Gênesis 45
asg (ASG) vs BKJ
1 Isufu u doku u fuɗa u ka̱na̱ asuvu a̱ ni ba, lo e kelime ka aza a̱ ni, ɗa u ɓosoi ka̱da̱wuri, ɗa u danai, <<Yaba dem u neke tsu uye.>> A ayin a na Isufu u danai aza a̱ ni ko a̱yi ɗa ya uma o yoku i lo ba.
1 Então José não se pôde conter diante de todos os que estavam com ele, e ele clamou: Fazei sair todo homem de diante de mim. E não havia homem algum com ele, enquanto José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Ka̱da̱wuri ka na u ɓosoi va ka yaꞋan ta̱ kacaꞋa ka̱u ali ɗa aza a Masar a panai, ɗa a ɗikai kadanshi ka a kubana u mogono FiriꞋauna.
2 E ele chorou em voz alta, e os egípcios e a casa de Faraó ouviu.
3 Ɗa Isufu u danai aza a̱ ni, <<Mpa ɗa Isufu. Dada u buwa ta̱ ɗe n wuma?>> Ana aza a̱ ni a panai nannai aɗa a panasakai wovon ka̱u a fuɗa o doku a dansa ili ba.
3 E José disse a seus irmãos: Eu sou José; acaso ainda vive o meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois eles estavam conturbados com a sua presença.
4 Ɗa Isufu u danai aza a̱ ni a, <<Yawai wo ɗevu nu mpa.>> Ana a yawai, ɗa u danai le, <<Mpa ɗa vangu vu ɗa̱ Isufu, vuza na i dengei. Ɗa a ɗikai a kubanka Masar.
4 E José disse a seus irmãos: Aproximai-vos de mim, rogo-vos. E eles se aproximaram. E ele disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes ao Egito.
5 Ama gogo na ka̱ta̱ i pana wovon ba. Ka̱ta̱ kpamu i pana wupa u ka̱ci ka̱ ɗa̱ ba, adama a na i dengei mu ta̱. Adama a na kpamu mi isa wuma i ɗa i zuwai ɗa Ka̱shile ka̱ suki mu na kelime ka̱ ɗa̱.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos ireis convosco mesmos, por terdes me vendido para cá; pois Deus me enviou adiante de vós para preservar a vida.
6 Gogo na a̱ya̱ e re a ɗa na a na kambulu ka uwai a iɗika. Gogo na a kubana a̱ya̱ a tawun a kambulu ki ta̱ lo, adama a na vicimba vi lo ba.
6 Por estes dois anos a fome esteve na terra; e ainda há cinco anos nos quais não haverá cultivo nem colheita.
7 Ama Ka̱shile ka̱ suku mu ta̱ adama a na n lapula uye adama a wuma u ɗa̱ kpamu, ali nu ntsukaya n ɗa̱ dem.
7 E Deus me enviou adiante de vós para preservar para vós uma posteridade na terra, e para salvar as vossas vidas com grande livramento.
8 <<A̱ɗa̱ ɗa i zuwai n ta̱wa̱i na ba, ama Ka̱shile. U zuwa mu ta̱ mo okpoi vuza na u kuneke FiriꞋauna odoki, n vuzagbayin vu kpaꞋa ku ni ra̱ka̱ n gomuna vi iɗika i Masar ra̱ka̱.
8 Então, agora, não fostes vós que me enviastes aqui, mas Deus. E ele me fez pai de Faraó, e senhor sobre toda a sua casa, e governador de toda a terra do Egito.
9 <<Gogo na, yaꞋin gogoꞋo a kubana we esheku a̱ tsu. I dana yi, <Ili i na Isufu, maku ma ni ma danai i ɗa na: Ka̱shile ko bonoko mu ta̱ vuzagbayin a Masar. Ta̱wa̱i na gogo na ka̱ta̱ i la̱nga̱sa̱ ayin ba.
9 Apressai-vos e subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim diz teu filho José: Deus me fez senhor de todo o Egito. Desce até mim, e não te demores,
10 Vi ta̱ kpamu o kuyongo a uɓon u Goshen a Masar i da̱sa̱ngi ɗevu nu mpa. Avu m muku n nu, nu ntsukaya n nu, nu nlala n ɗa̱ n ushiga dem n ili i na yi ni ɗa dem.
10 e tu habitará na terra de Gósen, e estarás perto de mim, tu, e teus filhos, e os filhos de teus filhos, e teus rebanhos, e teu gado, e tudo que tens.
11 Mi ta̱ kpamu e kuneke ɗa̱ ili dem. Adama a na a̱ya̱ a tawun a kambulu a buwa ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱. Ta baci nannai ba, avu m muku n nu n ili i na i buwai dem, yi ta̱ o kokpo asuvayali.>
11 E ali eu te sustentarei, pois ainda há cinco anos de fome, para que tu e tua casa e tudo que tens não vades à pobreza.
12 <<Ɗa na ye ene ta̱ n a̱shi a̱ɗa̱, avu Bayami vangu vu va̱ ve ene ta̱ n ka̱ci ka̱ nu mpa ɗa Isufu va.
12 E eis que vossos olhos veem, e os olhos de meu irmão Benjamim, que é minha boca que está falando convosco.
13 Vu bana baci vu dana dada uteku u na mi punu n utsura a iɗika ya, dana yi kpamu i na ve enei. Dakakai i bana i ta̱wa̱ n a̱yi gogoꞋo.>>
13 E contareis a meu pai de toda a minha glória no Egito, e de tudo o que tendes visto; apressar-vos-eis, e trareis meu pai para cá.
14 Ɗa u foɗo aminya a̱ ni ɗa u yikpa̱i ɗa u shika̱i, ɗa Bayami wo oɓongi ni ɗa u ka̱na̱i ma̱shi feu.
14 E ele caiu sobre o pescoço de seu irmão Benjamim, e chorou, e Benjamim chorou sobre o pescoço dele.
15 Ɗa wo oɓongi aza a̱ ni dem ɗa u ɗoroi ma̱shi kpamu. Ana o kotsoi ɗa aza a̱ ni a̱ ka̱na̱i kadanshi n a̱yi.
15 Além disso, ele beijou todos os seus irmãos, e chorou sobre eles. E depois disso, seus irmãos falaram com ele.
16 Ana arabali a yawai u mogono Isufu aza a̱ ni a̱ ta̱wa̱ ta̱, ɗa FiriꞋauna aza ulinga a ni a yaꞋin ma̱za̱nga̱ ka̱u.
16 E essa notícia foi ouvida na casa de Faraó, dizendo: Os irmãos de José vieram. E isso agradou muito a Faraó e a seus servos.
17 Ɗa u danai Isufu, <<Dana aza a̱ nu a ɗika ucanuku u le ni njaki n le a laza o kubono a iɗika i KanaꞋana.
17 E Faraó disse a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: Carregai vossos animais, e parti, e ide à terra de Canaã,
18 Ka̱sukpa̱ a bana a ɗika limata i le ya o kubono na Masar. Mi ta̱ e kuneke ubuta̱ u singai na a Masar i ta̱ kpamu a̱ kuciya̱ ili dem i na i kuyawa le.
18 e tomai vosso pai e vossas famílias, e vinde a mim, e eu vos darei o bom da terra do Egito, e vós comereis a gordura da terra.
19 Dana le kpamu a ɗika ekeke a anaka punu a iɗika i Masar adama a na a ɗikaka muku n le n wawaꞋa n a̱ma̱ci e le, i ɗika kpamu esheku a̱ ɗa̱ a̱ kuta̱wa̱.
19 A ti, agora, ordeno: Fazei isto: Tomai carroças da terra do Egito para vossos pequenos, e para vossas mulheres, e trazei vosso pai, e vinde.
20 Ka̱ta̱ o oꞋuso ka̱ci ke le kuɗika kuzuwa ku yoku ba, ama ili i singai yi iɗika i Masar yi ta̱ lo e kuneke le.>>
20 Também não considereis os vossos bens, pois o melhor de toda a terra do Egito é vosso.
21 Ta ta na muku mi Isaraila n yaꞋin nannai tsu na mogono ma ma danai le. A̱yi Isufu kpamu u nekei le keke va anaka tsu na mogono ma danai, n ilikulyaꞋa yi nwalu.
21 E os filhos de Israel assim fizeram. E José lhes deu carroças, de acordo com a ordem de Faraó, e lhes deu provisões para o caminho.
22 Ra̱ka̱ vi le kpamu ɗa u nekei le ntogu n savu n singai, ama ɗa u nekei Bayami Azurufa amangatawun a tatsu n ntogu kpamu n tawun n tawun (500).
22 A todos eles deu, a cada homem, mudas de roupas; mas a Benjamim ele deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupas.
23 Ɗa u suꞋuki n esheku ili i nampa, njaki kupa n na n ɗikai ucanuku u singai wa aza a Masar: n a̱na̱ku a njaki kupa a ɗikai ilikulyaꞋa m boroji n ili i na a kuwala n a lyaꞋi a uye.
23 E para seu pai ele enviou desta maneira: dez jumentos carregados com as coisas boas do Egito, e dez jumentas carregadas com trigo e pão e alimento para seu pai, para o caminho.
24 Ana wu tuka̱i le ɗa a lazai ɗa u danai le, <<Ka̱ta̱ i yaꞋan kanananai a uye ba.>>
24 Assim ele enviou seus irmãos, e eles partiram. E ele lhes disse: Vede para que não contendais pelo caminho.
25 Ɗa a̱ ka̱sukpa̱i Masar ɗa a lazai a kubana we esheku e le a KanaꞋana.
25 E eles subiram e saíram do Egito, e vieram à terra de Canaã até Jacó, seu pai;
26 Ɗa a danai, <<Isufu u buwa ta̱ n wuma! A̱yi ɗa kpamu wi ɗe a kulyaꞋa tsugono a iɗika i Masar dem>> A̱yi Yakubu u fuɗa u dana ili ba, adam a na we ene ta̱ adanshi mayun ɗa ba.
26 e lhe contaram, dizendo: José ainda está vivo, e ele é governador sobre toda a terra do Egito. E o coração de Jacó desfaleceu, pois ele não acreditou neles.
27 Ana a danai ni ili i na Isufu u danai le, ana kpamu we enei ekeke a anaka a na Isufu u suki adama a na a ɗika yi a kubana a Masar, ɗa u ta̱na̱i a mɓa̱la̱ n na wi ishi nu n ɗa.
27 E eles lhe contaram todas as palavras de José, que ele lhes havia dito. E quando ele viu as carroças que José havia enviado para levá-lo, reviveu o espírito de Jacó, seu pai;
28 Ɗa u danai, <<Maku ma̱ va̱ Isufu u buwa ta̱ n wuma? Mi ta̱ a kubana adam a na me ene yi kafu n kuwa̱.>>
28 E Israel disse: Isto é o suficiente! José, meu filho, ainda está vivo. Eu irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.