Gênesis 34
asg (ASG) vs NVT
1 A̱yi Dina mekere ma na Liyatu u matsakai Yakubu, wu uta̱i u banai kene a̱ma̱ci a aza a KanaꞋana.
1 Certa vez, Diná, filha de Jacó e Lia, saiu para visitar algumas moças que viviam na região.
2 Ana Shekem kolobo ka Hamo vuza va aza a Hiviya, vuza kelime vu uɓon u nanlo wa, we enei ni, ɗa u remei ni u yaꞋin tsugbani n a̱yi.
2 O príncipe daquela terra era Siquém, filho de Hamor, o heveu. Quando ele viu Diná, a agarrou e a violentou,
3 Ɗa ka̱ɗu ka̱ ni ka banai u Dina mekere ma Yakubu, ali ɗa u cigai ni ka̱u ɗa u yaꞋankai ni kadanshi ka mazama.
3 mas depois apaixonou-se por ela e tentou conquistar sua afeição com palavras carinhosas.
4 Ɗa Shekem u danai esheku a̱ ni Hamo, <<Ka̱na̱ka̱ mu mekere ma nampa ma u yaꞋan vuka vu va̱.>>
4 Disse a seu pai, Hamor: “Consiga-me essa moça, pois quero me casar com ela”.
5 Ana Yakubu u panai e reme ta̱ mekere ma̱ ni Dina ɗa a vaki n a̱yi, muku mo olobo n ni ɗe a kaguɓa a kakamba, ɗa u paɗai bini ali sai ayin a na o bonoi.
5 Jacó logo soube que Siquém tinha violentado Diná, sua filha. Mas, como seus filhos estavam no campo cuidando dos rebanhos, não disse nada até que eles voltassem.
6 Ɗaɗa Hamo esheku e Shekem a banai kuyaꞋanka Yakubu kadanshi.
6 Hamor, pai de Siquém, foi tratar da questão com Jacó.
7 Gogo na muku n Yakubu ele wana ɗai o bono usavu a̱ ubuta̱ u kaguɓa, ana a panai ili i a na yi lo a nwalu. Wupa u ka̱na̱i le ka̱u adama a na Shekem u yaꞋan ta̱ ili i wono wu Isaraila ana u vaki m mekere ma Yakubu, ili i na i gaꞋin kuyaꞋan ba.
7 Nesse meio-tempo, os filhos de Jacó voltaram do campo assim que souberam o que havia acontecido. Ficaram abalados e furiosos porque sua irmã havia sido violentada. Siquém tinha cometido um ato vergonhoso contra a família de Jacó, algo que jamais se deve fazer.
8 Ama Hamo u danai le, <<Kolobo ka̱ va̱ Shekem u ciga ta̱ mekere ma̱ nu. Neke yi wo okpo vuka vi ni.
8 Hamor fez um pedido a Jacó e seus filhos: “Meu filho Siquém se apaixonou por sua filha. Por favor, permitam que ele se case com ela.
9 Ci nekpenei yolo, nekei tsu nkere n ɗa̱ ka̱ta̱ a̱ tsu tamkpamu ci neke ɗa̱ nkere n tsu yolo.
9 Aliás, podemos arranjar outros casamentos: vocês entregam suas filhas para nossos filhos, e nós entregamos nossas filhas para seus filhos.
10 Yi ta̱ a kufuɗa kuyongo n a̱ tsu, iɗika i tsu i ɗa lo adama a̱ ɗa̱. Yongoi punu, i yaꞋan punu tsulaga ba̱ri, ka̱ta̱ i ciya̱ ucanuku kakau.>>
10 Vocês poderão viver em nosso meio; a terra está à sua disposição! Estabeleçam-se aqui e façam negócios conosco. Fiquem à vontade para comprar propriedades na região”.
11 Ɗa Shekem u danai esheku a Dina n ataku, <<YaꞋan n ciya̱ wi ishi a kubana wa̱ ɗa̱, mi ta̱ a kufuɗa kuneke ɗa̱ ili i na baci de dem i cigai wa̱ va̱.
11 Então o próprio Siquém falou ao pai e aos irmãos de Diná: “Por favor, sejam bondosos comigo e deixem que eu me case com ela”, implorou. “Eu lhes darei o que me pedirem.
12 Zuwakai mu ucanuku u mazama wa n kuneꞋe ka dem kuyaꞋan n a̱bunda̱i tsu na i cigai, mi ta̱ a kutsupa ili i na i danai mu n tsupa ɗa̱ dem. A̱ɗa̱ de i neke mu mekere ma mo okpo vuka vu va̱.>>
12 Seja qual for o dote ou o presente que pedirem, eu o pagarei, por maior que seja; só peço que me entreguem a moça para ser minha mulher.”
13 Adama a na taku vi le Dina e reme yi ta̱ ɗa a yaꞋin tsugbani n a̱yi, olobo a Yakubu a̱ ushuki Shekem n esheku a̱ ni Hamo n una̱mgbi u ka̱tsuma̱.
13 Os filhos de Jacó responderam com falsidade a Siquém e a seu pai, Hamor, uma vez que Siquém tinha violado Diná, a irmã deles.
14 A danai le, <<Ili i nanlo ya kuyaꞋan wa̱ tsu ba, ci e kuneke taku vu tsu u vuza na wi babu ukiɗi u kavaja ba. Wi ta̱ o kokpo ili i wono wa̱ tsu.
14 Disseram: “Não podemos permitir uma coisa dessas, pois você não é circuncidado. Seria uma vergonha para nossa irmã casar-se com um homem como você.
15 Ci ta̱ a̱ kushuku n ukuna u nanlo ama ili i te i ɗa na, i kiɗa muku mo olobo n ɗa̱ avaja ra̱ka̱ ka̱ta̱ yo okpo uteku tsu tsu.
15 Porém, temos uma solução. Se todos os homens do seu povo forem circuncidados, como nós somos,
16 Nannai ɗa tsa kufuɗa ce neke ɗa̱ nkere n tsu ka̱ta̱ a̱ tsu feu tsu zuwa nkere n ɗa̱. Ka̱ta̱ ci da̱sa̱ngi n a̱ɗa̱ ali tso okpo vite n a̱ɗa̱ kpamu.
16 entregaremos nossas filhas e nos casaremos com suas filhas. Viveremos entre vocês e nos tornaremos um só povo.
17 Ama yu ushuku baci kukiɗa avaja ba, ci ta̱ a kuɗika mekere ma̱ tsu ka̱ta̱ tsu lazaka.>>
17 Mas, se não concordarem em ser circuncidados, tomaremos nossa irmã e iremos embora”.
18 Kadanshi ke le ka yaꞋin Hamo uyo n kolobo ka̱ ni Shekem.
18 Hamor e seu filho Siquém aceitaram a proposta.
19 Kolobo ka̱ la̱nga̱sa̱ ayin ba, esheku feu i ta̱ a kupana uyo u ni ɗa u yaꞋin ili i na a zuwai ni u yaꞋan dem, adama a na u ciga ta̱ mekere ma Yakubu.
19 Sem demora, Siquém fez o que tinham pedido, pois desejava ardentemente a filha de Jacó. Siquém era o mais respeitado dos membros de sua família
20 Hamo n kolobo ka̱ ni Shekem o bonoi a̱ utsutsu u likuci u le ɗa a yaꞋin kadanshi n uma a̱ likuci i le, a danai.
20 e foi com seu pai, Hamor, apresentar a proposta aos líderes que estavam à porta da cidade.
21 <<Uma a nampa a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ tsu a ɗa, yaꞋan tsu ka̱sukpa̱ le o yongo punu a iɗika i tsu ka̱ta̱ a yaꞋan punu tsulaga. Iɗika ya yi ta̱ n ka̱ba̱nga̱ n a̱bunda̱i ka na ka kuyawa le. I ta̱ a kufuɗa a ɗika nkere n tsu yolo ka̱ta̱ a̱ tsu kpamu tsu zuwa n le.
21 “Esses homens são nossos amigos”, disseram eles. “Devemos convidá-los para viver entre nós e negociar livremente conosco. Há bastante espaço para eles nesta terra. Podemos nos casar com as filhas deles, e eles, com as nossas.
22 Ama uma a i ta̱ a̱ kushuku kuyongo n a̱ tsu ci yaꞋanka le baci ili i te, ci kiɗa baci avaja, tsu na ele i.
22 Mas eles só aceitarão ficar aqui e tornar-se um só povo conosco se todos os nossos homens forem circuncidados, como eles são.
23 Nannai u kuzuwa ilikuzuwa i le, ucanuku u le nu nnama n le n na m buwai dem mo okpo n tsu ba? YaꞋain tsu ushuku n ele, ka̱ta̱ o yongo n a̱ tsu.>>
23 Se o fizermos, todos os seus rebanhos e bens passarão, com o tempo, a ser nossos. Aceitemos a condição deles e deixemos que se estabeleçam entre nós.”
24 Uma ra̱ka̱ a na banai ɗe a̱ utsutsu u likuci wa a̱ ushuki n ili i na Hamo n kolobo ka̱ ni a dansai, ɗa ta na a kiɗai muku mo olobo n na mi a̱ likuci ya dem ukpan u tsali.
24 Todos os membros do conselho da cidade concordaram com Hamor e Siquém, e todos os homens da cidade foram circuncidados.
25 Ana ayin a tatsu a lazai, ele aza a̱ usa̱n biꞋi a kupana mɓa̱la̱, muku n Yakubu n re, Saminu n Levi, ataku a cika a Dina, a ɗikai otokobi e le a uwai a̱ likuci ya babu vuza na u yevei, ɗa a unai muku n ali ra̱ka̱.
25 Três dias depois, quando eles ainda sentiam dores, dois filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná por parte de pai e mãe, tomaram suas espadas e entraram na cidade sem encontrar resistência. Então, massacraram todos os homens de lá
26 A unai Hamo n kolobo ka̱ ni Shekem ɗa a ɗikai Dina a kpaꞋa ku Shekem ɗa a lazakai.
26 e mataram Hamor e seu filho Siquém ao fio da espada. Depois, tiraram Diná da casa de Siquém e voltaram para o acampamento.
27 Ɗa muku n Yakubu n na n buwai a yawai ɗa a cinai uma a na a unai va, o ɓosoi likuci i nanlo adama a na ta ɗe e remei taku vi le ɗa a vaki n a̱yi.
27 Enquanto isso, os outros filhos de Jacó chegaram à cidade. Vendo eles que todos os homens estavam mortos, saquearam a cidade, pois sua irmã tinha sido violentada ali.
28 A ɗikai ushiga wu nlala u le n wa anaka u le koɓolo ni njaki n ili i na i buwai i le dem punu a̱ likuci ya ɗa a̱ uta̱i.
28 Levaram as ovelhas, os bois e os jumentos, tudo que conseguiram encontrar dentro da cidade e nos campos.
29 A ɗikai uciyi u le ra̱ka̱ koɓolo n a̱ma̱ci m muku ra̱ka̱ feu, n ili i na yi punu a iꞋuwa kakau dem.
29 Tomaram todas as riquezas, saquearam as casas e levaram as crianças e mulheres como prisioneiras.
30 Ɗaɗa Yakubu u danai Saminu n Levi, <<I tuka̱ mu ta̱ n atakaci, i bonokoi mu vuza wuya a̱ ubuta̱ wa aza a KanaꞋana, n aza a Purizita a na i ida̱shi a iɗika i nampa ya. A̱ tsu ci gbayin ba, o ɓolongu baci aza a̱ vishili a̱ kuta̱wa̱ wa̱ va̱ n vishili, mpa m kpaꞋa ku va̱ i ta̱ a kuna tsu.>>
30 Depois de tudo isso, Jacó disse a Simeão e a Levi: “Vocês arruinaram minha vida! Serei odiado por todos os povos desta terra, pelos cananeus e ferezeus. Somos tão poucos que eles se unirão e nos esmagarão. Eles me atacarão, e toda a minha família será exterminada!”.
31 Ama ɗa a̱ ushuki, <<Nini ɗai u kubonoko taku vu tsu an kashakanlai?>>
31 Mas eles responderam: “Por acaso deveríamos permitir que nossa irmã fosse tratada como prostituta?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.