Gênesis 43
asg (ASG) vs NAA
1 Ana kambulu ko doku ka yinkpasakai ka̱u a iɗika ya.
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 Ana o kotsoi kulyaꞋa utalu u na a banai a tsulai a Masar, ɗa esheku e le a danai le, <<Banai i doku i tsulaka tsu utalu kenu.>>
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 Ama ɗa Yahuda u danai le, <<Vuma va u dana ta̱, <Yo kudoku ye kene a̱shi a̱ va̱ ba, sai i tuka̱ mu n vuza vu ukocishi vu ɗa̱ na.>
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 Vu ka̱sukpa̱ tsu baci tsu bana n vangu vu tsu ci ta̱ a kubana tsa tsulaka wu utalu.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Ama vi baci a̱ kuka̱sukpa̱ yi u bana ba, a̱ tsu feu ci a kubana ɗe ba, adama a na vuma va u dana tsu ta̱, <Yi o kudoku ye kene a̱shi a̱ va̱ ba, sai yi koɓolo n vuza ɗa̱.> >>
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 Ɗa Isaraila we ecei le, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa yi a̱ kutuka̱ mu n atakaci ali ɗa i danai ni yi ta̱ n vangu vu ɗa̱ vi yoku?>>
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 A̱ ushuki, <<Vuma va u ɗeke tsu ta̱ ɗa u ka̱na̱i kece tsu mayin uteku u na kpaꞋa ku tsu ki. <Esheku a̱ ɗa̱ i ta̱ n wuma? Yi ta̱ n vangu vu ɗa̱ vi yoku?> Ɗa tsu ushuki keci ku ni. Nini ɗai tsu kuyeve wi ta̱ a kudana tsu sai tsu tuka̱ n vangu vu tsu?>>
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 Ɗa Yahuda u danai esheku a̱ ni Isaraila, <<Zuwa maku ma ma bana n a̱ tsu ci ta̱ a kulaza gogo na, adama a na avu m muku n tsu tsa̱ kukuwa̱ ba.
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Mpa a̱ ka̱ci ka̱ va̱ mi ta̱ a kinda ma̱ta̱na̱ ma̱ ni, ve ece mu u bono baci ba. Ɗa baci m bonoi n a̱yi ba, mi ta̱ a̱ kushuku ili i na baci de dem i ciya̱i mu.
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Ishi baci tsu la̱nga̱sa̱ ayin ba an tsu bana ta̱ ɗe tsu bono kure.>>
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Ɗa esheku a a danai, <<Ta baci de nannai sai i yaꞋan ili i nam ba, ɗikai ili i singai i yoku yi iɗika i nampa ka̱ta̱ i zuwa a ajika n ɗa̱, ka̱ta̱ i banka vuza va tsu kuneꞋe, maniꞋin, n ishigi, n ili i ma̱gula̱ni, n umaci u maɗanga u Pisatashiyo, n alumo.
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Ɗikai ikebe n a̱bunda̱i i na i laꞋi i cau ya i bonoko n ikebe i na a zuwakai ɗa̱ a ajika a̱ ɗa̱ a, u gaꞋan ba ucunukpi u ɗa le.
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Ɗikai vangu vu ɗa̱ i laza a kubana a̱ ubuta̱ u na vuma va wi.
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Ka̱sukpa̱ Ka̱shile ka na ki n utsura dem ka zuwa vuza va u pana asuvayali a̱ ɗa̱, ali ka̱ta̱ u bonoko ɗa̱ n vuza ɗa̱ koɓolo m Bayami ka̱ta̱ i bono koɓolo. Ama mpa unambi u ta̱wa̱ mu baci u ta̱wa̱ mu ta̱ ta na.>>
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Ɗa uma a ɗikai kuneꞋe ka ali ɗa kulaꞋi ku cau ka, ɗa feu a banai m Bayami. Ɗa a dakakai a lazai a kubana a Masar adama a na o yotsongu ka̱ci ke le u Isufu.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Ana Isufu we enei Bayami n ele ɗa u danai agbashi a kpaꞋa a̱ ni, <<Ɗikai uma a na mpa a kubana a kpaꞋa ku va̱, kiɗakai le manama mo yoku ka̱ta̱ i suꞋwanka le, i ta̱ a kulyaꞋa anana nu mpa.>>
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Ɗa kagbashi ka ka yaꞋin tsu na a danai ni ɗa u ɗikai uma a kubana a kpaꞋa ku Isufu.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Uma a panai wovon n a̱bunda̱i a na a ɗikai le a kubana a kpaꞋa ku Isufu.
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 Ɗa a banai u kagbashi ka̱ Isufu ɗa a yaꞋin kadanshi n a̱yi a̱ utsutsu u kpaꞋa.
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 Ɗa a danai, <<Ka̱na̱ ka̱ɗu vuzagbayin, cau tsu ta̱wa̱ ta̱ na kutsula utalu.
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 Ama ubuta̱ u na ci shamgbai kasa ɗa tsu ɓa̱yuwa̱i ucanuku u tsu ɗa ci cina ikebe i tsu punu i ɗa ta na tsu bonokoi na.
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 Tsu tuka̱ ta̱ kpamu n ikebe i yoku adama a na tsu tsula utalu kpamu ci yeve vuza na u zuwai ikebe punu a utalu wa ba a ayin a na tsu ta̱wa̱i.>>
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ɗa kagbashi ka ka danai, <<Ka̱ta̱ i dagaza ba. Ka̱ta̱ kpamu i pana wovon ba. Ka̱shile ka̱ ɗa̱ Ka̱shile ke esheku a̱ ɗa̱ u gaꞋan ba a̱yi ɗa u zuwakai ɗa̱ ikebe ya.>> Ɗa wu uta̱ka̱i le n Simiyon.
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 Ɗa kagbashi ka ka ɗikai aza a̱ ni u uwakai a kpaꞋa. Ɗa u nekei le mini adama a na a saꞋa ene, ɗa kpamu u nekei njaki n le ilikulyaꞋa
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 Ɗa u foɓusoi kuneꞋe ku le ku na e kuneke Isufu a gasa baci n kanna ka, adama a na a dana le ta̱ i ta̱ a kulyaꞋa ili n a̱yi.
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Ana Isufu u uwai a kpaꞋa ka ɗa a ɗikai kuneꞋe ku na i n kuɗa ɗa a̱ kuɗa̱ngi kelime ka̱ ni ɗa e nekei ni ku ɗa.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 Ɗa we ecei ma̱ta̱na̱ me le u danai, <<I yaꞋanka mu ta̱ kadanshi ko mokoshi me esheku a̱ ɗa̱, nini ɗai wi ɗe, u buwa ta̱ n wuma?>>
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 Ɗa a̱ ushuki, <<Esheku a̱ tsu kagbashi ka̱ nu u buwa ta̱ n wuma wi ta̱ ɗe kpamu m ma̱ta̱na̱.>> Ɗa a̱ kuɗa̱ngi kelime ka̱ ni ɗa e nekei ni tsugbayin.
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 Ana Isufu we enei vuza ni Bayami ɗa u danai, <<A̱yi na ɗa vangu vu ɗa̱ vi kenu, vuza na i yaꞋankai mu kadanshi ka? Ka̱shile ka zuwaka wu una̱singai maku ma̱ va̱.>>
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Ɗa Isufu u ɗa̱nga̱i fa̱ra̱ka̱ci adama a na ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ ɗa̱nga̱ ta̱ adanshi u shika̱ a na we enei aza a̱ ni ɗa u uwai a̱ kunu ɗa u shika̱i.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Ana u kotsoi ɗa u saꞋi a̱shi a̱ ni, ɗa u danai e pecuku ilikulyaꞋa ya.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 A zuwakai Isufu va tsuwaꞋa ci ni ubuta̱ u ni kau n aza a̱ ni, Aza a Masar a na i kulyaꞋa lo dem e le kpamu n ubuta̱ u le kau, adama a na ili yu unata u ɗa vuza va aza a Masar u lyaꞋa ilikulya n vuza va aza a Ibirahi.
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 Ɗa a̱ da̱sa̱nki Isufu aza a̱ ni e kelime ka̱ ni, uteku u na umaci u le wi vuzagbayin a kubana u vuza kenu.
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 Kirukpa ku na ki e kelime ka̱ Isufu a̱ ka̱na̱i kubanka ɗe n ilikulyaꞋa ama upecu u Bayami u laꞋa ta̱ wa̱ aza a̱ ni ali kutawun. Ɗa a lyaꞋi o soꞋi koɓolo n Isufu ɗa a panakai wuma u le uyoꞋo.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.