Gênesis 42

asg (ASG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ana Yakubu u panai a danai ilikulyaꞋa yi ta̱ ɗe a Masar, ɗa u danai muku n ni, <<Yiɗa̱i ɗa yi a mindanai uteku u ɗa̱?>>
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 M pana ta̱ <<Utalu wi ta̱ ɗe Masar. Banai, i tsula adama a na ci ciya̱ ilikulyaꞋa ta lo tsa̱ kukuwa̱.>>
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Isufu nkoshi n ni uma kupa a banai Masar adama a na a tsula ilikulyaꞋa.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Ama Yakubu u suku Bayami ba, adama a na wi ta o wovon talo ili i yoku ya̱ ciya̱ le i muna.
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Muku n Yakubu i ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ka aza na a banai kutsula ilikulyaꞋa, adama a na kambulu ka̱ yikpa̱ ta̱ feu a iɗika i KanaꞋana.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Ayin a nanlo ta na, a zuwa ta̱ Isufu wo okpo gomuna vi iɗika i Masar. A̱yi ɗa kpamu vuza na u kudenge utalu ya a̱ ubuta̱ u uma. Ana Isufu aza a̱ ni a banai wa̱ ni, ɗa a̱ kuɗa̱nki ni, ali ɗa a̱ ka̱na̱i kulyaꞋa kayala.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Ana Isufu we enei aza a̱ ni, ɗa ta na u yevei le. Ama ɗa u yaꞋin adanshi u yeve le ba. Ɗa u ka̱na̱i kuyaꞋanka le kadanshi ka wuya. Ɗa we ecei le, <<Te ɗai tamkpamu yu uta̱i?>>
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Isufu u yeve le ta̱, ama ele e yeve yi ba.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ɗa u ciɓai n alatani a̱ ni. Ɗa u danai le, <<A̱ɗa̱ omoci a ɗa, aza a na a tsu saka ubuta̱, adama a na a banka n kuvon. I ta̱wa̱ ta̱ adama a na i la̱na̱ ubuta̱ u na wi babu utsura ka̱u.>>
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 Ɗa a danai ni, <<A̱ a̱ vuzagbayin tsu ta̱wa̱ ta̱ adama a na tsu tsula ilikulyaꞋa
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 A̱ tsu muku n vuza te n ɗa; a̱ tsu aza usuɓi a ɗa kpamu ci; agbashi a̱ nu ka̱ta̱ a saꞋwa kubana tsusaki ba.>>
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 <<A̱ a̱>> ɗa u danai le. <<I ta̱wa̱ ta̱ adama a na ye ene tsu na iɗika i tsu yi.>>
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 Ɗa a danai ni, <<A̱ tsu a agbashi a̱ nu a ɗa, ci ta̱ uma kupa n aza e re. Esheku e te a ɗa kpamu, vuza na kpamu wi ida̱shi a iɗika i KanaꞋana. Auta vu tsu wi ta̱ ɗe n esheku a̱ tsu, vuza te kpamu u buwa lo ba.>>
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Ɗa Isufu u danai le, <<Ɗaɗa i zuwai ɗa n danai, <A̱ɗa̱ aza a tsusaki ki iɗika a ɗa adama o kuvon.> >>
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Tsu na n kukondo ɗa̱ ɗa na. FiriꞋauna wi baci lo de n wuma, ya̱ kuka̱sukpa̱ ubuta̱ u nampa ba, sai i tuka̱ n vangu vu ɗa̱ na.
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Suki vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ ɗa̱, aza a na a buwai a shamgba na a na agbashi, ta o kukondo kadanshi ka̱ ɗa̱ nannai ci yeve ko mayun ɗa yi a kudansa. Mayun ɗa baci ta na ba, n kucina ta̱ n FiriꞋauna a̱ɗa̱ aza a tsusaki a ɗa yi.
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Ɗa u remei le. Ɗa u zuwai le ali ayin a tatsu.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 A kanna ka tatsu ɗa Isufu u danai le, <<Ili i na i kuyaꞋan ka̱ta̱ i yaꞋan wuma i ɗa na mpa mi ta̱ o wovon u Ka̱shile.
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 A̱ɗa̱ aza a mayun a ɗa baci yi ka̱sukpa̱ vuza te vu ɗa vu shamgba na a ugbashi, aza a na a buwai a ɗika ilikulyaꞋa a banka a kpaꞋa aza na i ɗe n kambulu.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Ka̱ta̱ i tuka̱ mu n Auta vu ɗa̱ i yaꞋan baci nannai ta n kushuku n a̱ɗa̱ babu vuza na u kuna ɗa̱.>> Ɗa Isufu aza a̱ ni a̱ ushuki kuyaꞋan nannai.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Ɗa a danai uteku u le n kelentsu ke le, <<Mayun mpasa n vangu vu tsu n ɗa mi o kutono tsu adama a na ce ene ta̱ atakaci a̱ ni a ayin a na wi o kufolono tsu tsu ɓa̱nka̱ yi, ama ɗa ci iwain kupanaka yi. Adama a nannai mpasa n ni ɗa mi o kutono tsu.>>
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Ɗa Ruben u danai, <<N dana ɗa̱ ba ka̱ta̱ i yaꞋanka maku ma nannai ba? Ɗa i iwain kupanaka mu. Anana mpasa n ni a ɗa mi o kutono tsu.>>
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 E yeve a na Isufu u yeve ta̱ kelentsu ke le ba, adama a na wi ta̱ a kuyaꞋanka le kadanshi n u danai ni ili i na i a kudansa.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 Ɗa Isufu u kpatalai a̱ ubuta̱ u yoku ɗa u ɓa̱ruwa̱i ma̱shi. Ɗa u doku ɗa u bonoi we le kpamu ɗa u yaꞋankai le kadanshi. A ɗikai Simiyon ɗa a shiyai ni lo e kelime ke le.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 Ɗa Isufu u zuwai a shatangu a̱bufu e le nu utalu ka̱ta̱ kpamu o bonoko n yaba dem n ikebe i ni a̱ ta̱nki vi ni. Ta u yaꞋankai ni nannai.
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 Ɗa a zuwakai njaki le ucanuku ɗa a lazai.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 A̱ ubuta̱ u na a shamgbai adama ana asa, ɗa vuza te u ɓa̱yuwa̱i ucanuku u ni ana we neke majaki ma̱ ni ilikulya, ɗa u cinai azanariya punu a ucanuku u ni.
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Ɗa u danai aza a̱ ni, <<O bonoko ta̱ n azanariya a̱ va̱,>> U danai. <<A ɗa na punu ucanuku u va̱.>> Ɗa a̱ɗu e le a̱ muɗa̱i le ɗa a dagazai ɗa a dananai, <<Yiɗa̱i Ka̱shile ka yaꞋankai tsu nahannai?>>
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Ana a yawai we esheku e le Yakubu a KanaꞋana ɗa a danai ni ili i na i ciya̱i le dem.
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 <<Vuma vu na a zuwai vuzagbayin vi iɗika ya u yaꞋanka tsu ta̱ kadanshi n wupa u neke tsu ta̱ kpamu atakaci ali u danai a̱ tsu va aza tsusaki a ɗa ci.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Ama ɗa tsu danai ni, <A̱ tsu aza usuɓi a ɗa ci; aza tsusaki ki iɗika kaꞋa ci ba.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Ci ta̱ uma kupa n aza e re muku me esheku e te. Ama vuza te vu tsu u buwa lo n wuma ba vuza kene vu tu kpamu wi ta̱ ɗe KanaꞋana n esheku a̱ tsu.>
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 <<Ɗa kpamu vuzagbayin va u danai tsu kpamu, <Tsu nampa tsu ɗa kpamu n kuyeve ko aza a mayun a ɗa yi: ka̱sukpa̱i vuza te ɗa̱ na nu mpa ama ɗikai ilikulyaꞋa i banka aza a kambulu a kpaꞋa ku ɗa̱.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Tuka̱i mu n vuza vu ukocishi vu ɗa̱ ta n kuyeve nannai a na a̱ɗa̱ aza a tsusaki ki iɗika kaꞋa yi ba, mi ta̱ o kubonoko ɗa̱ n vuma ɗa̱ ka̱ta̱ i lyaꞋa kelime n tsulaga a iɗika ya.> >>
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Ana yaba dem u tsuwa̱in ilya i ni o mopon ɗa yaba dem vi le u cinai ikebe i ni punu. Ana ele n esheku e le e enei ikebe ya ɗa a panai wovon.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 Ɗa Yakubu u danai le, <<A̱ɗa̱ ɗa i sa̱nka̱i muku n va̱. Isufu wi lo ba Simiyon kpamu wi lo ba, gogo na kpamu Bayami ɗa yi a kuciga ya ɗika. Ili dem adanshi i ɗa yi ta̱ a kuꞋiwan mu.>>
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Ɗa Ruben u danai esheku, <<Vi ta̱ a kufuɗa va kuna muku n re n va̱ m bono baci n a̱yi ba. Ka̱sukpa̱ka̱ mu a̱yi wa̱ va̱, mi ta̱ o kubonoko yi na.>>
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Ama ɗa Yakubu u danai ni, <<Maku ma̱ va̱ mo kutono wu a kubana na ɗe ba; vuza ni u kuwa̱ ta̱ ɗe a̱yi ɗa u buwai mu n wuma. Ili i yoku i ciya̱ ɗa baci a uye a̱ ka̱tsuma̱ ka nwalu, yi ta̱ a kuzuwa mu n kuwa̱ n ka̱tsuma̱ ka̱ lima̱,>>
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.