Gênesis 45

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Isufu u doku u fuɗa u ka̱na̱ asuvu a̱ ni ba, lo e kelime ka aza a̱ ni, ɗa u ɓosoi ka̱da̱wuri, ɗa u danai, <<Yaba dem u neke tsu uye.>> A ayin a na Isufu u danai aza a̱ ni ko a̱yi ɗa ya uma o yoku i lo ba.
1 José não conseguiu mais controlar a sua emoção diante dos seus empregados, de modo que gritou: — Saiam todos daqui! Por isso nenhum dos empregados estava ali quando José contou aos irmãos quem ele era.
2 Ka̱da̱wuri ka na u ɓosoi va ka yaꞋan ta̱ kacaꞋa ka̱u ali ɗa aza a Masar a panai, ɗa a ɗikai kadanshi ka a kubana u mogono FiriꞋauna.
2 Ele começou a chorar tão alto, que os egípcios ouviram, e a notícia chegou até o palácio do rei.
3 Ɗa Isufu u danai aza a̱ ni, <<Mpa ɗa Isufu. Dada u buwa ta̱ ɗe n wuma?>> Ana aza a̱ ni a panai nannai aɗa a panasakai wovon ka̱u a fuɗa o doku a dansa ili ba.
3 José disse aos irmãos: — Eu sou José. O meu pai ainda está vivo? Quando os irmãos ouviram isso, ficaram tão assustados, que não puderam responder nada.
4 Ɗa Isufu u danai aza a̱ ni a, <<Yawai wo ɗevu nu mpa.>> Ana a yawai, ɗa u danai le, <<Mpa ɗa vangu vu ɗa̱ Isufu, vuza na i dengei. Ɗa a ɗikai a kubanka Masar.
4 E José disse: — Cheguem mais perto de mim, por favor. Eles chegaram, e ele continuou: — Eu sou o seu irmão José, aquele que vocês venderam a fim de ser trazido para o Egito.
5 Ama gogo na ka̱ta̱ i pana wovon ba. Ka̱ta̱ kpamu i pana wupa u ka̱ci ka̱ ɗa̱ ba, adama a na i dengei mu ta̱. Adama a na kpamu mi isa wuma i ɗa i zuwai ɗa Ka̱shile ka̱ suki mu na kelime ka̱ ɗa̱.
5 Agora não fiquem tristes nem aborrecidos com vocês mesmos por terem me vendido a fim de ser trazido para cá. Foi para salvar vidas que Deus me enviou na frente de vocês.
6 Gogo na a̱ya̱ e re a ɗa na a na kambulu ka uwai a iɗika. Gogo na a kubana a̱ya̱ a tawun a kambulu ki ta̱ lo, adama a na vicimba vi lo ba.
6 Já houve dois anos de fome no mundo, e ainda haverá mais cinco anos em que ninguém vai preparar a terra, nem colher.
7 Ama Ka̱shile ka̱ suku mu ta̱ adama a na n lapula uye adama a wuma u ɗa̱ kpamu, ali nu ntsukaya n ɗa̱ dem.
7 Deus me enviou na frente de vocês a fim de que ele, de um modo maravilhoso, salvasse a vida de vocês aqui neste país e garantisse que teriam descendentes.
8 <<A̱ɗa̱ ɗa i zuwai n ta̱wa̱i na ba, ama Ka̱shile. U zuwa mu ta̱ mo okpoi vuza na u kuneke FiriꞋauna odoki, n vuzagbayin vu kpaꞋa ku ni ra̱ka̱ n gomuna vi iɗika i Masar ra̱ka̱.
8 Portanto, não foram vocês que me mandaram para cá, mas foi Deus. Ele me pôs como o mais alto ministro do rei. Eu tomo conta do palácio dele e sou o governador de todo o Egito.
9 <<Gogo na, yaꞋin gogoꞋo a kubana we esheku a̱ tsu. I dana yi, <Ili i na Isufu, maku ma ni ma danai i ɗa na: Ka̱shile ko bonoko mu ta̱ vuzagbayin a Masar. Ta̱wa̱i na gogo na ka̱ta̱ i la̱nga̱sa̱ ayin ba.
9 — Agora voltem depressa para casa e digam ao meu pai que o seu filho José manda lhe dizer o seguinte: “Deus me fez governador de todo o Egito. Venha me ver logo; não demore.
10 Vi ta̱ kpamu o kuyongo a uɓon u Goshen a Masar i da̱sa̱ngi ɗevu nu mpa. Avu m muku n nu, nu ntsukaya n nu, nu nlala n ɗa̱ n ushiga dem n ili i na yi ni ɗa dem.
10 O senhor morará na região de Gosém e assim ficará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os seus netos, as suas ovelhas, as suas cabras, o seu gado e tudo o que é seu.
11 Mi ta̱ kpamu e kuneke ɗa̱ ili dem. Adama a na a̱ya̱ a tawun a kambulu a buwa ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱. Ta baci nannai ba, avu m muku n nu n ili i na i buwai dem, yi ta̱ o kokpo asuvayali.>
11 A fome ainda vai durar mais cinco anos, e em Gosém eu darei mantimentos ao senhor, à sua família e aos seus animais. Assim não lhes faltará nada.”
12 <<Ɗa na ye ene ta̱ n a̱shi a̱ɗa̱, avu Bayami vangu vu va̱ ve ene ta̱ n ka̱ci ka̱ nu mpa ɗa Isufu va.
12 José continuou: — Todos vocês e Benjamim, o meu irmão, podem ver que sou eu mesmo, José, quem está falando.
13 Vu bana baci vu dana dada uteku u na mi punu n utsura a iɗika ya, dana yi kpamu i na ve enei. Dakakai i bana i ta̱wa̱ n a̱yi gogoꞋo.>>
13 Contem ao meu pai como sou poderoso aqui no Egito, contem tudo o que têm visto. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Ɗa u foɗo aminya a̱ ni ɗa u yikpa̱i ɗa u shika̱i, ɗa Bayami wo oɓongi ni ɗa u ka̱na̱i ma̱shi feu.
14 José abraçou o seu irmão Benjamim e começou a chorar. E, abraçado com José, Benjamim também chorou.
15 Ɗa wo oɓongi aza a̱ ni dem ɗa u ɗoroi ma̱shi kpamu. Ana o kotsoi ɗa aza a̱ ni a̱ ka̱na̱i kadanshi n a̱yi.
15 Então, ainda chorando, José abraçou e beijou cada um dos seus irmãos. Depois disso os irmãos começaram a falar com ele.
16 Ana arabali a yawai u mogono Isufu aza a̱ ni a̱ ta̱wa̱ ta̱, ɗa FiriꞋauna aza ulinga a ni a yaꞋin ma̱za̱nga̱ ka̱u.
16 A notícia de que os irmãos de José tinham vindo chegou até o palácio do rei do Egito, e ele e os seus servidores ficaram contentes com isso.
17 Ɗa u danai Isufu, <<Dana aza a̱ nu a ɗika ucanuku u le ni njaki n le a laza o kubono a iɗika i KanaꞋana.
17 O rei disse a José: — Diga aos seus irmãos que carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã.
18 Ka̱sukpa̱ a bana a ɗika limata i le ya o kubono na Masar. Mi ta̱ e kuneke ubuta̱ u singai na a Masar i ta̱ kpamu a̱ kuciya̱ ili dem i na i kuyawa le.
18 E me tragam o pai deles e as famílias deles. Eu lhes darei as melhores terras que há no Egito, e eles comerão o que este país produz de melhor.
19 Dana le kpamu a ɗika ekeke a anaka punu a iɗika i Masar adama a na a ɗikaka muku n le n wawaꞋa n a̱ma̱ci e le, i ɗika kpamu esheku a̱ ɗa̱ a̱ kuta̱wa̱.
19 Que os seus irmãos levem daqui do Egito carretas para trazerem as mulheres, as crianças pequenas e também o pai deles.
20 Ka̱ta̱ o oꞋuso ka̱ci ke le kuɗika kuzuwa ku yoku ba, ama ili i singai yi iɗika i Masar yi ta̱ lo e kuneke le.>>
20 E não se preocupem por deixarem para trás as coisas que têm, pois o melhor que há na terra do Egito será deles.
21 Ta ta na muku mi Isaraila n yaꞋin nannai tsu na mogono ma ma danai le. A̱yi Isufu kpamu u nekei le keke va anaka tsu na mogono ma danai, n ilikulyaꞋa yi nwalu.
21 Os filhos de Jacó fizeram isso. José lhes deu carretas, como o rei havia mandado, e mantimento para a viagem.
22 Ra̱ka̱ vi le kpamu ɗa u nekei le ntogu n savu n singai, ama ɗa u nekei Bayami Azurufa amangatawun a tatsu n ntogu kpamu n tawun n tawun (500).
22 Também lhes deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas barras de prata e cinco mudas de roupas.
23 Ɗa u suꞋuki n esheku ili i nampa, njaki kupa n na n ɗikai ucanuku u singai wa aza a Masar: n a̱na̱ku a njaki kupa a ɗikai ilikulyaꞋa m boroji n ili i na a kuwala n a lyaꞋi a uye.
23 Para o pai, José mandou dez jumentos carregados das melhores coisas do Egito e dez jumentos carregados de trigo, pão e outros mantimentos para a viagem.
24 Ana wu tuka̱i le ɗa a lazai ɗa u danai le, <<Ka̱ta̱ i yaꞋan kanananai a uye ba.>>
24 Os irmãos se despediram, e na hora de partir José aconselhou: — Não briguem pelo caminho.
25 Ɗa a̱ ka̱sukpa̱i Masar ɗa a lazai a kubana we esheku e le a KanaꞋana.
25 Eles saíram do Egito e, quando chegaram a Canaã, foram à casa de Jacó, o seu pai.
26 Ɗa a danai, <<Isufu u buwa ta̱ n wuma! A̱yi ɗa kpamu wi ɗe a kulyaꞋa tsugono a iɗika i Masar dem>> A̱yi Yakubu u fuɗa u dana ili ba, adam a na we ene ta̱ adanshi mayun ɗa ba.
26 Então lhe disseram: — José está vivo! Ele é o governador de todo o Egito! Jacó quase desmaiou e não podia acreditar.
27 Ana a danai ni ili i na Isufu u danai le, ana kpamu we enei ekeke a anaka a na Isufu u suki adama a na a ɗika yi a kubana a Masar, ɗa u ta̱na̱i a mɓa̱la̱ n na wi ishi nu n ɗa.
27 Porém, quando lhe contaram tudo o que José tinha dito, e quando viu as carretas que havia mandado para levá-lo para o Egito, Jacó ficou muito animado.
28 Ɗa u danai, <<Maku ma̱ va̱ Isufu u buwa ta̱ n wuma? Mi ta̱ a kubana adam a na me ene yi kafu n kuwa̱.>>
28 E disse: — Já chega! O meu filho José ainda está vivo. Quero vê-lo antes de eu morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.