Números 11
asg (ASG) vs VC
1 Kanna ke te ɗa aza a Isaraila a̱ ka̱na̱i mololo adama atakaci e le. Ana Vuzavaguɗu u panai i na i a kudansa, ɗa u yaꞋin wupa. Ɗa u suki n akina ɗa o songi uma a na i a̱ ka̱kina̱ ka̱ a̱pa̱m e le.
1 O povo pôs-se a murmurar amargamente aos ouvidos do Senhor. O Senhor, ouvindo isso, irou-se: o fogo do Senhor acendeu-se entre eles e devorou a extremidade do acampamento.
2 Ɗa uma a bankai m ma̱shi me le u Musa, yeve u vasai u Vuzavaguɗu ɗa akina a a̱ kima̱i.
2 O povo clamou a Moisés; Moisés orou ao Senhor e o fogo extinguiu-se.
3 Ɗa e ɗekei ubuta̱ wa n kula Tabera, adama a na akina a Vuzavaguɗu a̱ kula̱ ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ke le.
3 Deu-se àquele lugar o nome de Tabeera, porque o fogo do Senhor se tinha acendido no meio deles.
4 Ɗa ka̱tsura̱ ka uma a kavama ko yoku ka na ka̱ ɗa̱nga̱i nwalu koɓolo n aza a Isaraila, a̱ ɗa̱nga̱i kazagba ki ili kulyaꞋa. A na a̱ gita̱i mololo ɗa aza Isaraila feu a̱ ɗengusa̱i mololo, a danai, <<Yayi u kuneke tsu inyama tsu takuma?
4 A população que estava no meio de Israel foi atacada por um desejo desordenado; e mesmo os israelitas recomeçaram a gemer: "Quem nos dará carne para comer?, diziam eles.
5 Ci ciɓa ta̱ n adan a na tsu takumai gbani a Masar gbani koɓolo n kokumba, n guna, n a̱luwa̱shi arambasa koɓolo n arambasagawan.
5 Lembramo-nos dos peixes que comíamos de graça no Egito, os pepinos, os melões, os alhos bravos, as cebolas e os alhos.
6 Ama gogo na a̱ tsu ɗa na a kambulu, utsura u tsu u kotso ta̱, babu ilikulya sai mana koci.>>
6 Agora nossa alma está seca. Não há mais nada, e só vemos maná diante de nossos olhos."
7 Mana ili yoku i ɗa i na i yotsoi igeɓetsu wa̱ri n usumbi tsu mini mo tsulo.
7 O maná assemelhava-se ao grão de coentro e parecia-se com o bdélio.
8 Uma a̱ tsu uta̱ ta̱ ka̱ta̱ o ɓolongu, ka̱ta̱ a iya le a kutali ko o soyo le a̱ ma̱suku. Ka̱ta̱ a̱ ya̱na̱ le o mogbodo ko ta na a yaꞋanka emeshe. Ka̱ta̱ o yokpo an ili i na a kangalai m maniꞋin ma zaitu.
8 O povo dispersava-se para colhê-lo; moía-o com a mó ou esmagava-o num pilão, cozia-o numa panela e fazia bolos com ele, os quais tinham o sabor de um bolo amassado com óleo.
9 Ayin a na baci de dem ciza tsu matsai lo a̱ ubuta̱ wa̱ a̱pa̱m n kayin, ka̱ta̱ mana feu vu uta̱.
9 Enquanto de noite caía o orvalho no campo, caía também com ele o maná.
10 Ɗa Musa u panai uma ra̱ka̱ a̱ ma̱shi, yaba dem a kashani a̱ utsutsu u ka̱pa̱m ka̱ ni. Ɗa Vuzavaguɗu u yaꞋin wupa ka̱u, ɗa Musa u na̱mgba̱i ka̱tsuma̱.
10 Ouviu Moisés o povo que chorava, agrupado por famílias, cada uma à entrada de sua tenda. A cólera do Senhor acendeu-se com violência. Moisés entristeceu-se.
11 Ɗa Musa u danai Vuzavaguɗu, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kutakacika kagbashi ka̱ nu? Yiɗa̱i n yaꞋin i na i na̱mgba̱i nu ka̱tsuma̱ ali ɗa vu ka̱sukpa̱i a̱miki a uma a nampa ra̱ka̱ wa̱ va̱?
11 E disse ao Senhor: "Por que afligis vosso servo? Por que não acho eu favor a vossos olhos, vós que me impusestes a carga de todo esse povo?
12 Mpa ɗa n ɗikai ka̱tsuma̱ ka uma a nampa ra̱ka̱? Mpa ɗa m matsai le? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu danai mu n ɗika le ekiye a̱ va̱, uteku tsu na kowoꞋi ka maku ke ci keɓe mereɓu, a kubanka iɗika i na vu kucinai va kuneke ikaya i le?
12 Porventura fui eu que concebi esse povo? Ou acaso fui eu que o dei à luz, para me dizerdes: leva-o em teu seio como a ama costuma levar o bebê, para a terra que, com juramento, prometi aos seus pais?
13 Te ɗai ma̱ kuciya̱ inyama i na me kuneke ka̱bunda̱i ka uma a nampa ra̱ka̱? Ele na a dakakai kushiꞋika̱ mu, a kudana, <Neke tsu inyama, tsu takuma.>
13 Onde encontrarei carne para dar a todo esse povo que vem chorar perto de mim, dizendo: dá-nos carne para comer?
14 Mpa n kufuɗa kuɗika a̱miki a uma a nampa ra̱ka̱ endeꞋen va̱ ba, a yaꞋan mu ta̱ a̱miki n a̱bunda̱i.
14 Eu sozinho não posso suportar todo esse povo; ele é pesado demais para mim.
15 Tsu nampa tsu ɗa baci vu sheshei kuyaꞋan nu mpa, una mu gogo na, ɗa baci n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, jebeke mu atakaci a nampa.>>
15 Em lugar de tratar-me assim, rogo-vos que antes me façais morrer, se achei agrado a vossos olhos, a fim de que eu não veja a minha infelicidade!
16 Ɗa Vuzavuguɗu u danai Musa, <<Ɓolonku mu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ amangatatsunkupa ma aza a Isaraila, aza na vu yevei ele ɗa aza e kelime a uma, n aza a gbagbaꞋin kpamu, ka̱ta̱ vu tuka̱ le a̱ Ma̱va̱li mo Oɓolo, a shamgba ɗe koɓolo n avu.
16 O Senhor respondeu a Moisés: "Junta-me setenta homens entre os anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e tenham autoridade sobre ele. Conduze-os à tenda de reunião, onde estarão contigo.
17 Mpa mi ta̱ a̱ kucipa̱ n yaꞋan kadanshi n avu ɗe, ka̱ta̱ n jaꞋwan utsura wa ayinviki a̱ nu n neke le. I ta̱ a̱ kuɓanka̱ wu kuɗika a̱miki a uma, adama a na ka̱ta̱ vu ɗika a̱miki a endeꞋen nu ba.
17 Então descerei e ali falarei contigo. Tomarei do espírito que está em ti e o derramarei sobre eles, para que possam levar contigo a carga do povo e não estejas mais sozinho.
18 Ka̱ta̱ vu dana uma a, ciɗatangi ka̱ci ka̱ ɗa̱, makpaꞋa yi ta̱ a kutakuma inyama, adama a na Vuzavaguɗu u pana ta̱ ma̱shi ma̱ ɗa̱, ma na i danai, <Yayi u kuneke tsu inyama i kutakuma? U laꞋa ta̱ n kugaꞋan tsu bono a Masar.> Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke ɗa̱ inyama i kutakuma, ka̱ta̱ i takuma.
18 Dirás ao povo: santificai-vos para amanhã, e tereis carne para comer, pois chorasses aos ouvidos do Eterno, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Estávamos tão bem no Egito!... O Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Yi a kutakuma i ɗa a kanna kete, ko ayin e re, ko ayin a tawun, ko ayin kupa, ko ayin kamanga ba.
19 E comereis não só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 Ama o wotoi ka̱ɓula̱, yi ta̱ a kumaka i ɗa ali i yo okpo ɗa̱ ili yu unata. Adama a na i iwan ta̱ Vuzavaguɗu vu na wi a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ ɗa̱ n vuza na i shiꞋika̱i, i danai, <Yiɗa̱i ɗa vu uta̱ka̱i tsu a Masar?> >>
20 mas durante um mês inteiro, até que ela vos saia pelas narinas e vos cause nojo: porque rejeitasses o Senhor que está no meio de vós e dissestes-lhe chorando: por que saímos nós do Egito?"
21 Ɗa Musa u danai, <<Mpa ɗa a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a̱kpa̱n amangatawa̱nta̱li (600,000) a nwalu e ene. Vu dana ta̱ kpamu, <Mi ta̱ e kuneke le inyama, i na a kutakuma wotoi ka̱ɓula̱.>
21 Moisés disse: "Este povo, no meio do qual estou, conta seiscentos mil homens de pé, e dizeis que lhes dareis carne para que comam um mês inteiro!
22 Ko ɗa baci a kiɗai ushiga wa anaka n ushiga wu nlala yi ta̱ a kuyawa le? Ko o ɓolongu baci adan a mala ra̱ka̱ ɗa e nekei le, i ta̱ a kuyawa le?>>
22 Porventura matar-se-á tanta quantidade de ovelhas e bois até que tenham bastante? Ou juntar-se-ão todos os peixes do mar para fartá-los?"
23 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Vu sheshe ta̱ kukiye ku Vuzavaguɗu ki ta̱ gbati? Gogo na ve kene ta̱, ko i na n dansai yi ta̱ a kushana ko ya kushana ba.>>
23 O Senhor respondeu a Moisés: "Acaso será impotente a mão do Senhor? Verás sem demora se se fará ou não o que eu te disse."
24 Musa wu uta̱i u danai uma kadanshi ka na Vuzavaguɗu u danai. Ɗa u ɓolongi nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ amangatatsunkupa aza a Isaraila, u zuwai le uka̱ra̱Ꞌi n ka̱pa̱m ka.
24 Moisés saiu e referiu ao povo as palavras do Senhor. Reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou em volta da tenda.
25 Ɗa Vuzavaguɗu u cipa̱i punu e eleshu ɗa u yaꞋin kadanshi n a̱yi, ɗa u nekei le utsura wa ayinviki a na i u Musa ɗa u zuwakai nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma. Ana ayinviki a a̱ cipa̱i we le, a yaꞋin kene. Ama a lyaꞋa kelime n kene ba.
25 O Senhor desceu na nuvem e falou a Moisés; tomou uma parte do espírito que o animava e a pôs sobre os setenta anciãos. Apenas repousara o espírito sobre eles, começaram a profetizar; mas não continuaram.
26 Uma e re a̱ ka̱tsuma̱ ko nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma, okpoi a̱ ubuta̱ u ka̱tsura̱ wa, kula ku vuza te ku ɗaɗa Elidadu, vuza ire ɗa Medadu, ɗa ayinviki a̱ cipa̱i we le. I ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ka aza na e kecei, ama a bana a̱ ma̱va̱li ba, ɗa a yaꞋin kene ubuta̱ u na o ɓolongi.
26 Dois homens tinham ficado no acampamento: um chamava-se Eldad e o outro, Medad, e o espírito repousou também sobre eles, pois tinham sido alistados, mas não tinham ido à tenda; e profetizaram no acampamento.
27 Ɗa kolobo ko yoku ka sumai ka banai ka danai Musa, <<Elidadu m Medadu i ta̱ ɗe a kuyaꞋan kene a̱ ubuta̱ u na i a̱ ka̱tsura̱ ka.>>
27 Um jovem correu a dar notícias a Moisés: "Eldad e Medad, disse ele, profetizam no acampamento."
28 Jesuwa maku ma̱ Nun, ka̱ɓa̱nki ka Musa ali a̱yi maku, u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ Musa, sa̱nka̱ le.>>
28 Então Josué, filho de Nun, servo de Moisés desde a sua juventude, tomou a palavra: "Moisés, disse ele, meu senhor, impede-os."
29 Ama Musa u danai, <<Vi ta̱ e cisheꞋe adama a̱ va̱? N kuciga ku va̱, wi ishi a kugaꞋan a dana uma a̱ Ka̱shile ra̱ka̱ eneki a ɗa. Ufolu u va̱ u ɗa, Vuzavaguɗu u zuwa utsura wa ayinviki a̱ ni u uma dem.>>
29 Moisés, porém, respondeu: "Por que és tão zeloso por mim? Prouvera a Deus que todo o povo do Senhor profetizasse, e que o Senhor lhe desse o seu espírito!"
30 Ɗa Musa nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza Isaraila o bonoi a̱ ka̱tsura̱ e le.
30 E Moisés retirou-se do acampamento com os anciãos de Israel.
31 Ɗa Vuzavaguɗu u zuwai wunla̱i wu uta̱i a mala ɗa u tuka̱i nu nroni, ɗa a̱ yikpa̱i uka̱ra̱Ꞌi wa̱ a̱pa̱m e le dem. A kakambu ka̱ a̱pa̱m dem i ta̱ a kufuɗa kene le daꞋin ali u yawa tsu na vuza u kuliva̱ a nwalu. Kashani ku imkpi u le kpamu a kubana gaɗi ka laꞋa udashi u tatsu n iɗika ba.
31 Um vento mandado pelo Senhor, vindo das bandas do mar, trouxe consigo codornizes, e derramou-as sobre o acampamento, numa extensão de cerca de um dia de caminho para ambos os lados em volta do acampamento; e cobriam o solo, cerca de dois côvados de alto sobre a superfície da terra.
32 Ɗa ta na uma a̱ ɗa̱nga̱i n kanna ka nanlo n kayin ka̱ ni dem, ɗa kpamu o doki an kayin kasai a̱ ka̱na̱i kureme nroni ma. Aza na o ɓolongi kenu ele ɗa o ɓolongi homa kupa. Ɗa e ecikpei le uka̱ra̱Ꞌi wa̱ a̱pa̱m e le.
32 Levantou-se então o povo, e ajuntou durante todo aquele dia, toda a noite e todo o dia seguinte tantas codornizes, que aquele que menos ajuntou conseguiu encher dez homeres. E estenderam-nas, para si mesmos, em toda a volta do acampamento.
33 Ele biꞋi a kutakuma inyama ya ɗa Vuzavaguɗu u yotsongi wupa u ni we le. Ɗa u suꞋuki le m ma̱dukpa̱ ma gbani-gbani, ma na mu unai uma n a̱bunda̱i.
33 Ainda a carne estava nos seus dentes, e ainda não estava mastigada, quando a cólera do Senhor se inflamou contra o povo e o Senhor feriu o povo com um grande flagelo.
34 Adama a nannai ɗa e neꞋi ubuta̱ wa kula Kiburotu-hatava, ɗaɗa asaun a aza kutsa̱n.
34 Chamou-se àquele lugar Quibrot-Hataava, porque ali sepultou-se o povo que se deixara dominar pelo desordenado.
35 Ɗe a Kiburotu-hatava va, ɗa aza a Isaraila a lazai a kubana a Hazerotu ubuta̱ u na a̱ da̱sa̱ngi.
35 De Quibrot-Hataava, partiu o povo para Haserot, onde se deteve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.