Gênesis 42
asg (ASG) vs BKJ
1 Ana Yakubu u panai a danai ilikulyaꞋa yi ta̱ ɗe a Masar, ɗa u danai muku n ni, <<Yiɗa̱i ɗa yi a mindanai uteku u ɗa̱?>>
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 M pana ta̱ <<Utalu wi ta̱ ɗe Masar. Banai, i tsula adama a na ci ciya̱ ilikulyaꞋa ta lo tsa̱ kukuwa̱.>>
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Isufu nkoshi n ni uma kupa a banai Masar adama a na a tsula ilikulyaꞋa.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Ama Yakubu u suku Bayami ba, adama a na wi ta o wovon talo ili i yoku ya̱ ciya̱ le i muna.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Muku n Yakubu i ta̱ a̱ ka̱tsuma̱ ka aza na a banai kutsula ilikulyaꞋa, adama a na kambulu ka̱ yikpa̱ ta̱ feu a iɗika i KanaꞋana.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Ayin a nanlo ta na, a zuwa ta̱ Isufu wo okpo gomuna vi iɗika i Masar. A̱yi ɗa kpamu vuza na u kudenge utalu ya a̱ ubuta̱ u uma. Ana Isufu aza a̱ ni a banai wa̱ ni, ɗa a̱ kuɗa̱nki ni, ali ɗa a̱ ka̱na̱i kulyaꞋa kayala.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Ana Isufu we enei aza a̱ ni, ɗa ta na u yevei le. Ama ɗa u yaꞋin adanshi u yeve le ba. Ɗa u ka̱na̱i kuyaꞋanka le kadanshi ka wuya. Ɗa we ecei le, <<Te ɗai tamkpamu yu uta̱i?>>
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Isufu u yeve le ta̱, ama ele e yeve yi ba.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ɗa u ciɓai n alatani a̱ ni. Ɗa u danai le, <<A̱ɗa̱ omoci a ɗa, aza a na a tsu saka ubuta̱, adama a na a banka n kuvon. I ta̱wa̱ ta̱ adama a na i la̱na̱ ubuta̱ u na wi babu utsura ka̱u.>>
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 Ɗa a danai ni, <<A̱ a̱ vuzagbayin tsu ta̱wa̱ ta̱ adama a na tsu tsula ilikulyaꞋa
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 A̱ tsu muku n vuza te n ɗa; a̱ tsu aza usuɓi a ɗa kpamu ci; agbashi a̱ nu ka̱ta̱ a saꞋwa kubana tsusaki ba.>>
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 <<A̱ a̱>> ɗa u danai le. <<I ta̱wa̱ ta̱ adama a na ye ene tsu na iɗika i tsu yi.>>
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Ɗa a danai ni, <<A̱ tsu a agbashi a̱ nu a ɗa, ci ta̱ uma kupa n aza e re. Esheku e te a ɗa kpamu, vuza na kpamu wi ida̱shi a iɗika i KanaꞋana. Auta vu tsu wi ta̱ ɗe n esheku a̱ tsu, vuza te kpamu u buwa lo ba.>>
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Ɗa Isufu u danai le, <<Ɗaɗa i zuwai ɗa n danai, <A̱ɗa̱ aza a tsusaki ki iɗika a ɗa adama o kuvon.> >>
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Tsu na n kukondo ɗa̱ ɗa na. FiriꞋauna wi baci lo de n wuma, ya̱ kuka̱sukpa̱ ubuta̱ u nampa ba, sai i tuka̱ n vangu vu ɗa̱ na.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Suki vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ ɗa̱, aza a na a buwai a shamgba na a na agbashi, ta o kukondo kadanshi ka̱ ɗa̱ nannai ci yeve ko mayun ɗa yi a kudansa. Mayun ɗa baci ta na ba, n kucina ta̱ n FiriꞋauna a̱ɗa̱ aza a tsusaki a ɗa yi.
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Ɗa u remei le. Ɗa u zuwai le ali ayin a tatsu.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 A kanna ka tatsu ɗa Isufu u danai le, <<Ili i na i kuyaꞋan ka̱ta̱ i yaꞋan wuma i ɗa na mpa mi ta̱ o wovon u Ka̱shile.
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 A̱ɗa̱ aza a mayun a ɗa baci yi ka̱sukpa̱ vuza te vu ɗa vu shamgba na a ugbashi, aza a na a buwai a ɗika ilikulyaꞋa a banka a kpaꞋa aza na i ɗe n kambulu.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Ka̱ta̱ i tuka̱ mu n Auta vu ɗa̱ i yaꞋan baci nannai ta n kushuku n a̱ɗa̱ babu vuza na u kuna ɗa̱.>> Ɗa Isufu aza a̱ ni a̱ ushuki kuyaꞋan nannai.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Ɗa a danai uteku u le n kelentsu ke le, <<Mayun mpasa n vangu vu tsu n ɗa mi o kutono tsu adama a na ce ene ta̱ atakaci a̱ ni a ayin a na wi o kufolono tsu tsu ɓa̱nka̱ yi, ama ɗa ci iwain kupanaka yi. Adama a nannai mpasa n ni ɗa mi o kutono tsu.>>
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Ɗa Ruben u danai, <<N dana ɗa̱ ba ka̱ta̱ i yaꞋanka maku ma nannai ba? Ɗa i iwain kupanaka mu. Anana mpasa n ni a ɗa mi o kutono tsu.>>
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 E yeve a na Isufu u yeve ta̱ kelentsu ke le ba, adama a na wi ta̱ a kuyaꞋanka le kadanshi n u danai ni ili i na i a kudansa.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Ɗa Isufu u kpatalai a̱ ubuta̱ u yoku ɗa u ɓa̱ruwa̱i ma̱shi. Ɗa u doku ɗa u bonoi we le kpamu ɗa u yaꞋankai le kadanshi. A ɗikai Simiyon ɗa a shiyai ni lo e kelime ke le.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Ɗa Isufu u zuwai a shatangu a̱bufu e le nu utalu ka̱ta̱ kpamu o bonoko n yaba dem n ikebe i ni a̱ ta̱nki vi ni. Ta u yaꞋankai ni nannai.
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Ɗa a zuwakai njaki le ucanuku ɗa a lazai.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 A̱ ubuta̱ u na a shamgbai adama ana asa, ɗa vuza te u ɓa̱yuwa̱i ucanuku u ni ana we neke majaki ma̱ ni ilikulya, ɗa u cinai azanariya punu a ucanuku u ni.
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 Ɗa u danai aza a̱ ni, <<O bonoko ta̱ n azanariya a̱ va̱,>> U danai. <<A ɗa na punu ucanuku u va̱.>> Ɗa a̱ɗu e le a̱ muɗa̱i le ɗa a dagazai ɗa a dananai, <<Yiɗa̱i Ka̱shile ka yaꞋankai tsu nahannai?>>
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Ana a yawai we esheku e le Yakubu a KanaꞋana ɗa a danai ni ili i na i ciya̱i le dem.
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 <<Vuma vu na a zuwai vuzagbayin vi iɗika ya u yaꞋanka tsu ta̱ kadanshi n wupa u neke tsu ta̱ kpamu atakaci ali u danai a̱ tsu va aza tsusaki a ɗa ci.
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Ama ɗa tsu danai ni, <A̱ tsu aza usuɓi a ɗa ci; aza tsusaki ki iɗika kaꞋa ci ba.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Ci ta̱ uma kupa n aza e re muku me esheku e te. Ama vuza te vu tsu u buwa lo n wuma ba vuza kene vu tu kpamu wi ta̱ ɗe KanaꞋana n esheku a̱ tsu.>
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 <<Ɗa kpamu vuzagbayin va u danai tsu kpamu, <Tsu nampa tsu ɗa kpamu n kuyeve ko aza a mayun a ɗa yi: ka̱sukpa̱i vuza te ɗa̱ na nu mpa ama ɗikai ilikulyaꞋa i banka aza a kambulu a kpaꞋa ku ɗa̱.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Tuka̱i mu n vuza vu ukocishi vu ɗa̱ ta n kuyeve nannai a na a̱ɗa̱ aza a tsusaki ki iɗika kaꞋa yi ba, mi ta̱ o kubonoko ɗa̱ n vuma ɗa̱ ka̱ta̱ i lyaꞋa kelime n tsulaga a iɗika ya.> >>
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Ana yaba dem u tsuwa̱in ilya i ni o mopon ɗa yaba dem vi le u cinai ikebe i ni punu. Ana ele n esheku e le e enei ikebe ya ɗa a panai wovon.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Ɗa Yakubu u danai le, <<A̱ɗa̱ ɗa i sa̱nka̱i muku n va̱. Isufu wi lo ba Simiyon kpamu wi lo ba, gogo na kpamu Bayami ɗa yi a kuciga ya ɗika. Ili dem adanshi i ɗa yi ta̱ a kuꞋiwan mu.>>
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Ɗa Ruben u danai esheku, <<Vi ta̱ a kufuɗa va kuna muku n re n va̱ m bono baci n a̱yi ba. Ka̱sukpa̱ka̱ mu a̱yi wa̱ va̱, mi ta̱ o kubonoko yi na.>>
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Ama ɗa Yakubu u danai ni, <<Maku ma̱ va̱ mo kutono wu a kubana na ɗe ba; vuza ni u kuwa̱ ta̱ ɗe a̱yi ɗa u buwai mu n wuma. Ili i yoku i ciya̱ ɗa baci a uye a̱ ka̱tsuma̱ ka nwalu, yi ta̱ a kuzuwa mu n kuwa̱ n ka̱tsuma̱ ka̱ lima̱,>>
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.