Neemias 13
asg (ASG) vs NTLH
1 A kanna ka nanlo kaꞋa e kecei katagarda ka̱ wila̱ u Musa atsuvu a uma dem a kupana ɗa a cinai punu uɗani a danai, ka̱ta̱ vuza vu Amon n vuza vu Mowabu a uwa a̱ ubuta̱ u uma a̱ Ka̱shile ba.
1 A Lei de Moisés estava sendo lida em voz alta para o povo. Então chegaram ao trecho que diz que nunca seria permitido que nenhum amonita ou moabita se juntasse ao povo de Deus.
2 Adama a na aza a Amon n aza a Mowabu e neꞋe aza a Isaraila ilikulyaꞋa n mini mo kusoꞋo ba, ana uta̱i a iɗika i Masar. Ɗa a kucikpa e nekei Balam ikebe u yaꞋanka uma a̱ Ka̱shile una̱wuya, ama ɗa Ka̱shile ka̱ tsu ko bonokoi una̱wuya wo okpoi una̱singai.
2 Isso porque o povo de Amom e o de Moabe não haviam dado comida nem água aos israelitas na sua viagem quando saíram do Egito. Em vez disso, esses dois povos haviam pago a Balaão para amaldiçoar o povo de Israel. Mas o nosso Deus virou a maldição em bênção.
3 Ana aza a Isaraila a panai wila̱ u Musa wa, ɗa o rononoi ka̱ci ka̱ le a̱ ka̱tsuma̱ ko omoci.
3 Quando os israelitas ouviram a leitura dessa lei, eles expulsaram os estrangeiros do meio deles.
4 Kafu makyan ma nampa ci na ɗe a zuwa Eliyashibu ganu u la̱na̱ unu a kuzuwa ku KpaꞋa ku Ka̱shile ka̱ tsu. Adama a na wi ta̱ n kumaci n Tobiya,
4 Antes desses acontecimentos, o sacerdote Eliasibe, que era o encarregado dos depósitos do Templo, havia se ligado com Tobias por laços de parentesco.
5 ɗa u nekei Tobiya kunu ku kuzuwa ku gbanyin ku na ishi a tsu zuwa ili i kashina n ki ili i ma̱gula̱ni n ku ucanuku u na a ci yaꞋanka ulinga A̱Ꞌisa̱ a gbayin, n ili ite a̱ ka̱tsuma̱ ka kupa n ma̱kya̱n ma savu n maniꞋin ma zaitu tsu na e kecei adama aza e Levi n aza a ishipa n aza a kindi ku utsutsu wa̱ A̱Ꞌisa̱ a gbayin, n kuneꞋe adama anan ganu.
5 Por isso, havia deixado que Tobias usasse uma sala grande onde antes eram guardadas as ofertas de cereais e de incenso, os objetos usados no Templo, as ofertas para os sacerdotes e a décima parte dos cereais, do vinho e do azeite dados para os levitas , para os músicos e para os guardas do Templo.
6 Ana ili i nanlo i gita̱i, mpa punu a Urushelima ba, adama a na a̱ ka̱ya̱ kamangankupa n ke i re ko tsugono tsu Atazesu vuza vu Babila, ɗa m banai u mogono. Makyan kenu ɗa n folonoi mogono adama a na m bono a Urushelima.
6 Porém, quando isso aconteceu, eu não estava em Jerusalém porque, no ano trinta e dois do reinado de Artaxerxes, da Babilônia , eu havia voltado para lá a fim de dar ao rei um relatório. Mas, depois de algum tempo, ele deixou que eu voltasse.
7 Ana m bonoi a Urushelima, ɗa n cinai ili i gbani-gbani i na Eliyashibu u yaꞋin, u foɓusokoi Tobiya kunu punu anunu a ulanga u KpaꞋa ku Ka̱shile.
7 Então voltei para Jerusalém e fiquei sabendo do mal que Eliasibe havia feito, deixando que Tobias usasse uma sala do Templo.
8 Ɗa n yaꞋin wupa u ka̱u, mu utuka̱i n ucanuku u Tobiya ra̱ka̱ n taɗuki u ɗa pulai.
8 Eu fiquei tão furioso, que joguei todos os móveis de Tobias para fora da sala.
9 N zuwai a takpa nshinda̱ n unu ka tsu na wila̱ u danai, ɗa n bonokoi punu ucanuku u KpaꞋa ku Ka̱shile, koɓolo n kuneꞋe ki ili kashina n ki ili i ma̱gula̱ni.
9 Depois dei ordem para que a sala fosse purificada e que os objetos do Templo, as ofertas de cereais e o incenso fossem colocados ali de novo.
10 Ɗa n yevei uma e neke utafu u na a danai le e neke ba, adama a nannai ɗa aza e Levi n aza a ishipa n aza a na o tsu tono n ukuna wa̱ A̱Ꞌisa̱ a sumai o bonoi a shina e le.
10 Eu soube também que os músicos do Templo e outros levitas haviam saído de Jerusalém e voltado para as suas fazendas porque o povo não estava dando o suficiente para o sustento deles.
11 Ɗa n dansukai aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ a me ecei le, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa i ka̱sukpa̱i kpaꞋa ku Ka̱shile tsu nampa?>> Ɗa n ɗekei aza e Levi n aza a ishipa n zuwai le o bono a̱ ubuta̱ wu ulinga u le.
11 Então repreendi as autoridades por deixarem que o Templo ficasse abandonado. Depois trouxe de volta para o Templo os levitas e os músicos e os coloquei de novo nos seus postos.
12 Ɗa aza a Yahuda ra̱ka̱ a̱ tuka̱i n ili ite a̱ ka̱tsuma̱ ka kupa ki ili i kashina n ma̱kya̱n ma savu n maniꞋin ma zaitu punu a̱ unu a kuzuwa.
12 Aí todo o povo de Israel começou de novo a trazer para os depósitos do Templo a décima parte dos cereais, do vinho e do azeite.
13 Ɗa n zuwai Shelemiya ganu n Zadoku kaɗani n Pedaya vuza vu Levi, a̱ la̱na̱ n unu a kuzuwa. Ɗa kpamu n zuwai Hanan maku ma Zakuru, matsukaya ma Mataniya, wo okpo ka̱ɓa̱nki ke le, adama a na e yeve le ta̱ uma a̱ ma̱riki a ɗa, a zuwai le okpo aza e kupece ku aza e le ili i na uma a̱ tuka̱i.
13 Eu encarreguei de tomar conta dos depósitos os seguintes homens: o sacerdote Selemias, Zadoque, o escrivão, e um levita chamado Pedaías. E como ajudante deles pus Hanã, filho de Zacur e neto de Matanias. Eu sabia que podia confiar nesses homens e que eles seriam honestos na divisão dos mantimentos com os seus colegas de trabalho.
14 Ka̱shile ka̱ va̱, ciɓa nu mpa a kakuna ka nampa, ka̱ta̱ vu pura̱ngu ulinga wu usuɓi una n yaꞋin adama a KpaꞋa ku Ka̱shile ka̱ va̱ ba, n adama a ulinga u na i a kuyaꞋan a kpaꞋa ka.
14 “Ó meu Deus, lembra de todas essas coisas que eu tenho feito pelo teu Templo e pelo seu serviço.”
15 A ayin a nanlo me ene ta̱ uma a Yahuda a kuyaꞋan ma̱kya̱n, n a zuwakai njaki le aburuma a ishina n ma̱kya̱n n umaci u mambulu n ucanuku kakau a̱ ku ta̱wa̱sa̱ka̱ a Urushelima a kanna ka Ashibi. Ɗa n dansukai le ka̱ta̱ e denge ucanuku wi ilikulyaꞋa kanna ka nanlo ba.
15 Naqueles dias eu vi que em Jerusalém havia gente que no sábado pisava uvas para fazer vinho. Outros, no sábado, carregavam os seus jumentos de cereais, vinho, uvas, figos e outras coisas e levavam para dentro de Jerusalém. Então dei ordem para que não vendessem nada no sábado.
16 Uma a Taya aza a na i a̱ ida̱shi a Urushelima a̱ tuka̱ ta̱ n adan n ucanuku kakau wi idengushi i le wa aza a Yahuda a kanna ka Ashibi, punu Urushelima.
16 Alguns homens da cidade de Tiro que moravam em Jerusalém traziam peixes e todo tipo de mercadorias à cidade para vender ao nosso povo no sábado.
17 Ɗa n dansukai aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ a Yahuda n danai le,<<Ili i gbani-gbani i yiɗa̱i yi a kuyaꞋan na? Yi a̱ kula̱nga̱sa̱ kanna ka Ashibi.
17 Então eu repreendi as autoridades dos judeus e lhes disse: — Vejam só que coisa errada vocês estão fazendo! Vocês estão
18 Ta ikaya i ɗa̱ i yaꞋin nannai ba? Ali ɗa Ka̱shile ka tuka̱i tsu n ma̱dukpa̱ a̱ likuci i nampa ba? Gogo na i ciga ta̱ i zuwa Ka̱shile yaꞋan wupa n aza a Isaraila, adama a kanna ka Ashibi ka na yi a̱ kula̱nga̱sa̱ na.>>
18 Foi por isso mesmo que Deus castigou os seus antepassados, deixando que esta cidade fosse destruída. E agora vocês insistem em profanar o sábado, fazendo com que assim Deus fique ainda mais irado com Israel.
19 Ɗa n zuwai a̱ ɓa̱ya̱ngu su utsutsu u Urushelima a̱ ugiti u kanna ka Ashibi n kulivi, ka̱ta̱ kpamu utsutsu wa u yongo uɓa̱ya̱ngi ali kanna ka Ashibi ka laza. Ɗa n zuwai aza a ulinga a̱ va̱ inda utsutsu, adama a na ka̱ta̱ a uwaka n ucanuku punu a kanna ka Ashibi ba.
19 Portanto, ordenei que os portões da cidade fossem fechados antes que começasse cada sábado, logo que fosse ficando escuro , e que não fossem abertos de novo até que o sábado terminasse. E coloquei alguns dos meus homens nos portões para que nenhuma carga fosse levada para dentro da cidade no sábado.
20 Kute ku ɗa ko ku re ba aza a idengushi asai lo pulai vu mashilya ma̱ likuci i Urushelima ya ba.
20 Uma ou duas vezes, os negociantes que vendiam todo tipo de mercadorias passaram a noite de sexta-feira fora das muralhas da cidade.
21 Ama ɗa m ɓarangi le, n danai, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa yi a ku asusa paki n mashilya? Ɗa baci i doku i yaꞋin ili i nampa mi ta̱ a̱ kuka̱na̱ ɗa̱.>> Ili i ɗikai a kanna ka nanlo odoku a̱ ta̱wa̱ e kuden a kanna ka Ashibi ba.
21 Mas eu os avisei: — Não adianta vocês passarem a noite do lado de fora das muralhas, esperando pela manhã. Se vocês fizerem isso de novo, eu usarei a força. Daí em diante, eles não voltaram mais no sábado.
22 Ɗa n zuwai aza e Levi a takpai nshinda̱ n le ka̱ta̱ a bana inda utsutsu, adama a na o tono wila̱ u kanna ka Ashibi ka ko yongo ciɗa.
22 Eu mandei que os levitas se purificassem e fossem guardar os portões para termos a certeza de que o sábado seria conservado santo. “Ó meu Deus, lembra de mim por isso também e tem piedade de mim por causa do teu grande amor!”
23 A makyan ma nanlo, ɗa me enei aza a Yahuda n a̱bunda̱i a na a zuwai a̱ma̱ci aza a Ashidodu n aza a Amona n aza a Mowabu.
23 Nessa época, descobri também que muitos judeus haviam casado com mulheres de Asdode, de Amom e de Moabe.
24 Muku n le n yoku a kuyaꞋan kadanshi n kelentsu ka aza a Ashidodu n kelentsu ka uma o yoku kau, ali a̱ kpa̱ɗa̱i kufuɗa kudansa n kelentsu ke le ka Yahuda.
24 Metade dos seus filhos falava a língua de Asdode ou outra língua e não sabia falar a língua dos judeus.
25 Ɗa n dansukai le ka̱u, ɗa kpamu n yaꞋankai le una̱, n lapai aza a yoku e le ali n muɗa̱ a̱nji e le, n zuwai le a kucinai n Ka̱shile a danai,<<I o kudoku ku neke nkere n le uma a na i aza a Yahuda ba a zuwa, ko a ɗika muku n a̱ma̱ci n le ba.
25 Eu repreendi aqueles homens e os amaldiçoei; bati neles e arranquei os seus cabelos. E exigi em nome de Deus que fizessem a promessa de que nunca mais nem eles nem os seus filhos casariam com estrangeiras.
26 Ɗa n danai le, icuꞋu i kuzuwa ka̱ a̱ma̱ci a nampa a ɗa i zuwai Sulemanu mogono ma Isaraila kuyaꞋan unushi ba? A̱ ka̱tsuma̱ ku uduniya dem babu mogono ma na ma yaꞋin ci ni. Ka̱shile ka̱ ni ka cigai ta̱, ali ɗa Ka̱shile ka zuwai ni wo okpoi mogono mi Isaraila ra̱ka̱, ama omoci a̱ ma̱ci a ɗa a zuwai ni u nusai.
26 Eu disse a eles: — Foram mulheres estrangeiras que fizeram o rei Salomão pecar. Ele era mais famoso do que todos os reis das outras nações. Deus o amou e o pôs como rei de todo o povo de Israel, e no entanto ele caiu nesse pecado.
27 Ci a̱ ku ushuku n ili i na yi a kuyaꞋan ba, ali ci yaꞋan kagbanigbani kanampa ka unambi wu usuɓi u Ka̱shile ka̱ tsu, ali tsu kuzuwa omoci a̱ma̱ci.>>
27 Será que nós vamos seguir o exemplo dele e desobedecer ao nosso Deus, casando com mulheres estrangeiras?
28 Maku me te a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ muku mo olobo n Joyida, maku ma Eliyashibu ganu vu gbayin, u zuwai mekere ma Sanbalatu vuma vu Betu-horon. Ɗa n lokoi ni u ɗa̱ngulo.
28 Joiada era filho de Eliasibe, o Grande Sacerdote . Porém um dos filhos de Joiada havia casado com uma filha de Sambalate, da cidade de Bete-Horom. Por isso, eu expulsei Joiada de Jerusalém.
29 Ka̱shile ka̱ va̱ ciɓa n e le, adama a na a natukpa ta̱ ulinga u anan ganu n uzuwakpani wu ulinga u anan ganu n aza e Levi.
29 “Ó meu Deus, lembra de como essas pessoas mancharam não somente o ofício de sacerdote como também a aliança que fizeste com os sacerdotes e com os levitas!”
30 Ta n takpakai anan ganu n aza e Levi nshinda̱ mi ili i na yi ya aza a Yahuda ba, n zuwai le ulinga, yaba dem n ulinga u ni.
30 Eu purifiquei o povo de tudo o que era estrangeiro. Fiz regulamentos para os sacerdotes e para os levitas a fim de que cada um soubesse qual era a sua tarefa.
31 Ɗa kpamu n foɓusoi tsu na a̱ ku ta̱wa̱sa̱ka̱ nu nɗanga n kuyaꞋanka alyuka o kusongu a makyan ma na wu untsai, n tsu na kpamu a̱ kutuka̱ ili i kashina i na i gita̱i kugeꞋwe.
31 Organizei o fornecimento da lenha a ser usada nos sacrifícios , para que fosse trazida no tempo certo. E fiz regulamentos a respeito das ofertas dos primeiros cereais e das primeiras frutas colhidos pelo povo. “Lembra de tudo isso, ó meu Deus, e me abençoa!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.