Números 11
asg (ASG) vs NVT
1 Kanna ke te ɗa aza a Isaraila a̱ ka̱na̱i mololo adama atakaci e le. Ana Vuzavaguɗu u panai i na i a kudansa, ɗa u yaꞋin wupa. Ɗa u suki n akina ɗa o songi uma a na i a̱ ka̱kina̱ ka̱ a̱pa̱m e le.
1 O povo começou a reclamar de sua situação ao S enhor , que ouviu tudo que diziam. Então a ira do S enhor se acendeu, e ele enviou fogo que ardeu entre o povo, devorando alguns que viviam nas extremidades do acampamento.
2 Ɗa uma a bankai m ma̱shi me le u Musa, yeve u vasai u Vuzavaguɗu ɗa akina a a̱ kima̱i.
2 O povo gritou, pedindo ajuda a Moisés, e quando ele orou ao S enhor , o fogo se apagou.
3 Ɗa e ɗekei ubuta̱ wa n kula Tabera, adama a na akina a Vuzavaguɗu a̱ kula̱ ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ke le.
3 Depois disso, aquele lugar foi chamado de Taberá, pois o fogo do S enhor ardeu ali entre eles.
4 Ɗa ka̱tsura̱ ka uma a kavama ko yoku ka na ka̱ ɗa̱nga̱i nwalu koɓolo n aza a Isaraila, a̱ ɗa̱nga̱i kazagba ki ili kulyaꞋa. A na a̱ gita̱i mololo ɗa aza Isaraila feu a̱ ɗengusa̱i mololo, a danai, <<Yayi u kuneke tsu inyama tsu takuma?
4 Então o bando de estrangeiros que viajava com os israelitas começou a desejar intensamente a comida do Egito. E o povo de Israel também começou a se queixar: “Ah, se tivéssemos carne para comer!
5 Ci ciɓa ta̱ n adan a na tsu takumai gbani a Masar gbani koɓolo n kokumba, n guna, n a̱luwa̱shi arambasa koɓolo n arambasagawan.
5 Que saudade dos peixes que comíamos de graça no Egito! Também tínhamos pepinos, melões, alhos-porós, cebolas e alhos à vontade.
6 Ama gogo na a̱ tsu ɗa na a kambulu, utsura u tsu u kotso ta̱, babu ilikulya sai mana koci.>>
6 Mas, agora, perdemos o apetite. Não vemos outra coisa além desse maná!”.
7 Mana ili yoku i ɗa i na i yotsoi igeɓetsu wa̱ri n usumbi tsu mini mo tsulo.
7 O maná era como semente de coentro e tinha aparência de resina.
8 Uma a̱ tsu uta̱ ta̱ ka̱ta̱ o ɓolongu, ka̱ta̱ a iya le a kutali ko o soyo le a̱ ma̱suku. Ka̱ta̱ a̱ ya̱na̱ le o mogbodo ko ta na a yaꞋanka emeshe. Ka̱ta̱ o yokpo an ili i na a kangalai m maniꞋin ma zaitu.
8 O povo saía e o recolhia do chão. Usava-o para fazer farinha, triturando-o em moinhos manuais ou socando-o em pilões. Depois, cozinhava o maná numa panela e fazia bolos achatados, que tinham gosto de massa folheada assada com azeite.
9 Ayin a na baci de dem ciza tsu matsai lo a̱ ubuta̱ wa̱ a̱pa̱m n kayin, ka̱ta̱ mana feu vu uta̱.
9 O maná caía sobre o acampamento durante a noite, com o orvalho.
10 Ɗa Musa u panai uma ra̱ka̱ a̱ ma̱shi, yaba dem a kashani a̱ utsutsu u ka̱pa̱m ka̱ ni. Ɗa Vuzavaguɗu u yaꞋin wupa ka̱u, ɗa Musa u na̱mgba̱i ka̱tsuma̱.
10 Moisés ouviu todas as famílias reclamando à entrada de suas tendas, e a ira do S enhor se acendeu. Com isso, Moisés se revoltou
11 Ɗa Musa u danai Vuzavaguɗu, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kutakacika kagbashi ka̱ nu? Yiɗa̱i n yaꞋin i na i na̱mgba̱i nu ka̱tsuma̱ ali ɗa vu ka̱sukpa̱i a̱miki a uma a nampa ra̱ka̱ wa̱ va̱?
11 e disse ao S enhor : “Por que tratas a mim, teu servo, com tanta crueldade? Tem misericórdia de mim! O que fiz para merecer o peso de todo este povo?
12 Mpa ɗa n ɗikai ka̱tsuma̱ ka uma a nampa ra̱ka̱? Mpa ɗa m matsai le? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu danai mu n ɗika le ekiye a̱ va̱, uteku tsu na kowoꞋi ka maku ke ci keɓe mereɓu, a kubanka iɗika i na vu kucinai va kuneke ikaya i le?
12 Por acaso gerei ou dei à luz este povo? Por que me pedes para carregá-lo nos braços como a mãe carrega o bebê que mama? Como o levarei à terra que juraste dar a seus antepassados?
13 Te ɗai ma̱ kuciya̱ inyama i na me kuneke ka̱bunda̱i ka uma a nampa ra̱ka̱? Ele na a dakakai kushiꞋika̱ mu, a kudana, <Neke tsu inyama, tsu takuma.>
13 Onde conseguirei carne para todo este povo? Eles vêm a mim reclamando dizendo: ‘Dê-nos carne para comer!’.
14 Mpa n kufuɗa kuɗika a̱miki a uma a nampa ra̱ka̱ endeꞋen va̱ ba, a yaꞋan mu ta̱ a̱miki n a̱bunda̱i.
14 Sozinho, não sou capaz de carregar todo este povo! O peso é grande demais!
15 Tsu nampa tsu ɗa baci vu sheshei kuyaꞋan nu mpa, una mu gogo na, ɗa baci n ciya̱i mapasa ma singai wa̱ nu, jebeke mu atakaci a nampa.>>
15 Se é assim que pretendes me tratar, mata-me de uma vez; para mim seria um favor, pois eu não veria esta calamidade!”.
16 Ɗa Vuzavuguɗu u danai Musa, <<Ɓolonku mu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ amangatatsunkupa ma aza a Isaraila, aza na vu yevei ele ɗa aza e kelime a uma, n aza a gbagbaꞋin kpamu, ka̱ta̱ vu tuka̱ le a̱ Ma̱va̱li mo Oɓolo, a shamgba ɗe koɓolo n avu.
16 Então o S enhor disse a Moisés: “Reúna diante de mim setenta homens reconhecidos como autoridades e líderes de Israel. Leve-os à tenda do encontro, para que permaneçam ali com você.
17 Mpa mi ta̱ a̱ kucipa̱ n yaꞋan kadanshi n avu ɗe, ka̱ta̱ n jaꞋwan utsura wa ayinviki a̱ nu n neke le. I ta̱ a̱ kuɓanka̱ wu kuɗika a̱miki a uma, adama a na ka̱ta̱ vu ɗika a̱miki a endeꞋen nu ba.
17 Eu descerei e falarei com você. Tomarei um pouco do Espírito que está sobre você e o colocarei sobre eles. Assim, dividirão com você o peso do povo, para que não precise carregá-lo sozinho.
18 Ka̱ta̱ vu dana uma a, ciɗatangi ka̱ci ka̱ ɗa̱, makpaꞋa yi ta̱ a kutakuma inyama, adama a na Vuzavaguɗu u pana ta̱ ma̱shi ma̱ ɗa̱, ma na i danai, <Yayi u kuneke tsu inyama i kutakuma? U laꞋa ta̱ n kugaꞋan tsu bono a Masar.> Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke ɗa̱ inyama i kutakuma, ka̱ta̱ i takuma.
18 “Diga ao povo: ‘Consagrem-se, pois amanhã terão carne para comer. Vocês reclamaram e o S enhor os ouviu quando disseram: ‘Ah, se tivéssemos carne para comer! Estávamos melhor no Egito!’. Agora o S enhor lhes dará carne, e vocês terão de comê-la.
19 Yi a kutakuma i ɗa a kanna kete, ko ayin e re, ko ayin a tawun, ko ayin kupa, ko ayin kamanga ba.
19 E não será apenas um dia, ou dois, ou cinco, ou dez ou mesmo vinte.
20 Ama o wotoi ka̱ɓula̱, yi ta̱ a kumaka i ɗa ali i yo okpo ɗa̱ ili yu unata. Adama a na i iwan ta̱ Vuzavaguɗu vu na wi a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ ɗa̱ n vuza na i shiꞋika̱i, i danai, <Yiɗa̱i ɗa vu uta̱ka̱i tsu a Masar?> >>
20 Comerão carne por um mês inteiro, até lhes sair pelo nariz e vocês enjoarem dela, pois rejeitaram o S enhor que está aqui entre vocês e reclamaram contra ele, dizendo: ‘Por que saímos do Egito?’’”.
21 Ɗa Musa u danai, <<Mpa ɗa a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a̱kpa̱n amangatawa̱nta̱li (600,000) a nwalu e ene. Vu dana ta̱ kpamu, <Mi ta̱ e kuneke le inyama, i na a kutakuma wotoi ka̱ɓula̱.>
21 Moisés, porém, respondeu ao S enhor : “Tenho comigo um exército de seiscentos mil soldados e, no entanto, dizes: ‘Eu lhes darei carne durante um mês inteiro!’.
22 Ko ɗa baci a kiɗai ushiga wa anaka n ushiga wu nlala yi ta̱ a kuyawa le? Ko o ɓolongu baci adan a mala ra̱ka̱ ɗa e nekei le, i ta̱ a kuyawa le?>>
22 Mesmo que abatêssemos todos os nossos rebanhos, bastaria para satisfazê-los? Mesmo que pegássemos todos os peixes do mar, seria suficiente?”.
23 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Vu sheshe ta̱ kukiye ku Vuzavaguɗu ki ta̱ gbati? Gogo na ve kene ta̱, ko i na n dansai yi ta̱ a kushana ko ya kushana ba.>>
23 Então o S enhor disse a Moisés: “Você duvida do meu poder? Agora você verá se minha palavra se cumprirá ou não!”.
24 Musa wu uta̱i u danai uma kadanshi ka na Vuzavaguɗu u danai. Ɗa u ɓolongi nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ amangatatsunkupa aza a Isaraila, u zuwai le uka̱ra̱Ꞌi n ka̱pa̱m ka.
24 Moisés saiu e transmitiu as palavras do S enhor ao povo. Reuniu os setenta líderes e os colocou ao redor da tenda da reunião.
25 Ɗa Vuzavaguɗu u cipa̱i punu e eleshu ɗa u yaꞋin kadanshi n a̱yi, ɗa u nekei le utsura wa ayinviki a na i u Musa ɗa u zuwakai nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma. Ana ayinviki a a̱ cipa̱i we le, a yaꞋin kene. Ama a lyaꞋa kelime n kene ba.
25 O S enhor desceu na nuvem e falou com ele. Depois, deu aos setenta líderes o mesmo Espírito que estava sobre Moisés. E, quando o Espírito pousou sobre eles, os líderes profetizaram, algo que nunca mais aconteceu.
26 Uma e re a̱ ka̱tsuma̱ ko nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma, okpoi a̱ ubuta̱ u ka̱tsura̱ wa, kula ku vuza te ku ɗaɗa Elidadu, vuza ire ɗa Medadu, ɗa ayinviki a̱ cipa̱i we le. I ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ka aza na e kecei, ama a bana a̱ ma̱va̱li ba, ɗa a yaꞋin kene ubuta̱ u na o ɓolongi.
26 Dois homens, Eldade e Medade, haviam permanecido no acampamento. Faziam parte da lista de autoridades, mas não tinham ido à tenda da reunião. E, no entanto, o Espírito também pousou sobre eles, de modo que profetizaram ali no acampamento.
27 Ɗa kolobo ko yoku ka sumai ka banai ka danai Musa, <<Elidadu m Medadu i ta̱ ɗe a kuyaꞋan kene a̱ ubuta̱ u na i a̱ ka̱tsura̱ ka.>>
27 Um rapaz correu e contou a Moisés: “Eldade e Medade estão profetizando no acampamento!”.
28 Jesuwa maku ma̱ Nun, ka̱ɓa̱nki ka Musa ali a̱yi maku, u danai, <<Vuzagbayin vu va̱ Musa, sa̱nka̱ le.>>
28 Josué, filho de Num, que desde jovem era auxiliar de Moisés, protestou: “Moisés, meu senhor, faça-os parar!”.
29 Ama Musa u danai, <<Vi ta̱ e cisheꞋe adama a̱ va̱? N kuciga ku va̱, wi ishi a kugaꞋan a dana uma a̱ Ka̱shile ra̱ka̱ eneki a ɗa. Ufolu u va̱ u ɗa, Vuzavaguɗu u zuwa utsura wa ayinviki a̱ ni u uma dem.>>
29 Moisés, porém, respondeu: “Você está com ciúmes por mim? Que bom seria se todos do povo do S enhor fossem profetas e se o S enhor colocasse seu Espírito sobre todos eles!”.
30 Ɗa Musa nu nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza Isaraila o bonoi a̱ ka̱tsura̱ e le.
30 Então Moisés voltou ao acampamento com as autoridades de Israel.
31 Ɗa Vuzavaguɗu u zuwai wunla̱i wu uta̱i a mala ɗa u tuka̱i nu nroni, ɗa a̱ yikpa̱i uka̱ra̱Ꞌi wa̱ a̱pa̱m e le dem. A kakambu ka̱ a̱pa̱m dem i ta̱ a kufuɗa kene le daꞋin ali u yawa tsu na vuza u kuliva̱ a nwalu. Kashani ku imkpi u le kpamu a kubana gaɗi ka laꞋa udashi u tatsu n iɗika ba.
31 O S enhor mandou um vento que trouxe codornas do lado do mar e as fez voar baixo por todo o acampamento. Numa área de vários quilômetros em todas as direções, voavam a uma altura de quase um metro do chão.
32 Ɗa ta na uma a̱ ɗa̱nga̱i n kanna ka nanlo n kayin ka̱ ni dem, ɗa kpamu o doki an kayin kasai a̱ ka̱na̱i kureme nroni ma. Aza na o ɓolongi kenu ele ɗa o ɓolongi homa kupa. Ɗa e ecikpei le uka̱ra̱Ꞌi wa̱ a̱pa̱m e le.
32 O povo saiu e pegou codornas durante todo aquele dia, toda aquela noite e todo o dia seguinte. Ninguém recolheu menos de dez cestos grandes. Em seguida, espalharam as codornas por todo o acampamento para secá-las.
33 Ele biꞋi a kutakuma inyama ya ɗa Vuzavaguɗu u yotsongi wupa u ni we le. Ɗa u suꞋuki le m ma̱dukpa̱ ma gbani-gbani, ma na mu unai uma n a̱bunda̱i.
33 Mas, enquanto ainda se empanturravam, com a boca cheia de carne, a ira do S enhor se acendeu contra o povo, e ele os feriu com uma praga terrível.
34 Adama a nannai ɗa e neꞋi ubuta̱ wa kula Kiburotu-hatava, ɗaɗa asaun a aza kutsa̱n.
34 Por isso, aquele lugar foi chamado de Quibrote-Hataavá, pois ali sepultaram o povo que cobiçou a carne do Egito.
35 Ɗe a Kiburotu-hatava va, ɗa aza a Isaraila a lazai a kubana a Hazerotu ubuta̱ u na a̱ da̱sa̱ngi.
35 De Quibrote-Hataavá o povo viajou para Hazerote, onde ficou algum tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.