Gênesis 33
asg (ASG) vs NAA
1 Yakubu we enei Isuwa a̱ kuta̱wa̱ n uma amangatawun a̱ na̱shi. Ɗa u pecekei Liyatu n Rahila muku ma koɓolo n agbashi e nkere e re a.
1 Quando Jacó ergueu os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então repartiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 U zuwai agbashi e nkere e re a koɓolo m muku n le kelime, ɗa o tonoi n Liyatu m muku n ni, ɗa yevei Rahila n Isufu o kotsosoi.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por último.
3 Yakubu u lazai kelime ke le ɗa u kuɗa̱ngi u lyaꞋakai mokoshi ma̱ ni kayala a̱yi a kuyawa ɗevu n a̱yi ali kucindere.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se em terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Ama ɗa Isuwa u sumai u banai u gasai n a̱yi, u ba̱ra̱kpa̱i ekiye a̱ ni ɗa wo oɓongi ni, ɗa a̱ shika̱i gbende vi le.
4 Então Esaú correu ao encontro dele e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço dele e o beijou; e choraram.
5 Ana Isuwa u la̱na̱ki ɗa we enei a̱ma̱ci m muku, ɗa we ecei, <<Ana yayi koɓolo n avu na?>>
5 Daí, levantando os olhos, Esaú viu as mulheres e os meninos e disse: — Quem são estes que estão com você? Jacó respondeu: — Os filhos com que Deus agraciou este seu servo.
6 Ɗa muku usuki n le a yawai ɗevu ɗa a̱ kuɗa̱ngi a lyaꞋi kayala feu;
6 Então se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Ɗa Liyatu m muku n ni a̱ ta̱wa̱i a̱ kuɗa̱ngi a lyaꞋi kayala, ɗa kpamu Isufu n Rahila o kotsosoi kuta̱wa̱ kukuɗa̱ngu kulyaꞋa kayala feu.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram. Por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Isuwa u danai, <<Yiɗa̱i ugboku-ugboku u uma u na me enei na wi a kudansa?>> Ɗa Yakubu wu ushuki u danai, <<Adama a na n ciya̱ kasingai wa̱ nu.>>
8 Esaú perguntou: — Qual é o seu propósito com todos esses grupos que encontrei? Jacó respondeu: — É para obter favor na presença de meu senhor.
9 Ɗa Isuwa u danai, <<Ili i na mi n i ɗa i yawa mu ta̱, vuza za̱; wala n ili i na vi n i ɗa.>>
9 Então Esaú disse: — Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarde o que você tem.
10 Yakubu u danai, <<A̱Ꞌa̱, n ciya̱ baci mapasa ma singai wa̱ nu, isa kuneꞋe ku va̱ ku na n tuka̱i. We ene u na me enei nu wi ta̱ adanshi Ka̱shile kaꞋa me enei, an vi isai mu tsu ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ nu.
10 Mas Jacó insistiu: — Não recuse. Se alcancei favor na sua presença, peço que aceite o meu presente, porque ver o seu rosto é como contemplar o semblante de Deus; e você me acolheu tão bem.
11 Adama a̱ Ka̱shile isa kuneꞋe ku na n tuka̱i nu na, Ka̱shile ka ciga mu ta̱ ɗa ki e kunekeshe mu ili i na n cigai dem.>> Yakubu u lyaꞋi kelime n kugutsuka yi ali u ta̱wa̱i wi isai.
11 Portanto, aceite o meu presente, que eu lhe trouxe. Porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E insistiu com ele, até que o aceitou.
12 Ɗa Isuwa u danai, <<Tsu foɓusoi tsu walai. Mi ta̱ a kuwala kelime ka̱ ɗa̱.>>
12 Então Esaú disse: — Vamos partir e seguir viagem. Eu irei à sua frente.
13 Yakubu u danai ni, <<Vi yeve ta̱ muku ma, n kuzuwa nu nlala dem ali m muku n le oꞋwo ta̱. A̱ ka̱na̱ baci kuloko le ali kanna ke te, i ta̱ a̱ kukuwa̱ ra̱ka̱.
13 Porém Jacó lhe disse: — Meu senhor sabe que estes meninos são fracos, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite. Se forçados a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Wala kelime ka̱ va̱, ka̱ta̱ mpa n tono sawu, ali n dakaka tsu na n kufuɗa koɓolo n kuzuwa ka m muku ali a kubana a̱ ubuta̱ u na n kucina wu a Edom.>>
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei aos poucos, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Ɗa Isuwa u danai, <<YaꞋan n ka̱sukpa̱ka̱ wu uma a̱ va̱ o yoku.>>
15 Esaú respondeu: — Então permita que eu deixe com você alguns dessa gente que está comigo. Jacó respondeu: — Para quê? Basta que eu alcance favor aos olhos de meu senhor.
16 A kanna ka nanlo Isuwa u gosoi o kubono a Edom.
16 Assim, naquele dia Esaú voltou para Seir, pelo caminho por onde tinha vindo.
17 Ama Yakubu u banai o Sukotu, a̱ ubuta̱ u na u maꞋakai ka̱ci ka̱ ni kpaꞋa koɓolo n ubuta̱ u kuzuwa u ni. I ɗaɗa i zuwai ɗa e neꞋi ubuta̱ wa kula Sukotu.
17 E Jacó foi para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez cabanas para o seu gado. Por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Ana Yakubu wu uta̱i FadaꞋaram ɗa u yawai Shekem m ma̱ta̱na̱ a iɗika i KanaꞋana, ɗa u shikpa̱i ka̱pa̱m ka̱ ni lo ɗevu n likuci ya.
18 Voltando de Padã-Arã, Jacó chegou são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, e armou a sua tenda junto da cidade.
19 A̱ muku n Hamo, esheku e Shekem, Yakubu u tsulai ubuta̱ u na u zuwai kpaꞋa ku ni ali Azurufa amangatawun.
19 A parte do campo, onde tinha armado a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Ta ɗe u maꞋi katalikalyuka ɗa u neꞋi kaꞋa kula El-elohe vi Isaraila, ɗaɗa Ka̱shile ki Isaraila.
20 E levantou ali um altar e lhe deu o nome de “Deus, o Deus de Israel”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.