Gênesis 45
asg (ASG) vs NAA
1 Isufu u doku u fuɗa u ka̱na̱ asuvu a̱ ni ba, lo e kelime ka aza a̱ ni, ɗa u ɓosoi ka̱da̱wuri, ɗa u danai, <<Yaba dem u neke tsu uye.>> A ayin a na Isufu u danai aza a̱ ni ko a̱yi ɗa ya uma o yoku i lo ba.
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Ka̱da̱wuri ka na u ɓosoi va ka yaꞋan ta̱ kacaꞋa ka̱u ali ɗa aza a Masar a panai, ɗa a ɗikai kadanshi ka a kubana u mogono FiriꞋauna.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Ɗa Isufu u danai aza a̱ ni, <<Mpa ɗa Isufu. Dada u buwa ta̱ ɗe n wuma?>> Ana aza a̱ ni a panai nannai aɗa a panasakai wovon ka̱u a fuɗa o doku a dansa ili ba.
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Ɗa Isufu u danai aza a̱ ni a, <<Yawai wo ɗevu nu mpa.>> Ana a yawai, ɗa u danai le, <<Mpa ɗa vangu vu ɗa̱ Isufu, vuza na i dengei. Ɗa a ɗikai a kubanka Masar.
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 Ama gogo na ka̱ta̱ i pana wovon ba. Ka̱ta̱ kpamu i pana wupa u ka̱ci ka̱ ɗa̱ ba, adama a na i dengei mu ta̱. Adama a na kpamu mi isa wuma i ɗa i zuwai ɗa Ka̱shile ka̱ suki mu na kelime ka̱ ɗa̱.
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Gogo na a̱ya̱ e re a ɗa na a na kambulu ka uwai a iɗika. Gogo na a kubana a̱ya̱ a tawun a kambulu ki ta̱ lo, adama a na vicimba vi lo ba.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Ama Ka̱shile ka̱ suku mu ta̱ adama a na n lapula uye adama a wuma u ɗa̱ kpamu, ali nu ntsukaya n ɗa̱ dem.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 <<A̱ɗa̱ ɗa i zuwai n ta̱wa̱i na ba, ama Ka̱shile. U zuwa mu ta̱ mo okpoi vuza na u kuneke FiriꞋauna odoki, n vuzagbayin vu kpaꞋa ku ni ra̱ka̱ n gomuna vi iɗika i Masar ra̱ka̱.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 <<Gogo na, yaꞋin gogoꞋo a kubana we esheku a̱ tsu. I dana yi, <Ili i na Isufu, maku ma ni ma danai i ɗa na: Ka̱shile ko bonoko mu ta̱ vuzagbayin a Masar. Ta̱wa̱i na gogo na ka̱ta̱ i la̱nga̱sa̱ ayin ba.
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Vi ta̱ kpamu o kuyongo a uɓon u Goshen a Masar i da̱sa̱ngi ɗevu nu mpa. Avu m muku n nu, nu ntsukaya n nu, nu nlala n ɗa̱ n ushiga dem n ili i na yi ni ɗa dem.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 Mi ta̱ kpamu e kuneke ɗa̱ ili dem. Adama a na a̱ya̱ a tawun a kambulu a buwa ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱. Ta baci nannai ba, avu m muku n nu n ili i na i buwai dem, yi ta̱ o kokpo asuvayali.>
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 <<Ɗa na ye ene ta̱ n a̱shi a̱ɗa̱, avu Bayami vangu vu va̱ ve ene ta̱ n ka̱ci ka̱ nu mpa ɗa Isufu va.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Vu bana baci vu dana dada uteku u na mi punu n utsura a iɗika ya, dana yi kpamu i na ve enei. Dakakai i bana i ta̱wa̱ n a̱yi gogoꞋo.>>
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Ɗa u foɗo aminya a̱ ni ɗa u yikpa̱i ɗa u shika̱i, ɗa Bayami wo oɓongi ni ɗa u ka̱na̱i ma̱shi feu.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Ɗa wo oɓongi aza a̱ ni dem ɗa u ɗoroi ma̱shi kpamu. Ana o kotsoi ɗa aza a̱ ni a̱ ka̱na̱i kadanshi n a̱yi.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Ana arabali a yawai u mogono Isufu aza a̱ ni a̱ ta̱wa̱ ta̱, ɗa FiriꞋauna aza ulinga a ni a yaꞋin ma̱za̱nga̱ ka̱u.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 Ɗa u danai Isufu, <<Dana aza a̱ nu a ɗika ucanuku u le ni njaki n le a laza o kubono a iɗika i KanaꞋana.
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 Ka̱sukpa̱ a bana a ɗika limata i le ya o kubono na Masar. Mi ta̱ e kuneke ubuta̱ u singai na a Masar i ta̱ kpamu a̱ kuciya̱ ili dem i na i kuyawa le.
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 Dana le kpamu a ɗika ekeke a anaka punu a iɗika i Masar adama a na a ɗikaka muku n le n wawaꞋa n a̱ma̱ci e le, i ɗika kpamu esheku a̱ ɗa̱ a̱ kuta̱wa̱.
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 Ka̱ta̱ o oꞋuso ka̱ci ke le kuɗika kuzuwa ku yoku ba, ama ili i singai yi iɗika i Masar yi ta̱ lo e kuneke le.>>
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Ta ta na muku mi Isaraila n yaꞋin nannai tsu na mogono ma ma danai le. A̱yi Isufu kpamu u nekei le keke va anaka tsu na mogono ma danai, n ilikulyaꞋa yi nwalu.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 Ra̱ka̱ vi le kpamu ɗa u nekei le ntogu n savu n singai, ama ɗa u nekei Bayami Azurufa amangatawun a tatsu n ntogu kpamu n tawun n tawun (500).
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 Ɗa u suꞋuki n esheku ili i nampa, njaki kupa n na n ɗikai ucanuku u singai wa aza a Masar: n a̱na̱ku a njaki kupa a ɗikai ilikulyaꞋa m boroji n ili i na a kuwala n a lyaꞋi a uye.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Ana wu tuka̱i le ɗa a lazai ɗa u danai le, <<Ka̱ta̱ i yaꞋan kanananai a uye ba.>>
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 Ɗa a̱ ka̱sukpa̱i Masar ɗa a lazai a kubana we esheku e le a KanaꞋana.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Ɗa a danai, <<Isufu u buwa ta̱ n wuma! A̱yi ɗa kpamu wi ɗe a kulyaꞋa tsugono a iɗika i Masar dem>> A̱yi Yakubu u fuɗa u dana ili ba, adam a na we ene ta̱ adanshi mayun ɗa ba.
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Ana a danai ni ili i na Isufu u danai le, ana kpamu we enei ekeke a anaka a na Isufu u suki adama a na a ɗika yi a kubana a Masar, ɗa u ta̱na̱i a mɓa̱la̱ n na wi ishi nu n ɗa.
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 Ɗa u danai, <<Maku ma̱ va̱ Isufu u buwa ta̱ n wuma? Mi ta̱ a kubana adam a na me ene yi kafu n kuwa̱.>>
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.