Isaías 37
asg (ASG) vs NTLH
1 Ana Mogono Hezikaya u panai kadanshi ka aza gbagbaꞋin a̱ ni, ɗa ta na u karai ntogu n ni adama a una̱mgbi u ka̱tsuma̱, ɗa u ukai akashi a una̱mgbi u ka̱tsuma̱, ɗa u lazai a kubana a̱ ma̱va̱li ma Vuzavaguɗu.
1 Assim que o rei Ezequias ouviu o que eles contaram, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, vestiu uma roupa feita de pano grosseiro e foi para o Templo do Senhor .
2 Ɗa u suki Eliyakimu vuza gbayin vu kefeku ko mogono, koɓolo n Shebuna kaɗani, n ganu vu gbagbaꞋin, ra̱ka̱ vi le ta na i ta̱ u uki nu ntogu mu una̱mgbi u ka̱tsuma̱, ɗa a lazai a kubana u keneki Ishaya maku ma Amozu.
2 Ele mandou que Eliaquim, o encarregado do palácio, Sebna, o escrivão, e os sacerdotes mais idosos fossem falar com o profeta Isaías, filho de Amoz. Eles também estavam vestindo roupa feita de pano grosseiro.
3 Ɗa a danai ni, <<Ili i na mogono Hezikaya u dansai i ɗa na. Anana kanna ku una̱mgbuka̱tsuma̱ kaꞋa, koɓolo n kanna ka mashikaka n kugoyi. Wi ta̱ kpamu tsu na ka̱tsuma̱ ka na ka yawai kumatsa, ama i n utsura u na a kumatsa muku ma ba.
3 A mensagem que o rei mandou entregar a Isaías foi esta: “Hoje, é um dia de sofrimento; nós estamos sendo castigados e estamos envergonhados. Somos como uma mulher que está para dar à luz, mas não tem forças para isso.
4 U gaꞋan ba Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ki ta̱ a kupana kadanshi ka vuza vu kelime vo osoji a Asiriya va, vuza na vuzagbayin mogono ma Asiriya u suki u goyo Ka̱shile ka wuma, ka̱ta̱ u ɓarangu yi adama a kadanshi ka na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ka panai. Adama a nannai vasa adama a uma a na a buwai n wuma.>>
4 O rei da Assíria nos mandou o chefe do seu exército para insultar o Deus vivo. Que o Senhor , nosso Deus, ouça esses insultos e castigue quem os disse! Portanto, ore a Deus pelas pessoas do nosso povo que ainda estão vivas.”
5 Ana agbashi o mogono Hezikaya a̱ ta̱wa̱i wi Ishaya, ɗa a danai ni ili na Mogono ma danai,
5 Isaías recebeu a mensagem do rei Ezequias
6 ɗa Ishaya u danai le, <<Danai vuzagbayin vu ɗa̱, <Ili i na Vuzavaguɗu u dansai i ɗa na. Ka̱ta̱ i pana wovon u kadanshi ka̱ a̱ra̱ɗi ka na agbashi o mogono ma Asiriya a yaꞋankai mu ba.
6 e mandou esta resposta: “O Senhor Deus diz que o senhor não deve deixar que os assírios o assustem, dizendo que Deus não pode salvá-lo.
7 Panai, mi ta̱ a kuzuwa ili i yoku a̱ ka̱ɗu ka̱ ni, adama a na u pana baci ili i na akaka a a danai, wi ta̱ o kubono a iɗika i ni, ta ɗe n kuzuwa a una yi n kotokobi.> >>
7 Deus vai fazer o rei da Assíria ouvir uma notícia que o fará voltar para a terra dele e Deus vai fazer com que ele seja morto ali.”
8 Ana vuza kelime vo osoji a Asiriya u panai a na mogono ma̱ ni ma̱ ka̱sukpa̱i likuci i Lakishi, ɗa u banai kushilika̱ n aza a Libina. Ɗa feu u lazai a kubana ɗe.
8 O oficial assírio soube que o rei da Assíria havia saído de Laquis e que estava lutando contra a cidade de Libna. Portanto, foi até lá para falar com ele.
9 Gogo na Senekeribu u pana ta̱ akaka a na Tirihaka mogono mi Itopiya wu uta̱ ta̱ adama a na u shilika̱ n a̱yi. Ɗa u suki alingata a kubana u Hezikaya, a danai,
9 O rei ouviu dizer que o exército dos egípcios, comandado pelo rei Tiraca, da Etiópia, vinha vindo para atacá-lo. Então mandou uma carta para o rei Ezequias, de Judá.
10 <<Danai Hezikaya mogono ma Yahuda, ka̱ta̱ vu ushuku n Ka̱shile ka̱ nu ka na ka ko doroi nu ɗa ka danai, we e kuneke Urushelima e ekiye o mogono ma Asiriya ba.>
10 A carta dizia assim: “O seu deus, em quem você confia, lhe disse que Jerusalém não vai cair nas minhas mãos; mas não deixe que ele o engane.
11 Mayun vu pana ta̱ tsu na mogono ma Asiriya ma yaꞋin n iɗika kakau, wu unai le gbende-gbende. Avu vi ta̱ a kulaꞋaka?
11 Você já ouviu falar daquilo que um rei assírio faz com qualquer país que ele resolve destruir? Por acaso, você pensa que poderá escapar?
12 Ikaya i va̱ i la̱nga̱sa̱i ta̱ Likuci i Gozan n Haran, n Rezefa, koɓolo n aza a Adini a na i Telasaru a̱ma̱li a iɗika i nanlo ya a fuɗa yi isai le ba
12 Os meus antepassados destruíram as cidades de Gozã, Harã e Rezefe e mataram o povo de Éden, que morava em Telassar, e nenhum dos seus deuses os pôde salvar.
13 Te ɗai mogono ma Hamata m mogono ma Arpada i anana? Te ɗai kpamu mogono ma̱ likuci i Sefarwayim, m mogono ma Hena, m mogono ma Iwa i gogo na?>>
13 Onde estão os reis das cidades de Hamate, de Arpade, de Sefarvaim, de Hena e de Iva?”
14 Ɗa Hezikaya wi isai akaka a katagarda a e ekiye alingata a, ɗa u kecei. Ɗa u banai a̱ ma̱va̱li ma Vuzavaguɗu, ɗa ta na u ɓa̱yuwa̱i akaka a katagarda e kelime ka Vuzavaguɗu.
14 O rei Ezequias recebeu a carta das mãos dos mensageiros e a leu. Depois, foi até o Templo, pôs a carta ali, na presença de Deus, o Senhor ,
15 Ɗa Hezikaya u yaꞋin kavasa a kubana u Vuzavaguɗu.
15 e orou assim:
16 <<Vuzavaguɗu MalaꞋimili, Ka̱shile ki Isaraila, avu na vi ida̱shi e mere ma Corobin, avu ɗa Ka̱shile endeꞋen o tsugono ra̱ka̱ tsa aduniyan. Vi yaꞋan ta̱ gaɗi n iɗika.
16 — Ó Senhor Todo-Poderoso, Deus de Israel, que estás sentado no teu trono que fica acima dos querubins ! Só tu és Deus e governas todos os reinos do mundo. Tu criaste o céu e a terra.
17 Vuzavaguɗu, zuwaka mu atsuvu a̱ nu, ka̱ta̱ vu panaka mu avasa a̱ va̱, ɓa̱yuwa̱ a̱shi a̱ nu Vuzavaguɗu ka̱ta̱ ve ene, inda kadanshi ki ishikushi ka na mogono Sanakaribu u suki a yaꞋanka Ka̱shile ka wuma.
17 Ó Senhor , olha para o que está acontecendo com a gente. Escuta todas as coisas que Senaqueribe está dizendo a fim de insultar a ti, o Deus vivo.
18 <<Mayun ɗa, Vuzavaguɗu, ngono ma aza Asiriya a una ta̱ uma a ra̱ka̱ n iɗika i le dem.
18 Todos nós sabemos, ó Deus, que os reis da Assíria destruíram muitas nações, arrasaram as suas terras
19 Ɗa a variki a̱ma̱li e le a asuvu a kina ɗa o songi a ɗa, adama a na ele a̱ma̱li a mayun a ɗa ba, nɗanga n ɗa n atali koci, a na vuma u yaꞋin n ekiye a̱ ni.
19 e queimaram os seus deuses, que não eram deuses de verdade e sim imagens de madeira e de pedra, feitas por mãos humanas.
20 Gogo na, Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu, isa tsu e ekiye a̱ ni, adama a na tsugono ra̱ka̱ tsa aduniyan ci yeve a na avu ɗa Vuzavaguɗu endeꞋen.>>
20 Agora, ó Senhor , nosso Deus, salva-nos dos assírios, a fim de que todas as nações do mundo fiquem sabendo que só tu, ó Senhor , és Deus.
21 Ɗaɗa Ishaya maku ma Amozu u suki n akaka a kubana u Hezikaya, u danai, <<Na ɗa i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, ka danai. Adama a na vi yaꞋan ta̱ kavasa a̱ kuta̱wa̱ wa̱ va̱, adama a Sanakaribu mogono ma Asiriya,
21 Então Isaías mandou uma mensagem para o rei Ezequias. Nela, ele dizia que em resposta à oração do rei,
22 na ɗa kadanshi ka na Vuzavaguɗu u yaꞋin adama a̱ ni,
22 o Senhor , o Deus de Israel, tinha dito o seguinte: “A cidade de Jerusalém ri e caçoa de você, Senaqueribe.
23 Yayi vi shikai ɗa kpamu vi yaꞋankai kadanshi ki ishikushi?
23 A quem você pensa que ofendeu e insultou? De quem zombou? Você fez tudo isso contra mim, o Santo Deus de Israel.
24 N alingata a̱ nu a ɗa
24 Você me mandou os seus oficiais para se gabarem de que com os seus muitos carros de guerra você conquistou as mais altas montanhas do Líbano. Você se gabou de ter cortado os mais altos cedros e os melhores ciprestes e de ter chegado até os lugares mais distantes das florestas.
25 N ga̱va̱ ta̱ ayinva,
25 Você se gabou de ter cavado poços em terras estrangeiras e de ter bebido água deles. Gabou-se também de que os pés dos seus soldados fizeram secar o rio Nilo.
26 <<Vu saꞋwa kupana ba?
26 “Por acaso, você não sabe que fui eu que planejei tudo isso há muito tempo e agora fiz tudo acontecer? Eu dei a você o poder de fazer cidades cercadas de muralhas virarem montões de entulho.
27 I ɗaɗa i zuwai ɗa uma e le i babu utsura u makara, o okpoi n wovon
27 Por isso, os seus moradores ficaram fracos e andaram cheios de medo e de vergonha. Eles ficaram como o capim do campo e a erva verde e como a erva que cresce nos telhados e que seca quando o vento quente do leste sopra nele.
28 <<Ama n yeve ta̱ ubuta̱ u na vi ida̱shi, n ayin a na vu tsu ta̱wa̱, n ayin a na vu tsu laza, n tsu na vi n wupa n a̱bunda̱i adama a̱ va̱.
28 “Mas eu conheço você muito bem; sei o que você faz e aonde vai. Sei que você me odeia.
29 Adama a na vi yaꞋan ta̱ wupa n a̱bunda̱i nu mpa,
29 Eu soube do seu ódio e do seu orgulho, e agora vou pôr uma argola no seu nariz e um freio na sua boca, e farei você voltar pelo mesmo caminho por onde veio.”
30 <<Na va wi ta̱ o kokpo urotu wa̱ nu, avu Hezikaya,
30 Então Isaías disse ao rei Ezequias: — Este é o sinal daquilo que vai acontecer: neste ano e no ano que vem, vocês terão para comer somente o que nascer por si mesmo, sem ser plantado. Mas no ano seguinte vocês poderão semear e colher cereais e também plantar
31 Ka̱ta̱ aza a na a buwai n wuma a Yahuda,
31 As pessoas de Judá que não tiverem morrido vão florescer como plantas que firmam as suas raízes na terra e dão frutas.
32 Adama a na kagimi ka uma a̱ va̱ ki ta̱ a̱ kuta̱ punu a Urushelima,
32 Pois ficará gente em Jerusalém e no monte Sião porque o Senhor Todo-Poderoso resolveu fazer com que isso aconteça.
33 <<Adama a nannai ili i na vuzavaguɗu u dansai adama o mogono ma Asiriya i ɗa na.
33 Isaías continuou: — Portanto, o
34 Vuzavaguɗu u danai, Wa kuꞋuwa a̱ likuci i nampa ba, n uye u na wu utuka̱i u ɗaɗa u kubonoko.>>
34 O rei da Assíria vai voltar pelo mesmo caminho por onde veio, sem ter entrado nesta cidade.
35 <<Mi ta̱ a kukanza likuci i nampa ya ka̱ta̱ mi isa i ɗa,
35 Eu defenderei e protegerei esta cidade por causa da minha honra e por causa da promessa que fiz ao meu servo Davi. Eu, o Senhor , falei.”
36 Ɗa kalingata ka Vuzavaguɗu ka banai kunai aza a Asiriya ali uma a̱kpa̱n amangatawun n amanga̱na̱shi n a tawun. Ana kayin kasai ɗa e enei even a ikyamba a uma a̱ ubuta̱ dem.
36 Então o Anjo do Senhor foi até o acampamento dos assírios e matou cento e oitenta e cinco mil soldados. De manhã, os que sobraram viram os corpos dos mortos.
37 Ɗa Sanakaribu mogono ma Asiriya u lazai u bonoi a̱ likuci i ni, e Niniva.
37 Aí Senaqueribe, o rei da Assíria, se retirou, voltou para Nínive e ficou lá.
38 Kanna ke te, ana wi a kuyaꞋan kavasa a̱ kunu ku ka̱ma̱li ka̱ ni Nisaroku, ɗa muku n ni Adurameleki n Shareza a unai ni n kotokobi. Ɗa a sumai a kubana iɗika i Arara. Ɗa Isarhadon kolobo ka̱ ni ko okpoi mogono a̱ una̱ u ni.
38 Certo dia, quando ele estava adorando no templo do seu deus Nisroque, os seus filhos Adrameleque e Sarezer o mataram à espada e fugiram para a terra de Ararate. Outro filho seu, chamado Esar-Hadom, ficou no lugar dele como rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.