̱ ni ere u ka̱sukpa̱i ubuta̱ u na wi ishi a̱ ida̱shi, ɗa a̱ ka̱na̱i uye o kubono a Yahuda.
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Ɗa Nomi u danai le, <<Bonoi a iꞋuwa yi mmaci n ɗa̱. Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u yaꞋan ka ɗa̱ kasingai uteku tsu na i yaꞋankai mu kasingai n ali a̱ ɗa̱ a na a̱ kuwa̱i ɗe.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u ɓa̱nka̱ ɗa̱ i ciya̱ ali o kolo o yoku, adama a na i ciya̱ kpaꞋa ku ka̱ci ka̱ ɗa̱ kpamu.>> Ɗa Nomi wo oɓongi le ɗa e pecemgbenei. Ama ɗa a̱ ka̱na̱i ma̱shi.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 Ɗa a danai ni, <<A̱Ꞌa̱, a̱ tsu ci ta̱ o kutono wu tsu bana a̱ ubuta̱ u uma a̱ nu.>>
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Ɗa Nomi u danai, <<Walai i bono a kpaꞋa, ejene a̱ va̱. Adama a̱ yiɗa̱i ɗa yi o kutono mu? A̱ɗa̱ ye ene ta̱ mpa m buwa o kudoku kumatsa muku n na yo kolo?
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Walai i bono a kpaꞋa ku ɗa̱, adama a na mpa n kutsa ɗe ana mo kudoku ma yaꞋan yolo kpamu. Ko ɗa baci n ciya̱i vali vu na mo kudoku mo kolo, ko anana ɗa baci n ciya̱i vali vu na mo kolo, ka̱ta̱ m matsa muku mo olobo,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 yi ta̱ a kuvana le ali o gbonguro? Nannai va u kusa̱nka̱ ɗa̱ ta̱ kuyaꞋan yolo i yoku? A̱Ꞌa̱ ejene a̱ va̱, una̱mgbuka̱tsuma̱ u va̱ u laꞋa ta̱ u ɗa̱, adama a na Vuzavaguɗu ɗa u sheshei kuyaꞋan tsurala nu mpa, ɗa u zuwai mu n takacika.>>
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Ɗa kpamu o doku a̱ gita̱ngi ma̱shi ka̱u. Ɗa yeve Orufa wo oɓongi a̱na̱ku e le, ɗa e pecemgbenei u lazai, ama ɗa Ruti u iwain, ɗa u tonoi ni.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Ɗa Nomi u danai ni, <<Ruti toku nu kejene u kpatala ta̱ o kubono a̱ ubuta̱ wa̱ aza ni n a̱ma̱li a̱ ni. Avu feu kpatala vu tono yi.>>
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Ama ɗa Ruti wu ushuki, <<Ɗa u danai ka̱ta̱ vu folono mu n ka̱sukpa̱ wu ba, ko vu sa̱nka̱ mu kutono wu ba. Ubuta̱ u na de dem vu dasai mpa feu mi ta̱ a kudasa. Ubuta̱ u na de dem vu da̱sa̱ngi, mpa feu mi ta̱ a̱ kuda̱sa̱ngu. Uma a̱ nu i ta̱ o kokpo uma a̱ va̱, ka̱ta̱ Ka̱shile ka̱ nu kpamu kokpo Ka̱shile ka̱ va̱.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 Ubuta̱ u na de dem vu kuwa̱i, mpa feu ta lo ma̱ kukuwa̱, ta lo feu a̱ kuciɗa̱ngu mu. Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u takacika mu ka̱u, ɗa baci n ka̱sukpa̱i ili i yoku i pecei mu n avu sai ukpa̱ koci.>>
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Ana Nomi u zukai an Ruti u sheshe ta̱ an wa tono yi, ɗa u kpa̱ɗa̱i kudoku kudana yi u kpatala.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Ɗa a lyai kelime nu nwalu ali a yawai a Batalami. Ana a yawai ɗa likuci ra̱ka̱ i yaꞋin ma̱za̱nga̱, ɗa a̱ma̱ci a̱ likuci a danai, <<Na va Nomi ɗa gaji?>>
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 Ɗa wu ushiki u danai le, <<Ka̱ta̱ i doku i ɗeke mu Nomi ba, ama ɗekei mu Mara, adama a na MalaꞋimili ma zuwa ta̱ wuma u va̱ wo okpoi n okono.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 A ayin a na n ka̱sukpa̱i na, mi ta̱ n uciyi wa̱ a̱bunda̱i, ama MalaꞋimili u bono ta̱ nu mpa lekeɗi. Adama a̱ yiɗa̱i i kuɗeke mu Nomi? A na wo okpoi Vuzavaguɗu wu uta̱ka̱ mu ta̱ ɗe e keteshe, ɗa u suꞋuki mu n atakaci?>>
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Nannai ɗa Nomi wu uta̱i a̱ likuci i Mowabu n Ruti kejene ka̱ ni, vuza va aza a Mowabu. Ayin a na a yawai Batalami ele a̱ kugita̱ vikyaꞋa vi itabi.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.