Gênesis 50
asg (ASG) vs NVT
1 Isufu u yikpa̱i e keven ki ikyamba ye esheku ɗa wo oɓongi kaꞋa ɗa u ka̱na̱i ma̱shi.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Ɗa Isufu u yaꞋin kadanshi n aza ulinga wa̱ a̱guma̱ a lapula keven ke esheku, ta lo ka kushama.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Ɗa keven ka ka yaꞋin ayin amangere (40), adama a na ta a̱guma̱ aza a Masar a̱ kusa̱nka̱ ili kushama i nannai. Ɗa a yaꞋin kpalu ku ni ali ayin amangatatsunkupa (70).
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 A ayin a na ayin a̱ ma̱shi a shanai, ɗa Isufu u danai kpaꞋa ku mogono ma FiriꞋauna, <<YaꞋankai mu ili i singai i nampa i danaka mu FiriꞋauna adama e esheku a̱ va̱.
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 <Kafu esheku a̱ va̱ a̱ kuwa̱ u folono mu ta̱ n yaꞋanka yi uzuwakpani, mi ta̱ a kubana kuciɗa̱ngu yi a kasaun ka na u foɓusoi na ɗe a iɗika i KanaꞋana. Mi ta̱ ufolu u nu ka̱sukpa̱ mu m bana n ciɗa̱ngu esheku a̱ va̱ ka̱ta̱ m bono.> >>
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Ɗa mogono mu ushuki, <<Wala vu bana vi ciɗa̱ngu eshevu tsu na vi yaꞋankai ni uzuwakpani.>>
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Ɗa Isufu u lazai adama a na u bana u ciɗa̱ngu esheku. Ayin a na u banai ɗa aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ a FiriꞋauna m Masar o soki ni,
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 n aza a kpaꞋa a̱ ni n aza ni dem a bansai. Sai muku n kuzuwa ku le ku ɗa a̱ ka̱sukpa̱i ɗe o Goshen.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Aza o yoku a kumbai keke va anaka, aza o yoku odoku ɗa a banai ɗe koɓolo, uma n a̱bunda̱i ɗa a banai.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Ana a yawai a ulanga u kulapa utalu u Ata a kasana n Kuyene ku Urudu ɗa a̱ shika̱i lo ka̱u. Ɗa a yaꞋin lo ayin e cindere a kuyaꞋan kpalu ke esheku a̱ Isufu.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 A ayin a na aza a KanaꞋana e enei tsu na a yaꞋin kpalu ka a̱ ubuta̱ u kulapa utalu u Ata, ɗa a danai, <<Kpalu ku nampa ku suɗukpa ta̱ ka̱u a̱ ubuta̱ wa aza a Masar.>> Adama a nannai ɗa e neꞋi kula ku ubuta̱ wa, Ebelu-mizarim, ɗaɗa kpalu ka aza a Masar. Ta ɗe wi a upashi u Urudu.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Ɗa muku n ali n Yakubu n yaꞋankai esheku e le i na u danai le a yaꞋan
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 A ɗikai keven ki ikyamba ka̱ ni ɗa a̱ ciɗa̱ngi kaꞋa a ubuta̱ wa asaun a Makapele a kasana ka Mamure a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ ka̱ciɗa̱ ka na Ibirahi u tsulai a ekiye a Ifirayimu vuza va aza a Hitiya
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Ana Isufu u kotsoi ka̱ciɗa̱ ke esheku ɗa u lazai o kubono a Masar n aza a̱ ni dem n aza a na o tonoi ni a kubana a̱ ubuta̱ u ka̱ciɗa̱ wa.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Ana esheku e le a̱ kuwa̱i, ɗa Isufu nu nkoshi n ni n danai, <<Gogo na Isufu u dana baci yaꞋan u tsupa kawuya ka na ci yaꞋankai ni?>>
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Ɗa a̱ suꞋuki Isufu n kadanshi a danai, <<Kafu esheku a̱ tsu a̱ kuwa̱ u dana ta̱,
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 ci ece wu, <Cinukpa n unushi u na aza a̱ nu a yaꞋankai nu tsu na cau a takacikai nu.> Gogo na reme ka̱ɗu cinukpaka tsu unushi u na a̱ tsu agbashi a̱ Ka̱shile ke eshevu ci yaꞋankai nu.>> Isufu u shika̱i ka̱u ana u panai kadanshi ka nampa.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Ɗa aza a̱ ni a banai ɗa a̱ kuɗa̱ngi kelime ka̱ ni ɗa a danai, <<A̱ tsu ɗa na kelime ka̱ nu agbashi a̱ nu.>>
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Ama ɗa Isufu u danai, <<Panai wovon ba! Mpa Ka̱shile kaꞋa?
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Ko a na i sheshekei mu kawuya, ama Ka̱shile ko bonoko ta̱ kaꞋa ka singai, adama a na wi isa wuma wa aza a̱bunda̱i a na yi e kene anana.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Adama a nannai ka̱ta̱ i pana wovon ba. Mi ta̱ a kinda ɗa̱ m muku n ɗa̱,>>
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Ta ɗe Isufu m kpaꞋa ke esheku o yongoi a Masar. Isufu u yaꞋan ta̱ a̱ya̱ amangatawun n kupa (110) aduniyan.
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 U yongo ta̱ ali ɗa we enei muku mi Ifirayimu m muku mu ntsukaya n ni. U yongo ta̱ n wuma ali ɗa wi isai muku m Makiri m Manasa u woꞋi le e ekiye a̱ ni.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Ɗa Isufu u danai aza a̱ ni, <<Mi ta̱ ɗevu n ukpa̱, ama Ka̱shile ki ta̱ a kinda ɗa̱ ka̱ta̱ wu uta̱ka̱ ɗa̱ a iɗika i nampa, ka̱ta̱ u banka ɗa̱ a iɗika i na u yaꞋankai Ibirahi n Ishaku n Yakubu uzuwakpani.>>
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Ɗa Isufu u zuwai aza a̱ ni a yaꞋanka yi akucina. <<Ayin a na baci Ka̱shile ka̱ ta̱wa̱i wa̱ ɗa̱ yi ta̱ a̱ kupura̱ etele a̱ va̱ i walaka.>>
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Ɗa Isufu u kuwa̱i a Masar. Wi ta̱ n a̱ya̱ amangatawun n kupa (110). Ɗa a̱ tsungi keven ka̱ Isufu a̱guma̱ a na a̱ kusa̱nka̱ kushama, ɗa a zuwa kaꞋa akpati vu kuzuwa keven.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.