Números 11
asg (ASG) vs NTLH
1 Kanna ke te ɗa aza a Isaraila a̱ ka̱na̱i mololo adama atakaci e le. Ana Vuzavaguɗu u panai i na i a kudansa, ɗa u yaꞋin wupa. Ɗa u suki n akina ɗa o songi uma a na i a̱ ka̱kina̱ ka̱ a̱pa̱m e le.
1 Por estarem passando por muitas dificuldades, os israelitas começaram a se queixar a Deus, o Senhor . Quando o Senhor ouviu as suas reclamações, ficou irado e fez cair fogo em cima deles. O fogo queimou no meio deles e destruiu uma ponta do acampamento.
2 Ɗa uma a bankai m ma̱shi me le u Musa, yeve u vasai u Vuzavaguɗu ɗa akina a a̱ kima̱i.
2 Então o povo gritou, pedindo socorro a Moisés; Moisés orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Ɗa e ɗekei ubuta̱ wa n kula Tabera, adama a na akina a Vuzavaguɗu a̱ kula̱ ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ke le.
3 Aí puseram naquele lugar o nome de Taberá porque ali o fogo do Senhor havia queimado no meio deles.
4 Ɗa ka̱tsura̱ ka uma a kavama ko yoku ka na ka̱ ɗa̱nga̱i nwalu koɓolo n aza a Isaraila, a̱ ɗa̱nga̱i kazagba ki ili kulyaꞋa. A na a̱ gita̱i mololo ɗa aza Isaraila feu a̱ ɗengusa̱i mololo, a danai, <<Yayi u kuneke tsu inyama tsu takuma?
4 Havia estrangeiros viajando com os israelitas. Eles estavam com muita vontade de comer carne, e até mesmo os israelitas começaram a reclamar, dizendo: — Ah, se tivéssemos um pouco de carne para comer!
5 Ci ciɓa ta̱ n adan a na tsu takumai gbani a Masar gbani koɓolo n kokumba, n guna, n a̱luwa̱shi arambasa koɓolo n arambasagawan.
5 No Egito comíamos quanto peixe queríamos, e era de graça. E que saudades dos pepinos, dos melões, das verduras, das cebolas e dos alhos!
6 Ama gogo na a̱ tsu ɗa na a kambulu, utsura u tsu u kotso ta̱, babu ilikulya sai mana koci.>>
6 Mas agora acabaram-se as nossas forças. Não há mais nada para comer, e a única coisa que vemos é esse maná !
7 Mana ili yoku i ɗa i na i yotsoi igeɓetsu wa̱ri n usumbi tsu mini mo tsulo.
7 (O maná era parecido com pequenas sementes brancas, meio amareladas. Ele caía durante a noite, com o orvalho. No dia seguinte de manhã, o povo ia apanhá-lo em volta do acampamento. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões, cozinhavam numa panela e faziam pães achatados que tinham gosto de pão assado com azeite.)
8 Uma a̱ tsu uta̱ ta̱ ka̱ta̱ o ɓolongu, ka̱ta̱ a iya le a kutali ko o soyo le a̱ ma̱suku. Ka̱ta̱ a̱ ya̱na̱ le o mogbodo ko ta na a yaꞋanka emeshe. Ka̱ta̱ o yokpo an ili i na a kangalai m maniꞋin ma zaitu.
8 — ausente —
9 Ayin a na baci de dem ciza tsu matsai lo a̱ ubuta̱ wa̱ a̱pa̱m n kayin, ka̱ta̱ mana feu vu uta̱.
9 — ausente —
10 Ɗa Musa u panai uma ra̱ka̱ a̱ ma̱shi, yaba dem a kashani a̱ utsutsu u ka̱pa̱m ka̱ ni. Ɗa Vuzavaguɗu u yaꞋin wupa ka̱u, ɗa Musa u na̱mgba̱i ka̱tsuma̱.
10 Então Moisés ouviu o choro do povo. Cada família chorava na entrada da sua barraca. O Senhor ficou muito irado . E Moisés também ficou aborrecido
11 Ɗa Musa u danai Vuzavaguɗu, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kutakacika kagbashi ka̱ nu? Yiɗa̱i n yaꞋin i na i na̱mgba̱i nu ka̱tsuma̱ ali ɗa vu ka̱sukpa̱i a̱miki a uma a nampa ra̱ka̱ wa̱ va̱?
11 e disse a Deus, o Senhor : — Por que me tens tratado tão mal? Por que estás aborrecido comigo? Por que me deste um trabalho tão pesado de dirigir todo este povo?
12 Mpa ɗa n ɗikai ka̱tsuma̱ ka uma a nampa ra̱ka̱? Mpa ɗa m matsai le? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu danai mu n ɗika le ekiye a̱ va̱, uteku tsu na kowoꞋi ka maku ke ci keɓe mereɓu, a kubanka iɗika i na vu kucinai va kuneke ikaya i le?
12 Eu não fiz este povo, nem dei à luz esta gente! Por que me pedes que faça como uma babá e os carregue no colo como criancinhas para a terra que juraste dar aos seus antepassados?
13 Te ɗai ma̱ kuciya̱ inyama i na me kuneke ka̱bunda̱i ka uma a nampa ra̱ka̱? Ele na a dakakai kushiꞋika̱ mu, a kudana, <Neke tsu inyama, tsu takuma.>
13 Onde poderia eu conseguir carne para dar a todo este povo? Eles vêm chorar perto de mim e dizem que querem comer carne.
14 Mpa n kufuɗa kuɗika a̱miki a uma a nampa ra̱ka̱ endeꞋen va̱ ba, a yaꞋan mu ta̱ a̱miki n a̱bunda̱i.
14 Eu sozinho não posso cuidar de todo este povo; isso é demais para mim!
15 Tsu nampa tsu ɗa baci vu sheshei kuyaꞋan nu mpa, una mu gogo na, ɗa baci n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, jebeke mu atakaci a nampa.>>
15 Se vais me tratar desse jeito, tem pena de mim e mata-me! Se gostas de mim, não deixes que eu continue sofrendo deste jeito!
16 Ɗa Vuzavuguɗu u danai Musa, <<Ɓolonku mu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ amangatatsunkupa ma aza a Isaraila, aza na vu yevei ele ɗa aza e kelime a uma, n aza a gbagbaꞋin kpamu, ka̱ta̱ vu tuka̱ le a̱ Ma̱va̱li mo Oɓolo, a shamgba ɗe koɓolo n avu.
16 O Senhor Deus respondeu a Moisés: — Reúna para mim setenta homens, que você sabe que são líderes, entre os mais respeitados do povo de Israel; leve-os até a
17 Mpa mi ta̱ a̱ kucipa̱ n yaꞋan kadanshi n avu ɗe, ka̱ta̱ n jaꞋwan utsura wa ayinviki a̱ nu n neke le. I ta̱ a̱ kuɓanka̱ wu kuɗika a̱miki a uma, adama a na ka̱ta̱ vu ɗika a̱miki a endeꞋen nu ba.
17 Então eu descerei e falarei com você ali; tirarei uma parte do Espírito que lhe dei e darei a eles, para que o ajudem no pesado trabalho de cuidar do povo. Assim, você não precisará fazer isso sozinho.
18 Ka̱ta̱ vu dana uma a, ciɗatangi ka̱ci ka̱ ɗa̱, makpaꞋa yi ta̱ a kutakuma inyama, adama a na Vuzavaguɗu u pana ta̱ ma̱shi ma̱ ɗa̱, ma na i danai, <Yayi u kuneke tsu inyama i kutakuma? U laꞋa ta̱ n kugaꞋan tsu bono a Masar.> Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke ɗa̱ inyama i kutakuma, ka̱ta̱ i takuma.
18 Agora diga ao povo o seguinte: “Purifiquem-se para amanhã; vocês vão comer carne. O Senhor ouviu vocês chorando e dizendo que queriam carne e que passavam bem no Egito. Por isso o Senhor lhes dará carne, e vocês a comerão.
19 Yi a kutakuma i ɗa a kanna kete, ko ayin e re, ko ayin a tawun, ko ayin kupa, ko ayin kamanga ba.
19 E não comerão só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 Ama o wotoi ka̱ɓula̱, yi ta̱ a kumaka i ɗa ali i yo okpo ɗa̱ ili yu unata. Adama a na i iwan ta̱ Vuzavaguɗu vu na wi a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ ɗa̱ n vuza na i shiꞋika̱i, i danai, <Yiɗa̱i ɗa vu uta̱ka̱i tsu a Masar?> >>
20 mas durante um mês inteiro, até que saia pelos seus narizes, e vocês ficarem com nojo. Pois vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e se queixaram, dizendo que nunca deveriam ter saído do Egito.”
21 Ɗa Musa u danai, <<Mpa ɗa a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a̱kpa̱n amangatawa̱nta̱li (600,000) a nwalu e ene. Vu dana ta̱ kpamu, <Mi ta̱ e kuneke le inyama, i na a kutakuma wotoi ka̱ɓula̱.>
21 Moisés disse: — Estou levando seiscentos mil homens, e tu dizes que vais dar a essa gente carne para comer o mês inteiro?
22 Ko ɗa baci a kiɗai ushiga wa anaka n ushiga wu nlala yi ta̱ a kuyawa le? Ko o ɓolongu baci adan a mala ra̱ka̱ ɗa e nekei le, i ta̱ a kuyawa le?>>
22 Onde haveria tantas ovelhas e vacas para matar a fim de que todos ficassem satisfeitos? Será que todos os peixes do mar juntos poderiam alimentar essa gente?
23 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Vu sheshe ta̱ kukiye ku Vuzavaguɗu ki ta̱ gbati? Gogo na ve kene ta̱, ko i na n dansai yi ta̱ a kushana ko ya kushana ba.>>
23 Porém o Senhor Deus respondeu a Moisés: — Será que eu tenho tão pouco poder? Agora mesmo você verá se o que eu disse vai acontecer ou não.
24 Musa wu uta̱i u danai uma kadanshi ka na Vuzavaguɗu u danai. Ɗa u ɓolongi nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ amangatatsunkupa aza a Isaraila, u zuwai le uka̱ra̱Ꞌi n ka̱pa̱m ka.
24 Então Moisés saiu e contou ao povo o que o Senhor tinha dito. Ele reuniu setenta líderes do povo e os pôs ao redor da Tenda.
25 Ɗa Vuzavaguɗu u cipa̱i punu e eleshu ɗa u yaꞋin kadanshi n a̱yi, ɗa u nekei le utsura wa ayinviki a na i u Musa ɗa u zuwakai nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma. Ana ayinviki a a̱ cipa̱i we le, a yaꞋin kene. Ama a lyaꞋa kelime n kene ba.
25 Aí o Senhor desceu na nuvem e falou com ele. Deus tirou uma parte do Espírito que tinha dado a Moisés e deu aos setenta líderes. Quando o Espírito veio sobre eles, eles começaram a falar alto como profetas ; porém isso durou pouco tempo.
26 Uma e re a̱ ka̱tsuma̱ ko nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma, okpoi a̱ ubuta̱ u ka̱tsura̱ wa, kula ku vuza te ku ɗaɗa Elidadu, vuza ire ɗa Medadu, ɗa ayinviki a̱ cipa̱i we le. I ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ka aza na e kecei, ama a bana a̱ ma̱va̱li ba, ɗa a yaꞋin kene ubuta̱ u na o ɓolongi.
26 Dois dos setenta líderes ficaram no acampamento e não foram até a Tenda Sagrada. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito veio sobre eles, e eles também começaram a falar alto como profetas.
27 Ɗa kolobo ko yoku ka sumai ka banai ka danai Musa, <<Elidadu m Medadu i ta̱ ɗe a kuyaꞋan kene a̱ ubuta̱ u na i a̱ ka̱tsura̱ ka.>>
27 Então um rapaz foi correndo contar que Eldade e Medade estavam profetizando no acampamento.
28 Jesuwa maku ma̱ Nun, ka̱ɓa̱nki ka Musa ali a̱yi maku, u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ Musa, sa̱nka̱ le.>>
28 Aí Josué, filho de Num, que desde a sua mocidade era auxiliar de Moisés, foi logo dizendo: — Moisés, meu chefe, não deixe que eles façam isso!
29 Ama Musa u danai, <<Vi ta̱ e cisheꞋe adama a̱ va̱? N kuciga ku va̱, wi ishi a kugaꞋan a dana uma a̱ Ka̱shile ra̱ka̱ eneki a ɗa. Ufolu u va̱ u ɗa, Vuzavaguɗu u zuwa utsura wa ayinviki a̱ ni u uma dem.>>
29 Moisés respondeu: — Por que você está preocupado com os meus direitos, quando eu é que deveria estar? Eu gostaria que o
30 Ɗa Musa nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza Isaraila o bonoi a̱ ka̱tsura̱ e le.
30 Depois Moisés e os setenta líderes do povo de Israel voltaram para o acampamento.
31 Ɗa Vuzavaguɗu u zuwai wunla̱i wu uta̱i a mala ɗa u tuka̱i nu nroni, ɗa a̱ yikpa̱i uka̱ra̱Ꞌi wa̱ a̱pa̱m e le dem. A kakambu ka̱ a̱pa̱m dem i ta̱ a kufuɗa kene le daꞋin ali u yawa tsu na vuza u kuliva̱ a nwalu. Kashani ku imkpi u le kpamu a kubana gaɗi ka laꞋa udashi u tatsu n iɗika ba.
31 De repente, o Senhor mandou um vento que trouxe do mar bandos de codornas. Elas caíram no acampamento e em volta, em todas as direções, a uma distância de uns trinta quilômetros; e cobriram o chão em montes de quase um metro de altura.
32 Ɗa ta na uma a̱ ɗa̱nga̱i n kanna ka nanlo n kayin ka̱ ni dem, ɗa kpamu o doki an kayin kasai a̱ ka̱na̱i kureme nroni ma. Aza na o ɓolongi kenu ele ɗa o ɓolongi homa kupa. Ɗa e ecikpei le uka̱ra̱Ꞌi wa̱ a̱pa̱m e le.
32 Assim, todo aquele dia, toda aquela noite e todo o dia seguinte o povo trabalhou catando codornas; ninguém juntou menos de mil quilos. E espalharam as codornas ao redor do acampamento para secar.
33 Ele biꞋi a kutakuma inyama ya ɗa Vuzavaguɗu u yotsongi wupa u ni we le. Ɗa u suꞋuki le m ma̱dukpa̱ ma gbani-gbani, ma na mu unai uma n a̱bunda̱i.
33 Quando ainda havia muita carne para comer, o Senhor ficou irado com o povo e os castigou com uma terrível epidemia, que matou muita gente.
34 Adama a nannai ɗa e neꞋi ubuta̱ wa kula Kiburotu-hatava, ɗaɗa asaun a aza kutsa̱n.
34 Por isso puseram naquele lugar o nome de Quibrote-Ataavá, que quer dizer “As Sepulturas do Desejo”; pois ali foram sepultadas as pessoas que estavam loucas de vontade de comer carne.
35 Ɗe a Kiburotu-hatava va, ɗa aza a Isaraila a lazai a kubana a Hazerotu ubuta̱ u na a̱ da̱sa̱ngi.
35 Depois os israelitas foram até Hazerote e acamparam ali.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.