Gênesis 32

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ayin a na Yakubu wi a nwalu ɗa alingata a̱ Ka̱shile o yoku a gasai n a̱yi.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Ana Yakubu we enei le ɗa u danai, <<Na ka̱tsura̱ ka̱ Ka̱shile kaꞋa>>, ɗaɗa u neꞋi ubuta̱ wa kula Mahanayim.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Yakubu u suki alingata a kubana u vuza ni Isuwa a iɗika i Edom,
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 u danai le: <<Na ɗa ili i na i kudana vuzakpa vu va̱ Isuwa, kagbashi ka̱ nu Yakubu ka danai, ta ɗe mi o kuyongo n Laban ali m megeshe ma ɗe sai gogo na ta na.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Mi ta̱ n anaka, ni njaki, ni nkyon, ni nraɗika, n agbashi. N suku ta̱ akaka a nampa ciya̱ a dana vuzakpa vu va̱ a na mi a̱ kuta̱wa̱, adama a na n ciya̱ wu ushuki u ni.>>
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Ana Alingata a o bonoi u Yakubu ɗa a danai, <<Tsu bana ta̱ u vuza nu Isuwa, wi ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱ kucina wu, wi ta̱ a kuwala n uma amangatawa̱na̱shi (400).>>
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Ɗa Yakubu u dagazai n wovon. Ɗa u peciki uma a na i koɓolo n a̱yi ali ugboku u re, u yaꞋin nannai ni nkyon n ni, nraɗika, anaka n arakuma dem.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Kusheshe ku ni ku ɗaɗa, <<Isuwa u ta̱wa̱ baci ɗa u niꞋwa̱nta̱ngi ugboku u iyain, ka̱ta̱ ugboku u ire tamkpamu u laꞋaka.>>
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Ɗa Yakubu u danai, <<O Ka̱shile ka Dada vu va̱ Ibirahi n Ka̱shile ka Dada vu va̱ Ishaku, panaka mu. Avu Vuzavaguɗu vu danai mu, <Bono a iɗika i nu a̱ ubuta̱ wu umaci u nu, mi ta̱ a kuzuwa ili i yaꞋan derere a kubana wa̱ nu dem.>
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Mpa n yawa vi yotsongu mu kenu gbani a ucigi u nu u na u kukpa̱ɗa̱ kusabaꞋa ba, koɓolo kpamu n wu ushuki u nu u na vi yotsongi mu mpa kagbashi ka̱ nu. N kalangu ka nwalu kaꞋa koci m pasai Kuyene ku Urudu, ama mpa ɗa na mo okpoi ka̱tsura̱ ke re.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 N folono wu ta̱ isa mu a̱ ubuta̱ u vuza va̱ Isuwa. Mi ta̱ a kupana wovon u ni u na u kuta̱wa̱ wa kuna tsu ra̱ka̱, ali m muku n ina̱ku i le dem.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 N nannai dem, ɗa vu danai mu sai vi yaꞋanka mu kasingai, ka̱ta̱ kpamu vi neke mu ntsukaya n a̱bunda̱i n na n lazai kukece an kayala ka mala.>>
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Yakubu wa asai ɗe, ɗaɗa a̱ ka̱tsuma̱ ki ili i na wi n i ɗa, ɗa u zagbai punu kuneꞋe ɗa u nekei vuza ni Isuwa,
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 a̱na̱ku a nraɗika amangatawenre (200) nu nga̱ji kamanga, koɓolo kpamu n a̱na̱ku a nkyon amangatawenre (200) n a̱giri kamanga,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 a̱na̱ku a arakuma kamangankupa m muku n le, koɓolo n a̱na̱ku a anaka amangere n obomburom kupa, n a̱na̱ku a njaki kamanga n kogono kupa e le.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 U peciki le ushiga-ushiga ɗa u zuwai agbashi a̱ ni vuza te te a ushiga dem. Ɗa u danai le, <<Walai kelime ka̱ va̱, ka̱ta̱ i ka̱sukpa̱ ka̱ba̱nga̱ e mere mu ushiga u kelime n u ka̱ca̱pa̱.>>
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 U danai kagbashi ka iyain, <<Ayin a na baci vuza vu Isuwa u gasai n a̱ɗa̱ ɗa we ecei, <Yayi vuzagbayin vu ɗa̱? Te ɗai yi a kubana? Yayi n kuzuwa ku na ki kelime ka̱ ɗa̱ na?>
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 Ka̱ta̱ vu ushuku yi, <A Yakubu a ɗa kagbashi ka̱ nu. KuneꞋe ku ɗa u suki a kubana u vuzagbayin vi ni Isuwa. A̱yi Yakubu a̱ ka̱ci ka̱ ni wi ta̱ lo ka̱ca̱pa̱ ka̱ tsu.> >>
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 U danai kagbashi ke ire ka yaꞋan feu nannai, n ka tatsu, koɓolo n aza a na a buwai i n ushiga u na a kinda feu: <<I dana Isuwa feu nannai ayin a na baci i gasai n a̱yi.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Mayun ɗa i dana, <Kagbashi ka̱ nu Yakubu ki ta̱ lo ka̱ca̱pa̱ ka̱ tsu.> >> Yakubu wi ta̱ e kusheshe, <<Mi ta̱ a kulyaꞋa utsura u ni n kuneꞋe kakau ka, n cina yi baci u gaꞋan ba wi ta̱ a ki isa mu.>>
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 U suki kuneꞋe ka kelime ka̱ ni ɗa a̱yi tamkpamu wa asai punu a̱ ka̱tsura̱ ka.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 N kayin ka nanlo Yakubu u ɗikai a̱ma̱ci e re a̱ ni, koɓolo n agbashi a̱ a̱ma̱ci e re a nanlo a m muku n ni kupa n vuza te, ɗa u pasai kuyene ku Jaboku.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Ana u zuwai le a pasa kuyene ka koɓolo n ili i na wi n i ɗa dem.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Yakubu wo okpoi endeꞋen; ɗa vuza u yongoi a kuyaꞋan mpolo n a̱yi ali sai kayin washi.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Ana vuza va we enei wi a kufuɗa kulaꞋa utsura u ni ba, ɗa u gbashai Yakubu va a̱ ma̱kuta̱, ɗa ta na ugasatangi u ketele wa u sulamgbanai.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Ɗaɗa u danai, <<YaꞋan m bana, kayin ki ta̱ a kasa.>>
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Ɗa vuza va we ecei, <<Yayi kula ku nu.>>
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Ɗa vuza va u danai ni, <<Ili i na i ɗikai anana, kula ku nu ku buwa Yakubu ba. E kuɗeke wu ta̱ Isaraila, n tsa aza a Ibirahi kula ka ki ta̱ a kudana, vi yaꞋan ta̱ mpolo n Ka̱shile koɓolo kpamu n uma.>>
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Yakubu u danai vuza va, <<Mi ta̱ ufolu u nu dana mu kula ku nu.>>
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Adama a nannai Yakubu u neꞋi ubuta̱ wa kula Peniyelu. U danai, <<Me ene ta̱ Ka̱shile a̱shi n a̱shi ama m buwa ta̱ ta na n wuma.>>
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Yakubu a̱ kuka̱sukpa̱ Peniyelu kanna ta na a kuɓatsa, a kuwala nu nsa̱ga̱ɗu adama a na ketele ka̱ ma̱kuta̱ ka̱ ni ka sulamgbanai ta̱.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Ali a̱ kuta̱wa̱ anana, ntsukaya mi Isaraila a tsu takuma akawa e etele a na i punu a̱ ma̱kuta̱ ba, adama a na ta punu a gbashai Yakubu a akawa a nanlo a.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.