Gênesis 8
asg (ASG) vs NAA
1 Ama Ka̱shile ka ciɓai n Nufu nu nnama m kpaꞋa nu n kakamba aza a na i punu a kpantsu dem. Ɗa u suki wunla̱i a aduniyan, ɗa mini ma me jebei.
1 Então Deus se lembrou de Noé e de todos os animais selvagens e de todos os animais domésticos que estavam com ele na arca. Deus fez soprar um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 Ubuta̱ u na wi a̱ kuwa̱ mini dem n atusu a gaɗi dem ɗa a̱ biniki, ɗa mini ma̱ ka̱sukpa̱i kuɗa̱kpa̱ a iɗika.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a chuva dos céus se deteve.
3 Ɗa mini ma̱ gita̱i ku kukpa sawu, ana ma yawai ayin amangatawun n amangerenkupa (150) ɗa me jebei gbende,
3 As águas iam escoando continuamente da face da terra. Ao fim de cento e cinquenta dias as águas tinham baixado.
4 a kanna ka kupa n e cindere o wotoi u cindere, ɗa kpantsu ka ku cipa̱i a kusan ku Arara.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Ɗa mini ma ma lyaꞋi kelime n kujebe ali a kubana o wotoi u kupa. A kanna ka iyain o wotoi u nanlo wa ɗa gaɗi vu nsasan va vu gita̱i kuta̱ e keteshe.
5 E as águas continuaram a baixar até o décimo mês. No primeiro dia desse mês apareceram os picos das montanhas.
6 Ana ayin amangere a yaꞋin ɗa Nufu u ɓa̱yuwa̱i katusu ka na u yaꞋin a kpantsu ka,
6 Quarenta dias depois, Noé abriu a janela que tinha feito na arca
7 ɗa u ka̱sukpa̱i kagawun. Ɗa kagawun ka̱ ka̱na̱i ciɗinkpi n u bonoi ali ayin a na mini mo kotsoi a iɗika.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas sobre a terra.
8 Megeshe kenu ɗa Nufu u doku ɗa u ka̱sukpa̱i moɗoi mo kondo ko mini me ɗekpe ta̱ a iɗika.
8 Depois, Noé soltou uma pomba para ver se as águas já tinham diminuído na superfície da terra.
9 Ama moɗoi ma ma̱ ciya̱ ubuta̱ u na u kuyikpa̱ ba, adama a na mini ma buwa ta̱ a̱ ubuta̱ dem a iɗika; ɗa mo bonoi a kpantsu a̱ ubuta̱ u Nufu. Wu uta̱ka̱i kukiye ku ni ɗa u ka̱na̱i maꞋa ɗa u bonokoi maꞋa a kpantsu.
9 Mas a pomba, não achando lugar para pousar os pés, voltou para junto de Noé, na arca; porque as águas ainda cobriam a terra. Noé, estendendo a mão, pegou a pomba e a recolheu consigo na arca e a trouxe de novo para dentro da arca.
10 U doku u vanai ali ayin e cindere ɗa u suki moɗoi mu uta̱ kpamu pulai.
10 Noé esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Ana moɗoi ma mo bonoi wa̱ ni n kulivi, ɗa u kasai ka̱vuku ka̱ ta̱ku ka maɗanga ma̱ ma̱biri a̱ una̱ u ni! Ɗa Nufu u yevei a na mini ma kukpa ta̱ ka̱u punu a aduniyan a.
11 À tarde, ela voltou a ele, trazendo no bico uma folha nova de oliveira. Assim Noé entendeu que as águas tinham baixado sobre a terra.
12 U doku u vanai ali ayin e cindere ɗa u doki u suki moɗoi ma kpamu, ama u nampa mo doku mo bono wa̱ ni kpamu ba.
12 Esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba; ela, porém, já não voltou mais para ele.
13 A kanna ka iyain, n wotoi u iyain, ana Nufu u yawai a̱ya̱ amangatawa̱nta̱li n ke te (601), ɗa mini ma lazai a iɗika. Ɗa u talukpai kukpa̱Ꞌa̱ ku kpantsu ka. Ɗa we enei iɗika ya e kuɗekpe.
13 Aconteceu que, no primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um, as águas que estavam sobre a terra secaram. Então Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 A kanna ka kamanga n e cindere (27) n wotoi u ire, ɗa iɗika ya i ɗekpei dem.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Ɗa Ka̱shile ka danai Nufu,
15 Então Deus disse a Noé:
16 <<Uta̱ punu a kpantsu ka, avu n vuka vu nu, m muku n nu n a̱ma̱ci e le.
16 — Saia da arca, você, a sua mulher, os seus filhos e as mulheres dos seus filhos.
17 Uta̱ka̱ ili i wuma dem, i na yi punu a kpantsu ka: nnu, nnama, n ili i na yi o kurono a̱tsuma̱ a iɗika dem. Adama a na a shatangu aduniyan, ka̱ta̱ a yimkpa kpamu.>>
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, tanto aves como gado, e todo animal que rasteja sobre a terra, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Ɗa Nufu wu uta̱i, koɓolo m muku n ni, n vuka vi ni, n ejene a̱ ni.
18 Saiu, pois, Noé, com os seus filhos, a sua mulher e as mulheres dos seus filhos.
19 Nnama gbende n ili i wuma i na yi o kurono a̱tsuma̱ a iɗika, koɓolo nu nnu dem a̱ uta̱i a kpantsu ka o ku tononoi, yaba dem n icuꞋu i ni.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os animais que rastejam, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Ɗa Nufu u shikpa̱i katalikalyuka adama a Vuzavaguɗu. Ɗa u la̱nsa̱i nnama n kutakuma n yoku nu nnu n kutakuma kpamu. Ɗa u lyukai alyuka o kusongu a̱ ubuta̱ wa.
20 Noé levantou um altar ao Senhor e, tomando de animais puros e de aves puras, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Ana Vuzavaguɗu u tsumgbai ma̱gula̱ni ma singai ma alyuka ma, ɗa u danai n ka̱ɗu ka̱ ni, <<Mi o kudoku kuyaꞋanka iɗika una̱wuya adama a vuma ba, adama a na kusheshe ku ka̱ɗu ku vuma ki ta̱ tukpa n kawuya ali n ayin a na a̱yi biꞋi kenu. Mi o kudoku kuna ili i wuma ra̱ka̱ tsu na n yaꞋin ɗe ba.
21 E o Senhor aspirou o aroma agradável e disse consigo mesmo: — Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa das pessoas, porque é mau o desígnio íntimo do ser humano desde a sua mocidade. Também nunca mais vou destruir todos os seres vivos, como fiz desta vez.
22 <<Aduniyan a buwa baci de lo n wuma,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.