Gênesis 33
asg (ASG) vs ACF
1 Yakubu we enei Isuwa a̱ kuta̱wa̱ n uma amangatawun a̱ na̱shi. Ɗa u pecekei Liyatu n Rahila muku ma koɓolo n agbashi e nkere e re a.
1 E levantou Jacó os seus olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Lia, e Raquel, e as duas servas.
2 U zuwai agbashi e nkere e re a koɓolo m muku n le kelime, ɗa o tonoi n Liyatu m muku n ni, ɗa yevei Rahila n Isufu o kotsosoi.
2 E pôs as servas e seus filhos na frente, e a Lia e seus filhos atrás; porém a Raquel e José os derradeiros.
3 Yakubu u lazai kelime ke le ɗa u kuɗa̱ngi u lyaꞋakai mokoshi ma̱ ni kayala a̱yi a kuyawa ɗevu n a̱yi ali kucindere.
3 E ele mesmo passou adiante deles e inclinou-se à terra sete vezes, até que chegou a seu irmão.
4 Ama ɗa Isuwa u sumai u banai u gasai n a̱yi, u ba̱ra̱kpa̱i ekiye a̱ ni ɗa wo oɓongi ni, ɗa a̱ shika̱i gbende vi le.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e lançou-se sobre o seu pescoço, e beijou-o; e choraram.
5 Ana Isuwa u la̱na̱ki ɗa we enei a̱ma̱ci m muku, ɗa we ecei, <<Ana yayi koɓolo n avu na?>>
5 Depois levantou os seus olhos, e viu as mulheres, e os meninos, e disse: Quem são estes contigo? E ele disse: Os filhos que Deus graciosamente tem dado a teu servo.
6 Ɗa muku usuki n le a yawai ɗevu ɗa a̱ kuɗa̱ngi a lyaꞋi kayala feu;
6 Então chegaram as servas; elas e os seus filhos, e inclinaram-se.
7 Ɗa Liyatu m muku n ni a̱ ta̱wa̱i a̱ kuɗa̱ngi a lyaꞋi kayala, ɗa kpamu Isufu n Rahila o kotsosoi kuta̱wa̱ kukuɗa̱ngu kulyaꞋa kayala feu.
7 E chegou também Lia com seus filhos, e inclinaram-se; e depois chegou José e Raquel e inclinaram-se.
8 Isuwa u danai, <<Yiɗa̱i ugboku-ugboku u uma u na me enei na wi a kudansa?>> Ɗa Yakubu wu ushuki u danai, <<Adama a na n ciya̱ kasingai wa̱ nu.>>
8 E disse Esaú: De que te serve todo este bando que tenho encontrado? E ele disse: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Ɗa Isuwa u danai, <<Ili i na mi n i ɗa i yawa mu ta̱, vuza za̱; wala n ili i na vi n i ɗa.>>
9 Mas Esaú disse: Eu tenho bastante, meu irmão; seja para ti o que tens.
10 Yakubu u danai, <<A̱Ꞌa̱, n ciya̱ baci mapasa ma singai wa̱ nu, isa kuneꞋe ku va̱ ku na n tuka̱i. We ene u na me enei nu wi ta̱ adanshi Ka̱shile kaꞋa me enei, an vi isai mu tsu ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ nu.
10 Então disse Jacó: Não, se agora tenho achado graça em teus olhos, peço-te que tomes o meu presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tomaste contentamento em mim.
11 Adama a̱ Ka̱shile isa kuneꞋe ku na n tuka̱i nu na, Ka̱shile ka ciga mu ta̱ ɗa ki e kunekeshe mu ili i na n cigai dem.>> Yakubu u lyaꞋi kelime n kugutsuka yi ali u ta̱wa̱i wi isai.
11 Toma, peço-te, a minha bênção, que te foi trazida; porque Deus graciosamente ma tem dado; e porque tenho de tudo. E instou com ele, até que a tomou.
12 Ɗa Isuwa u danai, <<Tsu foɓusoi tsu walai. Mi ta̱ a kuwala kelime ka̱ ɗa̱.>>
12 E disse: Caminhemos, e andemos, e eu partirei adiante de ti.
13 Yakubu u danai ni, <<Vi yeve ta̱ muku ma, n kuzuwa nu nlala dem ali m muku n le oꞋwo ta̱. A̱ ka̱na̱ baci kuloko le ali kanna ke te, i ta̱ a̱ kukuwa̱ ra̱ka̱.
13 Porém ele lhe disse: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se as afadigarem somente um dia, todo o rebanho morrerá.
14 Wala kelime ka̱ va̱, ka̱ta̱ mpa n tono sawu, ali n dakaka tsu na n kufuɗa koɓolo n kuzuwa ka m muku ali a kubana a̱ ubuta̱ u na n kucina wu a Edom.>>
14 Ora passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu irei como guia pouco a pouco, conforme ao passo do gado que vai adiante de mim, e conforme ao passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Ɗa Isuwa u danai, <<YaꞋan n ka̱sukpa̱ka̱ wu uma a̱ va̱ o yoku.>>
15 E Esaú disse: Permite então que eu deixe contigo alguns da minha gente. E ele disse: Para que é isso? Basta que ache graça aos olhos de meu senhor.
16 A kanna ka nanlo Isuwa u gosoi o kubono a Edom.
16 Assim voltou Esaú aquele dia pelo seu caminho a Seir.
17 Ama Yakubu u banai o Sukotu, a̱ ubuta̱ u na u maꞋakai ka̱ci ka̱ ni kpaꞋa koɓolo n ubuta̱ u kuzuwa u ni. I ɗaɗa i zuwai ɗa e neꞋi ubuta̱ wa kula Sukotu.
17 Jacó, porém, partiu para Sucote e edificou para si uma casa; e fez cabanas para o seu gado; por isso chamou aquele lugar Sucote.
18 Ana Yakubu wu uta̱i FadaꞋaram ɗa u yawai Shekem m ma̱ta̱na̱ a iɗika i KanaꞋana, ɗa u shikpa̱i ka̱pa̱m ka̱ ni lo ɗevu n likuci ya.
18 E chegou Jacó salvo à Salém, cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando vinha de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 A̱ muku n Hamo, esheku e Shekem, Yakubu u tsulai ubuta̱ u na u zuwai kpaꞋa ku ni ali Azurufa amangatawun.
19 E comprou uma parte do campo em que estendera a sua tenda, da mão dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Ta ɗe u maꞋi katalikalyuka ɗa u neꞋi kaꞋa kula El-elohe vi Isaraila, ɗaɗa Ka̱shile ki Isaraila.
20 E levantou ali um altar, e chamou-lhe: Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.