Jonas 1
asg (ASG) vs ARC
1 Kanna ke te ɗa Vuzavaguɗu u yaꞋin kadanshi n Yunana maku ma Amita,
1 E veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 <<Bana a̱ likuci i gbayin i Niniva ka̱ta̱ vu dansuka i ɗa ukuna u kadanshi ka̱ Ka̱shile, adama a na ukuna u wuya u ni u yawa ta̱ wa̱ va̱.>>
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Ama Yunana u sumai a kubana a Tarishi, u iwain kadanshi ka Vuzavaguɗu. U tonoi n Japa ɗa u ciya̱i ɗe kpantsu ku na ka kubana a Tarishi. U tsupai ikebe ɗa u uwai u lazai n ele a kubana Tarishi, u sumai Vuzavaguɗu.
3 E Jonas se levantou para fugir de diante da face do Senhor para Társis; e, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, de diante da face do Senhor .
4 Ɗa Vuzavaguɗu u suki wunla̱i wu utsura punu a mala ma, ɗa wunla̱i u gbani-gbani u nanlo u yaꞋin adanshi wi ta̱ o kuɓoso kpantsu ka.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava para quebrar-se.
5 Antiki a ra̱ka̱ a panai wovon ɗa yaba dem vi le u lapai una̱ a kubana u ka̱ma̱li ka̱ ni. Ɗa a̱ tsuwa̱in ucanuku u na wi punu a kpantsu ka adama a na ku ɗa ku jebe a̱miki.
5 Então, temeram os marinheiros, e clamava cada um ao seu deus, e lançavam no mar as fazendas que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu aos lugares do porão, e se deitou, e dormia um profundo sono.
6 Ɗa vuza kelime vu kpantsu u ta̱wa̱i u danai ni, <<Yiɗa̱i vi alavu? Ɗenga̱ vi ɗeke ka̱ma̱li ka̱ nu, u gaꞋan ba wi ta̱ a kindana tsu, ka̱ta̱ wi isa tsu.>>
6 E o mestre do navio chegou-se a ele e disse-lhe: Que tens, dormente? Levanta-te, invoca o teu Deus; talvez assim Deus se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Ɗa antiki a a dananai, <<Ta̱wa̱i, yaꞋan ci yaꞋin kula̱na̱ ciya̱ ci yeve vuza na u ronokoi tsu adama a nampa.>>A yaꞋin kula̱na̱ ku nanlo ɗa kuyikpa̱i u Yunana.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ɗa e ecei ni, <<Dana tsu, ili i na i zuwai ɗa ukuna u wuya u nampa u ta̱wa̱i wa̱ tsu. Yiɗa̱i ulinga u nu? Te ɗai vu uta̱i? Te ɗai iɗika i nu yi? Ko yiɗa̱i kelentsu ka̱ nu?>>
8 Então, lhe disseram: Declara-nos tu, agora, por que razão nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? E donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Ɗa wu ushuki, <<Mpa vuza va aza a Ibirahi ɗa, mi ta̱ kpami o kutono Vuzavaguɗu Ka̱shile ka gaɗi, a̱yi na u yaꞋin mala n iɗika.>>
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Ɗaɗa uma a a panai wovon ka̱u ɗa a danai ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi yaꞋin nannai?>> Adama a na uma a e yeve ta̱ Yunana wi ta̱ a kusuma a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, adama a na u dana le ta̱ ɗe.
10 Então, os homens se encheram de grande temor e lhe disseram: Por que fizeste tu isso? Pois sabiam os homens que fugia de diante do Senhor , porque ele lho tinha declarado.
11 Mala ma ta na o kudoku kuvuzukpa gbani-gbani. Ɗa e ecei ni, <<Yiɗa̱i tsa kuyaꞋanka wu adama a na mala ma ma̱ shira̱ bini?>>
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se acalme? Por que o mar se elevava e engrossava cada vez mais.
12 Ɗa u danai le, <<Ɗikai mu ka̱ta̱ i vakangu mu punu a mala ma, mala ma mi ta̱ a kuvaku, mpa n yeve ta̱ a na adama a̱ va̱ a ɗa ukuna u gbani-gbani u nampa u ta̱wa̱i wa̱ ɗa̱.>>
12 E ele lhes disse: Levantai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará; porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 N nannai dem, uma a a dakakai adama a na o bonoko kpantsu ka a̱ ka̱kina̱. Ama a fuɗa ba adama a na wunla̱i u zuwa ta̱ mala ma o doki aɓau n a̱bunda̱i u laꞋi tsu na wi ishi.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Ɗaɗa e ɗekei Vuzavaguɗu, <<Vuzavaguɗu ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ tsu tsu kuwa̱ adama a na tsu unai vuma vu nampa ba. Ka̱ta̱ ve ece mpasa n vuma vu babu unushi vu nanlo a kaci ka̱ tsu ba, adama a na avu Vuzavaguɗu vi yaꞋan ta̱ ili i na i yokpoi nu.>>
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Nós te rogamos! Não pereçamos por causa da vida deste homem, e não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Ɗa a ɗikai Yunana ɗa a vakangi ni punu a mala, ɗa aɓau a mala a o bonoi a vaki gogoꞋo va lo.
15 E levantaram Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Adama a ili i nanlo, ɗa wovon u Vuzavaguɗu u ka̱na̱i le ka̱u, ali ɗa a yaꞋankai Vuzavaguɗu va alyuka koɓolo n akucina.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Ama ɗa Vuzavaguɗu u suki kadan ka gbayin ka̱ ta̱wa̱ ko soɗongu Yunana va, ɗa Yunana u yongoi punu a̱ ka̱tsuma̱ ka kadan ka ali ayin a tatsu kanna n kayin dem.
17 Deparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.