Gênesis 50
asg (ASG) vs NTLH
1 Isufu u yikpa̱i e keven ki ikyamba ye esheku ɗa wo oɓongi kaꞋa ɗa u ka̱na̱i ma̱shi.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Ɗa Isufu u yaꞋin kadanshi n aza ulinga wa̱ a̱guma̱ a lapula keven ke esheku, ta lo ka kushama.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Ɗa keven ka ka yaꞋin ayin amangere (40), adama a na ta a̱guma̱ aza a Masar a̱ kusa̱nka̱ ili kushama i nannai. Ɗa a yaꞋin kpalu ku ni ali ayin amangatatsunkupa (70).
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 A ayin a na ayin a̱ ma̱shi a shanai, ɗa Isufu u danai kpaꞋa ku mogono ma FiriꞋauna, <<YaꞋankai mu ili i singai i nampa i danaka mu FiriꞋauna adama e esheku a̱ va̱.
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 <Kafu esheku a̱ va̱ a̱ kuwa̱ u folono mu ta̱ n yaꞋanka yi uzuwakpani, mi ta̱ a kubana kuciɗa̱ngu yi a kasaun ka na u foɓusoi na ɗe a iɗika i KanaꞋana. Mi ta̱ ufolu u nu ka̱sukpa̱ mu m bana n ciɗa̱ngu esheku a̱ va̱ ka̱ta̱ m bono.> >>
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Ɗa mogono mu ushuki, <<Wala vu bana vi ciɗa̱ngu eshevu tsu na vi yaꞋankai ni uzuwakpani.>>
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Ɗa Isufu u lazai adama a na u bana u ciɗa̱ngu esheku. Ayin a na u banai ɗa aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ a FiriꞋauna m Masar o soki ni,
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 n aza a kpaꞋa a̱ ni n aza ni dem a bansai. Sai muku n kuzuwa ku le ku ɗa a̱ ka̱sukpa̱i ɗe o Goshen.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Aza o yoku a kumbai keke va anaka, aza o yoku odoku ɗa a banai ɗe koɓolo, uma n a̱bunda̱i ɗa a banai.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Ana a yawai a ulanga u kulapa utalu u Ata a kasana n Kuyene ku Urudu ɗa a̱ shika̱i lo ka̱u. Ɗa a yaꞋin lo ayin e cindere a kuyaꞋan kpalu ke esheku a̱ Isufu.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 A ayin a na aza a KanaꞋana e enei tsu na a yaꞋin kpalu ka a̱ ubuta̱ u kulapa utalu u Ata, ɗa a danai, <<Kpalu ku nampa ku suɗukpa ta̱ ka̱u a̱ ubuta̱ wa aza a Masar.>> Adama a nannai ɗa e neꞋi kula ku ubuta̱ wa, Ebelu-mizarim, ɗaɗa kpalu ka aza a Masar. Ta ɗe wi a upashi u Urudu.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Ɗa muku n ali n Yakubu n yaꞋankai esheku e le i na u danai le a yaꞋan
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 A ɗikai keven ki ikyamba ka̱ ni ɗa a̱ ciɗa̱ngi kaꞋa a ubuta̱ wa asaun a Makapele a kasana ka Mamure a̱ ka̱ba̱nga̱ ka̱ ka̱ciɗa̱ ka na Ibirahi u tsulai a ekiye a Ifirayimu vuza va aza a Hitiya
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Ana Isufu u kotsoi ka̱ciɗa̱ ke esheku ɗa u lazai o kubono a Masar n aza a̱ ni dem n aza a na o tonoi ni a kubana a̱ ubuta̱ u ka̱ciɗa̱ wa.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Ana esheku e le a̱ kuwa̱i, ɗa Isufu nu nkoshi n ni n danai, <<Gogo na Isufu u dana baci yaꞋan u tsupa kawuya ka na ci yaꞋankai ni?>>
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Ɗa a̱ suꞋuki Isufu n kadanshi a danai, <<Kafu esheku a̱ tsu a̱ kuwa̱ u dana ta̱,
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ci ece wu, <Cinukpa n unushi u na aza a̱ nu a yaꞋankai nu tsu na cau a takacikai nu.> Gogo na reme ka̱ɗu cinukpaka tsu unushi u na a̱ tsu agbashi a̱ Ka̱shile ke eshevu ci yaꞋankai nu.>> Isufu u shika̱i ka̱u ana u panai kadanshi ka nampa.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Ɗa aza a̱ ni a banai ɗa a̱ kuɗa̱ngi kelime ka̱ ni ɗa a danai, <<A̱ tsu ɗa na kelime ka̱ nu agbashi a̱ nu.>>
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Ama ɗa Isufu u danai, <<Panai wovon ba! Mpa Ka̱shile kaꞋa?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Ko a na i sheshekei mu kawuya, ama Ka̱shile ko bonoko ta̱ kaꞋa ka singai, adama a na wi isa wuma wa aza a̱bunda̱i a na yi e kene anana.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Adama a nannai ka̱ta̱ i pana wovon ba. Mi ta̱ a kinda ɗa̱ m muku n ɗa̱,>>
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Ta ɗe Isufu m kpaꞋa ke esheku o yongoi a Masar. Isufu u yaꞋan ta̱ a̱ya̱ amangatawun n kupa (110) aduniyan.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 U yongo ta̱ ali ɗa we enei muku mi Ifirayimu m muku mu ntsukaya n ni. U yongo ta̱ n wuma ali ɗa wi isai muku m Makiri m Manasa u woꞋi le e ekiye a̱ ni.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Ɗa Isufu u danai aza a̱ ni, <<Mi ta̱ ɗevu n ukpa̱, ama Ka̱shile ki ta̱ a kinda ɗa̱ ka̱ta̱ wu uta̱ka̱ ɗa̱ a iɗika i nampa, ka̱ta̱ u banka ɗa̱ a iɗika i na u yaꞋankai Ibirahi n Ishaku n Yakubu uzuwakpani.>>
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Ɗa Isufu u zuwai aza a̱ ni a yaꞋanka yi akucina. <<Ayin a na baci Ka̱shile ka̱ ta̱wa̱i wa̱ ɗa̱ yi ta̱ a̱ kupura̱ etele a̱ va̱ i walaka.>>
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Ɗa Isufu u kuwa̱i a Masar. Wi ta̱ n a̱ya̱ amangatawun n kupa (110). Ɗa a̱ tsungi keven ka̱ Isufu a̱guma̱ a na a̱ kusa̱nka̱ kushama, ɗa a zuwa kaꞋa akpati vu kuzuwa keven.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.