Jonas 1
asg (ASG) vs NAA
1 Kanna ke te ɗa Vuzavaguɗu u yaꞋin kadanshi n Yunana maku ma Amita,
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 <<Bana a̱ likuci i gbayin i Niniva ka̱ta̱ vu dansuka i ɗa ukuna u kadanshi ka̱ Ka̱shile, adama a na ukuna u wuya u ni u yawa ta̱ wa̱ va̱.>>
2 — Levante-se, vá à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença.
3 Ama Yunana u sumai a kubana a Tarishi, u iwain kadanshi ka Vuzavaguɗu. U tonoi n Japa ɗa u ciya̱i ɗe kpantsu ku na ka kubana a Tarishi. U tsupai ikebe ɗa u uwai u lazai n ele a kubana Tarishi, u sumai Vuzavaguɗu.
3 Jonas se levantou, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis. Desceu a Jope, e encontrou um navio que ia para Társis. Pagou a passagem e embarcou no navio, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Ɗa Vuzavaguɗu u suki wunla̱i wu utsura punu a mala ma, ɗa wunla̱i u gbani-gbani u nanlo u yaꞋin adanshi wi ta̱ o kuɓoso kpantsu ka.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e levantou-se uma tempestade tão violenta, que parecia que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Antiki a ra̱ka̱ a panai wovon ɗa yaba dem vi le u lapai una̱ a kubana u ka̱ma̱li ka̱ ni. Ɗa a̱ tsuwa̱in ucanuku u na wi punu a kpantsu ka adama a na ku ɗa ku jebe a̱miki.
5 Então os marinheiros ficaram com medo e clamavam cada um ao seu deus. Lançaram no mar a carga que estava no navio, para que ele ficasse mais leve. Jonas, porém, havia descido ao porão do navio; ali havia se deitado, e dormia profundamente.
6 Ɗa vuza kelime vu kpantsu u ta̱wa̱i u danai ni, <<Yiɗa̱i vi alavu? Ɗenga̱ vi ɗeke ka̱ma̱li ka̱ nu, u gaꞋan ba wi ta̱ a kindana tsu, ka̱ta̱ wi isa tsu.>>
6 O capitão do navio se aproximou de Jonas e lhe disse: — O que está acontecendo com você? Agarrado no sono? Levante-se, invoque o seu deus! Talvez assim esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Ɗa antiki a a dananai, <<Ta̱wa̱i, yaꞋan ci yaꞋin kula̱na̱ ciya̱ ci yeve vuza na u ronokoi tsu adama a nampa.>>A yaꞋin kula̱na̱ ku nanlo ɗa kuyikpa̱i u Yunana.
7 Os marinheiros diziam uns aos outros: — Vamos lançar sortes para descobrir quem é o culpado desse mal que caiu sobre nós. Lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Ɗa e ecei ni, <<Dana tsu, ili i na i zuwai ɗa ukuna u wuya u nampa u ta̱wa̱i wa̱ tsu. Yiɗa̱i ulinga u nu? Te ɗai vu uta̱i? Te ɗai iɗika i nu yi? Ko yiɗa̱i kelentsu ka̱ nu?>>
8 Então lhe disseram: — Agora nos diga: Quem é o culpado por este mal que nos aconteceu? Qual é a sua ocupação? De onde você vem? Qual a sua terra? E de que povo você é?
9 Ɗa wu ushuki, <<Mpa vuza va aza a Ibirahi ɗa, mi ta̱ kpami o kutono Vuzavaguɗu Ka̱shile ka gaɗi, a̱yi na u yaꞋin mala n iɗika.>>
9 Jonas respondeu: — Eu sou hebreu e temo o
10 Ɗaɗa uma a a panai wovon ka̱u ɗa a danai ni, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi yaꞋin nannai?>> Adama a na uma a e yeve ta̱ Yunana wi ta̱ a kusuma a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, adama a na u dana le ta̱ ɗe.
10 Então os homens ficaram com muito medo e lhe perguntaram: — O que é isso que você fez? Pois aqueles homens sabiam que Jonas estava fugindo da presença do
11 Mala ma ta na o kudoku kuvuzukpa gbani-gbani. Ɗa e ecei ni, <<Yiɗa̱i tsa kuyaꞋanka wu adama a na mala ma ma̱ shira̱ bini?>>
11 Então lhe perguntaram: — O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? Disseram isto porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Ɗa u danai le, <<Ɗikai mu ka̱ta̱ i vakangu mu punu a mala ma, mala ma mi ta̱ a kuvaku, mpa n yeve ta̱ a na adama a̱ va̱ a ɗa ukuna u gbani-gbani u nampa u ta̱wa̱i wa̱ ɗa̱.>>
12 Jonas respondeu: — Peguem-me e me lancem no mar; então o mar ficará calmo. Porque eu sei que, por minha causa, esta grande tempestade caiu sobre vocês.
13 N nannai dem, uma a a dakakai adama a na o bonoko kpantsu ka a̱ ka̱kina̱. Ama a fuɗa ba adama a na wunla̱i u zuwa ta̱ mala ma o doki aɓau n a̱bunda̱i u laꞋi tsu na wi ishi.
13 Em vez disso, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Ɗaɗa e ɗekei Vuzavaguɗu, <<Vuzavaguɗu ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ tsu tsu kuwa̱ adama a na tsu unai vuma vu nampa ba. Ka̱ta̱ ve ece mpasa n vuma vu babu unushi vu nanlo a kaci ka̱ tsu ba, adama a na avu Vuzavaguɗu vi yaꞋan ta̱ ili i na i yokpoi nu.>>
14 Então clamaram ao Senhor e disseram: — Ah!
15 Ɗa a ɗikai Yunana ɗa a vakangi ni punu a mala, ɗa aɓau a mala a o bonoi a vaki gogoꞋo va lo.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram no mar; e a fúria do mar se acalmou.
16 Adama a ili i nanlo, ɗa wovon u Vuzavaguɗu u ka̱na̱i le ka̱u, ali ɗa a yaꞋankai Vuzavaguɗu va alyuka koɓolo n akucina.
16 Então esses homens temeram muito o Senhor ; ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Ama ɗa Vuzavaguɗu u suki kadan ka gbayin ka̱ ta̱wa̱ ko soɗongu Yunana va, ɗa Yunana u yongoi punu a̱ ka̱tsuma̱ ka kadan ka ali ayin a tatsu kanna n kayin dem.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.