Gênesis 8
asg (ASG) vs ARA
1 Ama Ka̱shile ka ciɓai n Nufu nu nnama m kpaꞋa nu n kakamba aza a na i punu a kpantsu dem. Ɗa u suki wunla̱i a aduniyan, ɗa mini ma me jebei.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Ubuta̱ u na wi a̱ kuwa̱ mini dem n atusu a gaɗi dem ɗa a̱ biniki, ɗa mini ma̱ ka̱sukpa̱i kuɗa̱kpa̱ a iɗika.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Ɗa mini ma̱ gita̱i ku kukpa sawu, ana ma yawai ayin amangatawun n amangerenkupa (150) ɗa me jebei gbende,
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 a kanna ka kupa n e cindere o wotoi u cindere, ɗa kpantsu ka ku cipa̱i a kusan ku Arara.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Ɗa mini ma ma lyaꞋi kelime n kujebe ali a kubana o wotoi u kupa. A kanna ka iyain o wotoi u nanlo wa ɗa gaɗi vu nsasan va vu gita̱i kuta̱ e keteshe.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Ana ayin amangere a yaꞋin ɗa Nufu u ɓa̱yuwa̱i katusu ka na u yaꞋin a kpantsu ka,
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 ɗa u ka̱sukpa̱i kagawun. Ɗa kagawun ka̱ ka̱na̱i ciɗinkpi n u bonoi ali ayin a na mini mo kotsoi a iɗika.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Megeshe kenu ɗa Nufu u doku ɗa u ka̱sukpa̱i moɗoi mo kondo ko mini me ɗekpe ta̱ a iɗika.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Ama moɗoi ma ma̱ ciya̱ ubuta̱ u na u kuyikpa̱ ba, adama a na mini ma buwa ta̱ a̱ ubuta̱ dem a iɗika; ɗa mo bonoi a kpantsu a̱ ubuta̱ u Nufu. Wu uta̱ka̱i kukiye ku ni ɗa u ka̱na̱i maꞋa ɗa u bonokoi maꞋa a kpantsu.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 U doku u vanai ali ayin e cindere ɗa u suki moɗoi mu uta̱ kpamu pulai.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Ana moɗoi ma mo bonoi wa̱ ni n kulivi, ɗa u kasai ka̱vuku ka̱ ta̱ku ka maɗanga ma̱ ma̱biri a̱ una̱ u ni! Ɗa Nufu u yevei a na mini ma kukpa ta̱ ka̱u punu a aduniyan a.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 U doku u vanai ali ayin e cindere ɗa u doki u suki moɗoi ma kpamu, ama u nampa mo doku mo bono wa̱ ni kpamu ba.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 A kanna ka iyain, n wotoi u iyain, ana Nufu u yawai a̱ya̱ amangatawa̱nta̱li n ke te (601), ɗa mini ma lazai a iɗika. Ɗa u talukpai kukpa̱Ꞌa̱ ku kpantsu ka. Ɗa we enei iɗika ya e kuɗekpe.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 A kanna ka kamanga n e cindere (27) n wotoi u ire, ɗa iɗika ya i ɗekpei dem.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Ɗa Ka̱shile ka danai Nufu,
15 Então, disse Deus a Noé:
16 <<Uta̱ punu a kpantsu ka, avu n vuka vu nu, m muku n nu n a̱ma̱ci e le.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Uta̱ka̱ ili i wuma dem, i na yi punu a kpantsu ka: nnu, nnama, n ili i na yi o kurono a̱tsuma̱ a iɗika dem. Adama a na a shatangu aduniyan, ka̱ta̱ a yimkpa kpamu.>>
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Ɗa Nufu wu uta̱i, koɓolo m muku n ni, n vuka vi ni, n ejene a̱ ni.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Nnama gbende n ili i wuma i na yi o kurono a̱tsuma̱ a iɗika, koɓolo nu nnu dem a̱ uta̱i a kpantsu ka o ku tononoi, yaba dem n icuꞋu i ni.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Ɗa Nufu u shikpa̱i katalikalyuka adama a Vuzavaguɗu. Ɗa u la̱nsa̱i nnama n kutakuma n yoku nu nnu n kutakuma kpamu. Ɗa u lyukai alyuka o kusongu a̱ ubuta̱ wa.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Ana Vuzavaguɗu u tsumgbai ma̱gula̱ni ma singai ma alyuka ma, ɗa u danai n ka̱ɗu ka̱ ni, <<Mi o kudoku kuyaꞋanka iɗika una̱wuya adama a vuma ba, adama a na kusheshe ku ka̱ɗu ku vuma ki ta̱ tukpa n kawuya ali n ayin a na a̱yi biꞋi kenu. Mi o kudoku kuna ili i wuma ra̱ka̱ tsu na n yaꞋin ɗe ba.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 <<Aduniyan a buwa baci de lo n wuma,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.