Jonas 1

asg (ASG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kanna ke te ɗa Vuzavaguɗu u yaꞋin kadanshi n Yunana maku ma Amita,
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 <<Bana a̱ likuci i gbayin i Niniva ka̱ta̱ vu dansuka i ɗa ukuna u kadanshi ka̱ Ka̱shile, adama a na ukuna u wuya u ni u yawa ta̱ wa̱ va̱.>>
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 Ama Yunana u sumai a kubana a Tarishi, u iwain kadanshi ka Vuzavaguɗu. U tonoi n Japa ɗa u ciya̱i ɗe kpantsu ku na ka kubana a Tarishi. U tsupai ikebe ɗa u uwai u lazai n ele a kubana Tarishi, u sumai Vuzavaguɗu.
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Ɗa Vuzavaguɗu u suki wunla̱i wu utsura punu a mala ma, ɗa wunla̱i u gbani-gbani u nanlo u yaꞋin adanshi wi ta̱ o kuɓoso kpantsu ka.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Antiki a ra̱ka̱ a panai wovon ɗa yaba dem vi le u lapai una̱ a kubana u ka̱ma̱li ka̱ ni. Ɗa a̱ tsuwa̱in ucanuku u na wi punu a kpantsu ka adama a na ku ɗa ku jebe a̱miki.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Ɗa vuza kelime vu kpantsu u ta̱wa̱i u danai ni, <<Yiɗa̱i vi alavu? Ɗenga̱ vi ɗeke ka̱ma̱li ka̱ nu, u gaꞋan ba wi ta̱ a kindana tsu, ka̱ta̱ wi isa tsu.>>
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 Ɗa antiki a a dananai, <<Ta̱wa̱i, yaꞋan ci yaꞋin kula̱na̱ ciya̱ ci yeve vuza na u ronokoi tsu adama a nampa.>>A yaꞋin kula̱na̱ ku nanlo ɗa kuyikpa̱i u Yunana.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ɗa e ecei ni, <<Dana tsu, ili i na i zuwai ɗa ukuna u wuya u nampa u ta̱wa̱i wa̱ tsu. Yiɗa̱i ulinga u nu? Te ɗai vu uta̱i? Te ɗai iɗika i nu yi? Ko yiɗa̱i kelentsu ka̱ nu?>>
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 Ɗa wu ushuki, <<Mpa vuza va aza a Ibirahi ɗa, mi ta̱ kpami o kutono Vuzavaguɗu Ka̱shile ka gaɗi, a̱yi na u yaꞋin mala n iɗika.>>
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 Ɗaɗa uma a a panai wovon ka̱u ɗa a danai ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi yaꞋin nannai?>> Adama a na uma a e yeve ta̱ Yunana wi ta̱ a kusuma a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, adama a na u dana le ta̱ ɗe.
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Mala ma ta na o kudoku kuvuzukpa gbani-gbani. Ɗa e ecei ni, <<Yiɗa̱i tsa kuyaꞋanka wu adama a na mala ma ma̱ shira̱ bini?>>
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 Ɗa u danai le, <<Ɗikai mu ka̱ta̱ i vakangu mu punu a mala ma, mala ma mi ta̱ a kuvaku, mpa n yeve ta̱ a na adama a̱ va̱ a ɗa ukuna u gbani-gbani u nampa u ta̱wa̱i wa̱ ɗa̱.>>
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 N nannai dem, uma a a dakakai adama a na o bonoko kpantsu ka a̱ ka̱kina̱. Ama a fuɗa ba adama a na wunla̱i u zuwa ta̱ mala ma o doki aɓau n a̱bunda̱i u laꞋi tsu na wi ishi.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 Ɗaɗa e ɗekei Vuzavaguɗu, <<Vuzavaguɗu ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ tsu tsu kuwa̱ adama a na tsu unai vuma vu nampa ba. Ka̱ta̱ ve ece mpasa n vuma vu babu unushi vu nanlo a kaci ka̱ tsu ba, adama a na avu Vuzavaguɗu vi yaꞋan ta̱ ili i na i yokpoi nu.>>
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 Ɗa a ɗikai Yunana ɗa a vakangi ni punu a mala, ɗa aɓau a mala a o bonoi a vaki gogoꞋo va lo.
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Adama a ili i nanlo, ɗa wovon u Vuzavaguɗu u ka̱na̱i le ka̱u, ali ɗa a yaꞋankai Vuzavaguɗu va alyuka koɓolo n akucina.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 Ama ɗa Vuzavaguɗu u suki kadan ka gbayin ka̱ ta̱wa̱ ko soɗongu Yunana va, ɗa Yunana u yongoi punu a̱ ka̱tsuma̱ ka kadan ka ali ayin a tatsu kanna n kayin dem.
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.